ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletNOLA-NOLIE
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตที่มีเจ้าเป็นดั่งลูกชาย "กัมโบ" น้อย

 

 

 

 




เจ้ากัมโบน้อย ตั้งแต่มีเจ้าเข้ามาอยู่ในครอบครัว ชีวิตของแม่และพ่อมีความสุขเหลือเกิน ทุก ๆ วันเวลาที่ต้องไปทำงาน แม่จะต้องโทรกลับมาถามพ่อตลอดว่า เจ้ากินอยู่อย่างไร เจ้าทานอาหารเยอะไหม เจ้าฉี่กี่ครั้ง และเจ้าอึบ่อยหรือเปล่า สารพัดคำถามที่แม่ถามพ่อเกี่ยวกับเจ้า ซึ่งพ่อเองก็บอกเล่าอย่างคนมีความสุขที่ได้พูดถึงเจ้า พ่อดูแลเจ้าดีไม่น้อยไปกว่าแม่เลย เพราะเจ้าคงจะรู้ว่าทั้งพ่อและแม่รักเจ้ามากรู้ไหม

วันนี้ครบรอบหนึ่งอาทิตย์เต็ม ๆ ที่เจ้ามาอยู่กับพ่อและแม่ แม่ยังจำได้เสมอ วันพ่อที่ 20 มิถุนายน ปี ค.ศ. 2010 เป็นวันที่พ่อกับแม่ไปรับเจ้ามาอยู่ด้วย ในวันนั้นพ่อกับแม่ตื่นแต่เช้าพากันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย จากนั้นก็พากันออกจากบ้าน แม่ไม่ลืมเอาผ้าขนหนูติดตัวไปด้วย เกรงว่าเวลาอุ้มเจ้านั่งรถ เจ้าจะฉี่ใส่รถ พ่อกับแม่ตื่นเต้นที่จะมีเจ้ามาอยู่ด้วย พากันไปซื้อที่นอน ของเล่นและของใช้หลาย ๆ อย่างมาให้เจ้าด้วย

วันนั้นพ่อกับแม่ขับรถไปถึงบ้านมิสรอนด้าประมาณสิบโมงเช้า โดยที่มิสซูซานยืนรออยู่ที่หน้าบ้าน มิสรอนด้าอุ้มกัมโบมาหาแม่ โดยที่มีริคน้องชายมิสซูซานเดินมาส่งเจ้าด้วย ทุกคนดูมีความสุขที่เจ้าจะได้มาอยู่กับพ่อกับแม่ ทุกคนรู้ว่าพ่อกับแม่จะดูแลเจ้าดีที่สุด ตอนที่มิสรอนด้าอุ้มเจ้ามามอบให้แม่ พร้อมกับการ์ดวันพ่อยื่นให้พ่อด้วย ซึ่งการ์ดใบนั้นมิสรอนด้าเตรียมไว้ให้เจ้ามอบให้พ่อในวันที่มารับเจ้า เพราะวันนั้นเป็นวันพ่อแห่งชาติของอเมริกันเสียด้วย และพ่อก็ชอบการ์ดใบนั้นมาก ๆ เพราะมีคุณค่ามากเหลือเกิน

 







จากนั้นมิสรอนด้าก็หันมาบอกเจ้าว่า

"กัมโบเป็นเด็กดีนะ มิสณัฐกับฮาร์ดดี้จะได้รักเจ้ามาก ๆ" มิสรอนด้าพูดจบก็หอมเจ้าฟอดใหญ่ และก็ถอยหลังหนึ่งก้าวพลางเช็ดน้ำตาไปด้วย แม่เห็นแล้วตื้นตันใจเป็นที่สุด ไม่คิดว่าครอบครัวน่ารัก ๆ ครอบครัวหนึ่งจะมอบสิ่งดี ๆ ให้กับแม่ได้

 




กัมโบรู้ไหมลูก แม่แอบเห็นน้ำตาของมิสรอนด้าเอ่อเบ้าด้วยแหละ เธอคงจะผูกพันกับเจ้ามาก ๆ เลย และในช่วงขณะนั้นแม่ก็เห็นมิสซูซานน้ำตาซึมและก็เช็ดน้ำตาไปด้วย สองพี่น้องผู้ใจดียิ้มทั้งน้ำตาในความรักที่มีให้เจ้า ยิ้มให้กับความสุขที่เจ้าได้มาอยู่กับพ่อและแม่ มิสรอนด้าและมิสซูซานบอกขอบคุณพ่อกับแม่ที่มีน้ำใจรับเจ้ามาเลี้ยงด้วย แต่แม่รู้สึกขอบคุณน้ำใจเธอมากกว่าที่ไว้ใจและเชื่อใจพ่อกับแม่

 



วันที่แม่อุ้มเจ้า แม่มีความรู้สึกว่า เหมือนได้อุ้มเด็กแรกเกิดเลย แม่มองตาเจ้าดูบ๊องแบ๊วน่ารักมาก ๆ ดั่งเด็กตัวเล็ก ๆ ที่แม่จะต้องดูแลถนุถนอมให้ดีที่สุด จะต้องปกป้องเจ้าและให้ความสุขกับเจ้า หากเจ้าเป็นมนุษย์มีชีวิต มีอนาคตที่ยาวไกล แม่ก็คงจะให้สิ่งดี ๆ แก่เจ้า ให้เจ้าได้เรียนโรงเรียนดี ๆ มีอาหารอร่อย ๆ ได้ทาน ให้สิ่งที่แม่คิดว่าดีที่สุดที่พ่อกับแม่จะหาได้ เพื่อให้เจ้ามีชีวิตที่มีคุณภาพ แต่ความจริงของชีวิต เจ้าไม่ใช่มนุษย์ที่มีความต้องการหลากหลาย หากแต่เจ้าเป็นหมาน้อยที่น่ารัก ๆ สำหรับพ่อและแม่ เป็นหมาน้อยที่ไม่ได้มีความต้องการอะไรมากมาย นอกจากอาหารรับประทานในทุก ๆ วัน และที่อยู่อาศัยที่อบอุ่น ไม่ว่าพ่อกับแม่จะรวยหรือจนไม่ได้สำคัญสำหรับเจ้าเลย เพราะเจ้าต้องการเพียงแค่ความรักอย่างจริงใจมากกว่า

ช่วงระหว่างนั้นริคขออุ้มเจ้าเสียด้วย แม่ยื่นเจ้าให้ริคได้อุ้ม แม่เห็นรอยยิ้มเศร้า ๆ ที่เต็มไปด้วยความสุขของผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมชื่อดังของเมืองนี้ด้วยแหละ เพราะในชีวิตแม่ไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพนี้ ในวันนั้นริคบอกกับเจ้าว่า

"กัมโบเป็นเด็กดีนะ ห้ามดื้อนะครับ กัมโบต้องน่ารักกับมิสณัฐและฮาร์ดดี้มาก ๆ นะ เขาจะได้รักเจ้ามาก ๆ" ริคพูดเสร็จก็หอมเจ้าฟอดใหญ่ก่อนจะส่งกลับมาให้แม่ได้อุ้มเจ้า จากนั้นก็เดินไปหยิบถุงอาหารที่ให้เจ้าทานให้กับพ่อถุงใหญ่

 



ประตูรถด้านหลังเปิดออกด้วยรีโมทอัตโนมัติ พ่อและริคพากันเอาอาหารของเจ้าไปใส่ด้านหลังรถ จากนั้นพ่อก็เปิดประตูให้แม่ซึ่งอุ้มเจ้าอยู่เข้าไปนั่ง โดยที่มีมิสรอนด้าและมิสซูซานคอยปูผ้าขนหนูบนตักให้แม่ด้วย เพื่อที่แม่จะได้กอดเจ้า ในตอนแรกเจ้าดูตื่นเต้นมาก ๆ ที่จะได้นั่งรถครั้งแรก พอพ่อสตาร์ทเครื่องยนต์ เจ้าดูหวาดกลัวไม่น้อย แม่ค่อย ๆ ปลอบเจ้าและพูดกับเจ้าไปเรื่อย ๆ

 






ระหว่างที่รถค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกไปจากบ้าน มิสซูซาน มิสรอนด้า ริค พากันยืนโบกมือร่ำลาให้กับเจ้า ช่วงเวลานั้นแม่รับรู้เต็มอกว่า แม่จะเป็นแม่ของเจ้าให้ดีที่สุด อดไม่ได้ที่จะหอมแก้มเจ้าเบา ๆ ขนของเจ้าหนานุ่ม เจ้าตัวเล็ก ๆ ตัวนิดเดียว แต่แปลกร่างของเจ้าช่างอุ่นเหลือเกิน แม่กอดเจ้าไว้แน่น ๆ เพื่อให้เจ้ารู้สึกว่าที่ตรงนี้อบอุ่นที่สุด

เมื่อรถขับมายังถนนใหญ่ เจ้าก็ยืนขึ้นเกาะหน้าต่างรถ เพื่อที่จะชมวิวข้างทาง แม่รู้สึกว่าเจ้าต้องการจะเห็นภาพข้างนอก พร้อม ๆ กับจำเส้นทางบ้านเกิดของเจ้าด้วยแหละ เจ้าคงจะรับรู้ถึงการจากลามารดาแท้ ๆ และพี่น้องของเจ้า พอรถเลี้ยวไปยังถนนสายหลัก เจ้าไม่ยอมมองภาพถนนข้างหน้าอีกเลย เจ้ามองแต่ภาพถนนด้านหลัง และร้อง งิงิ ตลอดทาง แม่กอดเจ้าไว้แน่น รับรู้ได้เลยว่า เจ้าคงจะคิดถึงมารดาแท้ ๆ และคิดถึงบ้านเกิดที่จากมา แม่พูดกับเจ้าเสมอว่า

"ไม่ต้องกลัวนะกัมโบน้อย มามิ๊จะดูแลเจ้าให้ดี ไม่ต้องร้องนะลูก อยู่กับมามิ๊นะ มามิ๊และแด๊ดดี๊จะดูแลเจ้าให้ดีที่สุด"

 









แต่ก่อนแม่เคยคิดว่า คนที่รักน้องหมามากถึงขนาดยอมเสียเงินเสียทองเสียเวลาให้มากมาย เป็นอะไรที่ไร้สาระมาก ๆ เพราะแม่คิดว่า คนเหล่านี้น่าจะนำเงินตรงนี้ไปช่วยคนยากคนจนเสียดีกว่าที่จะมาทุ่มเทให้กับน้องหมา เวลาที่แม่ดูทีวีเห็นข่าวเกี่ยวกับครอบครัวที่เสียน้องหมาและพากันร้องไห้เหมือนญาติเสีย แม่มองดูตลก ๆ กับภาพที่เห็น รู้สึกว่าคนเหล่านั้นผิดเพี้ยนมากไปหรือเปล่าที่รักน้องหมาได้มากขนาดนี้

แต่พอเอาเข้าจริง ๆ แม่ยอมรับว่า แม่ก็เป็นแบบนั้น แบบที่แม่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นเหมือนคนอื่นเขา แม่ยอมรับผิดที่ตัดสินคนอื่นด้วยเหตุผลที่แม่รู้สึก โดยที่แม่ไม่เคยสัมผัสความรู้สึกตรงนี้มาก่อน ไม่เคยรู้เลยว่าความผูกพันที่คนเรามีให้สัตว์เลี้ยงแน่นแฟ้นแค่ไหน แต่วันนี้แม่ได้สัมผัสความจริง ทำให้รู้จักตัวเองมากขึ้น และแม่ก็เป็นผู้หญิงที่รักน้องหมาได้เหมือนลูกจริง ๆ ทุกครั้งที่คุยกับเจ้าแม่มักจะแทนตัวเองว่า"มามิ๊" เสมอ และก็รู้สึกว่ากัมโบเป็นลูกของแม่ เพราะแม่รู้สึกแบบนี้จริง ๆ รู้สึกว่าแม่รักเจ้า โดยที่ไม่ต้องมีคำพูดอะไรมากมาย แม่แสดงออกทุกอย่างให้เจ้าได้เห็น

 






ปกติแม่จะเป็นคนที่นอนดึกและตื่นสายมาก ๆ แต่ตั้งแต่มีเจ้ามาอยู่ด้วย แม่กับพ่อตื่นเช้าทุกวัน ไม่ว่าจะนอนดึกแค่ไหน พ่อกับแม่จะต้องตื่นเช้า เพราะต้องพาเจ้าไปฉี่และอึที่สวนหลังบ้าน บางวันแม่เอาอาหารหมาให้เจ้าทาน แต่เจ้าไม่ชอบ แม่ก็ทำข้าวผัดอร่อย ๆ ให้เจ้าได้ทานด้วย เวลาที่เจ้าเหงา แม่ก็พาเจ้าไปวิ่งเล่นหลังบ้าน แม่เตะฟุตบอลกับเจ้าทุกวัน แกล้งกอดเจ้า ทำให้เจ้าวิ่งจนหอบ แต่แม่ก็เห็นรอยยิ้มแห่งความสุขบนใบหน้าของเจ้า แม่เป็นเพื่อนเล่นของเจ้า เพื่อให้เจ้าไม่เหงา ไม่คิดถึงบ้านเก่าที่จากมา

 





ทุกครั้งที่พ่อออกไปทำงาน แม่จะอุ้มเจ้าเดินมาส่งพ่อที่หน้าบ้านเสมอ และทุกครั้งที่แม่ไปทำงาน เจ้าก็จะวิ่งมาส่งแม่กับพ่อเสมอ เวลาที่พ่อกับแม่กลับมาจากทำงาน เจ้าก็ร้อง งิงิ วิ่งมารับหน้าบ้านทันที และเจ้าก็กระโดดเกาะขาพ่อกับแม่ตลอด พอพ่อกับแม่อุ้มเจ้าขึ้นมา เจ้าก็เลียแก้มพ่อกับแม่ตลอด แม่ไม่รู้เจ้ารับรู้ความเค็มบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อไหลไคลย้อยของพ่อกับแม่หรือเปล่า หรือว่าเจ้าชอบกลิ่นสาปของพ่อกับแม่ก็ไม่รู้ แม่รับรู้แต่ว่า แม่ชอบให้เจ้าออดอ้อนที่สุด เพราะเจ้าน่ารักมาก ๆ เลย

 





เมื่อวันพุธที่ผ่านมา พ่อกับแม่ต้องการอาบน้ำให้เจ้า เพราะอยากให้เจ้าตัวหอมน่ากอดแก่ผู้พบเห็น วันนั้นแม่กับพ่อไปซื้อแชมพูอย่างดีมาเตรียมเอาไว้ กะว่าจะอาบน้ำให้เจ้า เพื่อขนของเจ้าจะได้หอมน่ากอดน่าจูบ แม่ไม่เคยรู้เลยว่า น้ำเย็นที่แม่อาบในฤดูร้อนนั้น มันจะเย็นมากสำหรับเจ้า วันนั้นพ่อถือผ้าขนหนูสองผืนรออยู่ โดยที่แม่เปิดน้ำเย็นใส่อ่างในห้องน้ำอีกห้องหนึ่งให้ได้เยอะ ๆ และก็เอาเจ้าลงไปอาบน้ำทันที

 






ในตอนแรกเจ้าร้องไห้ งิงิ และก็ดิ้นรนเสียใหญ่ เพราะคงไม่อยากอาบน้ำ แต่แม่หารู้ไม่ว่า น้ำที่แม่อาบให้เจ้านั้นเย็นยะเยือกถึงขั้วหัวใจ ทำให้เจ้าไม่ชอบเอาเสียเลย แม่เห็นเจ้าตัวสั่นระริก แม่ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดว่าเจ้าคงจะตื่นเต้น แม่เลยรีบเทแชมพูใส่มือทำความสะอาดตัวเจ้าให้หมด เพราะเจ้าจะได้ไม่มีเห็บมีหมัดอยู่ตามไรขน เจ้าจะได้มีแต่กลิ่นหอม วันนั้นเจ้าร้อง งิงิ ตามประสาพร้อมกับตัวสั่น แต่เจ้าก็อยู่นิ่ง ๆ ให้แม่อาบน้ำให้จนเสร็จ พอแม่กำลังจะอาบน้ำเสร็จ เจ้าก็ร้องใหญ่เลย ตัวสั่นกว่าเดิมจนทำให้แม่เริ่มกลัว เพราะรู้สึกอะไรบางอย่างผิดปกติ

 




พอล้างแชมพูออกหมด แม่รีบคว้าผ้าขนหนูที่พ่อยื่นมาให้พันตัวเจ้าอย่างเร็ว ส่วนพ่อก็ปิดน้ำและเก็บข้าวของให้สะอาด แม่อุ้มเจ้าและวิ่งมาที่ห้องน้ำใหญ่ ส่วนพ่อก็วิ่งตามแม่มาติด ๆ แม่บอกให้พ่อรีบเอาไดร์ที่ไดร์ผมมาเป่าให้เจ้าอย่างเร็ว เพื่อจะได้เพิ่มความอุ่นให้เจ้า

 



กัมโบรู้ไหมลูก วันที่เจ้าหนาวเหน็บตัวสั่นเหมือนเจ้าจะขาดใจ หัวใจของแม่เต้นไม่อยู่กับเนื้อกับตัว น้ำตาคลอเบ้า สงสารเจ้ามาก ๆ แม่น้ำตาซึมไปด้วย เพราะรู้สึกผิดที่อาบน้ำเย็นให้เจ้า ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ทำให้เจ้าต้องเหน็บหนาว แม่ยอมรับผิดจริง ๆ ในวันนั้นแม่ให้พ่ออุ้มเจ้า โดยที่แม่คอยเป่าขนเจ้าให้แห้งและก็หอมเจ้าไปด้วย เพื่อให้เจ้าตัวอุ่นขึ้นบ้าง หากเจ้าเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ แม่ก็คงจะเอาเบบี้ออยทาตัวเจ้า เพื่อให้เจ้าผิวสวยและเนียนน่าสัมผัส แต่เจ้าเป็นหมาน้อยแม่เลยทาไม่ได้ แม่อยากทาแป้งให้เจ้า แต่กลัวเจ้าจะแพ้ก็เลยไม่ได้ทาอะไร

พอขนเจ้าเริ่มแห้ง แม่ก็หอมเจ้าตลอด ส่วนพ่อก็หอมเจ้าไม่น้อยไปกว่าแม่ พ่ออุ้มเจ้าตลอดเลยรู้ไหม พอขนเจ้าเริ่มแห้ง แต่ตัวเจ้ายังไม่หนาวสั่น พ่อกับแม่ก็หาผ้าขนหนูผืนใหม่มาเปลี่ยนให้เจ้า กะว่าจะให้ตัวเจ้าอุ่นมากขึ้น พ่อกับแม่พากันอุ้มเจ้าไปที่ห้องรับแขกและโอ๋เจ้าให้ดีที่สุด เพื่อให้เจ้ารู้ว่า พ่อกับแม่รักเจ้านะ และก็ห่วงเจ้ามากเสียด้วย ซึ่งเจ้าก็เป็นเด็กดี ไม่ร้องอีกเลย และก็นอนซบอยู่ในอ้อมอกของพ่อตลอด

 




พอเจ้าตัวอุ่นขึ้นและหายสั่น เจ้าก็กระโดดโลดแล่นภายในบ้านเหมือนเดิม เจ้าชอบมาเล่นกับพ่อและแม่ตลอด เวลาที่เจ้าเหนื่อยก็มานอนข้าง ๆ โซฟา หากเมื่อใดที่แม่ต้องไปนั่งเขียนนิยายหรือทำงานต่าง ๆ ที่โต๊ะคอมติด ๆ กับห้องนอน เจ้าก็วิ่งมาอยู่กับแม่ บางทีก็นอนใต้เก้าอี้ บางทีก็นอนข้าง ๆ เตียงติดกับแม่ เวลาที่มองเห็นเจ้านอนหลับ แม่อยากจะอุ้มเจ้ามานอนหนุนตัก แต่แม่กลัวเหลือเกินว่าแม่จะปลุกเจ้าให้ตื่นเสียเปล่า ๆ จึงได้แต่ปล่อยให้เจ้านอนหลับให้สบาย พอเจ้าตื่นแม่ก็อุ้มเจ้าออกมาที่บริเวณหลังบ้าน เพราะรู้ว่าเจ้าคงจะต้องการฉี่


 



ยามใดที่แม่ทำกับข้าว เจ้าก็มักจะวิ่งเล่นในห้องรับแขกอ้อมมาทางห้องครัวเสมอ เวลาที่เจ้าเหนื่อยก็มักจะซุกตัวนอนที่มุมแคบ ๆ ระหว่างโซฟาหนังกับผนังห้องครัว แม่ไม่รู้ทำไมเจ้าถึงชอบนอนในห้องแคบ ๆ แต่พอหลายวันผ่านไป แม่เริ่มเรียนรู้ว่า เจ้าต้องการความปลอดภัย เกรงว่าคนอื่น ๆ จะเข้ามาทำร้ายเจ้า โดยเฉพาะเจ้าหมาของเพื่อนบ้านที่ตัวใหญ่มาก ๆ

 



วันใดที่แม่ออกไปรถน้ำผัก แม่ก็ปล่อยให้เจ้าวิ่งเล่นที่บริเวณสนามหญ้าหลังบ้านเพียงคนเดียว โดยที่แม่ยืนรถน้ำผักเฝ้ามองเจ้าอยู่ห่าง ๆ แต่เมื่อใดที่น้องหมาของเพื่อนบ้านเห่าหรือคำรามเสียงออกมา เจ้ากัมโบน้อยก็วิ่งมาหาแม่ทันที เหมือนเจ้ากลัวว่าเจ้าหมาใหญ่จะเข้ามากัดเจ้า และเจ้าก็กระโดดเกาะแม่ตลอด เหมือนเจ้าต้องการให้แม่อุ้มเจ้าให้ได้ แม่เองรักเจ้ามากเหลือเกิน อดไม่ได้ที่จะอุ้มเจ้าข้างหนึ่ง อีกมือข้างหนึ่งก็รดน้ำผักไปด้วย

เวลาที่เพื่อนบ้านขับรถผ่าน มักจะหันมามองแม่ตลอด เพราะทุกคนคงจะคิดว่าแม่แปลกผู้แปลกคน ที่อุ้มเจ้ารดน้ำผักไปด้วย เพราะปกติจะมีแต่คนอุ้มเด็กน้อยรดน้ำผักเท่านั้น แต่แม่อุ้มเจ้าตลอด เวลาไปเอาจดหมายที่กล่องจดหมายหน้าบ้าน แม่ก็อุ้มเจ้าไปด้วย เพราะเจ้าไม่กล้าวิ่งออกไปหน้าบ้าน เจ้าคงจะไม่เคยชินหรือกลัวว่าจะไม่ปลอดภัย ทำให้แม่ต้องอุ้มเจ้า ทำให้เจ้ารู้สึกว่า อ้อมกอดของแม่จะปกป้องเจ้านะกัมโบน้อย

เมื่อวานนี้แม่ตื่นแต่เช้า เห็นว่าเจ้าหิวข้าว แม่เลยทำไข่เจียวผสมกับกับข้าวสวยให้เจ้าได้ทาน เพราะตั้งแต่ให้เจ้าทานอาหารไทย ๆ เจ้าก็ไม่ชอบอาหารหมาอีกเลย ซึ่งเจ้าชอบข้าวไข่เจียวมาก ๆ แม่เองดีใจมาก ๆ ที่เจ้าทานข้าวหมดเกลี้ยง เวลาไปทำงานแม่ก็หายกังวล เพราะเจ้าได้ทานอิ่มแล้ว จะมีแต่อาหารหมาที่แม่ใส่ในถ้วยทิ้งไว้ให้เจ้า เผื่อเจ้าอยากจะทานพร้อม ๆ กับน้ำดื่มที่สะอาด

 




แต่พอแม่เลิกงานมาในช่วงเย็น ขณะที่แม่กับพ่อนอนดูทีวีบนโซฟา เจ้าก็อาเจียนใส่พรมสองครั้ง ทำเอาแม่ตกใจหมดเลย พ่อรีบอุ้มเจ้าไปข้างนอกทันที เพราะเกรงว่าเจ้าจะอาเจียนไปมากกว่านี้ แม่เอาน้ำไปให้พ่อล้างปากให้เจ้า และก็พาเจ้าเดินเล่นใต้ร่มเงา เพื่อให้เจ้ารู้สึกสดชื่น ส่วนแม่ก็นั่งทำความสะอาดบ้าน

กัมโบน้อยรู้ไหมลูก แม่ไม่เคยรังเกียจเลยที่จะเช็ดอาเจียนให้เจ้า ไม่เคยรังเกียจหากเจ้าอึในบ้าน แม่เช็ดและทำความสะอาดได้ตลอด แม่กับพ่อพยายามฝึกเจ้าให้รู้จักอึให้เป็นเวลา และสอนเจ้าให้ฉี่ให้เป็นที่เป็นทาง แต่เพราะเจ้ายังเด็กมาก บางทีเจ้าก็ทำได้ดีมาก ๆ แต่บางทีเจ้าก็ทำให้พ่อกับแม่ต้องใส่เจ้าทุกวินาทีเสมอ

 



กัมโบน้อย ถ้าเจ้าเป็นมนุษย์มีชีวิตและสามารถอ่านภาษาคนได้ เจ้าคงจะดีใจที่เห็นแม่เขียนเรื่องราวของเจ้าได้ตลอด บางคนอาจจะคิดว่าแม่เพี้ยนที่รู้สึกว่าเจ้าเป็นเหมือนลูก ทั้งที่แท้จริงเจ้าก็เป็นน้องหมาน้อยธรรมดา ๆ เท่านั้น แต่สำหรับแม่แล้ว เจ้าเหมือนลูก เพราะแม่รู้สึกว่าเจ้าเป็นหนุ่มน้อยตัวเล็ก ๆ ที่แม่ต้องปกป้องดูแลให้ดี คอยหาอาหารอร่อย ๆ ให้เจ้าได้ทาน และเจ้าก็เป็นเด็กดีและสดใสของพ่อและแม่เสมอ เวลาที่แม่เห็นเจ้าวิ่งเล่น กระโดดโลดเต้น วิ่งตามแม่ต้อย ๆ ทำให้แม่รู้สึกว่า ความสุขของชีวิตแม่อยู่ไม่ไกลเลย


 




ทุก ๆ ค่ำคืนก่อนเข้านอน แม่จะต้องพาเจ้าไปนอนในกรงโดยที่มีที่นอนของเจ้าที่แม่ได้เตรียมเอาไว้ให้ ก่อนนอนพ่อกับแม่จะพาเจ้าไปฉี่ไปอึเสียก่อน เพื่อตอนกลางคืนเจ้าจะได้ไม่อึใส่บ้านหลังน้อย ๆ ที่แม่เตรียมไว้ให้เจ้า และแม่ก็หอมแก้มเจ้าบอกราตรีสวัสดิ์เสมอ และบอกให้เจ้าหลับฝันดี เพื่อตื่นเช้าขึ้นมา เจ้าจะได้เป็นเด็กดีของพ่อและแม่

แม่ยังจำได้เสมอว่า ในคืนแรกที่พาเจ้ามาอยู่ด้วย ในคืนแรกแม่ได้ยินเสียงเจ้าร้องงอแงตลอด ทำให้แม่ใจหายไม่น้อย แอบเปิดประตูห้องนอนไปดูเจ้าเป็นระยะ ๆ เพราะแม่เป็นห่วงเจ้าเหลือเกิน แต่มาช่วงคืนหลัง ๆ เจ้าเป็นเด็กดีมาก และไม่เคยงอแงอีกเลย ทำให้พ่อกับแม่สบายใจมากทีเดียว


 


วันไหนที่เพื่อน ๆ ของพ่อและแม่มาเยี่ยมที่บ้าน เจ้าก็ดูร่าเริงวิ่งเล่นกับทุก ๆ คน เจ้าไม่เคยเห่าหรือสร้างปัญหาให้แม่หนักใจเลย เจ้าไม่เคยกัดใครนอกจากชอบกัดรองเท้าชากีร่าของแม่ที่ป้าอ้อยซื้อให้จากเมืองไทย ซึ่งแม่อนุญาตให้เจ้ากัดได้ เพราะเจ้าคงจะชอบรองเท้าคู่นั้นจริง ๆ คงจะมีก็แต่เล็บที่ยาวของเจ้าที่ข่วนพ่อกับแม่เป็นบางครั้ง แต่พ่อกับแม่ไม่เคยโกรธเจ้าเลย กลับอยากจะหยอกเล่นกับเจ้าเรื่อย ๆ เพราะพ่อกับแม่อภัยให้เจ้าเสมอ

หากวันใดที่พ่อซื้อรถคันใหม่ แม่สัญญาว่าจะพาเจ้าขับรถคันใหม่ไปเที่ยวชมวนอุทยานในเมืองนี้ให้ได้ แม่จะพาเจ้าไปชมธรรมชาติที่สวยงามในมลรัฐโอกลาโฮม่า ไปชมบึงที่กว้างใหญ่ ภูเขาที่สูงและวิวสวย ๆ แม่กับพ่อจะให้ความสุขกับเจ้าเสมอต้นเสมอปลาย ให้เจ้ารู้สึกว่า...บ้านนี้มีแต่ความรักให้เจ้า


ในวันอังคารนี้พ่อกับแม่จะต้องไปทดลองขับรถที่ต้องการซื้อ หากพ่อชอบรถคันใหม่ พ่อกับแม่ก็จะเสนอราคาให้กับคนขายรถ และก็รอดูว่าพ่อจะต่อรองขอลดราคาได้เป็นที่พอใจแค่ไหน หากพ่อพอใจก็จะทำเรื่องขอซื้อเลย และแม่เองก็ดีใจมาก ๆ ที่พ่อจะซื้อรถคันใหม่ เพราะพ่อกับแม่ช่วยกันทำงานเก็บเงินเพื่อที่จะซื้อรถคันใหม่ให้พ่อได้ใช้โดยเฉพาะ ส่วนแม่ก็ขับคันเก่าคันโปรดของแม่ไปเรื่อย ๆ เพราะความรู้สึกที่แท้จริงแล้ว พ่อกับแม่มีความสุขกับทุกอย่างที่มี โดยที่ไม่ต้องหรู ไม่ต้องรวย ขอแค่พอมีพอกิน ไม่เจ็บไม่ไข้ ไม่ทุกข์ไม่โศก แค่นี้แหละพื้นฐานชีวิตที่พ่อกับแม่ต้องการ และพ่อกับแม่ก็ภูมิใจที่สุดที่มีเจ้าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และเป็นสมาชิกคนสำคัญของครอบครัวโจนส์

 

 



 

รักนะ....เจ้ากัมโบน้อย
28 มิถุนายน 2010
ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า
ในราตรีที่ร้อนอบอ้าว เวลา 1: 21 นาฬิกา



 




Writing in Thai

Enjoy Life and Be Happy article
A Wave of Love (นวนิยายเรื่อง คลื่นรัก พายุหัวใจ) article
เธอคือ "สามกาญจนา" article
เพื่อชีวิตที่ไม่ใช่เพื่อเธอ article
คำสัญญาที่พรากเธอไป article
เลือดข้น แต่ใจคนจาง article
ทำดีในมุมมองที่แตกต่าง article
คนที่เคยใจดีในวันนั้น article
เข้าใจชีวิตและหัวใจเราเอง article
วิถีคนขยันที่แสนดื้อ article
วันแม่ของเด็กกำพร้า...ชีวิตที่ขาด article
กระโปรงบาน คอซอง แอบชอบรุ่นน้อง ม.3/1 ละลมวิทยา article
30 พฤศจิกายนของทุกปี article
"น้องเนาะ" ความฝันที่เคยเกิดขึ้นจริง article
The Leech (ปลิง...ฝันร้ายในชีวิตจริง) ตอนที่ 1 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 16 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 15 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 14 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 13 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 12 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 11 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 10 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 9 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 8 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 7 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 6 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 5 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 4 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 3 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 2 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 1 แรกเริ่มการเป็นสะใภ้ article
มนต์รักข้ามคลอง article
รวมบันทึกความรู้สึกที่งดงาม ปี 2015 ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า สหรัฐอเมริกา article
ภาพเล่าเรื่องราว...ปลายซัมเมอร์ที่งดงาม (August 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (June 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (May 28, 2014)
ความทรงจำวันวานระหว่างเราสองคน article
Spring 2014 at Lawton Oklahoma article
ชีวิตที่ไม่แน่นอน...แต่ใจที่มั่นคง (September 1, 2012) article
ฝันที่มีชีวิต...Associate of the month....(November 2011) article
บันทึกชีวิต.....หนึ่งชีวิตที่ฉันเกิดมา...เทียบไม่ได้กับสี่แผ่นดินที่พ่อสัมผัส article
บันทึกชีวิต รักสุดท้ายที่ปลายปืน article
ฉันนี่แหละ เพื่อน "เรยา" ตัวจริง (ของแท้) article
ด้วยดวงใจหนึ่งเดียว article
หน้าที่การงาน เที่ยวกิน ศิลปะ กับคู่รักอารมณ์ดี article
ความจำฝังใจความฝันน่ากลัว.....(ความจริงเธอยังคงมีฉันตลอด) article
บันทึกความทรงจำ...น้องเนาะ (มุย กันทรารมย์) article
ลำดวนสามกลีบ (บันทึกความทรงจำระหว่างคำว่าเพื่อน)
บันทึกความทรงจำในหัวใจ.....แค่เพียงฝันร้ายในความรักที่สวยงาม article
เรื่องเล่าในความทรงจำ....ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
บันทึกเรื่องเล่าในอดีต สาวเบบี๋ซิท (เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคนขอให้หนูเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝรั่ง) article
ความทรงจำเจ็บลึกยาวนาน "อภัยได้แต่ไม่เคยลืม" article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน...ไฟไหม้และหัวใจที่ติดดิน article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน....ตอน...(: เสียตังค์ห้าบาทดูของประหลาดกัน:) article
เรื่องเล่าต่างแดน...เพื่อรัก..เพื่อสองเรา...และเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง article
ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
วิถีชีวิตสาวบ้านนา...และคำสัญญาของพ่อ article
เธอคือ ดร. ในดวงใจ article
เรื่องเก่า ๆ อยากเล่าให้ฟัง ตอนที่ 1 เหตุผลที่พ่อไม่ยอมนั่งเครื่องบิน article
เจ้ากัมโบน้อย (Gumbo) สมาชิกใหม่ในครอบครัว article
เพียงแค่ฝันร้าย.....ชีวิตสาวบ้านนา (แรกเริ่มของความฝัน)
"พ่อ" ผู้ชายที่มีแต่ให้ โดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ article
ความจำฝังใจ...ความฝันน่ากลัว (บันทึกความฝันเดือนเมษายน 2553) article
นิยายเรื่อง สาวไทย สะใภ้ Texiana article
ภาพเรื่องเล่างาน Scissortail Creative Writing Festival 2010 article
ถ้าพี่ไม่กลับ..ไปรับหลานมาอยู่ด้วย article
คุณไสย์และชีวิตชายผ้าเหลือง article
บันทึกเรื่องราวความทรงจำชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน" (Sony & DDK, Thailand) article
บันทึกเรื่องราวชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน (PSK & Seagate)" article
ความฝันของสาวรากหญ้า article
ส่วนเกินของหัวใจ...ตอน มือที่สามอย่างไม่ตั้งใจ article
ทุกลมหายใจของผู้หญิงคนนี้ "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ" article
เรื่องเล่าต่างแดน...สิ่งที่ดีที่สุดในรอบปีนี้ (The Saints ) และเรื่องราวทั่วไปในชีวิต article
เรื่องเล่าต่างแดน...Trust Fund และ Living Trust / Life Estate เกี่ยวพันกันอย่างไร article
บันทึกเรื่องเล่าทั่วไป.....สิ่งที่ฉันเป็นอยู่....สิ่งที่เคียงคู่ด้วยใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...เขียนเช็คเด้ง ติดหนี้ธนาคาร ค้างหนี้บัตรเครดิต ใครว่าไม่สำคัญ article
เรื่องเล่าต่างแดน...วันขอบคุณพระเจ้าและเรื่องราวของเราในวันนี้ article
ภาพเก่าเล่าเรื่อง ครอบครัวร่วมกันทำบุญเพื่อพ่อและแม่ในปี 2006 article
เรื่องเล่าครั้งเยาว์วัย...พ่อหลวงในดวงใจของพ่อ article
จดหมายถึงพ่อ...จากลูกสาวคนเล็ก article
หากแม้เลือกเกิดได้ (ผู้หญิงคนนี้ชื่อสมหมาย) article
ความทรงจำ...ชายแดนกัมพูชา article
ความจำฝังใจ ความฝันน่ากลัว article
เมื่อหนูอยากเป็นลูกลิง+ดาวลูกไก่และในชีวิตจริง article
คุณไสย์...และหัวใจของพ่อ article
แอบดูเป็น...แอบลุ้นแทบตาย article
มดแดงและนมของหนู article
คุณค่าที่เธอไม่เคยรัก.....กุมภาพันธ์
คำว่า"แม่" จากใจคนที่ไม่เคยสัมผัส และคำว่า"พ่อ" คือที่สุดในชีวิต
แหวนวงนี้ที่รอการพิสูจน์
ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยลบล้างความเร้นลับ (ผีปอบ)
เรื่องเล่าต่างแดน...ชีวิตที่ไม่ได้ปรุงแต่ง article
วันสารทขะแมร์...งัยแขเบญ...งัยโดนตา
ต้นมะพร้าวของยาย
The Best Memories of Alabama 2007 article
First Step Of My College 2007 at Auburn University article
บทกลอน...มายาริษยา article



Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail 
Don't Display E-mail



Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones