ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletNOLA-NOLIE
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


หน้าที่การงาน เที่ยวกิน ศิลปะ กับคู่รักอารมณ์ดี article

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เป็นวันสุดท้ายของการปิดภาคเรียนของนักเรียนประถมศึกษาที่ฉันสอนอยู่ ในช่วงเช้าทางผู้อำนวยการและคุณครูประจำชั้นได้ขอให้ฉันไปช่วยดูแลงานรับประกาศนียบัตรของนักเรียน โดยที่ฉันมีหน้าที่คอยดูแลเกี่ยวกับดนตรีประกอบพิธีกรรมตลอดทั้งงาน ฉันยอมรับว่ามีความสุขที่ได้เห็นความสำเร็จของเด็กนักเรียนทุกคน รู้สึกดีใจที่เห็นรอยยิ้มของเด็กนักเรียนเหล่านี้





ในช่วงที่พิธีกรรมเริ่ม ฉันรู้สึกปลื้มอกปลื้มใจแทนผู้ปกครองของเด็กเป็นอย่างมาก อันที่จริงฉันก็ภูมิใจในตัวเด็กนักเรียนทุกคนมาตลอด เวลาที่เห็นเด็กนักเรียนยืนอยู่บนเวทีร้องเพลงร่วมกันในงานพิธีครั้งนี้ ฉันเองยืนมองหน้าเด็ก ๆ แต่ละคนด้วยน้ำตาคลอเบ้า น้ำตาเริ่มไหลรินออกมาอย่างไม่รู้ตัว รู้สึกว่ามีความสุขที่ตัวเองได้มีโอกาสช่วยสอนช่วยเหลือเด็กเหล่านี้ในห้องเรียน ให้พวกเขาได้มีความรู้และรู้จักคิดให้มากขึ้น แต่ในอีกความรู้สึกหนึ่ง ฉันกลับเศร้าเมื่อรู้ว่า วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ฉันจะมีโอกาสได้อยู่กับเด็กนักเรียนเหล่านี้

ฉันยอมรับว่าอยากเก็บเกี่ยวความสุขในช่วงเวลาสุดท้ายอยู่กับเด็กนักเรียนให้มากที่สุด มีโอกาสได้เก็บภาพถ่ายน่ารัก ๆ ของเด็ก ๆ เป็นที่ระลึก ให้เบอร์โทรและอีเมลแก่เด็กนักเรียนที่อยากจะติดต่อ ส่วนเด็กนักเรียนในชั้นอื่น ๆ ฉันเองก็ผูกพันไม่น้อย จึงถือโอกาสไปร่ำลานักเรียนห้องต่าง ๆ ที่เคยสอนหนังสือ เพื่อที่จะอวยพรสิ่งดี ๆ ให้กับเด็กนักเรียนเหล่านี้


 




ตั้งแต่ทำงานเป็นผู้ช่วยคุณครูในโรงเรียนประถมแห่งนี้ ฉันได้รับประสบการณ์มากมายอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน โดยที่คุณครูประจำชั้นแต่ละคนได้แบ่งปันน้ำใจให้คำแนะนำที่ดีมาก ๆ ทำให้ฉันไม่ได้เป็นแค่ผู้ช่วยคุณครูเท่านั้น แต่ในบางครั้งที่คุณครูต้องไปทำธุระสำคัญและทางโรงเรียนไม่สามารถหาครูมาสอนชั่วคราวได้ ฉันเองก็ได้รับโอกาสให้ดูแลและสอนนักเรียนได้เฉกเช่นกับคุณครูคนอื่น ๆ

ความผูกพันและความรักที่มีให้นักเรียนยังคงมีเสมอต้นเสมอปลาย เด็กนักเรียนไม่ว่าจะดื้อซนแค่ไหน หรือจะเป็นเด็กดีที่เรียบร้อยที่สุด ฉันก็ล้วนแต่รักเด็ก ๆ เหล่านี้เสมอ เวลาที่เห็นเด็กนักเรียนประสบความสำเร็จ ก็รู้สึกยินดีและดีใจมากที่สุด แต่เวลาที่เห็นเด็กนักเรียนถูกทำโทษ หรือแม้แต่ตัวเองทำโทษเด็กนักเรียนด้วยตัวเอง ฉันยอมรับว่า รู้สึกเจ็บและเสียใจไม่น้อย เวลาที่กลับมาบ้านก็นั่งคิดหลายอย่าง ห่วงความรู้สึกของเด็กนักเรียนที่ถูกทำโทษจากความผิดที่ได้กระทำลงไป อยากเห็นเด็กนักเรียนปรับปรุงแก้ไขตัวเองและเคารพสิ่งที่คุณครูบอกสอน ยิ่งถ้าเมื่อใดที่ได้เห็นพัฒนาการของเด็กที่ปรับเปลี่ยนในทางที่ดีขึ้น ฉันเองก็ยิ่งดีใจและภูมิใจในตัวเด็กนักเรียนมาก ๆ

ทุกครั้งที่เด็กนักเรียนวิ่งมากอดและร้องเรียกชื่อตัวเอง "Mrs. Jones" ทำให้ฉันรู้สึกตื้นตันใจอยู่มากทีเดียว รู้สึกว่าเด็ก ๆ ก็ผูกพันกับตัวเองไม่น้อย ยิ่งในช่วงเวลาที่เด็กนักเรียนเกรดห้ามากอดร่ำลาครั้งสุดท้าย ฉันเองก็อดไม่ได้ที่จะโอบกอดเด็ก ๆ ไปด้วยพร้อมกับคำร่ำลาอวยพรให้เด็กนักเรียนมีแต่ความโชคดี แม้ลึก ๆ หัวใจของฉันจะแอบร้องไห้ แต่ฉันก็ยังเข้มแข็งอยู่เสมอ พยายามบอกกับตัวเองเสมอว่า คนเรามีพบก็ต้องมีจากเป็นธรรมดา ฉันควรจะทำใจและเก็บความทรงจำดี ๆ เกี่ยวกับเด็กนักเรียนเหล่านี้ไว้ให้มากที่สุด

หลังเลิกเรียน คนรักของฉันขับรถรับเพื่อพาไปรับประทานอาหารนอกบ้าน ฉันยอมรับว่าไม่หิวอาหารมากนัก เพราะในงานเลี้ยงมอบประกาศนียบัตร ทางโรงเรียนก็มีอาหารหลายอย่างให้คุณครูและผู้ปกครองที่มาร่วมงานได้รับประทาน ซึ่งอาหารก็มีทั้งพวกแซนวิส ขนมขบเคี้ยว พิซซ่า เค้ก และก็ขนมคุ๊กกี้ให้ทุก ๆ คนได้รับประทานจนอิ่ม พอคนรักมารับที่ทำงาน ฉันก็ยังไม่หิวมาก จึงเลือกที่จะไปนั่งรับประทานอาหารในร้านคนจีน เพราะมีอาหารให้เลือกหลายอย่าง ที่สำคัญฉันรู้สึกหิวอาหารแบบเอเชี่ยนมากกว่าที่จะเป็นอาหารชาติอื่น ๆ

ขณะที่นั่งรับประทานอาหาร ฉันกับคนรักก็นั่งคุยกันหลายอย่าง โดยเฉพาะฉันที่มักจะคุยเรื่องราวความน่ารักของเด็กนักเรียนให้คนรักได้ฟังตลอด เวลาที่เล่าเรื่องเด็กนักเรียนให้คนรักได้ฟัง ฉันก็อดที่จะนึกถึงใบหน้าเด็กนักเรียนแต่ละคนไม่ได้ เพราะทุก ๆ คนมีรอยยิ้มที่น่ารักและเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองที่ดูไม่เหมือนใครเขา ในบางครั้งที่เล่าเรื่องราวความน่ารักของเด็ก ๆ ฉันก็อดที่จะนึกถึงประสบการณ์แต่ละอย่างจากโรงเรียนแห่งนี้ไม่ได้

เมื่อปลายเดือนเมษายนที่ผ่านมา ทางติวเตอร์ประจำโรงเรียนได้ให้เด็กนักเรียนเกรดสามวาดรูปตามใจฉัน และเธอก็ขอให้ฉันวาดรูปให้เธอด้วย ซึ่งฉันก็วาดรูปปกติทั่วไป แต่ไม่คิดว่ารูปที่วาดเล่น ๆ กับเด็กนักเรียนจะทำให้ทุก ๆ คนตลึงกับภาพที่เห็น ฉันมอบภาพเหล่านี้ให้ติวเตอร์ไว้เก็บไว้ที่ระลึก โดยที่เธอเอาภาพวาดของฉันไปอวดทุก ๆ คนในโรงเรียน จากนั้นเรื่องราวการวาดรูปของฉันก็เป็นที่รู้จักขของคุณครูและเด็กนักเรียนอย่างที่ไม่เคยคาดคิดเอาไว้

คุณครูและนักเรียนทุกคนที่เห็นฉัน ต่างก็ชมเรื่องภาพตลอด ส่วนคุณเกรดสามพอเห็นว่าฉันชอบงานด้านศิลปะ จึงได้ชวนฉันให้ช่วยทำงานศิลปะชิ้นหนี่งให้กับเขา ซึ่งฉันก็รับปากว่าจะทำให้อย่างเต็มที่สุดความสามารถที่มีอยู่ ทางคุณครูประจำชั้นได้เลือกหนังสือมาสามเล่ม เพื่อให้ฉันวาดปกหนังสือใส่ฝ้าเพดานห้องเรียน และจะต้องลงสีให้เหมือนปกทุกอย่าง ฉันเลือกที่จะทำงานศิลปะเคียงคู่กับสีน้ำ เพราะเป็นสีที่ฉันถนัดและคุ้นเคยที่สุด อันที่จริงงานศิลปะที่ทำไม่ได้ยากอะไร หากแต่เป็นการจำลองวาดรูปปกหนังสือที่ทางคุณครูประจำชั้นได้เลือกไว้ ซึ่งฉันก็ตั้งใจทำอย่างเต็มที่

แต่เพราะฉันมีเวลาไม่มาก จะต้องวิ่งไปช่วยสอนหนังสือเด็กเกรดสี่และเกรดห้าสลับกัน ในอาทิตย์หนึ่ง ๆ ฉันมีเวลาช่วยงานคุณครูเกรดสามเพียงหนึ่งวันครึ่งเท่านั้น หากทางผู้อำนวยการมีอะไรฉุกเฉินที่ขอความช่วยเหลือ บางอาทิตย์ฉันก็ไม่มีเวลาได้ไปทำงานกับคุณครูเกรดสามเลย ทำให้งานศิลปะที่ทำอยู่ค้างหลายวัน

นับว่าโชคดีที่ทุกครั้งที่ฉันได้ทำงานศิลปะ ทางคุณครูประจำชั้นจะให้ฉันเลือกเด็กนักเรียนในห้องเรียนมาช่วยได้ตามใจชอบ เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันได้เลือกเด็กผู้ชายคนหนึ่งเป็นผู้ช่วยคอยล้างพู่กันให้ และคอยเป็นลูกมือหยิบสีแต่ละอย่างให้ฉันด้วย ทำให้งานของฉันทำไปได้มากทีเดียว อีกอย่างคุณครูประจำชั้นอื่น ๆ เคลียร์งานเสร็จไปหลายส่วน ทำให้ฉันพอมีเวลาทำงานศิลปะจนมากขึ้น ซึ่งกว่าจะเสร็จสิ้นทั้งหมดก็ตอนบ่ายวันพุธที่ผ่านมานี้เอง และในวันพฤหัสนี้ก็เป็นวันสุดท้ายของการเรียนการสอนเสียด้วย

 


Royal Blue = สีประจำโรงเรียน
Wolf = สัญลักษณ์สัตว์ประจำโรงเรียน

 

ผลงานภาพที่วาดบนฝ้าเพดานชุดที่ 1







 








ภาพจริงจากปกหนังสือ
 








ผลงานภาพที่วาดจากฝ้าเพดานชุดที่ 2



 








 

ภาพจริงจากปกหนังสือ





 






 



นอกจากงานศิลปะฝ้าเพดานที่ต้องทำแล้ว ทางคุณครูฝ่ายกิจกรรมของโรงเรียนได้ขอให้ฉันช่วยออกแบบเสื้อของโรงเรียนให้ด้วย ในตอนแรกฉันก็ไม่อยากเชื่อว่า ทางคุณครูจะให้โอกาสทำจริง ๆ และคิดว่าคุณครูพูดหยอกเล่นเสียมากกว่า จึงได้ถามเธอซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะคิดว่าตัวเองไม่เก่งพอที่จะทำตรงนั้นได้ แต่พอได้คุยกันเป็นเรื่องราว สรุปแล้วทางคุณครูต้องการให้ฉันช่วยออกแบบเสื้อของโรงเรียนให้จริง ๆ ไม่ใช่เรื่องหยอกเล่นแต่อย่างใด

ฉันเองก็รู้สึกดีใจที่ตัวเองมีส่วนได้ทำสิ่งดี ๆ เพื่อโรงเรียนนี้บ้าง อย่างน้อย ๆ ก็เพื่อเด็ก ๆ และคุณครูที่น่ารักทั้งหลาย ฉันโชคดีที่คนรักคอยให้การสนับสนุนงานศิลปะที่ฉันทำทุกอย่าง ทำให้การทำงานเป็นไปอย่างราบรื่น เกิดมาในชีวิต ฉันยอมรับว่าไม่เคยวาดรูปหมาป่ามาก่อน ไม่รู้ว่าหน้าตาหมาป่าเป็นยังไงบ้าง เพราะไม่เคยเห็นในชีวิต ฉันเสิร์ทหาภาพหมาป่าทางอินเตอร์เน็ตและลองวาดตาม ฉันใช้เวลาแค่เพียงหนึ่งวันในการออกแบบเสื้อทั้งสามชุดพร้อมลงสีน้ำทุกอย่าง หลังจากนั้นก็ทิ้งให้แห้ง เพราะอยากให้ภาพออกมาดูดีที่สุด


เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา ฉันเอาภาพงานออกแบบเสื้อผ้าไปให้คุณครูฝ่ายกิจกรรมได้ดู ฉันบอกเขาว่า ภาพหมาป่าเหล่านี้ เป็นครั้งที่ฉันวาดหมาป่า ภาพไม่ค่อยดูดีเหมือนนักศิลปะมืออาชีพ แต่ฉันก็พยายามทำให้ดีที่สุด ให้การใส่ใจรายละเอียดทุกอย่าง และทุ่มเททุกอย่างหมดใจ ทางคุณครูชื่นชมและกล่าวของคุณฉันเป็นอย่างมาก ซึ่งเธอบอกว่าจะนำภาพเหล่านี้เสนอในที่ประชุมวันศุกร์ที่ผ่านมา

 


 
































ในวันศุกร์ฉันและคนรักมีนัดทานอาหารกับคณะครูและผู้อำนวยการในร้านอาหาร Olive's Garden ฉันและคนรักมีความสุขเป็นอย่างมาก แม้ว่าเมื่อวานนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ได้พูดคุยกับทุก ๆ คน แต่ก็ล้วนแต่เป็นความรู้สึกดี ๆ ในความทรงจำ คุณครูทุกคนน่ารักและเป็นกันเอง แต่ละคนแลกเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์กัน เพื่อติดต่อพูดคุยไปมาหาสู่กัน

ตำแหน่งที่ฉันทำงานในโรงเรียนแห่งนี้เป็นตำแหน่งลูกจ้างชั่วคราวเท่านั้น ซึ่งสัญญาจ้างจะถูกจ้างปีต่อปีขึ้นอยู่กับงบประมาณเป็นหลัก ซึ่งในตอนนี้ทางมลรัฐโอกลาโฮม่าได้มีกฏระเบียบออกมาว่า คนที่จะได้รับการการันตีต่อสัญญาจ้างต่อล้วนแต่เป็นลูกจ้างที่ทำงานมากกว่าสองปี แต่ถ้าใครทำงานปีนี้เป็นปีแรก โอกาสที่จะได้จ้างต่อขึ้นอยู่กับงบประมาณและดุลยพินิจเป็นหลัก

ฉันเองไม่สามารถบอกได้เลยว่าตัวเองจะมีโอกาสกลับไปสอนหนังสือในโรงเรียนแห่งนี้หรือไม่ เพราะทุกอย่างอยู่ที่งบประมาณ ระบบการศึกษาในมลรัฐโอกลาโฮม่าจะต่างจากรัฐอื่น ๆ ตรงที่ว่า นักเรียนทุกคนจะต้องสมัครเรียนใหม่ในวันเปิดเทอมเท่านั้น นั่นก็คือเดือนสิงหาคมในช่วงฤดูใบไม้ร่วง สิ่งตรงนี้ทำให้ทางโรงเรียนไม่รู้ได้เลยว่า ในช่วงเปิดเทอมที่จะถึงนี้ ทางโรงเรียนจะมีนักเรียนทั้งหมดกี่คน และจะมีคุณครูสอนแต่ละห้องกี่คน สามารถมีงบประมาณจ้างผู้ช่วยคุณครูได้กี่คน ระบบตรงนี้ทำให้ทางโรงเรียนไม่สามารถทำอะไรได้ จึงได้แต่รอให้ถึงวันเปิดเทอมเท่านั้น แต่ถ้าเป็นมลรัฐอื่น ๆ กฏระเบียบในการลงทะเบียนเรียนของนักเรียนจะต่างกัน บางมลรัฐเช่น หลุยส์เซียน่า จะมีการลงทะเบียนเรียนในภาคเรียนต่อไปสองอาทิตย์ก่อนที่จะปิดซัมเมอร์ ทำให้ทางโรงเรียนสามารถวางระบบการสอนได้ล่วงหน้า แต่ที่มลรัฐโอกลาโฮม่าจะต่างกัน ทางโรงเรียนไม่สามารถทำอะไรได้เลย และก็ได้แต่รอเท่านั้น

ฉันเองลงชื่อเอาไว้ว่าอยากจะกลับไปเป็นผู้ช่วยสอนนักเรียนอีก แต่โอกาสจะเป็นไปได้มากแค่ไหนก็ต้องรอ เมื่อวานนี้ฉันได้รับจดหมายจากสำนักงานการศึกษาประจำเมืองที่อยู่ ในจดหมายระบุว่า หากมีงบประมาณทางสำนักงานเขตการศึกษาต้องการที่จะต่อสัญญาจ้างให้ฉันอีก โดยที่รองบประมาณแต่ละปีออกมาเสียก่อน ซึ่งก็มั่นใจได้ว่า ห้าสิบเปอร์เซ็นต์จากผลงานที่ฉันได้ทำเอาไว้ทั้งหมด มีโอกาสที่จะได้รับการต่อสัญญา ส่วนอีกห้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็ต้องรองบประมาณเป็นหลัก

ขณะที่รับประทานอาหารกันเสร็จแล้ว ทางผู้อำนวยการเดินมาหาฉันและคนรัก และก็กล่าวขอบคุณฉันช่วยงานทางโรงเรียนดีมาตลอด ทางผู้อำนวยการบอกว่า ถ้าได้งบประมาณจ้างผู้ช่วยครูในเปิดเทอมภาคเรียนต่อไปนี้ ทางผู้อำนวยการจะรีเควสขอฉันให้ไปสอนในโรงเรียนนี้อีก ผู้อำนวยการบอกฉันว่า ตั้งแต่ทำงานมา ไม่เคยมี TA คนไหนที่ทำงานได้ดีเหมือนฉัน ผู้อำนวยการยังชมอีกว่า ฉันเป็นคนที่ตรงต่อเวลา ไม่เคยขาดงาน ขยัน และก็ทำได้ทุกอย่างไม่ว่าจะงานเอกสาร งานคอมพิวเตอร์ งานสอนหนังสือ งานศิลปะ ช่วยควบคุมเด็กนักเรียนได้ และหลาย ๆ อย่างที่ผู้อำนวยการทึ่งในความสามารถ ผู้อำนวยการบอกว่า เด็กนักเรียนรักและผูกพันกับฉันมาก นักเรียนส่วนมากอยากให้ฉันกลับไปช่วยสอนพวกเขาอีก

ฉันเองได้แต่ยิ้มรับและกล่าวขอบคุณตามมารยาท อันที่จริงฉันไม่ได้เก่งอะไร เพียงแต่เป็นคนตั้งใจเรียนรู้และทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด ฉันยังจำวันที่ผู้อำนวยการให้ฉันอ่านใบประเมินผลการทำงานของตัวเองได้เลย

แต่ละหัวข้อในการทำงานแต่ละอย่าง ฉันได้รับกากะบาทในหัวข้อ S = Satisfactory นั่นก็คือ Meet or exceeds district standards ทั้งหมด


นอกจากนั้นทางผู้อำนวยการยังระบุอีกว่า


Mrs. Jones had been a teacher assistant here most of the year. She had been willing to work in different classrooms, first kindergarten and lately she has worked with the intermediate teachers. She willing to assist as needed; helping student at center, tutoring, grading paper and supervising classes as the need arises. Mrs. Jones has been willing to adapt to our school needs. She stay busy and gets along students and staff. We are frtunate to have Natthinee Jones here at Washington! Thank you for your hard work.


นอกจากนั้นก็ยังมีรายละเอียดเพิ่มเติมที่ทางผู้อำนวยการระบุไว้


Natthinee is a self starter and we have always been able to rely on her to complete tasks without close supervision. I appreciate her promptness, work ethic and good attitude when working with our students.

ฉันยิ้มอย่างมีความสุขทุกครั้งที่เห็นผลการประเมินผลจากการทำงาน แม้ว่าปีนี้จะเป็นปีแรกที่ฉันมีโอกาสได้ไปเป็นผู้ช่วยคุณครู แต่ฉันก็ยอมรับว่า ได้เรียนรู้ทุกอย่างจากโรงเรียนแห่งนี้อยู่มาก ฉันเองคงจะไม่ได้เรียนรู้อะไรมาก หากไม่ได้รับการช่วยเหลือจากคุณครูแต่ละท่าน รวมทั้งการให้ความร่วมมือจากเด็กนักเรียนทุกคนด้วย ฉันยอมรับว่า ขอบคุณ คุณครูทุกคน ผู้อำนวยและทุก ๆ คนที่ทำงานในโรงเรียนแห่งนี้ที่สอนฉันหลายอย่าง ขอบคุณสิ่งดี ๆ และน้ำใจที่แบ่งปันให้ฉัน ขอบใจนักเรียนทุกคนที่เป็นเด็กดีให้ฉันได้สอน ได้ให้คำแนะนำและก้าวไปพร้อม ๆ กันอย่างดีที่สุด




เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันและคนรักรู้สึกเหนื่อยกับชีวิตในเมืองใหญ่ จึงถือโอกาสพากันขับรถไปเที่ยววนอุทยานประจำเมืองที่อยู่ ซึ่งในตอนนี้เป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิและย่างเข้าฤดูร้อน ทำให้บรรยากาศดูดีมาก ๆ ใบไม้เริ่มเขียวชะอุ่ม ทุ่งหญ้าดูมีชีวิตชีวา ก่อนเดินทางฉันและคนรักอดไม่ได้ที่จะแวะทานอาหารที่ร้านเบอเกอร์ที่โปรดปราน 





 
























Carl's Jr. ซึ่งเป็นร้านเบอเกอร์ที่ฉันชอบมากที่สุด ปกติฉันไม่ชอบทานเบอเกอร์ แต่ก็แปลกมาก ๆ นับตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่มลรัฐโอกลาโฮม่า ฉันมีโอกาสได้ทานแฮมเบอเกอร์ร้านนี้ ฉันกลับชอบและติดใจ ฉันชอบทานเบอเกอร์ที่มีเบค่อนเป็นเครื่องปรุงด้านใน เพราะรู้สึกกรอบและเอร็ดอร่อยเป็นอย่างมาก วันใดที่เหนื่อยและหิว หากไม่ไปร้านอาหารปกติทั่วไป ร้านฟาดฟูดส์ที่ขายแฮมเบอเกอร์ก็มีเพียงร้านนี้เท่านั้นที่ฉันและคนรักมักจะทานประจำ ช่วงระหว่างที่นั่งรออาหารมาเสิร์ฟ ฉันและคนรักก็อดไม่ได้ที่จะเก็บภาพของสองเราไว้เป็นที่ระลึก



 



































ซึ่งในวันนี้เมนูที่สั่งก็เหมือนเดิม นั่นก็คือ The six dollar burger made with 100% Angus beef ฉันเลือก Guacamole burger ซึ่งเป็นเมนูที่ฉันทานประจำ ส่วนน้ำดื่มก็เป็น Raspberry tea เป็นหลัก เพราะฉันไม่ชอบดื่มน้ำอัดลม หลังจากที่รับประทานเบอเกอร์เสร็จแล้ว ฉันกับคนรักก็พากันขับรถไปชมวิวสวย ๆ ในวนอุทยานแห่งนี้


อากาศในวันนั้นจัดว่าดีมาก ๆ เพราะไม่ร้อนจนเกินไป และก็มีลมเย็น ๆ พัดผ่านให้ชื่นใจอยู่มาก ฉันและคนรักชอบอยู่กับธรรมชาติ เพราะรู้สึกว่าธรรมชาติช่วยให้ผ่อนคลายและมีความสุขอยู่มาก




 


















ต้นไม้ ภูเขา ลำคลอง แม่น้ำ บึง ดอกไม้ป่า สิ่งมีชีวิตรอบข้าง คือความสวยงามที่ฉันหลงใหลมาตลอด ทุกครั้งที่มีโอกาสได้มาสัมผัสสิ่งสวยงามท่ามกลางธรรมชาติ ทำให้ฉันรู้สึกว่า ในชีวิตที่ยุ่งเหยิง ฉันก็ยังหาความสุขให้กับตัวเองได้ตลอด ธรรมชาติทำให้ฉันหายใจได้คล่อง ทำให้ฉันรู้สึกว่า หากโลกนี้ไม่มีสิ่งนี้ ฉันก็คงไม่มีชีวิตอยู่ได้แบบนี้




 
























ฉันเองยอมรับชื่นชมคนที่นี่ที่ช่วยกันดูแลรักษาธรรมชาติอย่างดี แม้ว่ามลรัฐโอกลาโฮม่าจะได้รับผลกระทบจากภัยธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นพายุทอร์นาโด ลูกเห็บที่ตกหนัก พายุน้ำแข็ง หรือแม้แต่ไฟป่า แต่พวกเราทุกคนต่างก็ช่วยกันดูแลรักษาธรรมชาติไว้ให้ลูกหลานดีที่สุด






 


















ทุกครั้งที่มีโอกาสไปท่องเที่ยว ไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม ฉันยอมรับว่าชอบเก็บภาพต่าง ๆ เอาไว้ตลอด เพราะภาพเหล่านี้คือความทรงจำที่ดีของฉันและคนรัก ฉันกับคนรักเป็นคนที่ชอบใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ชอบอะไรที่ไม่ยุ่งยาก เวลาที่เราจะไปไหน ทานอะไรก็ตาม เราจะทำแบบที่เราชอบ ไม่เคยตามกระแสแฟชั่นอะไร เรามีชีวิตติดดินแต่ก็ชอบเรียนรู้อย่างกว้างไกล



 




















บ่อยครั้งที่เรามีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเคียงคู่กัน และทุก ๆ ครั้งเราจะจูงมือเดินไปด้วยกันตลอด เราสองคนคอยให้คำปรึกษากันและกัน ไม่เคยมีคราใดที่เราจะทะเลาะหรือโกรธเกลียดกัน เรามีแต่ความรู้สึกดี ๆ ให้กัน มีความรัก ความใส่ใจ ความห่วงใย ความเอื้ออาทรและทุก ๆ อย่างมอบให้กันและกัน เราเป็นชีวิตที่ถูกสร้างมาเพื่อเคียงคู่กัน เพื่อรักและดูแลกันและกันตลอดไปจนแก่เฒ่า



 






















































สายลมพัดผ่านเบา ๆ ทำให้ฉันรู้สึกว่า นี่แหละคือสายลมแห่งความสุขและความอ่อนโยนที่ฉันได้สัมผัสจากคนรักเคียงคู่กับธรรมชาติ รอยยิ้มของคนรักคือพลังใจสำคัญให้ฉันก้าวต่อไป มืออันแข็งแกร่งที่โอบกอดร่างของฉันเอาไว้คือเกราะกำบังที่ทำให้รู้สึกว่า เขาคือผู้ชายที่อบอุ่นและสามารถดูแลฉันได้ดีที่สุด 








 






































ในเดือนสิงหาคมนี้ก็ครบเก้าปีที่เราแต่งงานใช้ชีวิตเคียงคู่กัน และในเดือนตุลาคมนี้ก็จะครบเก้าปีแห่งการแต่งงานที่อเมริกาเช่นเดียวกัน แต่แปลกนะ ที่ฉันยังรู้สึกว่า เรื่องราวความรักระหว่างฉันและคนรัก มันเหมือนกับเหตุการณ์เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง และทั้งหมดเหล่านี้ก็เป็นความรักที่ไม่มีขอบเขต ไม่มีอะไรกั้นขวางได้ คงมีแต่ความสุขในหัวใจสองเราเท่านั้นที่ยังอยู่เคียงข้างกันตลอดไป





 







Writing in Thai

Enjoy Life and Be Happy article
A Wave of Love (นวนิยายเรื่อง คลื่นรัก พายุหัวใจ) article
เธอคือ "สามกาญจนา" article
เพื่อชีวิตที่ไม่ใช่เพื่อเธอ article
คำสัญญาที่พรากเธอไป article
เลือดข้น แต่ใจคนจาง article
ทำดีในมุมมองที่แตกต่าง article
คนที่เคยใจดีในวันนั้น article
เข้าใจชีวิตและหัวใจเราเอง article
วิถีคนขยันที่แสนดื้อ article
วันแม่ของเด็กกำพร้า...ชีวิตที่ขาด article
กระโปรงบาน คอซอง แอบชอบรุ่นน้อง ม.3/1 ละลมวิทยา article
30 พฤศจิกายนของทุกปี article
"น้องเนาะ" ความฝันที่เคยเกิดขึ้นจริง article
The Leech (ปลิง...ฝันร้ายในชีวิตจริง) ตอนที่ 1 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 16 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 15 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 14 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 13 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 12 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 11 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 10 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 9 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 8 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 7 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 6 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 5 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 4 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 3 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 2 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 1 แรกเริ่มการเป็นสะใภ้ article
มนต์รักข้ามคลอง article
รวมบันทึกความรู้สึกที่งดงาม ปี 2015 ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า สหรัฐอเมริกา article
ภาพเล่าเรื่องราว...ปลายซัมเมอร์ที่งดงาม (August 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (June 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (May 28, 2014)
ความทรงจำวันวานระหว่างเราสองคน article
Spring 2014 at Lawton Oklahoma article
ชีวิตที่ไม่แน่นอน...แต่ใจที่มั่นคง (September 1, 2012) article
ฝันที่มีชีวิต...Associate of the month....(November 2011) article
บันทึกชีวิต.....หนึ่งชีวิตที่ฉันเกิดมา...เทียบไม่ได้กับสี่แผ่นดินที่พ่อสัมผัส article
บันทึกชีวิต รักสุดท้ายที่ปลายปืน article
ฉันนี่แหละ เพื่อน "เรยา" ตัวจริง (ของแท้) article
ด้วยดวงใจหนึ่งเดียว article
ความจำฝังใจความฝันน่ากลัว.....(ความจริงเธอยังคงมีฉันตลอด) article
บันทึกความทรงจำ...น้องเนาะ (มุย กันทรารมย์) article
ลำดวนสามกลีบ (บันทึกความทรงจำระหว่างคำว่าเพื่อน)
บันทึกความทรงจำในหัวใจ.....แค่เพียงฝันร้ายในความรักที่สวยงาม article
เรื่องเล่าในความทรงจำ....ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
บันทึกเรื่องเล่าในอดีต สาวเบบี๋ซิท (เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคนขอให้หนูเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝรั่ง) article
ความทรงจำเจ็บลึกยาวนาน "อภัยได้แต่ไม่เคยลืม" article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน...ไฟไหม้และหัวใจที่ติดดิน article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน....ตอน...(: เสียตังค์ห้าบาทดูของประหลาดกัน:) article
เรื่องเล่าต่างแดน...เพื่อรัก..เพื่อสองเรา...และเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง article
ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตที่มีเจ้าเป็นดั่งลูกชาย "กัมโบ" น้อย
วิถีชีวิตสาวบ้านนา...และคำสัญญาของพ่อ article
เธอคือ ดร. ในดวงใจ article
เรื่องเก่า ๆ อยากเล่าให้ฟัง ตอนที่ 1 เหตุผลที่พ่อไม่ยอมนั่งเครื่องบิน article
เจ้ากัมโบน้อย (Gumbo) สมาชิกใหม่ในครอบครัว article
เพียงแค่ฝันร้าย.....ชีวิตสาวบ้านนา (แรกเริ่มของความฝัน)
"พ่อ" ผู้ชายที่มีแต่ให้ โดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ article
ความจำฝังใจ...ความฝันน่ากลัว (บันทึกความฝันเดือนเมษายน 2553) article
นิยายเรื่อง สาวไทย สะใภ้ Texiana article
ภาพเรื่องเล่างาน Scissortail Creative Writing Festival 2010 article
ถ้าพี่ไม่กลับ..ไปรับหลานมาอยู่ด้วย article
คุณไสย์และชีวิตชายผ้าเหลือง article
บันทึกเรื่องราวความทรงจำชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน" (Sony & DDK, Thailand) article
บันทึกเรื่องราวชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน (PSK & Seagate)" article
ความฝันของสาวรากหญ้า article
ส่วนเกินของหัวใจ...ตอน มือที่สามอย่างไม่ตั้งใจ article
ทุกลมหายใจของผู้หญิงคนนี้ "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ" article
เรื่องเล่าต่างแดน...สิ่งที่ดีที่สุดในรอบปีนี้ (The Saints ) และเรื่องราวทั่วไปในชีวิต article
เรื่องเล่าต่างแดน...Trust Fund และ Living Trust / Life Estate เกี่ยวพันกันอย่างไร article
บันทึกเรื่องเล่าทั่วไป.....สิ่งที่ฉันเป็นอยู่....สิ่งที่เคียงคู่ด้วยใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...เขียนเช็คเด้ง ติดหนี้ธนาคาร ค้างหนี้บัตรเครดิต ใครว่าไม่สำคัญ article
เรื่องเล่าต่างแดน...วันขอบคุณพระเจ้าและเรื่องราวของเราในวันนี้ article
ภาพเก่าเล่าเรื่อง ครอบครัวร่วมกันทำบุญเพื่อพ่อและแม่ในปี 2006 article
เรื่องเล่าครั้งเยาว์วัย...พ่อหลวงในดวงใจของพ่อ article
จดหมายถึงพ่อ...จากลูกสาวคนเล็ก article
หากแม้เลือกเกิดได้ (ผู้หญิงคนนี้ชื่อสมหมาย) article
ความทรงจำ...ชายแดนกัมพูชา article
ความจำฝังใจ ความฝันน่ากลัว article
เมื่อหนูอยากเป็นลูกลิง+ดาวลูกไก่และในชีวิตจริง article
คุณไสย์...และหัวใจของพ่อ article
แอบดูเป็น...แอบลุ้นแทบตาย article
มดแดงและนมของหนู article
คุณค่าที่เธอไม่เคยรัก.....กุมภาพันธ์
คำว่า"แม่" จากใจคนที่ไม่เคยสัมผัส และคำว่า"พ่อ" คือที่สุดในชีวิต
แหวนวงนี้ที่รอการพิสูจน์
ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยลบล้างความเร้นลับ (ผีปอบ)
เรื่องเล่าต่างแดน...ชีวิตที่ไม่ได้ปรุงแต่ง article
วันสารทขะแมร์...งัยแขเบญ...งัยโดนตา
ต้นมะพร้าวของยาย
The Best Memories of Alabama 2007 article
First Step Of My College 2007 at Auburn University article
บทกลอน...มายาริษยา article



Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail 
Don't Display E-mail



Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones