ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletNOLA-NOLIE
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


ส่วนเกินของหัวใจ...ตอน มือที่สามอย่างไม่ตั้งใจ article

 




 

 

 

ในชีวิตคนเรา มีใครบ้างที่รู้อนาคตของตัวเอง เราทุกคนไม่รู้หรอกว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ถึงแม้เราจะวางแผนไว้อย่างดี แต่ก็ต้องมีสักวันที่เราอาจจะพลาดได้ หากเราไม่รอบคอบไม่ระมัดระวังตัวเองให้ดี

ฉันเชื่อว่าผู้หญิงทุก ๆ คนอยากเป็นคนโชคดีที่สุด เพื่อที่จะได้เจอรักแท้และรักเดียวใจเดียวจากคนรัก แต่จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่โชคร้ายอย่างไม่ตั้งใจ และไม่เคยคิดมาก่อนว่าเรื่องเลวร้ายอย่างนี้จะเจอกับตัวเอง ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันเคยคิดว่าตัวเองเคยเป็นผู้หญิงที่เจอเรื่องร้าย ๆ มาเยอะ แต่ถ้าเทียบกับเพื่อนสนิทแล้ว ฉันคิดว่าตัวเองยังเจอเรื่องเลวร้ายน้อยกว่าเพื่อนรักเสียอีก

ใช่สิ ฉันไม่เคยปฏิเสธเลยว่า ตัวเองเคยอกหักรักคุดในอดีตมาบ้าง เคยมีคนรักนอกใจโดยที่ไม่รู้เลย ช่วงเวลาในตอนนั้นฉันยอมรับว่าเสียใจมาก ๆ แต่พอผ่านชีวิตตรงนั้นมาได้ ฉันรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่สุดที่สามารถหลุดพ้นบ่วงกรรมตรงนั้น ทุก ๆ ครั้งที่นึกถึงอดีตฉันกลับขอบคุณที่คนรักนอกใจ เพราะการกระทำของเขาทำให้ฉันได้เจอคนที่ดีที่สุด ทุกวันนี้ฉันไม่เคยประมาทและก็พยายามใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังตลอด

พี่มิ้นเป็นเพื่อนรุ่นพี่ที่ฉันสนิทกว่าใคร ๆ เธอและฉันทำงานที่เดียวกัน เราสองคนทำงานกะเดียวกัน พักอยู่คนละซอยแต่บนถนนสายเดียวกัน เวลาไปทำงานก็ขึ้นรถสายเดียวกัน เวลากลับก็กลับพร้อมกัน ช่วงไหนที่มีวันหยุดก็มักจะไปมาหาสู่กันตลอด

ทั้งฉันและพี่มิ้นสนิทกันมาก เรามีชีวิตค่อนข้างคล้ายกันเพียงแต่อายุต่างกัน เราสองคนทำงานคู่กันตลอด เวลาไปรับประทานอาหารกลางวัน เราก็ไปด้วยกันตลอด ฉันยอมรับว่าไว้ใจพี่มิ้นมากกว่าใคร ๆ ในบรรดาเพื่อนร่วมงาน อาจจะเป็นเพราะว่าเราสองคนยังโสดและไม่ได้แต่งงานเหมือนเพื่อนสาวคนอื่น ทำให้มุมมองและความคิดความอ่านค่อนข้างคล้ายกัน

ฉันทำงานอยู่ที่โรงงานแห่งนี้ได้แค่สองปีกว่า ๆ ก็ตัดสินใจลาออก จากนั้นก็ลงไปทำงานด้านบัญชีที่ภูเก็ตกับเพื่อนสนิทอีกคน (พี่หมิว) สาเหตุที่ฉันลาออกจากงานและย้ายไปทำงานด้านบัญชีที่ภูเก็ตนั้น เพราะว่าฉันไม่ชอบมีชีวิตที่จำเจเดินย่ำอยู่แต่กับที่เดิม ๆ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย มองไปทางไหนก็มีแต่ชีวิตสาวโรงงาน ไม่เคยเลยที่จะมีชีวิตได้เห็นสิ่งใหม่ ๆ ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เช่น ทะเลสีครามกับท้องฟ้าที่สดใสสวยงาม อีกอย่างหัวใจที่อกหักจากสัมผัสรักข้างเดียว ทำให้ฉันอยากจะหนีไปอยู่ที่ไหนก็ได้ที่ไกล ๆ เพื่อที่จะลืมความรักที่เจ็บปวดให้ได้เร็วที่สุด และที่สำคัญฉันต้องการลืมใบหน้าเขาคนนั้นที่ฉันเคยแอบรักด้วย

พี่หมิว เป็นเพื่อนอีกคนที่ฉันสนิทไม่น้อยไปกว่าใคร เธอได้ย้ายไปอยู่กับครอบครัวที่ภูเก็ตนานหลายปี เธอเป็นลูกสาวเจ้าของรีสอร์ทขนาดกลางและบริษัททัวร์อยู่ที่หาดกะรน บังเอิญช่วงที่ฉันกำลังฟุ้งซ่านเบื่อชีวิตโรงงาน เธอก็ได้โทรมาชวนฉันไปทำงานที่ภูเก็ตด้วยกัน ตอนนั้นฉันเองไม่ได้ปฏิเสธอะไร และยินดีมาก ๆ ที่จะย้ายไปทำงานกับเธอ ในวันนั้นฉันลาออกจากงานและก็ย้ายไปทำงานที่ภูเก็ตทันที ทิ้งให้พี่มิ้นทำงานอยู่ที่โรงงานแห่งนี้เพียงคนเดียว ถึงแม้ว่าพี่มิ้นจะมีเพื่อนคนอื่น ๆ ในแผนก แต่พี่มิ้นก็ไม่ได้รักและไว้ใจใครได้เท่าฉัน

ระยะเวลาผ่านไปสักพัก ฉันมีโอกาสได้เจอรักแท้และแต่งงานย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับคนรัก ฉันกับพี่มิ้นก็ขาดการติดต่อกันไปหลายปี ฉันยอมรับว่าพยายามติดต่อหาพี่มิ้นหลายครั้ง แต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้ เพราะเพื่อน ๆ เก่าในโรงงานบอกว่าพี่มิ้นลาออกจากงานไปอยู่ที่ชลบุรี ซึ่งฉันไม่รู้ว่าพี่มิ้นไปอยู่ที่ไหน ฉันตัดสินใจกดโทรศัพท์ไปหาเพื่อนสนิทซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกับพี่มิ้น และฉันก็ดีใจมาก ๆ ที่ฉันได้เบอร์โทรของพี่มิ้นมา ฉันรีบกดโทรศัพท์ไปหาพี่มิ้นทันที วันนั้นยอมรับว่าตื่นเต้นมาก ๆ ที่จะได้คุยกับเพื่อนเก่าที่สนิทกัน พอพี่มิ้นรับสาย ฉันก็รีบทักทายอย่างเร็ว พี่มิ้นเองก็ดีใจมาก ๆ ที่เห็นฉันโทรไปหา

"ณัฐสบายดีหรือเปล่า หายไปนานเลยนะเรา เห็นเพื่อน ๆ ที่โรงงานเก่าพูดกันว่าเราไปอยู่ต่างประเทศเหรอ"

"คะพี่มิ้น หนูแต่งงานและย้ายมาอยู่อเมริกากับแฟน หนูสบายดีค่ะ ว่าแต่พี่มิ้นเถอะ สบายดีไหม แต่งงานมีครอบครัวหรือยังพี่ ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหน ยังทำงานที่เดิมไหม" ฉันถามคำถามเพื่อนเสียหลายคำถาม จนพี่มิ้นได้แต่หัวเราะ เพราะไม่รู้จะตอบคำถามไหนก่อน

"ถามทีละคำถามสิ เล่นถามเป็นชุด พี่จำไม่ได้"

"พี่ทำงานอยู่นวนครหรือเปล่าคะ" ฉันถาม

"เปล่า พี่ย้ายมาทำงานโรงงานแถว ๆ ชลบุรีหลายปีแล้ว"

"เงินดีเท่าโรงงานเก่าเราไหม มีโอทีเยอะไหม" ฉันถามด้วยความอยากรู้

"เงินดี โอทีก็มีเรื่อย ๆ นะ ไม่รวยหรอก แต่ก็พออยู่ได้แหละ"

"หนูดีใจนะที่พี่มีความสุข ว่าแต่พี่เหอะ แต่งงานมีครอบครัวหรือยัง"

พี่มิ้นถอนหายใจเหมือนคนเหนื่อยกับชีวิต "พูดเรื่องแฟนนี่พี่เบื่อมาก ๆ เลย โลกนี้ทำไมมันไม่ยุติธรรมเลย มันไม่มีอะไรน่าอยู่เลย มันโหดร้ายกับพี่เหลือเกินณัฐ"

"เกิดอะไรขึ้นเหรอพี่มิ้น มีใครทำให้พี่เสียใจเหรอ แล้วแฟนที่คบกันตอนที่พี่กับหนูทำงานอยู่โรงงานด้วยกัน ยังรักกันเหมือนเดิมไหม"

"รักที่ไหนกัน พี่เลิกกับมันไปตั้งนานแล้ว แม่งมีเมียน้อยก็ไม่บอกกันบ้าง พอจับได้ก็ยังทำหน้าทำตาเฉย ๆ ไม่รู้ร้อนรู้หนาว ไม่เดือดร้อนใจอะไรเลย พี่ทั้งเจ็บและเสียใจ รู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่ากับมันแล้ว เพราะมันหลงผู้หญิงคนนั้นมาก ๆ พี่ก็เลยเลิกกับมันไป"

"ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ คนเรารักกัน อยู่ด้วยกันตั้งหลายปี ทำกันได้ลงคอนะ"

"คำว่ารักแท้และรักเดียวใจเดียวจากผู้ชายสมัยนี้ หายากมาก ๆ เลย" พี่มิ้นตอบ

"สังคมโรงงานมันเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอคะ"

"ไม่แค่โรงงานหรอกนะณัฐ เดี๋ยวนี้ทุกสังคมนะ แย่สุด ๆ มัวกันไปหมด พี่ไม่ชอบมั่วกับใคร รักใครก็อยากมีแค่คนเดียว ถ้าต้องแบ่งคนรักกับคนอื่นล่ะก็ ขอเลิกอย่างเดียว" พี่มิ้นบอกเล่าอย่างตรงไปตรงมา

"สรุปแล้ว พี่เลิกกับแฟนเก่า และก็ย้ายไปทำงานที่อื่นเหรอคะ"

"ก็ต้องย้ายสิ ถ้าไม่ย้ายแฟนเก่าพี่มันตามตื้อชีวิตตลอด เพราะมันจะเอาทั้งพี่และผู้หญิงคนนั้น ดูสิโลภไหมล่ะ"

"โห ไม่โลภเลยนะคะพี่มิ้น"

พี่มิ้นหัวเราะหึ ๆ "อย่างนี้นะไม่โลภ นี่น้อยไป"

"หนูหยอกเล่นค่ะ"

"พี่ล่ะเบื่อที่จะทะเลาะกัน และไม่อยากยุ่งด้วย ตัดกันให้ขาด ๆ ไปเลย สุดท้ายตัดสินใจหางานทำใหม่และย้ายหนีไปอยู่ไกล ๆ"

"หนูดีใจที่พี่ตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด คนเรานะ ต่อให้เจอสิ่งที่เลวร้ายแค่ไหน สักวันหนึ่งเราก็ต้องเจอคนที่ดี"

"แต่พี่ไม่โชคดีเหมือนเราหรอกณัฐ พี่นะเป็นผู้หญิงที่โชคร้ายที่สุด"

ฉันฟังเพื่อนเล่าเรื่องชีวิตก็อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ ใจหนึ่งก็อยากรู้ความเป็นไปในชีวิตของเพื่อนด้วย

"โชคร้ายอะไรล่ะคะพี่มิ้น พี่ก็มีความสุขดีไม่ใช่เหรอ"

"พี่ไม่สุขหรอกณัฐ พี่นะตกนรกทั้งเป็น อยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอดไป ถ้าไม่ติดที่มีลูกนะ พี่คงจะฆ่าตัวตายไปนานแล้ว"

ฉันได้ยินเรื่องของเพื่อนก็พลอยเศร้าไปด้วย อะไรทำให้เพื่อนทุกข์ใจถึงขนาดจะฆ่าตัวตายให้ได้

"พี่มิ้นมีอะไรก็เล่าให้หนูฟังได้นะ หนูยินดีรับฟังพี่เสมอ ทุกเรื่องเลยพี่" ฉันบอกเพื่อน

"ณัฐรู้ไหม พอพี่ย้ายมาอยู่ที่โรงงานใหม่แถว ๆ ชลบุรี พี่ก็พักอยู่กับเพื่อนแถวบ้าน ชีวิตก็มีความสุขดีนะ ทำงานเก็บเงินเก็บทองไปเรื่อย ๆ แล้วจู่ ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งมาจีบพี่ ตอนแรกก็คุยกันธรรมดาแหละ พี่ก็ไม่ได้รักอะไร แต่แหมผู้ชายคนนี้คารมมาก ๆ เลย พูดจาหว่านล้อมปากหวานสุด ๆ พี่เองขนาดใจแข็งจะตาย ยังคล้อยตามผู้ชายคนนี้เลย พี่ถามเขาว่ามีแฟนหรือยัง ผู้ชายคนนี้ก็บอกคำเดียวว่าไม่มีและยังโสด พี่ก็เชื่อใจไว้ใจเขามาก ๆ สุดท้ายหัวใจของพี่ก็เป็นของเขาโดยไม่รู้ตัว ถามว่ารักมากไหม รักมากนะณัฐ ตอนนั้นพี่รักผู้ชายคนนี้มาก ๆ เลย"

"เขาทำงานโรงงานเดียวกับพี่หรือเปล่า" ฉันถาม

"อือ ก็ที่เดียวกันนั่นแหละ แต่คนละแผนก โรงงานพี่นะมีทั้งผู้หญิงและผู้ชายเยอะมาก"

"พี่ก็รักผู้ชายคนนั้น แล้วผู้ชายคนนั้นรักพี่ไหม"

พี่มิ้นระบายลมหายใจอย่างช้า ๆ "ปากเขาก็บอกว่ารักแหละณัฐเอ้ย การกระทำของเขาก็แสดงให้เห็นว่ารักและแคร์พี่มาก ๆ พี่คบกับเขาเกือบปี ไปมาหาสู่กันตลอด จนสุดท้ายพี่ใจอ่อน ยอมเป็นของเขา เพราะพี่เองก็รักเขาหมดใจเหมือนกัน ยังคิดเลยว่าจะเก็บเงินไปแต่งงานกัน ตอนนั้นผีความรักบังตาจริง ๆ พี่กลายเป็นผู้หญิงที่โง่สุด ๆ โดนหลอกมาตั้งนานไม่เคยรู้ตัวเลย "

"อย่าโทษตัวเองเลยนะคะ ชีวิตคนเราผิดพลาดเป็นธรรมดาค่ะ " ฉันยังคงอยากรู้ความเป็นไปของชีวิตเพื่อนรักอยู่เสมอ

"ไม่รู้ว่าโชคชะตาฟ้าลิขิตอะไรไว้ พี่ดันมาท้องกับเขาอีกนะณัฐ พี่ก็เลยไม่คิดจะแต่งงานแล้ว กะว่าจะเก็บเงินที่ไว้แต่งงานเอาไว้เลี้ยงลูกดีกว่า"

"ลูกพี่มิ้นคงจะน่ารักน่าดูเลยนะคะ"

"น่ารักสิ น่ารักมาก ๆ เลย ถ้าไม่ใช่เพราะลูกนะ ป่านนี้ณัฐคงไม่ได้คุยกับพี่หรอก"

"เกิดอะไรขึ้นคะพี่มิ้น"

"วันที่พี่ท้องได้แปดเดือนกว่า ๆ กำลังจะคลอดลูกอีกไม่นาน พี่ก็ต้องมานั่งเสียอกเสียใจกับเรื่องของแฟนพี่ ณัฐรู้ไหม ชีวิตของพี่เคยมีแฟนนอกใจหลายครั้งหลายคราพี่ยังพอทำใจได้ เพราะรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่มาก่อน แต่พี่รู้สึกแย่มาก ๆ เมื่อวันหนึ่งพี่ต้องมารับรู้ว่า พี่ท้องกับผัวชาวบ้านเขา คิดดูสิณัฐมันแค่ไหนสำหรับความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่ง" พี่มิ้นบอกเล่า น้ำเสียงสั่นเครือ ฉันสัมผัสได้เลยว่า เพื่อนรักคงจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้ เธอคงจะเจ็บปวด เจ็บแค้นและเสียใจมาก ๆ

"พี่มิ้นอย่าเสียใจเลยนะคะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว ก็ปล่อยให้มันผ่านไป"

"พี่ลืมมันไม่ได้หรอกณัฐ เรื่องนี้มันเลวร้ายกับพี่มาก ๆ เลย วันที่พี่รู้ว่าตัวเองเป็นเมียน้อยคนอื่นเขา พี่ร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด พี่เกลียดผู้ชายคนนี้มาก ๆ ไม่เคยเกลียดใครขนาดนี้เลยในชีวิต พี่เก็บผ้ากลับมาอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด พี่ลาออกจากงาน ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น กะว่าจะหนีให้พ้นทุกอย่าง อยากจะผูกคอตายซ้ำแล้วซ้ำอีก ดีที่มีพ่อกับแม่คอยให้กำลังใจปลอบโยน ทำให้พี่มีกำลังใจขึ้นมาบ้าง วันที่พี่คลอดลูกก็มีแม่คอยดูแลทุกอย่าง ณัฐเชื่อพี่นะ ในชีวิตนี้ไม่มีใครรักพี่เท่ากับพ่อและแม่พี่เลย สำหรับแฟนพี่นั้น พี่ก็เลิกกับเขา แต่เขาไม่ยอมเลิกกับพี่ แถมขับรถตามพี่มาถึงบ้านที่ต่างจังหวัด พี่ด่าพี่ไล่ให้ออกไปจากบ้าน ให้เขาออกไปจากชีวิตของพี่ แต่เขาก็ไม่ยอมไป พี่รู้สึกผิดจังเลยณัฐ"

"พี่มิ้นอย่าเสียใจเลยนะคะ หนูเป็นกำลังใจให้พี่เสมอ พี่ไม่ผิดหรอก เพียงแต่พี่ไม่รู้ คนที่ผิดก็คือแฟนพี่นี่แหละ เที่ยวหลอกคนนั่นคนนี่ หนูก็ได้แต่หวังว่าเขาคงไม่ไปหลอกใครอีก" ฉันให้กำลังใจเพื่อนรัก รู้สึกเศร้าสุด ๆ เมื่อรู้เรื่องราวของเพื่อนทั้งหมด

"ครั้งแรกที่เห็นหน้าลูก พี่มีกำลังใจขึ้นมาบ้าง คิดอยู่ในใจช่างมันเถอะก็แค่ผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่ง ถึงไม่มีเขา พี่ก็สามารถเลี้ยงลูกได้"

"หนูดีใจที่พี่คิดได้"

"แต่ปัญหามันติดอยู่ตรงที่ว่า แฟนพี่เขาไม่ยอมเลิกกับพี่ เขาเอาเรื่องลูกมาอ้างตลอด พี่ก็เลยต้องยอมให้เขามาที่บ้านได้ เพื่อให้เขาได้เห็นลูก แต่พี่ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวอะไรกับเขาอีกนะ ถือว่าจบ ๆ กันไปแล้ว ขอให้จบกัน"

"แล้วพี่ทำยังไงกับชีวิตล่ะคะ" ฉันถามเพื่อนรัก

"พอพี่คลอดลูกได้สามเดือน พี่ก็ขึ้นไปทำงานต่อที่โรงงานอื่น เพราะพ่อกับแม่พี่จะเลี้ยงลูกให้ แต่สิ่งหนึ่งที่พี่ต้องทำให้ได้ เพราะพี่รู้สึกผิดในใจตลอด พี่กับตัวเองว่าชาตินี้ต้องทำให้ได้"

"พี่มิ้นอยากทำอะไรคะ" ฉันถามเพื่อนเพราะอยากรู้มาก ๆ

"พอขึ้นไปถึงชลบุรี พี่ก็ตรงดิ่งไปซื้อดอกไม้และเทียนมาคู่หนึ่ง พี่โทรถามแฟนพี่ว่าภรรยาของเขาชื่ออะไร พักอยู่ที่ไหน พี่นั่งรถไปที่บ้านของภรรยาแฟนพี่ เห็นบ้านของเขาก็รู้สึกเศร้าใจมาก ๆ ที่แฟนพี่มีครอบครัวที่มีพร้อมทุกอย่าง แต่กลับมาหลอกพี่และทำลายครอบครัวที่ดี ๆ ของตัวเองไปด้วย ครั้งแรกที่เห็นหน้าภรรยาเขา น้ำตาพี่ไหลรินอย่างไม่รู้ตัว พี่ไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้ รู้สึกว่าตัวเองบาปมาก ๆ ที่มีอะไรกับสามีคนอื่น" พี่มิ้นเล่าให้ฉันฟังอย่างเจ็บปวด

"พี่มิ้นไม่ผิดหรอกคะ เพียงแค่พี่ไม่รู้"

"ถึงไม่ผิด แต่ในฐานะคนที่เป็นเมียน้อย ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ แต่พี่รู้สึกผิดวันยังค่ำ รู้สึกผิดที่ใจมาตลอด รู้สึกบาปด้วย ในวันนั้นพี่ยกมือไหว้ขอโทษภรรยาของแฟนพี่ ซึ่งภรรยาของแฟนพี่เขาก็ใจดีมาก ๆ เขาไม่ได้ด่าไม่โทษพี่เลยนะ เขายอมรับทุกอย่างที่เกิดขึ้น เขาคุยกับพี่ดีมาก ๆ เลย ให้กำลังใจพี่ด้วยแหละ"

"พี่มิ้นโชคดีที่ภรรยาของแฟนพี่เขาเป็นผู้หญิงจิตใจดี"

"ใช่จ้ะ ยิ่งเขาดีกับพี่มาก ๆ พี่ก็ยิ่งรู้สึกบาปหนัก วันนั้นภรรยาของแฟนพี่นั่งคุยกับพี่หลายอย่าง เพราะพี่ไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่แฟนพี่ไปติด ที่จริงแฟนพี่เขาติดผู้หญิงมาเยอะ ทางภรรยาของแฟนพี่ก็คงจะเอื่อมระอากับการกระทำนานแล้ว เขาอยู่ด้วยกัน แต่เขาไม่ยุ่งเกี่ยวกัน เห็นเขาบอกพี่ว่า ทุกวันนี้ที่อยู่ด้วยกันก็เพื่อลูก ตอนนี้ลูกเขาเรียนอยู่ ป. 6 แล้ว จะเข้ามัธยมปีหน้านี่แหละ เขาหายห่วงแล้ว" พี่มิ้นเล่าต่อเรื่อย ๆ

"ภรรยาแฟนพี่น่ารักจังเลยค่ะ ดีใจที่เธอเข้าใจความรู้สึกของพี่มิ้น"

"จ้ะ ภรรยาของแฟนพี่น่ารักจริง ๆ เป็นผู้หญิงที่ใจกว้างและใจดีสุด ๆ ขนาดแค่คุยกัน พี่ก็ดูรู้เลยว่าเขาจิตใจดีเหมือนแม่พระ เขาไม่ได้บอกให้พี่เลิกรักสามีเขานะ เขาบอกให้พี่รักกับสามีของเขาให้มาก ๆ เพราะเขากำลังจะหย่ากับสามี เพื่อให้สามีของเขาได้มาอยู่กับพี่ จะได้ช่วยพี่เลี้ยงลูกด้วยกัน"

"โห เขาเป็นผู้หญิงที่ดีขนาดนี้เลยเหรอคะ" ฉันไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน

"เขาดีจริง ๆ นะณัฐ ดีจนพี่คิดว่า ในโลกนี้มีผู้หญิงที่ใจกว้างและจิตใจดีอย่างนี้ด้วยหรือ บางทีพี่ก็นึกว่าตัวเองฝันไป"

"อาจจะเป็นเพราะว่าพี่มิ้นเป็นคนดี ทำให้พี่มิ้นได้เจอคนดี ๆ ด้วย"

"หลังจากที่พี่ขอขมาขอโทษภรรยาแฟนพี่ในวันนั้น พอวันจันทร์ภรรยาและแฟนพี่ก็ไปหย่ากัน ภรรยาแฟนพี่ใจดีมาก ๆ เลย เขาซื้อของฝากมาให้ลูกสาวพี่ด้วยนะ พวกเสื้อผ้าและของใช้เด็กน่ารัก ๆ ทั้งนั้นเลย พี่เองยังโทรไปขอบคุณเขาเลย ทุกวันนี้นับถือน้ำใจเขาอยู่ตลอด ยิ่งเขาดีกับพี่มาก ๆ พี่ก็รู้สึกละอายแก่ใจจังเลย ส่วนแฟนพี่ก็ย้ายมาอยู่กับพี่ แต่พี่ไม่ได้รักแฟนพี่แล้วล่ะณัฐ ชีวิตเหมือนอยู่เพื่อลูกและอยู่ไปวัน ๆ หัวใจของพี่มันตายไปหมดแล้ว พี่เจ็บกับคำหลอกลวงของเขา พี่รักเขาไม่ได้แล้วแหละ พี่บอกตรง ๆ พี่เกลียดเขา แต่ถ้าไม่มีลูกด้วยกัน พี่คงหนีไปอยู่ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ต้องเจอหน้ากัน คงจบกันไปนานแล้ว"

"หนูเข้าใจความรู้สึกของพี่ รู้ว่าพี่คงจะเจ็บมาก แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปแล้ว อย่าไปคิดมากนะคะ ถึงพี่จะเกลียดแฟนพี่ แต่หนูก็ขอให้พี่รักลูกให้มาก ๆ เพราะเขาเกิดมาจากความรักระหว่างพี่และแฟน ขอให้ดูแลเขาให้ดี" ฉันให้กำลังใจเพื่อนรักตามเคย

"พี่นะรักลูกอยู่แล้ว ไม่ว่าลูกจะเกิดมาจากความรักหรือความหลอกลวงของแฟนพี่ แต่พี่ก็รักลูกพี่เสมอ พี่บอกตรง ๆ นะณัฐ พี่เบื่อแฟนพี่มาก ๆ ไม่อยากเห็นหน้าเขาเลย อยากจะหนีไปอยู่ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ต้องเจอกัน"

ฉันได้ฟังเรื่องราวของเพื่อนรัก ยอมรับว่าสงสารและเห็นใจเพื่อนมาก ๆ หากฉันต้องตกอยู่ในสภาพเดียวกับเพื่อน ฉันเองคงไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไร แต่ที่แน่ ๆ ฉันคงไม่สามารถรักและอยู่กับผู้ชายที่หลอกลวงฉันได้ เพราะฉันไม่รู้ว่าอะไรบ้างที่เป็นเรื่องจริงในชีวิตเขา และเรื่องไหนบ้างที่เป็นเรื่องลวงหลอกที่ฉันไม่เคยรู้

"ไม่ต้องหนีไปไหนหรอกค่ะ หากพี่อยู่ด้วยกันแล้วไม่มีความสุข ก็ขอให้คุยกันดี ๆ ส่วนเรื่องลูกนั้นก็น่าจะเคลียร์กันได้ หนูขอเป็นกำลังใจให้พี่เสมอ หากพี่มีอะไรให้หนูช่วยก็ขอให้บอกหนูบ้างนะ"

"ขอบใจมากนะณัฐ ขอบใจที่ให้กำลังใจพี่ตลอด ไว้เรากลับมาเมืองไทยเมื่อไหร่ พี่หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้เจอเรา พี่อยากเห็นเรา บอกตรง ๆ คิดถึงมาก ๆ เลย" พี่มิ้นดูมีกำลังใจขึ้นมาบ้าง

"แน่นอนค่ะ ไว้หนูได้กลับเมืองไทยวันไหน หนูจะแจ้งให้พี่ทราบนะ เราสองคนคงมีโอกาสได้นั่งคุยกันยาว ๆ มีเรื่องหลายเรื่องที่อยากคุย พูดแล้วก็คิดถึงอดีตตอนเราทำงานด้วยกันจังเลยนะคะ ชีวิตตอนนั้นถึงจะไม่มีแฟนเป็นตัวตน แต่พวกเราก็มีความสุขมาก ๆ เป็นชีวิตไม่มีภาระอะไรต้องรับผิดชอบ จะรับผิดชอบก็แต่ชีวิตตัวเองไปวัน ๆ" ฉันชวนพี่มิ้นคุยเรื่องเก่า ๆ

"ถ้าย้อนอดีตไปได้ พี่ก็จะใช้ชีวิตให้รอบคอบและดีที่สุด จะไม่พลาดท่าให้ใครอย่างนี้"

"อย่าเสียใจไปเลยนะคะ อดีตผ่านไปแล้ว ขอให้พี่ก้าวไปข้างหน้าให้ดีที่สุด หนูเป็นกำลังใจให้พี่เสมอค่ะ วันใดที่พี่ท้อแท้เหนื่อยใจ ขอให้รู้ว่าพี่ยังมีหนูเป็นเพื่อนอีกคน ดูแลตัวเองให้ดีนะคะ ฝากหอมแก้มหลานสาวด้วยนะคะ ไว้ว่าง ๆ หนูจะโทรมาใหม่นะ เดี๋ยวหนูต้องขอตัวไปทำงานก่อน"

"จ้า โชคดีนะ ดูแลตัวเองด้วย อย่าทำงานหนักเสียล่ะ"

"ค่ะ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ บาย ๆ คะ"

หลังจากที่วางสายจากเพื่อนสนิท ฉันก็นั่งคิดหลายอย่าง รู้สึกสงสารเพื่อนรักจับใจที่เจอเรื่องร้าย ๆ ได้แต่ภาวนาของพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจงช่วยให้เพื่อนผ่านพ้นเรื่องเลวร้ายเหล่านี้ไปได้ ฉันไม่รู้หรอกว่าคนที่ต้องอยู่ในสภาพ "เมียน้อย" รู้สึกอย่างไร ไม่สามารถฟันธงได้เลยว่าคนที่ผิดที่สุดคือใคร ฉันรู้แต่ว่าทั้งสามคนล้วนแต่เจ็บปวดไปตาม ๆ กัน ฉันเชื่อว่าพี่มิ้นและผู้หญิงหลาย ๆ คนที่ต้องตกอยู่ในสภาพนี้คงจะเจ็บปวดไม่น้อยไปกว่ากัน ส่วนคนที่เป็นเมียหลวงก็คงจะเจ็บเสียชนชินชาไปแล้ว หากโลกนี้ผู้ชายทุกคนรักเดียวใจเดียวตลอด ก็คงจะดีมาก ๆ ป่านนี้เพื่อนรักของฉันและผู้หญิงคนอื่น ๆ ก็คงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพ "เมียน้อยอย่างไม่ตั้งใจ"


 

 




Writing in Thai

Enjoy Life and Be Happy article
A Wave of Love (นวนิยายเรื่อง คลื่นรัก พายุหัวใจ) article
เธอคือ "สามกาญจนา" article
เพื่อชีวิตที่ไม่ใช่เพื่อเธอ article
คำสัญญาที่พรากเธอไป article
เลือดข้น แต่ใจคนจาง article
ทำดีในมุมมองที่แตกต่าง article
คนที่เคยใจดีในวันนั้น article
เข้าใจชีวิตและหัวใจเราเอง article
วิถีคนขยันที่แสนดื้อ article
วันแม่ของเด็กกำพร้า...ชีวิตที่ขาด article
กระโปรงบาน คอซอง แอบชอบรุ่นน้อง ม.3/1 ละลมวิทยา article
30 พฤศจิกายนของทุกปี article
"น้องเนาะ" ความฝันที่เคยเกิดขึ้นจริง article
The Leech (ปลิง...ฝันร้ายในชีวิตจริง) ตอนที่ 1 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 16 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 15 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 14 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 13 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 12 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 11 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 10 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 9 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 8 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 7 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 6 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 5 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 4 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 3 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 2 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 1 แรกเริ่มการเป็นสะใภ้ article
มนต์รักข้ามคลอง article
รวมบันทึกความรู้สึกที่งดงาม ปี 2015 ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า สหรัฐอเมริกา article
ภาพเล่าเรื่องราว...ปลายซัมเมอร์ที่งดงาม (August 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (June 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (May 28, 2014)
ความทรงจำวันวานระหว่างเราสองคน article
Spring 2014 at Lawton Oklahoma article
ชีวิตที่ไม่แน่นอน...แต่ใจที่มั่นคง (September 1, 2012) article
ฝันที่มีชีวิต...Associate of the month....(November 2011) article
บันทึกชีวิต.....หนึ่งชีวิตที่ฉันเกิดมา...เทียบไม่ได้กับสี่แผ่นดินที่พ่อสัมผัส article
บันทึกชีวิต รักสุดท้ายที่ปลายปืน article
ฉันนี่แหละ เพื่อน "เรยา" ตัวจริง (ของแท้) article
ด้วยดวงใจหนึ่งเดียว article
หน้าที่การงาน เที่ยวกิน ศิลปะ กับคู่รักอารมณ์ดี article
ความจำฝังใจความฝันน่ากลัว.....(ความจริงเธอยังคงมีฉันตลอด) article
บันทึกความทรงจำ...น้องเนาะ (มุย กันทรารมย์) article
ลำดวนสามกลีบ (บันทึกความทรงจำระหว่างคำว่าเพื่อน)
บันทึกความทรงจำในหัวใจ.....แค่เพียงฝันร้ายในความรักที่สวยงาม article
เรื่องเล่าในความทรงจำ....ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
บันทึกเรื่องเล่าในอดีต สาวเบบี๋ซิท (เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคนขอให้หนูเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝรั่ง) article
ความทรงจำเจ็บลึกยาวนาน "อภัยได้แต่ไม่เคยลืม" article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน...ไฟไหม้และหัวใจที่ติดดิน article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน....ตอน...(: เสียตังค์ห้าบาทดูของประหลาดกัน:) article
เรื่องเล่าต่างแดน...เพื่อรัก..เพื่อสองเรา...และเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง article
ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตที่มีเจ้าเป็นดั่งลูกชาย "กัมโบ" น้อย
วิถีชีวิตสาวบ้านนา...และคำสัญญาของพ่อ article
เธอคือ ดร. ในดวงใจ article
เรื่องเก่า ๆ อยากเล่าให้ฟัง ตอนที่ 1 เหตุผลที่พ่อไม่ยอมนั่งเครื่องบิน article
เจ้ากัมโบน้อย (Gumbo) สมาชิกใหม่ในครอบครัว article
เพียงแค่ฝันร้าย.....ชีวิตสาวบ้านนา (แรกเริ่มของความฝัน)
"พ่อ" ผู้ชายที่มีแต่ให้ โดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ article
ความจำฝังใจ...ความฝันน่ากลัว (บันทึกความฝันเดือนเมษายน 2553) article
นิยายเรื่อง สาวไทย สะใภ้ Texiana article
ภาพเรื่องเล่างาน Scissortail Creative Writing Festival 2010 article
ถ้าพี่ไม่กลับ..ไปรับหลานมาอยู่ด้วย article
คุณไสย์และชีวิตชายผ้าเหลือง article
บันทึกเรื่องราวความทรงจำชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน" (Sony & DDK, Thailand) article
บันทึกเรื่องราวชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน (PSK & Seagate)" article
ความฝันของสาวรากหญ้า article
ทุกลมหายใจของผู้หญิงคนนี้ "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ" article
เรื่องเล่าต่างแดน...สิ่งที่ดีที่สุดในรอบปีนี้ (The Saints ) และเรื่องราวทั่วไปในชีวิต article
เรื่องเล่าต่างแดน...Trust Fund และ Living Trust / Life Estate เกี่ยวพันกันอย่างไร article
บันทึกเรื่องเล่าทั่วไป.....สิ่งที่ฉันเป็นอยู่....สิ่งที่เคียงคู่ด้วยใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...เขียนเช็คเด้ง ติดหนี้ธนาคาร ค้างหนี้บัตรเครดิต ใครว่าไม่สำคัญ article
เรื่องเล่าต่างแดน...วันขอบคุณพระเจ้าและเรื่องราวของเราในวันนี้ article
ภาพเก่าเล่าเรื่อง ครอบครัวร่วมกันทำบุญเพื่อพ่อและแม่ในปี 2006 article
เรื่องเล่าครั้งเยาว์วัย...พ่อหลวงในดวงใจของพ่อ article
จดหมายถึงพ่อ...จากลูกสาวคนเล็ก article
หากแม้เลือกเกิดได้ (ผู้หญิงคนนี้ชื่อสมหมาย) article
ความทรงจำ...ชายแดนกัมพูชา article
ความจำฝังใจ ความฝันน่ากลัว article
เมื่อหนูอยากเป็นลูกลิง+ดาวลูกไก่และในชีวิตจริง article
คุณไสย์...และหัวใจของพ่อ article
แอบดูเป็น...แอบลุ้นแทบตาย article
มดแดงและนมของหนู article
คุณค่าที่เธอไม่เคยรัก.....กุมภาพันธ์
คำว่า"แม่" จากใจคนที่ไม่เคยสัมผัส และคำว่า"พ่อ" คือที่สุดในชีวิต
แหวนวงนี้ที่รอการพิสูจน์
ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยลบล้างความเร้นลับ (ผีปอบ)
เรื่องเล่าต่างแดน...ชีวิตที่ไม่ได้ปรุงแต่ง article
วันสารทขะแมร์...งัยแขเบญ...งัยโดนตา
ต้นมะพร้าวของยาย
The Best Memories of Alabama 2007 article
First Step Of My College 2007 at Auburn University article
บทกลอน...มายาริษยา article



[1]

Opinion No. 1 (147069)

 อ่านแล้วได้รู้อีกมุมของชีวิตคนๆนึงได้ดีภาษาที่ใช้อ่าแล้วไม่เบื่อเลยค่ะ

By kaew Date 2014-10-27 20:40:28


Opinion No. 2 (147097)

 ขอบคุณมากคะคุณ keaw ที่แวะมาอ่านงานเขียนในเวบไซต์ของดิฉัน หากมีจุดไหนที่พอจะให้คำแนะนำ ติชม ก็รบกวนทิ้งข้อความได้เลยนะคะ ดิฉันจะนำไปพัฒนางานเขียนให้ดีขึ้นค่ะ ขอบคุณค่ะ _/|\_

By Natthinee Khot-asa Jones Date 2014-11-10 08:10:46



[1]


Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail 
Don't Display E-mail



Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones