ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletNOLA-NOLIE
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


ทุกลมหายใจของผู้หญิงคนนี้ "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ" article



 

เช้าวันพฤหัสที่สิบเอ็ดกุมภาพันธ์ เป็นวันที่ฉันเปลี่ยนวันหยุดกับเพื่อนสนิท วันนี้ฉันไม่ต้องไปทำงานแต่อย่างใด เพราะมีนัดพบกับหมอตาในช่วงบ่ายสามโมงเย็น คนรักของก็มีนัดพบกับหมอตาในเวลาที่ใกล้กับฉันด้วย ถึงจะมีนัดกับหมอตาแต่คนรักขอฉันก็ยังขยันตื่นแต่เช้าไปสอนหนังสือให้กับนักศึกษาในมหาวิทยาลัยที่นี่ ทุกครั้งที่เห็นภาพคนรักเตรียมแผนการสอนต่างๆ ไปสอนนักศึกษา ฉันเองก็อดภูมิใจในตัวเขาไม่ได้ ไม่ว่าแต่ละวันเขาจะเหนื่อยล้าจากงานที่ทำมากเพียงใด ฉันก็มักจะพูดคุยให้กำลังใจเขาเสมอ ทุก ๆ วันก่อนออกไปทำงาน คนรักมักจะเข้ามาหอมแก้มฉันทุกครั้ง และฉันลุกขึ้นตื่นมาอวยพรให้เขาได้มีวันที่ดีที่สุดในที่ทำงานเช่นกัน

ความรักของฉันไม่ได้หวานแหววถึงขนาดน้ำตาลเรียกพี่ แต่ความรักของฉันเป็นความรักที่อบอุ่นและเสมอต้นเสมอปลาย เจ็ดปีกว่าแล้วที่ฉันแต่งงานกับคนรัก รู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน ฉันเคยรักคนรักแบบไหน ชีวิตในทุก ๆ วันก็ยังรักเหมือนเดิม และก็รักมากขึ้นเรื่อย ๆ ฉันไม่สามารถบรรยายบอกคนอื่นได้เลยว่า ฉันรักคนรักมากเพียงใด ฉันรู้แต่ว่าทุกลมหายใจที่มีอยู่ในตอนนี้ ทุกความฝันที่ฉันมีอยู่ในตอนนี้ ก็คือการมีชีวิตอยู่เพื่อเขาเท่านั้น

บางคนบอกว่าผู้หญิงที่ยอมทิ้งความฝันทุกอย่างของตัวเองเพื่อทำสิ่งที่ดีที่สุดให้คนที่เรารัก ผู้หญิงเหล่านี้เป็นคนที่ไม่ฉลาด ฉันเองอาจจะไม่ใช่คนที่ฉลาดอะไร แต่ฉันมีหัวใจที่แกร่งและเป็นหนึ่งเดียว เวลาที่ฉันรักใคร ฉันรักจริงและรักโดยไม่หวังว่าเขาจะรักฉันไหม ฉันสุขใจที่ได้รักเขาและเห็นเขามีความสุข และก็รักโดยที่ไม่เคยเผื่อใจไว้ให้ใคร ฉันมีสติทุกอย่างและรู้ตัวเสมอว่าทุกสิ่งทีได้ทำลงไปคืออะไรบ้าง

หลังจากที่คนรักออกไปทำงาน ฉันก็ล้มตัวนอนบนเตียงหนานุ่มที่แสนจะอุ่นสบายอีกครั้ง ผ้านวมหนา ๆ ดึงมาคลุมกายให้หายหนาว เครื่องทำความอุ่นถูกเปิดให้ทำงานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ฉันหลับตาพริ้มเหมือนจะหลับต่อให้ได้ แต่สมองกลับไม่ได้นอนหลับเลย

แน่นอนฉันนอนคิดอะไรหลายอย่าง คิดถึงผู้ชายคนหนึ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน ผู้ชายที่เป็นฮีโร่ในดวงใจของฉัน ใช่สิวันนี้เป็นวันครบรอบสิบสองปีที่พ่อของฉันเสียชีวิต ฉันไม่สามารถลืมวันสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตไปได้เลย และก็ไม่เคยลืมภาพเรื่องราวเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในอดีต

อดีตในบางครั้งก็ทำให้เราเสียน้ำตา แต่อดีตที่ผ่านมาก็ล้วนแต่เป็นบทเรียนที่เหมือนครูซึ่งคอยบอกสอนสิ่งดี ๆ ให้กับตัวเราเอง ไม่เพียงเท่านั้นอดีตก็ล้วนแต่เป็นความทรงจำที่มากด้วยคุณค่าให้เราได้นึกถึงและเผลออมยิ้มอยู่เสมอ แต่ไม่ว่าอดีตที่ผ่านมาจะเป็นอย่างไร ฉันบอกเตือนตัวเองอยู่เสมอว่า "อดีตไม่สำคัญ ปัจุบันคือสิ่งที่แน่นอนที่สุด" นั่นก็คือไม่ยึดติดกับอดีต แต่จะเก็บมันไว้เป็นบทเรียนคอยสอนใจตัวเอง

ฉันนอนพลิกตัวไปมาหลายครั้ง แต่ก็นอนไม่หลับ จึงหยิบรีโมทเปิดทีวีดูข่าวช่องซีเอ็นเอ็น เพียงไม่นานก็กดทีวีดูช่องสารคดี ฉันเป็นคนที่ชอบดูทีวีช่องสารคดีเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะพวกสารคดีแนววิทยาศาสต์ ประวัติศาสตร์ ศาสนาและความเชื่อเก่า ๆ ของผู้คนแต่ละประเทศ นอกจากนั้นฉันก็ชอบดูทีวีรายการท่องเที่ยวไปในประเทศต่างๆ เพราะฉันอยากรู้ว่าประเทศอื่น ๆ ในโลกนี้มีอะไรบ้าง ความเป็นอยู่เช่นใด อาหารการกินอร่อยไหม ผู้คนหน้าตาอย่างไร เขาพูดภาษาอะไรบ้าง และนับถือศาสนาอะไร

 

 




ฉันไม่มีโอกาสได้เรียนจบสูง ๆ เหมือนคนอื่น ๆ เขา ฉันอาศัยเรียนรู้จากคนรัก คนรอบข้าง หนังสือและสื่อต่าง ๆ ที่อำนวยความสะดวกให้กับชีวิต ฉันยอมรับว่ามีความสุขกับการเรียนรู้ ไม่จำเจและไม่ต้องอยู่ในกฏระเบียบอะไร ฉันอยากเรียนรู้อะไร ฉันก็สามารถกดช่องทีวีตามใจได้ตลอด

พอช่วงสาย ๆ ฉันก็ลุกขึ้นอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย จากนั้นก็เอาผ้าในตะกร้ามารีดให้เสร็จ ซึ่งกว่าจะรีดผ้าเสร็จก็เกือบเที่ยง ฉันรีบทำอาหารไว้รับประทานกับคนรัก เพราะรู้ว่าตอนบ่าย ๆ คนรักจะกลับมาจากทำงาน และเขาก็คงจะหิวมาก ๆ

ชีวิตรักของฉันไม่ได้หรูหราหรือหวือหวาอะไร แต่ชีวิตรักของฉันกลับเรียบง่ายและอบอุ่นไปอีกแบบ ฉันทำอาหารรอคนรักทุกวัน เพราะรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ของภรรยาที่ต้องจัดหาอาหารไว้ให้เขา ฉันซักผ้าและรีดผ้าให้เรียบร้อยเพราะอยากให้คนรักได้ใส่เสื้อผ้าที่สะอาดและดูเป็นระเบียบ ฉันทำหน้าที่ทุกอย่างเหมือนแม่บ้านคนอื่น ๆ เพราะฉันถูกพ่อสอนมาตั้งแต่เด็กให้มีชีวิตที่เป็นแบบนี้ และทั้งหมดเหล่านี้คือความเป็นฉันนั่นเอง




เมื่อทำอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันก็มานอนดูทีวีที่ห้องรับแขกไปพลาง ๆ เพียงไม่นานเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นระยะ ๆ ฉันลุกขึ้นไปรับโทรศัพท์อย่างเร็ว ฉันรู้ว่าคนที่โทรเข้ามาในช่วงเวลานี้ ไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากคนรักของฉันนั่นเอง ทุก ๆ วันที่เขาไปทำงานและสอนหนังสือเสร็จ เขาจะโทรกลับมาบ้านตลอด ไม่ใช่เพราะฉันต้องการให้เขาโทรมาหาบ่อย ๆ หากแต่เป็นความปรารถนาที่เกิดมาจากหัวใจของเขาที่ต้องการรับรู้ว่า ในทุก ๆ เช้าที่ฉันตื่นขึ้นมา ฉันมีชีวิตเป็นอย่างไรบ้าง สุขสบายดีไหม

"สวัสดีคะที่รัก สบายดีไหมคะ" ฉันเอ่ยทักทายคนรักเป็นภาษาไทย ไม่ได้ทักทายเป็นภาษาอังกฤษแต่อย่างใด เพราะรู้ดีว่าคนรักเข้าใจในสิ่งที่ฉันถาม

"สวัสดีครับ ผมสบายดีครับ ภรรยาสบายดีไหมครับ" คนรักของฉันกล่าวทักทายฉันเป็นภาษาไทย แม้สำเนียงจะแปลก ๆ ไปบ้าง แต่ก็ดูน่ารักกับฉันเสมอ

การสนทนาเริ่มต้นแบบภาษาไทย แต่ก็ตามด้วยภาษาอังกฤษ เพราะคนรักของฉันพูดภาษาไทยได้เพียงนิดเดียว ฉันมีความสุขเสมอที่ได้ยินเสียงเขา ไม่ว่าจะเป็นภาษาไทยเพียงน้อยนิดหรือภาษาอังกฤษก็ตาม แต่เสียงของคนรักคือเสียงที่ให้ความอบอุ่นแก่ฉันตลอด

ฉันและคนรักสนทนากันหลายเรื่อง ทุก ๆ วันเรามักจะมีเรื่องเล่าแบ่งปันกันเสมอ

"แล้วผมจะรีบกลับบ้านนะ ถ้าคุณหิวไม่ต้องรอผม คุณทานก่อนผมได้เลย ผมเป็นห่วงคุณ" คนรักบอกฉัน

"ไม่หิวค่ะ ฉันจะรอคุณ"

"ค่อยเจอกันนะที่รัก ผมรักคุณนะ" คำพูดเหล่านี้มีความหมายกับฉันเสมอ ถึงจะไม่ได้ยินคนรักพูดให้ได้ยิน แต่การกระทำของเขาแสดงให้ฉันเห็นชัดเลยว่า เขารักและห่วงฉันมากเพียงใด

หลังจากที่วางสายจากคนรัก ฉันก็นอนดูทีวีไปเรื่อย ๆ พอประมาณบ่ายโมง คนรักก็ขับรถกลับมาถึงบ้าน เสียงกริ่งดังขึ้นเพียงครั้งเดียว ฉันลุกขึ้นพรวดพราดวิ่งไปเปิดประตูให้คนรัก ฉันช่วยคนรักถือกระเป๋าทำงานและหนังสือมาวางที่โต๊ะ จากนั้นก็เดินไปเตรียมอาหารที่โต๊ะให้เรียบร้อย พอคนรักเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็มานั่งรับประทานอาหารด้วย




อาหารทุก ๆ มื้อที่ฉันทำล้วนแต่เป็นอาหารไทย ซึ่งก็ยอมรับว่าน้อยครั้งที่ฉันจะทำอาหารชาติอื่น ๆ รับประทาน ฉันและคนรักเคยชินกับการรับประทานอาหารไทย เพราะครัวที่บ้านส่วนใหญ่เครื่องเทศจะเป็นอาหารไทยทั้งหมด ซึ่งจะมีน้อยมากที่มีเครื่องปรุงอาหารฝรั่ง แน่นอนฉันทำขนมอบนมเนยไม่เป็น อาหารว่างของฉันส่วนใหญ่เป็นผลไม้เสียมากกว่า ถ้าเป็นพวกขนมอบต่าง ๆ ก็จะเป็นขนมที่ซื้อมาจากห้างร้านเสียมากกว่า

พอรับประทานอาหารกันเสร็จแล้ว ฉันและคนรักก็นอนดูทีวีกันพลาง ๆ เพื่อรอขับรถไปพบคุณหมอตอนบ่ายสามโมง เมื่อได้เวลาก็พากันลุกขึ้นล้างหน้าแต่งตัวเพื่อไปพบคุณหมอตามที่ได้นัดเอาไว้

ฉันรู้สึกตื่นเต้นและหวาดกลัวทุกครั้งที่ต้องพบกับหมอตา เพราะปกติเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใคร ๆ มาสัมผัสตาเลยสักนิด แม้แต่ใส่ยาหยอดตายังไม่ค่อยอยากจะทำ แต่ก็นับว่าโชคดีที่พยาบาลซึ่งทำงานที่นี่เป็นคนน่ารัก มีวิธีที่จะทำให้คนที่กลัวกับการตรวจกับหมอตาหายกังวลเรื่องนี้

คนรักของฉันได้ตรวจก่อนฉัน ซึ่งปกติเขาจะแยกตรวจ แต่ในการตรวจกับหมอ ทั้งฉันและคนรักขอพบหมอพร้อม ๆ กัน และพยาบาลก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเห็นว่าเป็นสามีภรรยากัน ก็น่าจะมีโอกาสได้ฟังผลการตรวจของกันและกันได้

ผลการตรวจตาของฉัน ยังปกติดี แม้จะมีเนื้อเยื่อที่นูนในระหว่างลูกตาสีดำและตาขาว แต่ก็ไม่ได้อันตรายอะไร คุณหมอสั่งกำชับให้ฉันใส่แว่นดำเวลาอยู่กลางแจ้งตลอด และหมั่นใช้ยาหยอดตา ฉันเองก็เตรียมพร้อมที่จะปฏิบัติตามคำแนะนำของคุณหมอ คุณหมอยังบอกฉันอีกว่า หากอีกสองสามปี เนื้อที่นูนในลูกตาไม่ยอมหยุดและโตขึ้นเรื่อย ๆ คุณหมอจะทำการผ่าตัดลอกเอาส่วนเนื้อที่นูนออกมาให้เอง ฉันนั่งฟังก็ยังรู้สึกหวาดเสียวไปด้วย ไม่อยากให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นกับตัวเอง แต่ก็ตั้งใจจะดูแลรักษาตาให้ดีที่สุด

คุณหมอบอกว่าการมองเห็นของฉันยังปกติดี ไม่ถึงขนาดที่ต้องตัดแว่น แต่เวลาทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์นาน ๆ คุณหมอต้องการให้ฉันหยุดพักสายตาบ้าง โดยแนะนำวิธีต่าง ๆ ให้กับฉันด้วย ซึ่งฉันยอมรับตัวเองและคนรักโชคดีที่มีคุณหมอที่เก่งและใจดีคอยให้คำแนะนำที่ดีเต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงใจและปรารถนาดีที่จะให้เราสองคนมีสุขภาพที่ดี ฉันกล่าวขอบคุณคุณหมอแทบจะนับคำไม่ได้เลย

พอคุณหมอตรวจตาฉันเสร็จแล้ว ก็เดินไปหยิบยาหยอดตาสองหลอดให้ฉันทดลองใช้ และบอกฉันว่ายาหยอดตาเหล่านี้ฉันสามารถซื้อที่ห้างขายยาทั่วไปได้เลย โดยที่ไม่ต้องมีใบสั่งยาจากแพทย์โดยตรง ซึ่งก็เป็นอะไรที่ดีไปอีกอย่าง เพราะฉันไม่ชอบอะไรที่ยุ่งยากอยู่แล้ว



แต่ที่ฉันคิดหนักและห่วงที่สุดก็คือผลตรวจตาของคนรัก หลาย ๆ คนอาจจะมีคำถามมากมายที่อยากรู้ว่าอะไรทำให้ฉันต้องพยายามทำงานเก็บเงินให้ได้เยอะ ๆ ทำไมฉันทำงานได้ตลอด และอะไรทำให้ฉันไม่ตั้งใจที่จะมีลูกอย่างจริงจังสักที ทั้งที่ฉันและคนรักมีสุขภาพแข็งแรงทั้งคู่และก็มีหน้าที่การงานที่มั่นคง ก่อนหน้านี้ฉันและคนรักเคยวางแผนว่าจะมีลูกที่น่ารัก ๆ สักคน แต่พอได้ฟังผลตรวจตาของคนรักแล้ว ฉันไม่เคยคิดเรื่องการอยากมีลูกอีกเลย ฉันคิดถึงแค่เรื่องคนรัก เรื่องสุขภาพของเขา และบอกตรง ๆ ในชีวิตนี้ ฉันอยากมีชีวิตอยู่เคียงข้างคนรักเพื่อดูแลเขาให้ดีที่สุดเท่านั้น

"อาการต้อหินมีโอกาสที่จะตาบอดได้ หากในอีกสิบปีข้างหน้าคุณไม่ดูแลรักษาสุขภาพให้ดี การมองเห็นของคุณจะค่อย ๆ เสื่อมลงเรื่อย ๆ และคุณจะมองไม่เห็นเลย"

สิ่งที่ได้ยินจากคุณหมอทำให้ฉันแทบจะร้องไห้ต่อหน้าต่อตา ฉันเก็บความรู้สึกและพยายามอดทนให้มากที่สุด ฉันเอื้อมไปจับมือคนรักไว้แน่น พยายามให้กำลังใจเขาตลอด

"ไม่เป็นไรนะคะที่รัก ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณและดูแลคุณให้ดีที่สุด" ฉันบอกคนรักด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานอย่างที่ฉันเคยทำ พยายามควบคุมสติตัวเองเอาไว้

"ขอบคุณครับ" คนรักสบตาฉันยิ้มเศร้า ๆ เขาพยักหน้าเหมือนพยายามเป็นผู้ชายที่เข้มแข็งไม่กลัวกับปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต

"คุณไม่ต้องคิดมากและไม่ต้องกลัวนะครับ หมอจะพยายามดูแลรักษาคุณให้ดีที่สุด"

คุณหมอพูดให้กำลังใจคนรักด้วยถ้อยคำที่สุภาพและเป็นกันเอง พร้อมกับให้แนะนำคนรักมาตรวจตาอีกรอบ เพื่อที่คุณหมอจะได้จัดยาได้ตามความเหมาะสม โดยที่คาดหวังว่ายาตัวใหม่นี้จะช่วยชะลอการตาบอดไว้ให้นานที่สุด

วันนั้นคนรักของฉันรู้สึกใจเสียไม่ต่างกัน อันที่จริงเรื่องนี้เรารู้มาหลายปีแล้ว แต่ไม่คิดว่าผลการตรวจครั้งนี้จะออกมาอีกแบบหนึ่ง ฉันเดินเกาะแขนคนรักตลอด พูดคุยให้กำลังใจเขาทุกอย่าง

เจ็ดปีกว่าแล้วที่เราแต่งงานอยู่กินด้วยกัน เราสองคนผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านความทุกข์และสุขมาด้วยกันตลอด ฉันไม่เคยกลัวเลยกับอุปสรรคปัญหาต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นในแต่ละวินาที ฉันพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างคนรัก แม้ว่าวันนั้นฉันจะต้องเป็นลมหายใจและสายตาให้กับเขา แต่ฉันก็มีความสุขกับการได้ปรนนิบัติดูแลคนที่ฉันรักให้ดีที่สุด และไม่เคยอายเลยถ้าต้องมีสามีเป็นคนตาบอด เพราะฉันรักเขาและรักทุกอย่างที่เป็นเขา ฉันบอกกับตัวเองเสมอว่า กาลเวลาจะพิสูจน์ความรักที่ฉันมีให้คนรักตลอด

หลังจากที่กลับมาจากพบคุณหมอ เราสองคนพากันไปเดินดูรถที่ศูนย์ขายรถยนต์ เพราะมีแผนจะซื้อรถกันอีกคัน เสร็จจากนั้นก็พากันไปนั่งรับประทานอาหารที่ร้านอาหารซึ่งเปิดใหม่ ฉันกับคนรักมีความสุขกันตามอัตภาพ สุขแบบที่เราเป็น สุขกับความโชคดีที่เรามีอยู่ทั้งหมด และสุขกับทุกอย่างที่เราได้เรียนรู้และเก็บเกี่ยวความทรงจำเอาไว้

คืนนั้นฉันกับคนรักกลับมาถึงบ้านตอนค่ำ อีกไม่กี่วันข้างหน้าจะเป็นวันแห่งความรัก ซึ่งใคร ๆ ต่างก็ตื่นเต้นยินดีกับของขวัญต่าง ๆ ที่คนรักจะมอบให้ คนรักโอบกอดฉัน เขาหอมแก้มฉันเบา ๆ

"อีกไม่กี่วันจะเป็นวันแห่งความรักแล้วนะ คุณต้องการอะไรเป็นพิเศษไหมที่รัก" คนรักถามฉันเหมือนกับทุก ๆ ปีที่ผ่านมา

ฉันยิ้มให้เขาอย่างสุขใจ "คุณไม่ต้องซื้ออะไรให้ฉันทั้ง เพราะฉันไม่ต้องการอะไร ฉันต้องการแค่ได้อยู่กับคุณ มีความสุขกันสองคน แค่นี้แหละที่ฉันต้องการ"

"คุณแน่ใจนะที่รัก ผมว่าช่อดอกไม้งาม ๆ สักช่อดีไหม หรือไม่ก็ของขวัญสักชิ้นดีไหม" คนรักถามซ้ำอีกเพื่อความแน่ใจ

"ไม่เอาหรอกค่ะ เปลืองเงินเปล่า ๆ วันก่อนคุณก็สั่งเสื้อกับหมวกทีม Saints ให้แล้ว ถือว่าเป็นของขวัญให้เราสองคนดีกว่า อย่างอื่น ๆ อย่าซื้อเลยนะคะ เราต้องประหยัดนะที่รัก" ฉันบอกคนรัก ซึ่งเขารู้ดีว่าฉันเป็นคนตรงไปตรงมา และไม่เคยสนใจอยากได้อะไรเลย

ณ วันนี้ฉันอายุเพียงแค่สามสิบเอ็ดปี ฉันยังมีแรงเพียงพอที่จะทำงานอีกหลายปี ฉันตั้งใจไว้ว่าจะทำงานเก็บเงินไว้ใช้ในยามฉุกเฉินให้มากที่สุด จะใช้ชีวิตทุกวินาทีให้มีค่าที่สุด ถ้าหากวันหนึ่งคนรักของฉันไม่สามารถมองเห็น ฉันก็เตรียมพร้อมที่จะรับมือดูแลเขาให้ดีที่สุด

คืนนั้นฉันนอนดูทีวีกับคนรักไปพลาง ๆ ฉันนอนกอดเขาหอมแก้มเขาตลอด ฉันแอบร้องไห้ทุกครั้งที่มองคนรัก ฉันร้องไห้เพราะสงสารเขามาก ๆ บางทีฉันก็ร้องไห้ไม่เข้าใจชีวิต สวรรค์ประทานสิ่งที่ดีที่สุดให้ฉันและคนรักได้พบกันเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่เคียงข้างกัน และสวรรค์ก็ดลบันดาลให้อุปสรรคต่าง ๆ เกิดขึ้นเพื่อให้เราได้ผจญ หรือว่าทั้งหมดเหล่านี้คือบทพิสูจน์รักแท้ที่ฉันต้องก้าวผ่านไปให้ได้

ฉันสัมผัสใบหน้าคนรักเบา ๆ สบตาอยู่ตลอด และก็ชื่นใจทุกครั้งที่ได้หอมแก้มเขา จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่จำกลิ่นกายของคนรักได้อย่างแม่นยำ จำน้ำเสียงและทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับเขาได้ทั้งหมด ฉันพินิจพิจารณาใบหน้าคนรักอย่างละเอียด อยากให้เขารู้ความในใจของฉันทุกอย่างที่อยากจะบอกเขาในวันนี้

"ที่รัก ถ้าวันหนึ่งคุณหมอบอกว่า ตาของคุณไม่ดีจริง ๆ เราจะขายทุกอย่างที่มีอยู่ ฉันจะลาออกจากงาน จะพาคุณท่องเที่ยวทุกที่ ๆ คุณอยากไป ฉันจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อรักษาตาของคุณให้ดีขึ้น ฉันจะทำให้คุณมีความสุขที่สุด ฉันรู้ว่าคุณชอบอ่านหนังสือชอบเขียนหนังสือ ฉันจะอ่านหนังสือให้คุณฟัง และฉันจะเขียนหนังสือให้คุณเอง ขอแค่คุณบอก ฉันจะพิมพ์ทุกอย่างแบบที่คุณต้องการ" ฉันบอกคนรัก แต่น้ำตาเจ้ากรรมไหลรินออกมาทันที ฉันไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้



คนรักของฉันน้ำตาไหลรินออกมา ฉันรู้ว่าเขาสัมผัสความรู้สึกทุกอย่างที่ฉันมีให้เขาได้ทั้งหมด

"ถ้าวันหนึ่งผมตาบอด อย่าทิ้งผมได้ไหมที่รัก ผมไม่มีใคร"

คำพูดของคนรักทำให้ฉันร้องไห้ทันที รู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ไม่ใช่บทนิยายที่ฉันเขียนให้คนอื่น ๆ ได้อ่านกันในอินเตอร์เน็ต หากแต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับชีวิตฉันจริง ๆ ฉันยอมรับว่ากลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่อีกแล้ว น้ำตาไหลรินพรั่งพรูออกมา อยากร้องไห้ให้มันสาแก่ใจกับสิ่งที่เก็บกลั้นเอาไว้ ฉันกอดคนรักไว้แน่นเหมือนไม่ต้องการให้เขาจากฉันไปไหน อยากมีชีวิตอยู่เพื่อเขาคนเดียวเท่านั้น

"ไม่ค่ะ คุณอย่าพูดคำนี้อีกเลยนะที่รัก" ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสกัดกลั้นอารมณ์เอาไว้ "ให้ฉันตายเสียดีกว่าที่จะมีชีวิตโดยที่ไม่มีคุณ คุณคงไม่เคยรู้ว่าฉันรักคุณมากแค่ไหน คุณคงจะคิดไม่ถึงว่าในชีวิตคุณจะมีผู้หญิงคนหนึ่งที่เทิดทูนความรักที่มีให้คุณมากมายอย่างนี้ ฉันไม่มีวันทิ้งคุณหรอก นอกเสียจากคุณจะทิ้งฉันไปเอง"

"ผมไม่มีวันทิ้งคุณหรอก ผมรักคุณมาก และผมก็ไม่เคยต้องการอะไรในชีวิต นอกเสียจากการมีชีวิตอยู่กับคุณเท่านั้น ผมมีความสุขที่มีคุณอยู่เคียงข้าง ต่อให้ลำบากมากแค่ไหน จะมีเราเพียงสองคนเท่านั้น"

"ฉันก็รักคุณมากเช่นกัน ไม่รู้ว่ารักมากแค่ไหน ไม่สามารถบอกได้ แต่ถ้าวันหนึ่งตาของคุณมองไม่เห็นจริง ๆ และคุณหมอบอกว่าฉันสามารถให้ลูกตาแก่คุณได้ ฉันจะแบ่งลูกตาข้างซ้ายให้คุณนะ เราแบ่งลูกตากันนะ เราจะได้อยู่เห็นโลกด้วยกัน ฉันอยากให้คุณมีชีวิตและได้ทำสิ่งดี ๆ แก่สังคม อยากให้คุณมีโอกาสได้สอนเด็ก ๆ ให้มีการศึกษาสูง ๆ โดยที่มีผู้หญิงอย่างฉันคอยดูแลคุณทุกอย่าง"


"ครับที่รัก ผมจะมีชีวิตอยู่เพื่อคุณเช่นกัน"



"ค่ะ จะมีเราเพียงสองคนเท่านั้น พี่น้องของฉันเขารักคุณมากนะที่รัก พี่สาวฉันบอกเสมอว่า หากวันหนึ่งคุณมองไม่เห็นจริง ๆ พวกเขาจะช่วยฉันดูแลคุณให้ดีที่สุด เราจะขายทุกอย่างที่อเมริกาและกลับไปอยู่เมืองไทยด้วยกันนะ ฉันจะดูแลคุณทุกอย่าง พี่น้องฉันจะช่วยดูแลคุณด้วย"

"ครับ ถ้าวันหนึ่งผมต้องตาบอด พาผมกลับไปเมืองไทยนะที่รัก ผมไม่อยากอยู่ที่อเมริกา"

ฉันรู้ว่าลมหายใจสุดท้ายที่มีอยู่ คนรักปรารถนาที่จะไปใช้ชีวิตที่เมืองไทยเฉกเช่นเดียวกับฉัน ซึ่งที่ ๆ เราสองคนจะไปอยู่นั้น ก็ไม่ใช่ที่ไหน หากแต่เป็นบ้านเกิดเมืองนอนของฉันนั่นเอง เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ตั้งอยู่ไม่ไกลกับชายแดนกัมพูชา มีภูเขาพนมดงรักษ์กั้นเขตแดนระหว่างไทยกัมพูชา มีทุ่งนาที่กว้างขวาง มีแม่น้ำเล็ก ๆ ไหลผ่านด้านหลัง มีไม้ดอกไม้ผลที่เราเก็บกินได้ตลอด มีครอบครัวห้อมล้อมทุกทิศทุกตำบล มีคนรักและมีน้ำใจให้เราเสมอ

ฉันกอดคนรักไว้แน่น หอมแก้มเขาเบา ๆ รู้สึกชื่นใจที่สุดที่ได้มีชีวิตอยู่กับคนที่ดีทีสุด

"ทุก ๆ ราตรีที่คุณนอนหลับ ทุก ๆ เช้าที่คุณตื่นขึ้นมา ขอให้คุณรู้ว่า ฉันรักคุณและจะชีวิตเพื่อคุณเท่านั้น คุณอาจจะไม่ใช่ผู้ชายคนแรกที่ฉันรัก แต่คุณจะเป็นผู้ชายคนเดียวและคนสุดท้ายที่ฉันรัก หลับเถอะนะคนดี ทุก ๆ นาทีคุณจะมีฉันอยู่เสมอ"

ทุก ๆ วินาทีที่มีอยู่นี้ และทุก ๆ เวลาที่ก้าวไปข้างหน้า ฉันไม่ได้อยากเป็นอะไรมากไปกว่านี้ หากแต่ชีวิตฉันนี้ ฉันต้องการเป็นแค่เพียง "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ"




 

 

 

 




Writing in Thai

Enjoy Life and Be Happy article
A Wave of Love (นวนิยายเรื่อง คลื่นรัก พายุหัวใจ) article
เธอคือ "สามกาญจนา" article
เพื่อชีวิตที่ไม่ใช่เพื่อเธอ article
คำสัญญาที่พรากเธอไป article
เลือดข้น แต่ใจคนจาง article
ทำดีในมุมมองที่แตกต่าง article
คนที่เคยใจดีในวันนั้น article
เข้าใจชีวิตและหัวใจเราเอง article
วิถีคนขยันที่แสนดื้อ article
วันแม่ของเด็กกำพร้า...ชีวิตที่ขาด article
กระโปรงบาน คอซอง แอบชอบรุ่นน้อง ม.3/1 ละลมวิทยา article
30 พฤศจิกายนของทุกปี article
"น้องเนาะ" ความฝันที่เคยเกิดขึ้นจริง article
The Leech (ปลิง...ฝันร้ายในชีวิตจริง) ตอนที่ 1 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 16 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 15 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 14 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 13 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 12 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 11 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 10 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 9 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 8 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 7 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 6 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 5 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 4 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 3 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 2 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 1 แรกเริ่มการเป็นสะใภ้ article
มนต์รักข้ามคลอง article
รวมบันทึกความรู้สึกที่งดงาม ปี 2015 ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า สหรัฐอเมริกา article
ภาพเล่าเรื่องราว...ปลายซัมเมอร์ที่งดงาม (August 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (June 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (May 28, 2014)
ความทรงจำวันวานระหว่างเราสองคน article
Spring 2014 at Lawton Oklahoma article
ชีวิตที่ไม่แน่นอน...แต่ใจที่มั่นคง (September 1, 2012) article
ฝันที่มีชีวิต...Associate of the month....(November 2011) article
บันทึกชีวิต.....หนึ่งชีวิตที่ฉันเกิดมา...เทียบไม่ได้กับสี่แผ่นดินที่พ่อสัมผัส article
บันทึกชีวิต รักสุดท้ายที่ปลายปืน article
ฉันนี่แหละ เพื่อน "เรยา" ตัวจริง (ของแท้) article
ด้วยดวงใจหนึ่งเดียว article
หน้าที่การงาน เที่ยวกิน ศิลปะ กับคู่รักอารมณ์ดี article
ความจำฝังใจความฝันน่ากลัว.....(ความจริงเธอยังคงมีฉันตลอด) article
บันทึกความทรงจำ...น้องเนาะ (มุย กันทรารมย์) article
ลำดวนสามกลีบ (บันทึกความทรงจำระหว่างคำว่าเพื่อน)
บันทึกความทรงจำในหัวใจ.....แค่เพียงฝันร้ายในความรักที่สวยงาม article
เรื่องเล่าในความทรงจำ....ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
บันทึกเรื่องเล่าในอดีต สาวเบบี๋ซิท (เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคนขอให้หนูเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝรั่ง) article
ความทรงจำเจ็บลึกยาวนาน "อภัยได้แต่ไม่เคยลืม" article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน...ไฟไหม้และหัวใจที่ติดดิน article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน....ตอน...(: เสียตังค์ห้าบาทดูของประหลาดกัน:) article
เรื่องเล่าต่างแดน...เพื่อรัก..เพื่อสองเรา...และเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง article
ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตที่มีเจ้าเป็นดั่งลูกชาย "กัมโบ" น้อย
วิถีชีวิตสาวบ้านนา...และคำสัญญาของพ่อ article
เธอคือ ดร. ในดวงใจ article
เรื่องเก่า ๆ อยากเล่าให้ฟัง ตอนที่ 1 เหตุผลที่พ่อไม่ยอมนั่งเครื่องบิน article
เจ้ากัมโบน้อย (Gumbo) สมาชิกใหม่ในครอบครัว article
เพียงแค่ฝันร้าย.....ชีวิตสาวบ้านนา (แรกเริ่มของความฝัน)
"พ่อ" ผู้ชายที่มีแต่ให้ โดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ article
ความจำฝังใจ...ความฝันน่ากลัว (บันทึกความฝันเดือนเมษายน 2553) article
นิยายเรื่อง สาวไทย สะใภ้ Texiana article
ภาพเรื่องเล่างาน Scissortail Creative Writing Festival 2010 article
ถ้าพี่ไม่กลับ..ไปรับหลานมาอยู่ด้วย article
คุณไสย์และชีวิตชายผ้าเหลือง article
บันทึกเรื่องราวความทรงจำชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน" (Sony & DDK, Thailand) article
บันทึกเรื่องราวชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน (PSK & Seagate)" article
ความฝันของสาวรากหญ้า article
ส่วนเกินของหัวใจ...ตอน มือที่สามอย่างไม่ตั้งใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...สิ่งที่ดีที่สุดในรอบปีนี้ (The Saints ) และเรื่องราวทั่วไปในชีวิต article
เรื่องเล่าต่างแดน...Trust Fund และ Living Trust / Life Estate เกี่ยวพันกันอย่างไร article
บันทึกเรื่องเล่าทั่วไป.....สิ่งที่ฉันเป็นอยู่....สิ่งที่เคียงคู่ด้วยใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...เขียนเช็คเด้ง ติดหนี้ธนาคาร ค้างหนี้บัตรเครดิต ใครว่าไม่สำคัญ article
เรื่องเล่าต่างแดน...วันขอบคุณพระเจ้าและเรื่องราวของเราในวันนี้ article
ภาพเก่าเล่าเรื่อง ครอบครัวร่วมกันทำบุญเพื่อพ่อและแม่ในปี 2006 article
เรื่องเล่าครั้งเยาว์วัย...พ่อหลวงในดวงใจของพ่อ article
จดหมายถึงพ่อ...จากลูกสาวคนเล็ก article
หากแม้เลือกเกิดได้ (ผู้หญิงคนนี้ชื่อสมหมาย) article
ความทรงจำ...ชายแดนกัมพูชา article
ความจำฝังใจ ความฝันน่ากลัว article
เมื่อหนูอยากเป็นลูกลิง+ดาวลูกไก่และในชีวิตจริง article
คุณไสย์...และหัวใจของพ่อ article
แอบดูเป็น...แอบลุ้นแทบตาย article
มดแดงและนมของหนู article
คุณค่าที่เธอไม่เคยรัก.....กุมภาพันธ์
คำว่า"แม่" จากใจคนที่ไม่เคยสัมผัส และคำว่า"พ่อ" คือที่สุดในชีวิต
แหวนวงนี้ที่รอการพิสูจน์
ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยลบล้างความเร้นลับ (ผีปอบ)
เรื่องเล่าต่างแดน...ชีวิตที่ไม่ได้ปรุงแต่ง article
วันสารทขะแมร์...งัยแขเบญ...งัยโดนตา
ต้นมะพร้าวของยาย
The Best Memories of Alabama 2007 article
First Step Of My College 2007 at Auburn University article
บทกลอน...มายาริษยา article



[1]

Opinion No. 1 (133970)

very good that is frue love.

By runny (runnyy-at-gmail-dot-com)Date 2010-04-16 20:52:38


Opinion No. 2 (138116)

Your love and your family's warmth is stronger than any obstacle. I believe that you will pass it forever. I hope you have the best time always. Cheer !! Fighting !!

By Namfonn Date 2011-04-26 22:28:51



[1]


Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail 
Don't Display E-mail



Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones