ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletNOLA-NOLIE
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


เรื่องเล่าต่างแดน...สิ่งที่ดีที่สุดในรอบปีนี้ (The Saints ) และเรื่องราวทั่วไปในชีวิต article




 

 

 

 






วันนี้ยีนส์หยุดหนึ่งวัน อาทิตย์นี้ค่อนข้างวุ่นวายหน่อย เพราะต้องเปลี่ยนกะกับเพื่อนสนิท เนื่องมาจากวันอังคารนี้ต้องไปหาหมอตา ส่วนวันศุกร์ก็มีนักเขียนที่ได้รับเชิญมาปราศัยในมหาวิทยาลัยที่แฟนสอนอยู่ ซึ่งจะมาพักที่บ้านของยีนส์ และยีนส์ก็จะทำอาหารต้อนรับทุกคน พร้อมกับมีงานเลี้ยงเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้กับนักเขียนคนนี้ด้วยค่ะ





จะว่าไปแล้ว อาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์ที่ยุ่ง ๆ สุด ๆ แต่บนความยุ่งนั้น เราก็มีสิ่งดี ๆ ให้ชื่นใจอยู่บ้าง อย่างแรกเลยก็ผลการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลระหว่างทีมของ อินเดียน่ากับทีมนิวออร์ลีนส์ค่ะ ยีนส์กับแฟนเชียร์ทีมนี้มาตลอด เพราะเราสองคนเคยพักและอาศัยอยู่ที่รัฐหลุยส์เซียน่าหลายปี รู้สึกว่าหลุยส์เซียน่าเหมือนบ้านเกิดเมืองนอนไปแล้ว ถึงแม้ว่าวันนี้จะพักอาศัยอยู่ที่รัฐโอกลาโฮม่า แต่เราก็ไม่เคยลืมหลุยส์เซียน่าไปได้เลย




ตั้งแต่เริ่มมีการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลสำหรับทีมโปรเฟชชั่นนอล ยีนส์กับแฟนก็พากันเชียนร์ทีมนิวออร์ลีนส์ตลอด เชียร์ตั้งแต่การเริ่มแข่งขัน จนถึงรอบชิงแชมป์ NFC (National Football Conference) กับทีมรัฐมินิโซดารอบสุดท้าย เวลาไปทำงานยีนส์ก็มักจะถามเพื่อน ๆ เสมอว่า ทีมนิวออร์ลีนส์ (The Saints) เป็นยังไงบ้าง คะแนนนำเท่าไร ไม่ว่าทีมนี้จะแข่ง มีแพ้บ้างชนะบ้าง แต่คงไม่มีใครรู้หรอกว่า ในหัวใจของยีนส์และแฟนเชียร์และให้กำลังใจทีมนี้เสมอ



ในวันที่ทีมนิวออร์ลีนส์มีโอกาสได้เข้าชิงแชมป์ในซุปเปอร์โบล์ครั้งที่ 44 (Super Bowl XLIV) ยีนส์และแฟนดีใจมาก ๆ เลย เราสองคนพากันออกไปทานอาหารที่ร้านอาหารโปรด และก็คุยเรื่องเกมส์สนุกสนาน วันนี้ก็เหมือนกับวันก่อน ๆ ที่เราทำกัน หากแต่ว่าเราออกไปทานอาหารกลางวันกันเสียก่อน แล้วค่อยกลับมานั่งเชียร์ฟุตบอลที่บ้าน





ยีนส์ดีใจที่สุดที่วันนี้มีโอกาสได้หยุด เพราะจะได้นั่งเชียร์ฟุตบอลกับแฟนสองคน ทุก ๆ นัดที่มีการแข่งขัน ไม่ว่าทีมอินเดียน่าจะมีคะแนนนำหรือว่านิวออร์ลีนส์ไม่สามารถทำคะแนนได้ แต่ยีนส์กับแฟนก็หวังอยู่ลึก ๆ เสมอว่า ทีมนิวออร์ลีนส์จะเป็นทีมที่ชนะแน่นอน ทั้งหมดเหล่านี้เป็นความเชื่อและมั่นใจในส่วนลึก ๆ ว่าวันนี้จะเป็นวันที่ทีมนิวออร์ลีนส์ (The Saints) ทำให้ทุกคนทั่วโลกได้รู้จักพวกเขามากขึ้น โดยเฉพาะนิวออร์ลีนส์และรัฐหลุยส์เซียน่า



"Who Dat Say Dey Gonna Beat Dem Saints?" ลักษณะการเขียนนั้นไม่ถูกตรงตามหลักไวยากรณ์ หากแต่การเขียนนี้ดูจะเป็นสโลแกนที่ทางทีมนิวออร์ลีนส์คิดเขียนขึ้นมาตามลักษณะของคนท้องถิ่นในนิวออร์ลีนส์พูดกัน





โค้ทคนเก่ง Sean Payton และสุดยอดซุปเปอร์สตาร์ของทีมนี้ Drew Brees




แน่นอนที่สุดทีมนิวออร์ลีนส์ชนะขาด ด้วยคะแนน 31 - 17 ค่ะ ยีนส์กับแฟนดีใจสุด เราสนับสนุนทีมนี้ด้วยกันพากันอุดหนุนเสื้อและหมวกทีมนี้ค่ะ ยีนส์เองก็กะว่าจะใส่ไปทำงานด้วยค่ะ อยากโชว์คนที่รัฐโอกลาโฮม่าว่าทีมนี้ก็ทำได้นะคะ แหะ ๆ



ยีนส์เป็นคนที่เชียร์ทีมฟุตบอลที่ไม่ค่อยจะเหมือนใคร อเมริกันฟุตบอลของโปรเฟชชั่นนอลยีนส์จะเชียร์อยู่สองทีมอันดับต้น ๆ ก็คือ ทีมนิวออร์ลีนส์ ทีมดัลลัสคาวบอย ส่วนทีมจากรัฐทางใต้ทีมอื่น ๆ นั้น ก็เชียร์เหมือนกัน แต่แบ่งใจให้ไม่หมดค่ะ เพราะให้สองทีมไปเกือบหมดแล้ว




สำหรับทางด้านอเมริกันฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัยนั้น จะเชียร์ทีม LSU (Louisiana State University) เป็นอันดับแรก จากนั้นก็ทีมจากรัฐเท็กซัสและทีมจากรัฐอลาบาม่าค่ะ ไม่ว่าจะเป็นทีม University of Alabama และทีม Auburn University ยีนส์ก็เชียร์ตลอด ส่วนทีม OU จากรัฐโอกลาโฮม่านั้นก็เชียร์นิดหน่อย แต่ไม่เยอะมาก เพราะไม่ค่อยชอบทีมนี้มากนัก และก็ดีใจที่ทีมมหาวิทยาลัยจากรัฐอลาบาม่าได้เป็นแชมป์เปี้ยนระดับมหาวิทยาลัยค่ะ ส่วนปีหน้านั้นก็รอลุ้นกันอีกต่อไปค่ะ




ส่วนทีมจากรัฐอินเดียน่า (Indianapolis Colts) นั้นก็ขออย่าได้เสียใจ ปีหน้าเอาใหม่ค่ะ










คุยเรื่องอเมริกันฟุตบอลแล้ว มาคุยเรื่องอื่น ๆ กันบ้างนะคะ วันนี้ยีนส์กับแฟนไปทำเรื่องยื่นภาษีอากรประจำปี รู้สึกว่าปีที่ผ่านมาตัวเองทำงานเพื่อ IRS โดยเฉพาะ ยิ่งไม่มีลูกให้หักหย่อน และทางรัฐบาลออกกฏหมายมาใหม่เกี่ยวกับการหักหย่อนค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่มีจำกัดและตายตัว ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวเนื่องกับหน้าที่การงานจะต้องยอดสูงหนึ่งหมื่นสองพันเหรียญขึ้นไป ถ้ายอดสูงไม่ถึงจะไม่สามารถหักได้เลยแม้แต่เหรียญเดียว ไม่ว่าจะมีค่าใช้จ่ายอะไรก็ตามแต่ ยีนส์รู้สึกเซ็งไปเลยค่ะ เพราะปีที่ผ่านมาจ่ายค่าใช้จ่ายหลายอย่าง เหยียดหมื่นแต่ไม่ถึงยอดที่ทาง IRS กำหนดไว้ สรุปแล้วยีนส์กับแฟนหักหย่อนค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่ได้จ่ายออกไปไม่ได้เลย แถมไม่มีลูกให้หักหย่อนเสียด้วย ปีนี้เลยจ่ายภาษีอ่วม ๆ ไปหลายพันเหรียญ เหอะ ๆ ยีนส์เห็นตัวเลขแล้วเหงื่อแตกซิบ ๆ เพราะตั้งแต่มาอยู่อเมริกายังไม่เคยจ่ายภาษีเพิ่มเยอะขนาดนี้ ถ้าทำได้อยากเก็บเงินภาษีนี้ไปปลูกกระต๊อบน้อย ๆ ไว้ที่เมืองไทยจังเลย ตอนนี้เลยฝันไปก่อน แหะ ๆ

พอมานั่งคิดกันอีกทีว่า ถ้ามีลูกจะช่วยลดหย่อนภาษีได้ไหม แต่เพื่อน ๆ รักหลายคนบอกว่า มีลูกนะหักได้ก็จริง แต่ค่าใช้จ่ายสูงกว่ายอดเงินคืนที่ได้รับจากภาษีเสียอีก ยีนส์ได้แต่มองหน้าแฟนสลับไปมา ตอนนี้เราไม่มีลูก ไม่ได้วางแผนอะไรมาก คือปล่อยไปตามธรรมชาติ มีก็มี ไม่มีก็เฉย ๆ ค่ะ แอบคิดว่าถ้าเลี้ยงน้องหมานี่ก็หักภาษีไม่ได้อีก (หยอกเล่นค่ะ) สรุปแล้วชีวิตยีนส์เกิดมาเพื่อทำงานหาเงินให้ IRS ค่ะ บางคนแนะนำว่าให้ยีนส์อยู่บ้านอย่างเดียว ไม่ต้องทำงานหรอก แฟนจะได้หักหย่อนยีนส์ได้ แต่ยีนส์ไม่ชอบที่จะอยู่บ้านค่ะ เป็นโรคซึมเศร้าประเภทคิดถึงเมืองไทยมาก ๆ ยีนส์ยอมจ่ายเงินให้ IRS ดีกว่าที่จะมานั่งอยู่ที่บ้านไม่ทำอะไรเลย

ตั้งแต่เกิดมาในชีวิต ยีนส์เคยชินกับการทำงานไปแล้ว ทุกวันนี้ทำงานที่เดียว ยีนส์ยังรู้สึกว่าตัวเองยังทำงานน้อยไป ขนาดทำงานดูแลงานบ้านงานเรือนไปด้วย ก็ยังรู้สึกว่าช่วงเวลามันผ่านไปเร็ว บางครั้งเราปล่อยให้เวลาผ่านไปเฉย ๆ พร้อม ๆ กับอายุของเราที่มากขึ้นทุกวัน แต่เราไม่ได้ออกไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์เพิ่มเติมเลย

ยิ่งเศรษฐกิจอเมริกันไม่ค่อยดี เราก็ต้องทำงานมากขึ้น เพื่อที่จะเก็บเงินเก็บทองไว้ยามแก่เฒ่า ยีนส์กับแฟนไม่เคยคาดหวังเงินประกันสังคมจากรัฐบาลเลย เพราะตอนนี้รัฐบาลอเมริกันติดลบสุด ๆ อย่างที่รู้ ๆ กันว่ารัฐบาลอเมริกันเป็นหนี้จีนก้อนใหญ่ และไม่รู้เลยว่าแนวโน้มความมั่งคงของประเทศนี้มีมากแค่ไหน ยีนส์คิดว่าเราต้องสร้างความมั่นคงด้วยตัวเราเองเสียแต่เนิ่น ๆ สำหรับเงินเกษียณและเงินเก็บเล็กน้อยที่เราหามานั้น เราก็ต้องพยายามหาเพิ่มไปเรื่อย ๆ ณ วันนี้เราอายุยังน้อย ยังมีเรี่ยวแรงหาเงินหาทองอยู่ หากวันหนึ่งเราแก่เฒ่าไป สุขภาพไม่ดีก็จะไม่มีเรี่ยวแรงทำงานแบบนี้

หลายวันก่อนเพื่อนสนิทของยีนส์ได้งานทำที่ใหม่ ตำแหน่งดีเสียด้วย เพื่อนฝรั่งคนนี้ได้ชวนยีนส์ไปทำงานกับเขาในช่วงที่มีเวลาว่าง (ในช่วงวันหยุด) แต่ยีนส์ก็ยังไม่ได้ตัดสินใจไปเลย เพราะตอนนี้อะไรหลาย ๆ อย่างยังไม่ลงตัว เพราะยุ่ง ๆ เรื่องงานตอนนี้ บวกกับต้องช่วยงานแฟนด้วย ตารางการทำงานไม่ตรงกัน แต่ก็คิดว่าไม่เกินปลายซัมเมอร์นี้ รอให้ทุกอย่างลงตัว ยีนส์อาจจะไปหางานทำเพิ่มกับเพื่อนอีกรอบ ส่วนแฟนนั้นก็ตามใจยีนส์ตลอด ถ้ายีนส์อยากทำงานเพิ่มหรืออยากอยู่บ้านก็ตามสบาย

ตอนนี้ยีนส์กับแฟนไม่มีลูก ไม่มีความรับผิดชอบอะไร ส่วนคุณแม่แฟนนั้นท่านก็ย้ายกลับไปอยู่ที่รัฐหลุยส์เซียน่าแล้ว เพราะท่านอยู่ไม่ได้ เนื่องมาจากอากาศหนาวและเหตุผลอื่น ๆ ที่ไม่ขอเอ่ยถึงนะคะ ยีนส์กับแฟนก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะถือว่าท่านเลือกของท่าน อะไรที่ท่านคิดว่าท่านอยู่แล้วมีความสุขก็ตามใจท่าน อีกอย่างการที่ท่านอยู่ที่รัฐหลุยส์เซียน่าก็เป็นการดี เพราะท่านจะได้อยู่ใกล้ชิดญาติพี่น้องของท่านด้วย ยีนส์กับแฟนเลยอยู่กันแค่สองคนเท่านั้น จะไปเที่ยวไหนก็สนุกสนานตามประสาคนไม่มีภาระอะไร

ส่วนงานของยีนส์นั้นก็ยังดีเหมือนเดิม ทุก ๆ วันก็เรียนรู้ไปเรื่อย ๆ ไม่มีวันสิ้นสุด ทุกครั้งที่เจอปัญหาบางทีก็เรียนรู้ควบคู่กับผู้จัดการไปด้วย สองอาทิตย์ก่อนบริษัทของยีนส์มีการเลิกจ้างพนักงานที่ดูแลเกี่ยวกับโปรโมชั่นสินค้าไปประมาณหนึ่งหมื่นคนทั่วอเมริกา ซึ่งยีนส์ไม่รู้ว่าสาขาที่ยีนส์ทำงานก็โดนด้วย ยีนส์เองเวลาไปทำงานจะได้คุยกับเพื่อน ๆ ช่วงเบรคเท่านั้น เวลาทำงานก็ได้คุยกันบ้าง แต่ก็ไม่ได้มานั่งคุยเรื่องราวแบบนี้ พอทราบข่าวว่าเพื่อน ๆ บางคนถูกเลิกจ้าง ก็อดคิดถึงไม่ได้ พอถามผู้จัดการจึงได้ทราบว่า คนที่ถูกเลิกจ้างนั้น ส่วนงานของเขาถูกตัดงบออก บางคนก็ขอย้ายไปทำงานแผนกอื่น ๆ ซึ่งบริษัทก็ยังเปิดรับเหมือนเดิม แต่แผนกฝ่ายโปรโมชั่นหรือเรียกสั้น ๆ ว่า DEMO จะถูกตัดออกไป โดยที่บริษัทยีนส์ได้ทำสัญญากับบริษัทซับคอนแทรคอื่น ๆ มาทำงานด้านนี้แทน ยีนส์เองก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่คิดว่าทุกการตัดสินใจที่บริษัทได้ทำลงไปนั้น ก็ย่อมมีเหตุผลหลัก ๆ ก็คือพยายามลดค่าใช้จ่ายและลดต้นทุนในส่วนที่ไม่สำคัญออกไป เพื่อที่จะพยุงตัวบริษัทให้ดีที่สุด

อาทิตย์ที่ผ่านมายอดขายบริษัทยีนส์สูงมาก ๆ เลย ในแต่ละวันที่ทำงาน และทุก ๆ หนึ่งชั่วโมงยีนส์จะประกาศผ่านไมโครโฟนทั้งห้างเกี่ยวกับยอดขายให้พนักงานทุกคนทราบ ยอมรับว่าตอนที่เข้ามาทำงานในแผนกบัญชีใหม่ ๆ ยีนส์รู้สึกเขินมาก ๆ ที่จะพูดอะไรผ่านไมโครโฟน แต่ตอนนี้เคยชินไปแล้วค่ะ รู้สึกสนุกกับงานไปด้วยค่ะ พรุ่งนี้ต้องกลับไปทำงานช่วงเย็น เตรียมพร้อมกับการเรียนรู้ใหม่ ๆ เพิ่มอีกค่ะ

เมื่อเดือนที่ผ่านมา เมืองที่ยีนส์อยู่เจอพายุน้ำแข็งถล่มอย่างหนัก ไฟฟ้าเพิ่มจะมีใช้กันเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ดีหน่อยที่น้ำแข็งละลายไปหมดแล้ว แต่ต้นไม้นี่ซิ ยังล้มระเนระนาด ซึ่งทางรัฐก็ได้จัดการแก้ไขปัญหาไปบ้างแล้ว แต่ก็ยังไม่หมดทุกแห่ง ดีหน่อยที่ไฟแดงแต่ละจุดใช้งานได้ตามปกติ ยีนส์เองถึงจะมีพายุเข้าก็เตรียมพร้อมอย่างดี ๆ อย่างน้อย ๆ อาหารการกินแซ่บ ๆ ต้องเตรียมไว้เยอะ ๆ ค่ะ

กุ้งอบวุ้นเส้นนี่ก็เป็นอาหารอีกเมนูหนึ่งที่ยีนส์ได้ขออนุญาตจากเพื่อนท่านหนึ่งในเวบพันทิปที่ห้องก้นครัวมาลองทำดูค่ะ ซึ่งผลการกุ้งอบวุ้นเส้นครั้งนี้หน้าตาก็ออกมาเอร็ดอร่อยมาก ๆ เลยค่ะ เลยอดไม่ได้ที่จะนำภาพอาหารมาฝากค่ะ และก็ตบท้ายด้วยน้ำพริกหมูผัดเผ็ด ๆ ค่ะ รับรองทานแล้วสะใจที่สุด โดยเฉพาะคนที่ชอบทานอาหารรสจัด อาหารเมนูนี้รับรองทานแล้วไม่เบื่อค่ะ เก็บไว้ได้นานและทานได้ตลอดค่ะ

สูตรกุ้งอบวุ้นเส้นตามภาพเลยค่ะ ยีนส์ขอยกเครดิตให้คุณน้องดาร์ลิ่งจากห้องก้นครัวด้วยค่ะ บังเอิญยีนส์ดัดแปลงจากปลาอบวุ้นเส้นเป็นกุ้งแทนค่ะ


ลิงค์นี้ค่ะ
http://www.pantip.com/cafe/food/topic/D8807376/D8807376.html


หน้าตากุ้งอบวุ้นเส้นที่ยีนส์ทำออกมาแบบนี้ค่ะ
























































จากนั้นก็มีน้ำพริกหมูผัดแบบง่าย ๆ ด้วยค่ะ เคยทำทานบ่อย ๆ แต่ยอมรับว่าจำไม่ได้ว่าได้สูตรจากไหน ยังไงก็ขอยกเครดิตให้เจ้าของสูตรนะคะ ใครที่เป็นเจ้าของสูตรก็รับเครดิตไปจากยีนส์ได้เลยค่ะ ส่วนวิธีทำนั้นก็อย่างที่รู้ง่ายาก ๆ ค่ะ หน้าตาออกมาแบบนี้ค่ะ










ตบท้ายด้วยผลไม้สด ๆ อร่อย ๆ จากที่ทำงานค่ะ





นอกจากอาหารข้างบนแล้ว ก็มีอาหารง่าย ๆ พวกสลัดที่ยีนส์ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ด้วย และก็อาหารกระป๋องหลายอย่างที่เตรียมไว้ยามฉุกเฉิน แม้ว่าจะลำบากแค่ไหนกับการต้องผจญภัยกับพายุหิมะหรือแม้แต่พายุน้ำแข็ง แต่ยีนส์ก็เตรียมพร้อมเรื่องอาหารการกินไว้เป็นอย่างดีค่ะ




คืนนี้ยีนส์นอนไม่ค่อยหลับ เพราะมัวแต่ตื่นเต้นกับผลการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลอยู่ พรุ่งนี้จะต้องตื่นแต่เช้าดูแลบ้านงานเรือนจัดห้องพักไว้ต้อนรับนักเขียนและครอบครัว และก็เตรียมเมนูอาหารสำหรับงานเลี้ยงต้อนรับด้วย ชีวิตในแต่ละวันมีทั้งเรื่องที่ตื่นเต้นที่สุด และก็เรื่องราวทั่วไปให้เราได้คิดได้ทำไปด้วย และคิดเสมอว่าทำวันนี้ให้ดีที่สุดค่ะ

ยีนส์ก็ขออวยพรให้พี่ ๆ เพื่อน ๆ ทุกคนมีความสุขมาก ๆ ค่ะ ขอบคุณทุกความคิดถึงที่มีให้กันค่ะ





ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนที่แวะมาเยี่ยมกันค่ะ ขอให้ทุก ๆ คนมีความสุขมาก ๆ นะคะ


ขอบคุณบทเพลง "Goin's back to new orleans จากเวบ ijigg เป็นอย่างมากค่ะ ขอยกเครดิตให้กับเจ้าของผลงานเพลงนี้แต่เพียงผู้เดียวค่ะ



Thanks for all the Saints photos that I posted on my website. I want to give all the credit to the owners of the photos.

 

 




Writing in Thai

Enjoy Life and Be Happy article
A Wave of Love (นวนิยายเรื่อง คลื่นรัก พายุหัวใจ) article
เธอคือ "สามกาญจนา" article
เพื่อชีวิตที่ไม่ใช่เพื่อเธอ article
คำสัญญาที่พรากเธอไป article
เลือดข้น แต่ใจคนจาง article
ทำดีในมุมมองที่แตกต่าง article
คนที่เคยใจดีในวันนั้น article
เข้าใจชีวิตและหัวใจเราเอง article
วิถีคนขยันที่แสนดื้อ article
วันแม่ของเด็กกำพร้า...ชีวิตที่ขาด article
กระโปรงบาน คอซอง แอบชอบรุ่นน้อง ม.3/1 ละลมวิทยา article
30 พฤศจิกายนของทุกปี article
"น้องเนาะ" ความฝันที่เคยเกิดขึ้นจริง article
The Leech (ปลิง...ฝันร้ายในชีวิตจริง) ตอนที่ 1 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 16 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 15 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 14 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 13 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 12 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 11 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 10 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 9 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 8 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 7 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 6 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 5 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 4 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 3 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 2 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 1 แรกเริ่มการเป็นสะใภ้ article
มนต์รักข้ามคลอง article
รวมบันทึกความรู้สึกที่งดงาม ปี 2015 ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า สหรัฐอเมริกา article
ภาพเล่าเรื่องราว...ปลายซัมเมอร์ที่งดงาม (August 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (June 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (May 28, 2014)
ความทรงจำวันวานระหว่างเราสองคน article
Spring 2014 at Lawton Oklahoma article
ชีวิตที่ไม่แน่นอน...แต่ใจที่มั่นคง (September 1, 2012) article
ฝันที่มีชีวิต...Associate of the month....(November 2011) article
บันทึกชีวิต.....หนึ่งชีวิตที่ฉันเกิดมา...เทียบไม่ได้กับสี่แผ่นดินที่พ่อสัมผัส article
บันทึกชีวิต รักสุดท้ายที่ปลายปืน article
ฉันนี่แหละ เพื่อน "เรยา" ตัวจริง (ของแท้) article
ด้วยดวงใจหนึ่งเดียว article
หน้าที่การงาน เที่ยวกิน ศิลปะ กับคู่รักอารมณ์ดี article
ความจำฝังใจความฝันน่ากลัว.....(ความจริงเธอยังคงมีฉันตลอด) article
บันทึกความทรงจำ...น้องเนาะ (มุย กันทรารมย์) article
ลำดวนสามกลีบ (บันทึกความทรงจำระหว่างคำว่าเพื่อน)
บันทึกความทรงจำในหัวใจ.....แค่เพียงฝันร้ายในความรักที่สวยงาม article
เรื่องเล่าในความทรงจำ....ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
บันทึกเรื่องเล่าในอดีต สาวเบบี๋ซิท (เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคนขอให้หนูเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝรั่ง) article
ความทรงจำเจ็บลึกยาวนาน "อภัยได้แต่ไม่เคยลืม" article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน...ไฟไหม้และหัวใจที่ติดดิน article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน....ตอน...(: เสียตังค์ห้าบาทดูของประหลาดกัน:) article
เรื่องเล่าต่างแดน...เพื่อรัก..เพื่อสองเรา...และเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง article
ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตที่มีเจ้าเป็นดั่งลูกชาย "กัมโบ" น้อย
วิถีชีวิตสาวบ้านนา...และคำสัญญาของพ่อ article
เธอคือ ดร. ในดวงใจ article
เรื่องเก่า ๆ อยากเล่าให้ฟัง ตอนที่ 1 เหตุผลที่พ่อไม่ยอมนั่งเครื่องบิน article
เจ้ากัมโบน้อย (Gumbo) สมาชิกใหม่ในครอบครัว article
เพียงแค่ฝันร้าย.....ชีวิตสาวบ้านนา (แรกเริ่มของความฝัน)
"พ่อ" ผู้ชายที่มีแต่ให้ โดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ article
ความจำฝังใจ...ความฝันน่ากลัว (บันทึกความฝันเดือนเมษายน 2553) article
นิยายเรื่อง สาวไทย สะใภ้ Texiana article
ภาพเรื่องเล่างาน Scissortail Creative Writing Festival 2010 article
ถ้าพี่ไม่กลับ..ไปรับหลานมาอยู่ด้วย article
คุณไสย์และชีวิตชายผ้าเหลือง article
บันทึกเรื่องราวความทรงจำชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน" (Sony & DDK, Thailand) article
บันทึกเรื่องราวชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน (PSK & Seagate)" article
ความฝันของสาวรากหญ้า article
ส่วนเกินของหัวใจ...ตอน มือที่สามอย่างไม่ตั้งใจ article
ทุกลมหายใจของผู้หญิงคนนี้ "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ" article
เรื่องเล่าต่างแดน...Trust Fund และ Living Trust / Life Estate เกี่ยวพันกันอย่างไร article
บันทึกเรื่องเล่าทั่วไป.....สิ่งที่ฉันเป็นอยู่....สิ่งที่เคียงคู่ด้วยใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...เขียนเช็คเด้ง ติดหนี้ธนาคาร ค้างหนี้บัตรเครดิต ใครว่าไม่สำคัญ article
เรื่องเล่าต่างแดน...วันขอบคุณพระเจ้าและเรื่องราวของเราในวันนี้ article
ภาพเก่าเล่าเรื่อง ครอบครัวร่วมกันทำบุญเพื่อพ่อและแม่ในปี 2006 article
เรื่องเล่าครั้งเยาว์วัย...พ่อหลวงในดวงใจของพ่อ article
จดหมายถึงพ่อ...จากลูกสาวคนเล็ก article
หากแม้เลือกเกิดได้ (ผู้หญิงคนนี้ชื่อสมหมาย) article
ความทรงจำ...ชายแดนกัมพูชา article
ความจำฝังใจ ความฝันน่ากลัว article
เมื่อหนูอยากเป็นลูกลิง+ดาวลูกไก่และในชีวิตจริง article
คุณไสย์...และหัวใจของพ่อ article
แอบดูเป็น...แอบลุ้นแทบตาย article
มดแดงและนมของหนู article
คุณค่าที่เธอไม่เคยรัก.....กุมภาพันธ์
คำว่า"แม่" จากใจคนที่ไม่เคยสัมผัส และคำว่า"พ่อ" คือที่สุดในชีวิต
แหวนวงนี้ที่รอการพิสูจน์
ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยลบล้างความเร้นลับ (ผีปอบ)
เรื่องเล่าต่างแดน...ชีวิตที่ไม่ได้ปรุงแต่ง article
วันสารทขะแมร์...งัยแขเบญ...งัยโดนตา
ต้นมะพร้าวของยาย
The Best Memories of Alabama 2007 article
First Step Of My College 2007 at Auburn University article
บทกลอน...มายาริษยา article



Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail 
Don't Display E-mail



Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones