ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletNOLA-NOLIE
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


Diversity: Thailand Part 2

ฉันเคยเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังบ้างแล้วว่า ที่ Sam's club บริษัทของฉันจะจัดงาน Diversity Exhibit เกี่ยวกับประเทศไทยขึ้นในวันที่ 27 กรกฏาคม 2010 นี้ ฉันเองตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เพราะจะต้องหาข้าวของเกี่ยวกับความเป็นไทยไปจัดในบริเวณงาน ซึ่งในงานนี้ทางบริษัทจัดขึ้นเพื่อพนักงานทุกคน เพื่อให้พนักงานทุกคนได้เรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรม ประเพณีที่แตกต่างของแต่ละประเทศแต่ละเชื้อชาติ

ในปีนี้ทางพนักงานและคณะผู้บริหารได้โหวตให้มีการจัดงานเกี่ยวกับเมืองไทยขึ้น โดยที่ผู้จัดการสาขาเคยคุยเกริ่นเรื่องนี้กับฉันไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว เมื่อครั้งที่ฉันได้เลื่อนตำแหน่งไปทำงานด้านบัญชีใหม่ ๆ ซึ่งฉันก็ได้บอกผู้จัดการว่า ยินดีและเต็มใจอย่างยิ่งที่จะนำเสนอความเป็นไทยให้เพื่อน ๆ ทุกคนได้รู้จัก

งานนี้ทางบริษัทไม่ได้จัดแสดงให้ลูกค้าใน Sams Club ได้ร่วมงาน เพราะเป็นงานเล็ก ๆ เท่านั้น ซึ่งถ้ามีการจัดงานและมีนิทรรศการต่าง ๆ ที่ใหญ่โตเพื่อให้ลูกค้าได้มีส่วนร่วม ค่าใช้จ่ายก็จะสูงขึ้น และการทำอาหารเพื่อมาแบ่งปันให้ลูกค้าได้ทานนั้นเป็นสิ่งที่ระมัดระวังเป็นอย่างมาก คนที่ทำอาหารจะต้องมีใบอนุญาตมีประกันต่าง ๆ เพื่อป้องกันเอาไว้ หากมีลูกค้าคนใดทานอาหารและเกิดไม่สบายขึ้นมา ในส่วนบริษัทก็ต้องรับผิดชอบทุกอย่าง ซึ่งก็ถือว่าเสี่ยงพอสมควรที่จะให้ใครคนใดคนหนึ่งทำอาหารมาให้ลูกค้ารับประทาน

ดังนั้นทางบริษัทของฉันจัดงานนี้ขึ้นในสังคมภายในบริษัทเท่านั้น เพราะเรามีความเชื่อมั่นในสิ่งดี ๆ ที่พวกเราช่วยกันทำ เชื่อมั่นในฝีมือการทำอาหารแต่ละคน ว่าแต่ละคนจะนำอาหารดี ๆ มีประโยชน์มาแบ่งกันรับประทาน โดยที่คนที่ทำอาหารไม่จำเป็นต้องมีใบอนุญาตการทำอาหาร แต่อาหารที่ทำเป็นอาหารที่ทำด้วยใจเพื่อแบ่งปันกันรับประทานอย่างที่พวกเราเคยทำที่ผ่าน ๆ มา ซึ่งผู้บริหารทุกคน พนักงานทุกระดับต่างก็ร่วมมือร่วมใจกันเป็นอย่างดี ฉันเองในฐานะที่เป็นหญิงไทยคนเดียวในบริษัทประจำสาขานี้ ก็ต้องกระตือรือร้นเป็นพิเศษ เพื่อนำเสนอข้อมูลต่าง ๆ และความเป็นเอกลักษณ์ไทยที่ดีให้พนักงานทุกคนในบริษัทได้เรียนรู้

ฉันเป็นคนที่ชอบสะสมโปสการ์ดความเป็นไทย ไม่ว่าจะเดินทางไปมุมไหน หากมีโปสการ์ดขาย ฉันก็จะซื้อส่งมาให้เพื่อน ๆ ที่อเมริกา และก็ไม่ลืมซื้อสะสมไว้กับตัวเองด้วย ฉันได้เอาโปสการ์ดที่สะสมทั้งหมดมาจัดงานในนิทรรศการครั้งนี้ด้วย นอกจากนั้นก็เป็นพวกธงชาติไทย ธงที่เป็นเอกลักษณ์ของพระมหากษัตริย์ พระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์ท่านเกี่ยวกับการขึ้นครองราช 60 ปี ฉันก็มีไว้ประดับและบูชาที่บ้านไม่น้อยไปกว่าใคร







เมื่อหลายปีก่อนฉันมีโอกาสได้กลับไปเมืองไทย พี่น้องพากันทำฟู ทำหมอนแบบไทย ๆ ให้ฉัน บางอันก็ซื้อที่ห้างในโครงการงานออกร้านด้านฝีมือของชาวบ้านทั่วทุกเมืองไทย ฉันซื้อและขนทั้งหมดมาเท่าที่จะทำได้ ส่วนพระพุทธรูปที่สักการะบูชา ก็มีญาติพี่น้องมอบให้บ้าง และพระพุทธรูปที่คนรักบูชาเมื่อครั้งที่เดินทางไปเที่ยวเมืองไทยตอนสมัยหนุ่ม ๆ ทุกอย่างที่เกี่ยวกับความเป็นไทย ฉันมักจะเก็บสะสมไว้ที่บ้านตลอด เพราะรู้สึกภูมิใจในความเป็นอย่างมาก

สำหรับชุดไทยนั้น ฉันได้รับชุดไทยและเครื่องประดับสองชุดนี้จาก ดร. ทวีกานต์ (พี่หน่อย) ซึ่งเป็นนักศึกษาไทยที่เรียนปริญญาเอกอยู่ใน University of Louisiana at Lafayett เมื่อหลายปีก่อนพี่หน่อยได้เรียนจบปริญญาเอก และก็มีน้ำใจนำชุดไทยมาให้ฉันเก็บไว้ และบอกกับฉันแต่ว่า

"พี่ให้น้องยีนส์นะ เก็บไว้ เผื่อวันหนึ่งข้างหน้าอาจจำเป็นต้องใช้"

ฉันกล่าวขอบคุณพี่หน่อยตามมารยาท รู้สึกซึ้งใจกับสิ่งดี ๆ ที่เธอมอบให้ แม้จะไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าจะได้ใช้ชุดไทยหรือไม่ แต่ความเป็นไทยทุกอย่างฉันเก็บไว้เป็นอย่างดี และก็ไม่เคยมองข้ามแต่อย่างใด ในที่สุดฉันก็มีโอกาสได้ใส่ชุดไทยที่พี่หน่อยมอบให้จริง ๆ และก็อยากขอบคุณพี่หน่อยมาก ๆ ที่มีส่วนสำคัญในงานนี้โดยเฉพาะ ขอบคุณจากใจจริง ๆ

คืนวันจันทร์ที่ 26 กรกฏาคม 2010 ฉันนั่งหั่นผักต่าง ๆ เพื่อเตรียมอาหารไว้ทำในตอนเช้า ซึ่งคนรักก็ช่วยฉันหลายอย่าง โดยเฉพาะเครื่องแกงที่คนรักช่วยตำให้ นอกจากนั้นก็ช่วยติวให้ฉันเกี่ยวกับสิ่งที่จะต้องนำไปพูด นำเสนอให้ผู้คนได้รู้จักเกี่ยวกับเมืองไทย ซึ่งฉันโชคดีเป็นอย่างมากที่เบื้องหลังความสำเร็จในงานนี้ มี ดร. สองท่านคอยให้การช่วยเหลือและสนับสนุนทุกอย่าง ฉันคงไม่อาจจะลืมสิ่งดี ๆ เหล่านี้ไปได้ เพราะถ้าไม่มีสองคนนี้ ฉันคงไม่สามารถนำเสนอสิ่งดี ๆ เกี่ยวกับเมืองไทยได้ดีขนาดนี้

เช้าวันที่ 27 กรกฏาคม ฉันตื่นแต่เช้า อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นก็ลงมือทำอาหารทุกอย่างที่เตรียมไว้ ซึ่งอาหารที่ฉันทำนั้นมีอยู่แค่ห้าอย่าง ที่คิดว่าทำไม่ยากและเพื่อน ๆ ในบริษัทสามารถรับประทานได้ง่าย และเน้นไว้ว่าแต่ละเมนูจะต้องไม่เผ็ด

อาหารก็มีแกงกะหรี่ไก่ ผัดพริกไก่ใส่ถั่วฝักยาว ผัดเปรี้ยวหวาน ข้าวเหนียว กล้วยบวชชี



































ซึ่งเมนูแกงกะหรี่ฉันได้จากสูตรหนังสือการทำอาหารที่เดโบราห์เพื่อนสนิทคนรักมอบให้เป็นของขวัญวันแต่งงาน นอกนั้นก็เป็นสูตรอาหารที่ฉันทำตามประสบการณ์ที่ได้เรียนรู้จากแม่ครัวที่สโมสรแห่งหนึ่ง ซึ่งหลายปีก่อนฉันเคยทำงานช่วงปิดเทอมซัมเมอร์ในสโมสรแห่งนี้ และหน้าที่ของฉันก็คือเป็นเด็กทำงานในครัว ทำสารพัดที่แม่ครัวให้ทำ ประสบการณ์ตรงนี้ผสมผสานกับที่พ่อและพี่สาวบอกสอน ทำให้ฉันพอจะทำอาหารได้บ้าง

เมื่อทำอาหารเสร็จแล้ว ฉันก็เก็บเข้าตู้เย็นเอาไว้ จากนั้นก็ขนของทุกอย่างที่ฉันพอจะหาได้เพื่อนำไปจัดนิทรรศการเล็ก ๆ เกี่ยวกับเมืองไทยที่บริษัท นอกจากนั้นก็มีพวกเครื่องประดับต่าง ๆ ที่ฉันนำไปให้หัวหน้าฝ่ายบัญชีได้ใส่ประกอบกับชุดไทยด้วย เพราะงานนี้คนที่ใส่ชุดไทยได้มีแค่เพียงสองคนเท่านั้นก็คือ หัวหน้าของฉันและฉัน ส่วนคนอื่นใส่ไม่ได้อีกชุด เพราะชุดตัวเล็กจนเกินไป เมื่อไปถึงหัวหน้าฝ่ายบัญชีและผู้จัดการฝ่ายการตลาดมาช่วยจัดงานอีกแรง ฉันและทุกคนใช้เวลาจัดเตรียมข้าวของไม่นาน เพราะของมีไม่เยอะมาก










พอจัดเตรียมงานเสร็จแล้ว ก็ขับรถออกมาที่วอลมาร์ท ฉันบอกคนรักไว้ว่า วันนี้ฉันจะต้องแต่งหน้านิดหนึ่ง เพราะอยากให้ตัวเองดูดีในชุดไทย ซึ่งฉันยอมรับว่าแต่งหน้าไม่ค่อยเป็น และไม่ใช่มืออาชีพการแต่งหน้าแต่อย่างใด ปกติเวลาทำงานและทุก ๆ วันฉันจะไม่แต่งหน้าอยู่แล้ว อย่างมากก็แป้งเด็กและลิปมันเท่านั้น นอกเสียจากต้องออกงานพิเศษกับคนรัก ฉันจึงจะแต่งหน้านิดหนึ่งแต่ไม่หนาเข้ม แต่ในงานนี้ฉันเกิดอยากแต่งหน้าให้สวยขึ้น ประมาณว่าใส่ชุดไทยก็อยากให้หน้าตาดูดีไม่โทรมจนเกินไป

เป็นธรรมดาที่คนไม่ได้แต่งหน้าทุกวันมักจะไม่ค่อยรู้อะไร ก่อนหน้านั้นฉันเสิร์ทหาข้อมูลการแต่งหน้าตามอินเตอร์เน็ต พอได้อ่านได้รู้บ้าง ก็หาเลือกซื้อสินค้า ซึ่งคนรักบอกให้ฉันซื้อทุกอย่างที่ฉันปรารถนา ฉันเดินเลือกซื้อแป้งรองพื้น แป้งแต่งหน้า บรัสออน อายเชโด้ มาสคาร่า ลิปสติกสีใหม่ ที่เขียนขอบตา ที่เขียนคิ้ว สินค้าบางอันก็มีให้ลองใช้ บางอันก็ได้แต่อ่านสติกเกอร์ด้านนอกเท่านั้น ฉันไม่ถนัดเรื่องเครื่องสำอาง จึงเลือกยี่ห้อเมเบอร์ลีนเป็นหลัก เพราะเคยมีแป้งพับหลายปีก่อน เมื่อครั้งที่คนรักรับปริญญา ฉันเคยซื้อแป้งแต่งหน้ายี่ห้อนี้แต่งหน้าครั้งนั้น และคิดว่าใช้ดีและไม่แพ้ จึงเลือกซื้อยี่ห้อนี้ทั้งหมด

พอกลับมาบ้านก็ลองแต่งหน้าทำผมดู ส่วนสเปรผมก็เอาของคนรักมาใช้ เพราะปกติฉันไม่ชอบทำผมเช่นเดียวกัน โชคดีที่คนรักมีสเปรผมเหลือ ทำให้ฉันเอามาใช้ในการเกล้าผมได้บ้าง ฉันทดลองแต่งหน้าเสียนาน เพราะรองพื้นไม่เป็นและไม่เรียบพอ พอทาแป้งก็รู้สึกว่าผิวไม่สม่ำเสมอ ด่าง ๆ ดูแปลก ๆ พอจะทามาสคาร่าตาก็กะพริบตลอด จะทาอายลายเนอร์ให้สวย ๆ ก็ทำไม่ได้ เพราะกลัวจิ้มตา มือสั่นไปหมด ฉันทำได้แต่ทาแป้งรองพื้น เขียนคิ้ว ทาอายเชโด้ บรัสออน ลิปติกนิดหน่อย และก็มาสคาร่าจิ้มนิดเดียวเพียงเท่านี้ และหน้าตาก็ออกมาแบบนี้ ส่วนผมก็เกล้าตามที่คิดว่าดูดีที่สุด แบบที่ไม่ต้องไปเข้าร้านเสริมสวยให้เสียเวลาและเสียเงิน ฉันทำแบบพอไปวัดไปวาได้

พอแต่งหน้าเสร็จก็อดไม่ได้ที่จะถ่ายรูปที่ระลึก









เมื่อคนรักกลับมาก็ได้ขอให้คนรักช่วยดูให้ ซึ่งคนรักของฉันก็ชมตลอด จนฉันไม่รู้ว่า ฉันสวยอย่างที่คนรักชม หรือว่าเขาชมเพราะความรักที่มีให้ฉันหมดใจ แต่ไม่ว่าฉันจะแต่งหน้าและหน้าตาออกมาแบบไหน แต่ฉันก็ยังเป็นฉันเสมอ และก็อดไม่ได้ที่จะถ่ายรูปที่ระลึกเก็บไว้เพื่อสองเรา











ฉันล้างหน้าล้างตาออกให้หมด จากนั้นก็นอนดูทีวีกับคนรักไปพลาง ๆ พร้อมทั้งให้คนรักช่วยติวเข้มในการพูดไปด้วย พอประมาณบ่ายสามโมงฉันก็แต่งหน้าและทำผมใหม่ เพื่อเตรียมออกงานโดยเฉพาะ ฉันใช้เวลาแต่งหน้าไม่นาน เพราะแต่งแบบที่ฉันพอจะทำได้ จากนั้นก็เกล้าผมขึ้น โดยที่คนรักช่วยปักกิ๊ฟให้ ส่วนชุดไทยที่ฉันใส่นั้น ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาพาดผ้าสใบอย่างไร ฉันก็เลยพาดแบบที่ฉันคิดว่าสะดวกที่สุด เพราะฉันจะต้องขับรถเอง โดยคนรักขับรถอีกคันตามหลัง

พอแต่งหน้าเสร็จแล้ว ก็เอาอาหารทุกอย่างขนขึ้นรถของฉัน จากนั้นฉันก็ขับรถนำหน้ามาก่อน และคนรักขับตาม ซึ่งระยะทางจากบ้านไปบริษัทประมาณสิบนาทีได้ แต่เพราะต้องจอดไฟแดงหลายป้ายทำให้การเดินทางช้า ช่วงระหว่างที่ขับรถก็มีคนมองหลายคน คงจะนึกว่าฉันเป็นเจ้าหญิงที่ไหนสักแห่ง ฉันเห็นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ พอรถมาถึงบริษัทปรากฏว่า แกงกะหรี่หกใส่พรมรถนิดหนึ่ง ซึ่งคนรักก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะคิดว่าทำความสะอาดได้ ฉันยอมรับว่า การขับรถในขณะที่ใส่ชุดไทย ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลย มงกุฏที่ใส่บนหัวก็ต้องระวังจะชนหลังคารถ โชคดีที่รถทรงสูงทำให้ไม่เป็นอะไรมาก แต่มาติดขัดตรงผ้าถุงนิดหนึ่ง เพราะเวลาจะขยับก็แน่นไปเสียหมด เพราะฉันตัวอ้วนกว่าหลายปีก่อนมาก

พอเอาอาหารใส่รถเข็นเพื่อจะนำไปที่ห้องพักพนักงาน ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานนี้โดยเฉพาะ คนรักก็ช่วยฉันทุกอย่าง ช่วงระหว่างที่เดินเข้าไปในบริษัทผ่านพนักงานและลูกค้าหลาย ๆ คน ฉันสัมผัสได้เหมือนสวิตส์สายตาของแต่ละคนหันมามองเป็นแถว ไม่ว่าใครคนใดจะทำอะไรอยู่ ทุกคนต่างก็หันมามองชุดไทยของฉัน ซึ่งฉันเองก็ทักทายเพื่อน ๆ ทุกคนพร้อมทั้งยิ้มตลอด และก็อดไม่ได้ที่จะเชื้อเชิญให้ทุกคนมาร่วมงานนี้ให้ได้

เมื่อไปถึงห้องพักพนักงาน ก็มีเพื่อน ๆ หลายคนมานั่งรออยู่แล้ว ซึ่งเพื่อน ๆ ในบริษัทช่วยกันขนอาหารวางไว้ในบริเวณ หลังจากนั้นเพื่อน ๆ หลายคนที่ทำอาหารไทยมาร่วมด้วย บางคนก็ทำน้ำปั่นสัปรดมาแจกกันดื่ม มีผัดไทย ผัดวุ้นเส้น เป๊าะเปี๊ยะสด แกงเหลืองไก่ เพื่อน ๆ ทุกคนช่วยกันทำและเอามาร่วมงานอย่างเต็มที่ พวกเราทุกคนเอาหารมาวางร่วมกัน จากนั้นฉันก็ไปช่วยหัวหน้าฝ่ายบัญชีใส่ชุดไทย










ฉันมีโอกาสได้พบผู้จัดการคนเก่า ซึ่งเธอเป็นผู้จัดการที่น่ารักมาก เธอย้ายไปประจำอยู่เมือง Norman แต่เธอก็ได้สละเวลาขับรถมาร่วมงานด้วย ฉันกับหัวหน้าฝ่ายบัญชีสนิทกับเธอมากเป็นพิเศษ เพราะพวกเราคุยกันถูกคอ อดไม่ได้ที่จะเข้าไปทักทายกอดคอกัน และก็ถ่ายรูปด้วยกัน เมื่อของทุกอย่างพร้อม และผู้จัดการหลาย ๆ ฝ่ายมายืนรอ ผู้จัดการฝ่ายการตลาดที่ดูแลเกี่ยวกับงานนี้ก็ได้พูดปราศัยเล็กน้อย ก่อนที่จะเชิญให้ฉันและหัวหน้าฝ่ายบัญชียืนด้านหน้า จากนั้นก็ให้ฉันได้พูดเกี่ยวกับเมืองไทย

















ฉันกล่าวทักทายทุกคนเป็นภาษาอังกฤษและภาษาไทย พร้อมยกมือไหว้ทุกคน ฉันไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณผู้จัดสาขา ผู้จัดการทุก ๆ ฝ่าย เพื่อน ๆ พนักงานทุกคนที่ได้สนับสนุนให้มีการจัดงานขึ้น ขอบคุณทุก ๆ คนที่มาร่วมงานในวันนี้ พร้อมทั้งบอกทุกคนเกี่ยวกับการไหว้ว่า เป็นวัฒนธรรมประเพณีของไทยซึ่งสืบทอดมายาวนานชั่วยุคคน จากนั้นก็เริ่มคุยเกี่ยวกับเมืองไทยเล็กน้อย เรื่องภูมิภาค ประเพณีแต่ละภาค ภาษา การแต่งการ การรำ ศาสนา สถานที่ท่องเที่ยว นอกจากนั้นก็พูดถึงระบบการบริหารประเทศของเมืองไทย โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข และก็เล่าประวัติพระองค์ท่านเคร่า ๆ เสร็จแล้วก็เล่าเกี่ยวกับบ้านเกิดเมืองนอนของฉันนิดหนึ่ง ศรีสะเกษถิ่นอีสานใต้บ้านเกิดของฉัน (ผู้จัดการบอกให้พูดตรงนี้ด้วย) และก็ลงท้ายด้วยอาหารแต่ละชนิด และบอกให้เพื่อน ๆ ทราบว่าอาหารแต่ละอย่างมีเครื่องปรุงอะไรบ้าง อาหารบางชนิดคนในภาคไหนทำกัน ซึ่งก็ยอมรับว่า มีความสุขที่ได้คุยเกี่ยวกับเมืองไทย ในตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้นนิด ๆ แต่พอคุยและสบตากับคนฟังทุก ๆ คน เห็นทุกคนตั้งใจฟังยิ่งกว่าในห้องเรียน ทำให้ความตื่นเต้นหายไป คงเหลือแต่ความสุขและความมั่นใจเต็มร้อยพร้อมความเป็นกันเองที่จะถ่ายทอดทุกอย่างให้ทุกคนได้รู้

ฉันใช้เวลาคุยประมาณ 15 นาที ซึ่งระหว่างที่คุยก็มีหลาย ๆ คนถ่ายรูปเก็บไว้ที่ระลึก ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใส่ คนรักของฉันเป็นอีกคนหนึ่งที่มาร่วมงานและยืนฟังอย่างตั้งใจจนลืมถ่ายรูปภรรยาเสียอย่างนั้น โดยเฉพาะช๊อตเด็ด ๆ เพราะคนรักบอกหลังจากเสร็จงานว่า กลัวว่าถ้าถ่ายรูปจะทำให้ฉันเสียสมาธิ กลัวฉันจะประหม่า ฉันยอมรับว่าเสียดายมาก ๆ ที่ไม่มีรูปตอนพรีเซ็นต์ด้านหน้า ช่วงระหว่างที่ฉันยืนคุยอยู่ด้านหน้า เพื่อน ๆ บางคนก็มองฉันตลอด และก็สลับมองคนรักของฉัน ทุกคนคงจะรู้สึกเหมือนที่ฉันรู้สึกว่า

"คนรักของฉัน เป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่ยืนเคียงข้างและสนับสนุนฉันทุกสถานการณ์"













ฉันยอมรับว่าภูมิใจที่มีคนรักคอยสนับสนุนทุกอย่าง ภูมิใจที่ผู้จัดการและเพื่อน ๆ ทุกคนให้การสนับสนุนและสนใจเรียนรู้เกี่ยวกับเมืองไทย ทุกคนช่วยกันคนละไม้คนละมือ พอประมาณห้าโมงเย็นคนรักก็ขอตัวไปสอนในตอนค่ำ เพราะนักศึกษามีสอบปลายภาค ซึ่งฉันกล่าวขอบคุณเขาก่อนที่จะบอกว่า























"ไม่ต้องห่วงนะที่รัก เพราะหัวหน้าฝ่ายบัญชีจะช่วยเหลือทุกอย่าง"
















พอประมาณห้าโมงครึ่ง ฉันและหัวหน้าฝ่ายบัญชีก็ช่วยฉันขนของสำคัญ ๆ มาใส่ที่รถ เธอขอตัวไปเปลี่ยนชุดซึ่งฉันไปช่วยอีกแรง ทีแรกฉันบอกให้เธอกลับไปเปลี่ยนที่บ้านก็ได้ ค่อยเอามาคืนวันหลัง แต่เธอบอกว่า

"กลัวหาย ของที่ณัฐให้ใส่มีค่ามาก ไม่กล้าเอากลับหรอก ถ้าทำหายไม่รู้จะหามาคืนได้อย่างไร"

ฉันบอกเธอว่า "หายก็หาย ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมาก ไว้กลับไปเมืองไทยซื้อใหม่ก็ได้ ที่เมืองไทยมีเยอะมาก"

"ไม่เอาหรอก ที่อเมริกาไม่มีขาย ถ้าหายไม่รู้จะไปซื้อคืนได้อย่างไร" หัวหน้าฝ่ายบัญชีบอก

"ก็ไม่ต้องคืนและไม่ต้องคิดมาก"

หัวหน้าฝ่ายบัญชีเกรงใจฉันทุกอย่าง เธอเป็นคนที่น่ารักที่สุดที่คอยสอนงานให้ฉันเรื่อยมา เป็นผู้หญิงที่ช่วยเหลือฉันทุกอย่าง ฉันโชคดีที่มีเธอเป็นหัวหน้า เพราะเธอไม่ได้แค่น่ารักและนิสัยดีเท่านั้น แต่สำหรับฉัน เธอเป็นผู้หญิงอเมริกันอีกคนหนึ่งที่ฉันยอมรับว่า สวยที่สุด สวยทั้งจิตใจหน้าตาพร้อมทั้งรอยยิ้ม เวลาทำงานด้วย พูดคุยด้วย มีความสุขและสบายใจที่สุด

ผู้จัดการและเพื่อน ๆ ของฉันคนอื่น ๆ ต่างก็น่ารักไม่น้อยไปกว่ากัน เราคุยกันสนุกสนานกับงานนี้ ทุกคนทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ผู้จัดการสาขาไม่สามารถลงมาได้ เพราะคุยอยู่กับบอสใหญ่ที่ออฟฟิศด้านบน ผู้จัดการฝ่ายการตลาด ได้เตรียมอาหารนำไปให้ที่ออฟฟิศ ซึ่งฉันและเพื่อน ๆ ทุกคนเข้าใจ พนักงานแคชเชียร์คนไหนที่ได้พัก ก็มาทานอาหารด้วยกัน เพื่อนแคชเชียร์ของฉันคนหนึ่งเดินเข้ามาในงานด้วยใบหน้าที่เหน็ดเหนื่อย

"ข้างนอกโคตรยุ่งเลย เหนื่อยแทบบ้าเลย" เธอบ่นพลางถอดเสื้อกั๊กพนักงานไปด้วย

"ถ้าเหนื่อยมาทานข้าวดื่มน้ำด้วยกันสิ" ฉันและเพื่อน ๆ ต่างก็เชื้อเชิญทุก ๆ คนที่เข้ามาในห้องพักพนักงานได้ทานอาหารดื่มน้ำอร่อย ๆ ด้วยกัน





เพื่อนของฉันบอกว่า "ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน มีอาหารอร่อย ๆ ให้ทาน หายเหนื่อยหายบ้าเลย แฮ่ะ" และก็ยิ้มไปด้วย พร้อมกับเดินไปตักอาหารทันที

ฉันมีความสุขเป็นอย่างมาก ในสังคมที่ฉันอยู่ แม้จะไม่ใหญ่โตแต่ก็อบอุ่นและเต็มไปด้วยความสุข ฉันภูมิใจที่สุดที่ได้นำเสนอความเป็นไทย มีความสุขกับการได้ทำอาหารมาแบ่งปันทุกคนรับประทาน มีความสุขที่เพื่อน ๆ ทุกคนได้ช่วยกันทำอาหารสุดความสามารถเพื่อเมืองไทยโดยเฉพาะ บางคนไม่เคยทำอาหารไทยมาก่อน ก็อุตส่าห์ก้อปปี้เมนูอาหารไทยจากหนังสือของฉันไปหัดทำและมาแบ่งปันทุกคนรับประทาน ในงานนี้ฉันและเพื่อน ๆ ทุกคนได้รับคำชมหลายอย่าง ทำให้ภาคภูมิใจและมีความสุขมากที่สุด





























เมื่อขับรถกลับมาถึงบ้าน ฉันก็รีบขนของเข้ามาเก็บในบ้าน ยกมือไห้วพระพุทธรูปและพระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์ท่าน ก่อนที่จะนำมาเก็บไว้ที่เดิม จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้า และถ่ายภาพความเหนื่อยที่ระลึกนิดหนึ่ง เสร็จแล้วก็โทรไปขอบคุณผู้จัดการที่เดินทางมาจากต่างเมือง ฉันชวนให้เธอมาพักที่บ้านหากเธอต้องการ แต่เธอบอกว่าพรุ่งนี้ต้องเข้ากะเช้า จึงต้องขับรถกลับไปเมือง Norman ตอนค่ำ



ฉันขอขอบคุณ Sam's Club ที่ได้จัดให้มีโครงการ Diversity Exhibit ขึ้นในบริษัท ขอบคุณผู้จัดการทุกคนที่ทำให้งานนี้ประสบความสำเร็จและผ่านไปด้วยดี ขอบคุณพ่อแม่พี่น้องทุกคนที่ให้ความเป็นไทยของฉันโดยสายเลือดและหัวใจ ขอบคุณคนรักที่สนับสนุนช่วยเหลือทุกอย่างไม่บ่นเลยสักคำ ขอบคุณผู้จัดการและเพื่อน ๆ ในบริษัทที่ตั้งใจทำทุกอย่างเพื่อให้งานนี้ออกมาดูดีที่สุด ขอบคุณ ดร. หน่อยที่ได้มอบชุดไทยงาม ๆ ให้ฉันและหัวหน้าฝ่ายบัญชีได้ใส่โชว์ความเป็นไทย ขอบคุณกำลังใจจากเพื่อน ๆ ในบล็อกแก็งค์ที่คอยให้การสนับสนุนสิ่งดี ๆ ที่ฉันได้นำเสนอในงานนี้ โดยเฉพาะพี่วิสกี้โซดา พี่แอ๋น (คุณแม่น้องเน็ทและน้องแซค) คุณตุ๊กตา และเพื่อน ๆ ในบล็อกแก็งค์บางท่านที่ติดตามงานเขียนในบล็อกของฉันเสมอมา ท้ายที่สุดของคุณเพื่อนรุ่นพี่บางท่านในสังคมนักเขียนที่ฉันได้รู้จัก ขอบคุณทุก ๆ คนที่ให้กำลังใจมาตลอด










Our professional works

Diversity : Thailand Part 1 article
หัวใจของพนักงาน Sam's Club (ร่วมด้วยช่วยสังคม Relay For Life ) ปี 2009 article
หัวใจของพนักงาน Sam's Club (ร่วมด้วยช่วยสังคม Relay For Life ) ปี 2010 article
Louisiana New Populations Project article
American Indian Pow Wow (Comanche) article



[1]

Opinion No. 1 (134524)

ขอบคุณแทนเพื่อนคนไทยที่น้องยีนส์ได้เผยแพร่ความเป็นไทย ชุดไทย อาหารไทย และบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความเป็นไทยให้ต่างชาติได้รู้จักความเป็นเรา

น่ารักจริงๆ ค่ะ พี่มั่นใจว่า น้องต้องทำได้ดีแน่ๆ กริยามารยาท ของน้อง ต้องทำให้พวกเค้า หลงรักกริยาสาวไทย ในความเรียบร้อย อ่อนน้อม

ชุดก็สวยค่ะ ใครเลือกไว้น๊า  ดีใจจัง ที่ได้มีส่วนร่วมในการเผยแพร่ ถึงแม้จะไม่ได้ไปยืนอยู่ตรงนั้น แต่ก็อดภูมิใจแทนคนไทยไม่ได้

เพื่อนน้องยีนส์ก็ใส่ชุดไทยขึ้นมากค่ะ ฝากไปบอกนะคะว่า สวยมากๆ

น้องยีนส์ก็น่ารักสดใส ดูมีความสุข

ยังไง ถ้าได้กลับไทย นัดทานข้าวกันก็ได้นะคะ

ฝากความระลึกถึงถึงแฟนน้องด้วยนะคะ

By P' NOI (itsnidnoi-at-hotmail-dot-com)Date 2010-07-29 14:25:03 IP : 203.131.208.37


Opinion No. 2 (134525)

ระวังอย่าให้อ้วน  อ้วนแล้วแก้ยาก

By เสรี (sa-dot-ree2499-at-hotmail-dot-om)Date 2010-07-29 15:45:57 IP : 110.49.193.245


Opinion No. 3 (134531)

สวัสดีค่ะ พี่หน่อย

 

ยีนส์และเพื่อน ๆ ทุกคนขอขอบคุณพี่หน่อยมาก ๆ นะคะสำหรับกำลังใจที่พี่มอบให้ค่ะ ขอบคุณสำหรับน้ำใจและสิ่งดี ๆ ที่พี่มีให้เสมอมา เพื่อน ๆ ทุกคนชมว่าชุดไทยสวยมาก ๆ เลยค่ะ ยีนส์เองปลื้มมาก ๆ ค่ะ ปลื้มที่พี่หน่อยเลือกด้วยค่ะ เลยอดไม่ได้ที่จะต้องเล่าให้พี่หน่อยฟังค่ะ

 

ขอบคุณสำหรับชมที่พี่หน่อยมอบให้ค่ะ หากพี่หน่อยอยู่ใกล้ ๆ จะชวนมาร่วมงานด้วยเลยค่ะ ยีนส์ไม่รู้จักคนไทยมากนัก มีรู้จักคนเดียวแต่พี่เขาไปต่างรัฐ ก็เลยไม่ได้ชวนมาร่วมงานค่ะ ยีนส์เลยขอให้แฟนช่วย ซึ่งแฟนก็ช่วยเหลือทุกอย่างดีมาก ๆ เลยค่ะ เป็นตากล้อง ช่วยตำเครื่องแกง ขนอาหารมาให้ ช่วยแต่งตัว เป็นทุกอย่างในชีวิตของยีนส์เลยค่ะ

 

เพื่อนยีนส์ที่ใส่ชุดไทยสวยมาก ๆ ค่ะ เธอสวยพร้อมทุกอย่างเลยค่ะ ยีนส์ดีใจที่เธอใส่ชุดไทยได้ค่ะ เพราะหุ่นเธอดูดีมาก ๆ หุ่นสวยแบบพี่หน่อยเลยค่ะ แต่เธอตัวเล้ก ๆคล้าย ๆ ยีนส์ค่ะ ดุน่ารักไปอีกแบบค่ะ

 

ไว้กลับไทยวันไหนยีนส์จะติดต่อไปหาพี่นะคะ เห็นพี่หน่อยบอกว่าสอนอยู่ที่ธรรมศาสตร์ เผื่อได้เจอกันที่ฟิวเจอร์รังสิตค่ะ ยีนส์กับแฟนเคยไปดูหนังกันครั้งแรกที่นั่นค่ะ ความทรงจำเก่า ๆ ยังคงระลึกถึงเสมอเลยค่ะ  แฟนฝากความคิดถึงมาให้พี่หนอ่ยด้วยค่ะ พร้อมกำลังใจจากยีนส์และแฟนมอบให้พี่เสมอค่ะ ขอให้พี่หน่อยมีความสุขมาก ๆ นะคะ แล้วจะติดต่อไปนะคะ

By Natthinee Khot-asa Jones (natthinee13-at-hotmail-dot-com)Date 2010-07-29 23:17:26 IP : 99.40.139.147


Opinion No. 4 (134532)

สวัสดีค่ะ หลวงฯ

 

ขอบคุณที่แวะมาอ่านเรื่องราวเหล่านี้ค่ะ ยีนส์เองก็กำลังลดหุ่นค่ะ แต่แฟนบอกว่าไม่ต้องลดค่ะ อวบ ๆ น่ารักดี กอดแล้วอุ่นดีค่ะ ก็เลยลดบ้างไม่ลดบ้างค่ะ หุ่นแบบยีนส์ที่เมืองไทยดุอ้วน แต่ที่อเมริกากำลังพอดีค่ะ เลยไม่คิดอะไรมากค่ะ อวบ ๆ อ้วน ๆ แต่ขอให้ร่างกายแข็งแรงไว้ก่อนค่ะ เพราะสุขภาพของเราสำคัญมาก ๆ เลยค่ะ แฟนน่ารักมาก ๆ หาซื้อยาบำรุงให้ได้ทานตลอดค่ะ กลัวว่าแก่ไปกระดูกจะไม่แข็งแรงค่ะ แต่เรื่องออกกำลังกายก็ทำสม่่ำเสมอในช่วงที่มีวันหยุดค่ะ จะวิ่งเล่นกับน้องหมาน้อยที่บ้านค่ะ วันไหนหยุดหลายวันก็ไปยิมฯ กับแฟนที่มหาวิทยาลัยที่นี่ค่ะ เพราะภรรยาเข้าไปใช้บริการฟรีค่ะ

 

ยีนส์ขอเป็นกำลังใจให้หลวงฯ นะคะ มีความสุขมาก ๆ นะคะ

By Natthinee Khot-asa Jones (natthinee13-at-hotmail-dot-com)Date 2010-07-29 23:23:27 IP : 99.40.139.147


Opinion No. 5 (134534)

น่ารักมากเลยค่ะ ภาพบรรยากาศทำให้คิดถึงประเทศไทยมากเลยค่ะ

ภูมิใจน้องยีนส์ได้ทำหน้าที่แทนคนไทยในการเผยแพร่ประเทศไทย

ขอชมว่าทุกอย่างดีค่ะ โดยเฉพาะชุดไทยสวยงามมากๆ และอาหารไทย

ภาพประกอบที่ตั้งโชว์สื่อให้เห็นถึงวิถีชีวิตคนไทยได้ถูกต้องครบถ้วน

แหม่มที่ใส่ชุดไทยถ้าจะชอบชุดไทยน่าดูเลย เห็นแกยิ้มตลอดคงจะปลื้มชุดไทยไปนานว่าสวย

รักและคิดถึเสมอนะคะ

พี่นัท

By พี่นัท Date 2010-07-30 09:03:39 IP : 72.47.72.178


Opinion No. 6 (134535)

ลืมบอกว่าชอบเพลงประกอบมากๆค่ะ

เสียดายไม่เห็นมีภาพพนมมือไหว้สวยๆแบบไทยโชว์ของสองสาวพรีเซ็นเตอร์เลยค่ะ

รักและคิดถึง

พี่นัท

 

By พี่นัท Date 2010-07-30 09:08:45 IP : 72.47.72.178


Opinion No. 7 (134562)

พี่ได้ดูงานของน้องแล้ว พี่ทั้งดีใจและภูมิใจ วันนี้น้องสาวของพี่สวยที่สุดเลย

และทำอาหารได้เก่งมาก แสดงความเป็นไทยให้ทุกคนได้เห็น ว่าบ้านของเรา

นั้นยังเป็นที่น่าสนใจอยู่เช่นกัน  พี่รู้สึกภาคภูมิใจที่มีน้องที่ทั้งเก่งและเป็นคนดีที่สุด

ขอให้น้องและน้องชิพ ดร.Hardy จงมีแต่ความสุขความเจริญและความโชคดีตลอดไป

รักและคืดถึงที่สุด

By พี่อ้วน (totozakub-at-hotmail-dot-com)Date 2010-08-01 19:54:10 IP : 115.87.103.189



[1]


Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail *
Don't Display E-mail


Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones