ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletNOLA-NOLIE
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


จดหมายถึงพ่อ...จากลูกสาวคนเล็ก article






ค่ำคืนวันที่ 20 พฤศจิกายน 2009

2:57 นาฬกา

ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า


พ่อค่ะ หนูคิดถึงพ่อจังเลยค่ะ คืนนี้หนูนอนไม่หลับ มีบางเรื่องราวทำให้หนูนั่งร้องไห้หน้าคอมพิวเตอร์ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของครอบครัวของเราหรอกนะคะ ไม่เรื่องญาติพี่น้องของเรา ไม่ใช่เรื่องเพื่อน ๆ สนิทของหนู ไม่ใช่เรื่องคุณแม่คนรัก และก็ไม่ใช่เรื่องคนรักของหนูด้วย แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องของคนที่หนูไม่เคยรู้จัก ไม่เคยเห็นหน้า แต่เป็นเรื่องที่ทำให้หนูร้องไห้ได้เหมือนกัน

อีกแค่เพียงสิบวันก็จะถึงวันเกิดของหนูแล้ว คงอีกไม่นานหนูก็จะอายุครบสามสิบเอ็ดปีเต็ม ๆ หนูดีใจที่สุดที่ได้เกิดเป็นลูกสาวของพ่อกับแม่ ภูมิใจทุกครั้งที่บอกกับทุก ๆ คนว่าหนูเป็นลูกสาวของใคร หลายปีที่ผ่านมาหนูมีชีวิตที่มีความสุขมาก ๆ คนรักของหนูเขาดูแลหนูดีเสมอต้นเสมอปลาย หากพ่อมีโอกาสได้เห็นเขาสักครั้ง พ่อคงจะภูมิใจในตัวลูกเขยคนเล็กเป็นอย่างมาก คนรักของหนูเขาเป็นผู้ชายที่ดีที่สุด เขาคอยเอาใจใส่ดูแลหนูเสมอต้นเสมอปลาย เขาไม่เคยทำให้หนูเสียน้ำตาเลยสักครั้ง และทุกครั้งที่หนูร้องไห้จากการถูกคนอื่น ๆ รังแก เขาก็คอยปลอบโยนให้กำลังใจหนูเสมอ เขาอยู่เคียงข้างหนูไม่เคยห่างเลยนะคะพ่อ

หนูขอโทษนะคะพ่อ ที่คืนนี้หนูอ่อนแอเกินไป ขอโทษที่หนูเคยสัญญากับพ่อว่าจะเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งที่สุด หนูยอมรับว่าหนูพยายามตลอด แต่น้ำตาเจ้ากรรมมันมักจะไหลรินอยู่เรื่อย คืนนี้ก็คงจะไม่ต่างกับคืนวันนั้นเมื่อหลายเดือนที่ผ่านมาที่หนูร้องไห้อยู่หน้าคอมพิวเตอร์ หนูยอมรับว่าหนูเจ็บ หนูเสียใจ หนูเสียความรู้สึก แต่หนูก็พยายามอดทนนะคะพ่อ

น้ำตาที่ไหลรินในค่ำคืนนี้ ใช่ว่าจะทำให้หนูท้อแท้ไปได้ หากแต่น้ำตาเหล่านี้เป็นเพื่อนปลอบโยนยามที่หนูเศร้าต่างหาก และมันก็เป็นพลังใจให้หนูก้าวไปข้างหน้าให้ดีที่สุด ให้สมกับที่เป็นลูกสาวของพ่อ

หนูจำได้ว่า เมื่อครั้งที่หนูยังเล็ก ๆ เวลาที่หนูเล่นกับเพื่อน ๆ และถูกเพื่อนรังแกคอยแกล้งสารพัด หนูมักจะร้องไห้กลับมาบ้าน และหนูก็มีพ่อคอยปลอบโยนเสมอ พ่อมักจะบอกหนูว่า

"เป็นลูกสาวพ่อ ห้ามอ่อนแอรู้ไหม เจ็บได้ ร้องไห้ได้ แต่อย่าให้ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นทำลายความฝันของตัวเองเด็ดขาด"

หนูเก็บคำสอนต่าง ๆ ของพ่อไว้ในใจตลอด ทุกครั้งที่หนูอ่อนแอ หนูก็จะนึกถึงคำพูดของพ่อเสมอ เพราะคำพูดของพ่อเปรียบดั่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่หล่อเลี้ยงหัวใจของหนูให้แกร่งมากขึ้น

พ่อรู้ไหมคะ นิยายเรื่อง ชีวิตรันทดแต่งดงาม กำลังอยู่ในกระบวนการพิมพ์ อีกไม่นานก็คงจะออกจากโรงพิมพ์แล้ว หนูมีเพื่อนที่นับถือท่านหนึ่งมีน้ำใจช่วยเหลือดูแลการพิมพ์หนังสือเล่มนี้ให้กับหนู เพื่อนคนนี้และครอบครัวน่ารักกับหนูมาก ๆ เขาและครอบครัวดีกับหนูเสมอต้นเสมอปลาย และหนูก็ยอมรับว่าขอบคุณน้ำใจของเขาจริง ๆ ที่ให้ความช่วยเหลือหนู

หนูอยากให้พ่อมีชีวิตอยู่จังเลยค่ะ อยากให้พ่อได้อ่านทุก ๆ อย่างที่หนูได้ถ่ายทอดมันออกมา หลายเรื่องราวหนูคงจะไม่เคยได้บอกพ่อตรง ๆ เพราะหนูไม่อยากให้พ่อเสียใจ ไม่อยากให้พ่อเจ็บปวดที่ต้องรับรู้ว่าหนูผ่านอะไรมาบ้าง หนูยอมรับสภาพชีวิตตัวเองทุกอย่าง หนูยอมที่จะเป็นทุกอย่างเพื่อรักษาหน้าตาและชื่อเสียงวงศ์ตระกูลของเรา หนูก็อดทนมาตลอด

ความสุขของหนูไม่ได้สำคัญเท่ากับความสุขของพ่อและทุก ๆ คนในครอบครัวเลย ทุกครั้งที่หนูเห็นพ่อยิ้มและมีความสุข หนูก็มีความสุขไปกับพ่อด้วย และทุกครั้งที่หนูเห็นพ่อทุกข์ใจ หนูก็เจ็บช้ำไม่น้อยไปกว่าพ่อ ตลอดเวลาที่ผ่านมา หนูพยายามทำทุกอย่างเพื่อทดแทนกับสิ่งร้าย ๆ ที่เคยเกิดขึ้นกับตัวเอง เพื่อให้พ่อภูมิใจในตัวหนู เพื่อให้พ่อได้รู้ว่าหนูตั้งใจทำสิ่งดี ๆ เพื่อพ่อโดยเฉพาะ เพื่อที่จะลืมฝันร้ายที่เกิดขึ้นในอดีตที่ผ่านมาด้วย ถึงแม้ว่าพ่อจะไม่เคยรับรู้ แต่หนูคิดว่าดวงวิญญาณของพ่อ คงจะเห็นการกระทำของหนูมาตลอด


พ่อรู้ไหมคะ เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา "จันทร์เพ็ญ" เสียชีวิตแล้ว เขาคงจะไปอยู่ภพเดียวกับพ่อ หนูฝันเห็นเขาเป็นประจำ ครั้งล่าสุดหนูฝันเห็นเขาสามวันติดต่อกัน

ในคืนวันแรก หนูฝันว่าจันทร์เพ็ญพาเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักมาเยี่ยมหนู เธอบอกว่าเป็นลูกชายของเธอ ในฝันหนูแสนจะดีใจที่ได้เห็นหน้าหลานชาย หนูรีบไปหาสร้อยทองเส้นเล็ก ๆ ที่มีอยู่ กะว่าจะเอามารับขวัญลูกชายของจันทร์เพ็ญ แต่จู่ ๆ ภาพในฝันก็มลายหายไปกับสายหมอก ทำให้หนูยืนงงอยู่คนเดียว

ในคืนวันที่สอง หนูฝันเห็นจันทร์เพ็ญอีกครั้ง คราวนี้เธอนั่งหันหลังให้หนูและก็ไม่พูดไม่จาอะไร แต่ในฝันหนูได้เห็นผู้ชายคนแรกที่จันทร์เพ็ญรักด้วย หนูเดินไปบอกผู้ชายคนนั้นว่า

"นายคงไม่เคยรู้ใช่ไหมเด็ด ว่าเพ็ญเขารักนายมากแค่ไหน"

เด็ดบอกหนูว่า "เพ็ญเหรอรักเรา เราไม่เคยรู้เลยเนี่ย"

ในฝันหนูรู้สึกเสียใจแทนจันทร์เพ็ญเหลือเกิน ที่ผู้ชายคนนี้ไม่เคยรู้เลยว่า หัวใจของเธอเคยมอบให้เขา หนูเลยบอกกับผู้ชายคนนี้ว่า

"นายคงไม่เคยรู้ว่าเพ็ญรักนายมาก แต่เราก็อยากให้นายรู้ไว้ว่า ครั้งหนึ่งหัวใจของเพ็ญเคยมอบให้นายคนเดียว แต่นายมองข้ามไปเอง เสียดายที่นายไม่เคยเห็นคุณค่าความรักที่เพ็ญมีให้นาย"

และจู่ ๆ ภาพความฝันก็มลายหายไปกับสายหมอกอีกครั้ง

ในคืนวันที่สอง หนูฝันเห็นจันทร์อีกครั้ง ในฝันภาพจันทร์เพ็ญนั่งหน้าเศร้าอยู่ในระเบียง หนูเดินไปหาจันทร์เพ็ญ และก็ถามเขาด้วยความเป็นห่วง แต่ในฝันหนูมีสติและรู้ว่าเพื่อนได้เสียชีวิตไปแล้ว

"เธอไม่สบาย ทำไมไม่บอกเราบ้าง"

จันทร์เพ็ญมองหน้าหนูนิดหนึ่ง ก่อนที่จะหันไปมองทางอื่นด้วยใบหน้าเศร้า ๆ

"บอกแล้วเธอจะช่วยเราได้เหรอ" ฉันเพ็ญตอบ น้ำเสียงราบเรียบเหมือนคนไม่มีชีวิต

"ทำไมเราจะช่วยไม่ได้ พ่อเราเป็นหมอยาท้องถิ่นที่ช่วยรักษาคนสารพัด พ่อเราต้องช่วยเธอได้ เราจะขอให้พ่อช่วยเธอ" ในฝันหนูบอกจันทร์เพ็ญแบบนั้น เพราะหนูคิดว่าพ่อต้องช่วยรักษาจันทร์เพ็ญได้ เหมือนกับที่พ่อเคยช่วยรักษาคนที่โดนยาสั่งทุกอย่างในหมู่บ้านเรา

แต่จันทร์เพ็ญกลับบอกหนูว่า "พ่อเธอรักษาเราไม่ได้หรอก ไม่มีใครช่วยเราได้หรอก คนที่จะรักษาเราได้ มีแต่สามีเก่าเราเท่านั้น"

คำพูดของจันทร์เพ็ญทำให้หนูแปลกใจอยู่มาก "ทำไมล่ะ ทำไมพ่อเราจะรักษาเธอไม่ได้" หนูถามย้ำ

"เราบอกไม่ได้ ถึงบอกเธอก็ไม่เข้าใจหรอก" จันทร์เพ็ญบอกหนู

"บอกเรามาสิเพ็ญ เราจะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอหายจากโรคนี้" หนูหันไปถามเพื่อน

"ไม่มีใครช่วยเราได้หรอก นอกเสียจากสามีเก่าเราเท่านั้น" จันทร์เพ็ญยังยืนยันคำเดิม

"ทำไมเหรอเพ็ญ สามีเก่าของเธอเขาทำอะไรเอาไว้เหรอ"

ในฝันจันทร์เพ็ญไม่ได้บอกหนู แล้วจู่ ๆ ร่างของเธอก็หายไปกับสายหมอกอีกครั้ง

พ่อรู้ไหมคะ แม้จะเป็นเพียงแค่ความฝัน แต่ก็ทำให้หนูเก็บมาคิดอยู่ตลอด วันที่จันทร์เพ็ญเสียชีวิต หมอทางโรงพยาบาลบอกว่า เธอเป็นโรคมะเร็ง แต่ผู้คนที่อยู่กับเธอต่างไม่เชื่อว่าเธอเป็นมะเร็ง เพราะเธอไม่ได้มีอาการเหมือนคนเป็นโรคมะเร็งเลย ทุกคนที่มีความเชื่อโบราณอย่างคนบ้านเรามักจะบอกว่า จันทร์เพ็ญถูกยาสั่งจากใครสักคนที่ต้องการฆ่าเธอ หนูไม่รู้หรอกว่าสาเหตุการตายของเพื่อนรักที่แท้จริงคืออะไร หนูรู้แต่เพียงว่าในวันนี้หนูไม่มีเพื่อนรักคนนี้อยู่ในโลกนี้อีกแล้ว หนูไม่มีเขาเหมือนกับที่หนูไม่มีพ่อเมื่อหลายปีที่ผ่านมา หนูคิดถึงเพื่อน และคิดถึงพ่อมาก

ยิ่งในวันที่หนูเศร้า หนูก็ยิ่งคิดถึงพ่อมาก คิดถึงเพื่อนมาก หากหนูสามารถขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ หนูขอให้พ่อและจันทร์เพ็ญมีชีวิตอยู่ หนูจะไม่ขออะไรมากไปกว่านี้ ขอแค่พรเหล่านี้แลกกับสิ่งดี ๆ ที่หนูเคยทำในชีวิตทั้งหมด แต่ความจริงหนูรู้ว่าคงไม่มีทางเป็นไปได้ หนูจึงได้แต่เขียนเล่าเรื่องราวให้พ่อได้ฟังอยู่อย่างนี้

พ่อค่ะ หนูรู้ว่าเวลาที่หนูเหนื่อยล้าและอ่อนแอ หนูรู้ว่าพ่อมักจะมาเข้าฝันหนูเสมอ และหนูก็อยากให้คืนนี้มีพ่อมาอยู่กับความฝันของหนู

หนูจำได้เวลาที่หนูถูกเพื่อนรังแก หนูมักจะโกรธเขาเป็นฟืนเป็นไฟ แต่พ่อก็มักจะบอกหนูว่า

"การให้อภัยคนที่ทำให้หนูเสียใจ คือการแก้แค้นที่เจ็บปวดที่สุด" และหนูก็เชื่อแบบนั้นนะคะ

หนูให้อภัยกับทุก ๆ เรื่องราวที่เกิดขึ้น หนูจะพยายามลืมมันไปให้หมด พอได้ระบายได้พูดคุยกับพ่อ หนูก็สบายใจมากขึ้น ยิ่งคนรักและเพื่อน ๆ ที่แสนดีคอยให้กำลังใจ หนูยิ่งมีพลังใจเพิ่มขึ้นเยอะ พรุ่งนี้เป็นวันศุกร์ที่หนูจะได้เจอแต่สิ่งที่สุขใจ งานที่หนูทำก็ยุ่งอยู่ตลอด ยอดขายของบริษัทสูงขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อน ๆ ต่างก็ดีใจเพราะจะได้รับโบนัสในจำนวนที่สูงขึ้นไปด้วย

สำหรับหนูแล้ว เงินโบนัสปีนี้ หนูไม่ได้เก็บไว้สำหรับตัวเองหรอกค่ะ หนูตั้งใจจะซื้อคอมพิวเตอร์เป็นของขวัญให้หลวงพี่โอ๊ะ (หลานชายคนโปรดของพ่อยังไงคะ) หลวงพี่โอ๊ะบวชเรียนมาหลายปีแล้ว ซึ่งปลายปีนี้เขากำลังจะเรียนจบและก็คงจะเรียนต่อด้านเนติบัญฑิต หนูเคยสัญญากับเขาว่า เงินโบนัสปีนี้หนูจะซื้อคอมพิวเตอร์ให้เขาเป็นของขวัญ เพราะหนูคิดว่าของขวัญชิ้นนี้จะเป็นตัวช่วยปูทางให้เขาได้ทำมาหากินในอนาคต

พ่อคงไม่รู้ว่า หลวงพี่โอ๊ะผ่านอะไรมาบ้าง ถึงแม้ว่าหลวงพี่โอ๊ะจะมีศักดิ์เป็นหลานของหนู แต่เพราะหลวงพี่โอ๊ะอายุมากกว่าหนู หนูมักจะเรียกหลวงพี่ตลอด หนูดีใจที่สุดที่รู้ว่าหลวงพี่บวชเรียน เพราะหนูอยากให้หลาน ๆ เรียนให้จบสูง ๆ

หลายปีก่อนช่วงที่ระหว่างหลวงพี่บวชเรียน หลวงพี่ประสบปัญหาเรื่องที่นาที่พ่อมอบให้ถูกพ่อเลี้ยงเอาไปจำนองตอนที่แม่ของหลวงพี่เสียชีวิต หลวงพี่ไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย มารู้อีกทีก็ตอนที่มีการแบ่งแยกที่ดินกัน ซึ่งหลวงพี่จะต้องหาเงินก้อนโตไปไถ่ถอนที่นาผืนนั้นออกมา

ในตอนนั้นหลวงพี่บวชเป็นพระได้แค่ไม่กี่พรรษา ไม่มีรายอะไรที่จะนำเงินไปไถ่ถอนที่นาออกมาได้ เงินรายได้ที่ญาติโยมมอบให้จากการสวดแต่ละครั้งนั้น ก็ไม่พอค่าใช้จ่าย เพราะหลวงพี่ต้องเก็บเป็นค่ารถไปเรียนหนังสือ หนูกับคนรักสงสารหลวงพี่มาก ๆ หนูได้มอบเงินก้อนหนึ่งให้กับพี่กันต์ไปไถ่ถอนที่นาของหลวงพี่ออกมาทั้งหมด แล้วก็ให้หลวงพี่เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินของตัวเองทั้งหมด โดยที่ไม่ต้องคืนเงินจำนวนนี้ให้หนูแต่อย่างใด หนูขอแค่หลวงพี่ตั้งใจเรียนหนังสือและรักษามรดกทุกชิ้นที่พ่อมอบให้ไว้จวบจนชีวิตจะหาไม่ ซึ่งหนูก็ได้แต่ภาวนาขอให้ทุกคนดูแลทรัพย์สินอันน้อยนิดที่พ่อมอบให้อย่างดีที่สุด เหมือนที่หนูรักษามันเอาไว้

แม้หนูจะอยู่คนละฟากฟ้ากับญาติพี่น้อง แต่หนูก็ไม่เคยทิ้งพวกเขาเลย เมื่อใดที่พี่น้องเดือดเนื้อร้อนใจ หนูไม่เคยเลยที่จะนิ่งดูดาย หนูและคนรักคอยดูแลช่วยเหลืออยู่เสมอ หนูพยายามที่จะปกป้องดูแลทรัพย์สินของพ่อทุกอย่างไว้ให้ลูกหลานได้ทำมาหากินกันสืบทอดไป บางครั้งหนูก็ยอมรับว่าเหนื่อยล้าที่ต้องตามแก้ปัญหาช่วยเหลือคนอื่น ๆ แต่เมื่อไหร่ที่หนูได้นึกถึงคำพูดของพ่อ

"ทำดีนะลูก ทำดีกับทุก ๆ คน แล้วความดีจะตอบแทนเราเอง"

หนูก็มักจะมีกำลังใจอยู่เสมอ หนูคิดว่าชีวิตคนเรามันสั้นเหลือเกิน เกิดมาครั้งเดียว มีแต่ตัวและหัวใจ เวลาตายไปก็ไปตัวเปล่าไม่สามารถเอาอะไรไปได้ อะไรที่เราพอแบ่งปันได้ เราก็ควรจะแบ่งปันให้มากที่สุด ถึงแม้ว่าเราจะไม่มีเหลือเฟือสำหรับคนอื่น แต่น้ำใจเพียงน้อยนิดที่เรามีให้ญาติพี่น้องและคนสนิทชิดใกล้ ก็ถือว่ามีค่าไม่น้อย


พ่อค่ะ พรุ่งนี้หนูต้องทำงานสี่โมงครึ่ง หนูต้องคุมบัญชีปิดสโตร์เหมือนกับหลายวันที่ผ่านมา ผู้จัดการของหนูน่ารักมาก ๆ ตอนนี้หนูเรียนรู้งานได้หมดแล้วค่ะ คงไม่มีอะไรที่ต้องห่วงอีกแล้ว จะมีก็แต่เตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อมกับงานเทศกาลของคนอเมริกันที่จะมาถึง หนูคิดว่าในวันนั้นหนูคงจะยุ่งมาก ๆ คงจะนับเงินจนหัวฟูแน่เลย แต่หนูก็จะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด ให้สมกับความไว้วางใจที่ผู้จัดการแต่ละคนมอบให้กับหนู

พ่อคงไม่รู้หรอกนะคะ "การทำงานบนกองเงินกองทอง" ไม่ได้มีความสุขเหมือน "การเกิดบนกองเงินกองทอง" เลย แต่หนูก็ไม่ได้ลำบากและไม่ได้ทุกข์ใจใด ๆ หนูกลับสนุกกับงานที่หนูทำ แม้บางวันจะเครียดกับตัวเลข แต่ก็เป็นตัวเลขที่หนูนับได้อย่างคล่องแคล่ว

บางวันที่หนูคิดถึงพ่อ หนูจะนับเงินเป็นภาษาขะแมร์ เพราะหนูจะได้ไม่ลืมภาษาของพ่อและแม่ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่หนูยุ่ง ๆ แต่หัวใจคิดถึงพี่น้องที่เมืองไทย หนูก็จะนับเงินเป็นภาษาไทย และถ้าเมื่อไหร่ที่หนูจะต้องนับเงินต่อหน้าเพื่อน ๆ ฝรั่งที่ทำงานด้วยกัน หนูจะนับเงินเป็นภาษาอังกฤษ ฟังดูแล้วก็ตลก ๆ ดีนะคะพ่อ

หนูเชื่อว่าถ้าพ่อเห็นเวลาที่หนูนับเงิน พ่อต้องนั่งอมยิ้มเป็นแน่ มีอยู่วันหนึ่งผู้จัดการของหนูแอบดูเวลาหนูนับเงิน เขานั่งหัวเราะอยู่เดียวที่ได้ยินหนูนับเงินเป็นภาษาขะแมร์และภาษาไทย หนูได้แต่ยิ้มและแก้มแดงเขินอายตามเคย ผู้จัดการบอกหนูว่า

"ณัฐนับเงินภาษาอะไรไม่รู้เนี่ย แต่เอ๊ะ....เงินออกมาตรงหมดเลย"

เพื่อน ๆ ที่ทำงานรวมทั้งผู้จัดการไม่มีใครฟังภาษาไทยและภาษาขะแมร์ออกเลยค่ะ ทุกคนชอบให้หนูสอนภาษาไทยและภาษาขะแมร์ให้ และหนูก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้สอนพวกเขาค่ะ

พ่อรู้ไหมคะ บางวันหนูมีโอกาสได้เจอพี่น้องคนขะแมร์เหมือนกัน พี่น้องบองปะโอนคนขะแมร์ที่นี่น่ารักกับหนูมาก ๆ ทุกคนพูดคุยดี รับไหว้ทุกครั้งที่หนูยกมือไหว้พวกเขา เวลาที่หนูเห็นหน้าพวกเขา หนูรู้สึกเหมือนกับว่า หนูได้เห็นญาติพี่น้องบ้านเราเลยค่ะ หนูพูดขะแมร์กับเขาสนุกสนาน ศัพท์บางคำหนูจำไม่ได้ว่าภาษาขะแมร์พูดอย่างไร หนูก็ขออนุญาตพี่เขาพูดภาษาอังกฤษ ซึ่งพี่เขาก็เข้าใจเป็นอย่างดี เพราะหนูจะได้พูดภาษาขะแมร์ ก็ต่อเมื่อได้คุยกับพี่น้องที่เมืองไทยเท่านั้น สำหรับคนอื่น ๆ หนูพูดภาษาไทยเท่านั้น

พ่อค่ะ คืนนี้หนูจะไปนอนแล้วนะคะ พรุ่งนี้หนูจะต้องตื่นมาดูแลคุณแม่ในตอนเช้า ส่วนคนรักของหนู เขาจะต้องไปสอนหนังสือช่วงเช้า เมื่อวานนี้หนูทำกัมโบอาหารเคจั่นใส่ไก่และเครื่องในให้คุณแม่และคนรักทานด้วยค่ะ หนูอยากมีโอกาสได้ทำอาหารอร่อย ๆ ให้พ่อได้ทานจังเลยค่ะ หนูอยากให้พ่อมีชีวิตอยู่ อยากดูแลพ่อให้ดีที่สุด เหมือนกับที่หนูดูแลคุณแม่ของคนรักในวันนี้

พ่อค่ะ หากหนูขอความโชคดีจากพ่อได้ หนูขอความโชคดีจากพ่อมอบให้คนที่หนูรักได้ไหมคะ ขอให้เขาได้เจอแต่สิ่งดี ๆ มีแต่ความโชคดีและความก้าวหน้าในหน้าที่การงานและงานประพันธ์ที่เขากำลังทำอยู่

หนูขอให้พี่น้องและเพื่อน ๆ ที่น่ารักของหนูทุกคน มีความสุข ขอให้พวกเขามีสุขภาพแข็งแรง และมีแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต

พรสุดท้ายที่หนูอยากจะขอพ่อนั้น หนูขอให้คนที่หนูไม่เคยเห็นหน้าสักคนได้ไหมคะพ่อ หนูขอให้เขาคนนี้มีความสุขมาก ๆ ให้เขาสุขอย่างที่หนูเป็นสุขอยู่ทุกวันนี้

เมื่อใดที่หนูมีเวลาว่าง หนูจะมานั่งคุยกับพ่ออีกนะคะ คืนนี้หนูจะนอนหลับและฝันเห็นพ่อ หนูจะรอคุยกับพ่อในความฝันอีกครั้ง คงมีเรื่องราวหลายอย่างที่หนูอยากจะบอกพ่อ มีเรื่องมากมายที่หนูอยากให้พ่อรับรู้ และสิ่งหนึ่งที่หนูอยากจะบอกพ่อ


หนูรักพ่อมากที่สุดในโลก หนูภูมิใจที่เกิดเป็นลูกสาวพ่อ

ณัฐฑินี โคตอาสา โจนส์






Writing in Thai

Enjoy Life and Be Happy article
A Wave of Love (นวนิยายเรื่อง คลื่นรัก พายุหัวใจ) article
เธอคือ "สามกาญจนา" article
เพื่อชีวิตที่ไม่ใช่เพื่อเธอ article
คำสัญญาที่พรากเธอไป article
เลือดข้น แต่ใจคนจาง article
ทำดีในมุมมองที่แตกต่าง article
คนที่เคยใจดีในวันนั้น article
เข้าใจชีวิตและหัวใจเราเอง article
วิถีคนขยันที่แสนดื้อ article
วันแม่ของเด็กกำพร้า...ชีวิตที่ขาด article
กระโปรงบาน คอซอง แอบชอบรุ่นน้อง ม.3/1 ละลมวิทยา article
30 พฤศจิกายนของทุกปี article
"น้องเนาะ" ความฝันที่เคยเกิดขึ้นจริง article
The Leech (ปลิง...ฝันร้ายในชีวิตจริง) ตอนที่ 1 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 16 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 15 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 14 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 13 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 12 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 11 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 10 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 9 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 8 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 7 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 6 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 5 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 4 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 3 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 2 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 1 แรกเริ่มการเป็นสะใภ้ article
มนต์รักข้ามคลอง article
รวมบันทึกความรู้สึกที่งดงาม ปี 2015 ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า สหรัฐอเมริกา article
ภาพเล่าเรื่องราว...ปลายซัมเมอร์ที่งดงาม (August 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (June 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (May 28, 2014)
ความทรงจำวันวานระหว่างเราสองคน article
Spring 2014 at Lawton Oklahoma article
ชีวิตที่ไม่แน่นอน...แต่ใจที่มั่นคง (September 1, 2012) article
ฝันที่มีชีวิต...Associate of the month....(November 2011) article
บันทึกชีวิต.....หนึ่งชีวิตที่ฉันเกิดมา...เทียบไม่ได้กับสี่แผ่นดินที่พ่อสัมผัส article
บันทึกชีวิต รักสุดท้ายที่ปลายปืน article
ฉันนี่แหละ เพื่อน "เรยา" ตัวจริง (ของแท้) article
ด้วยดวงใจหนึ่งเดียว article
หน้าที่การงาน เที่ยวกิน ศิลปะ กับคู่รักอารมณ์ดี article
ความจำฝังใจความฝันน่ากลัว.....(ความจริงเธอยังคงมีฉันตลอด) article
บันทึกความทรงจำ...น้องเนาะ (มุย กันทรารมย์) article
ลำดวนสามกลีบ (บันทึกความทรงจำระหว่างคำว่าเพื่อน)
บันทึกความทรงจำในหัวใจ.....แค่เพียงฝันร้ายในความรักที่สวยงาม article
เรื่องเล่าในความทรงจำ....ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
บันทึกเรื่องเล่าในอดีต สาวเบบี๋ซิท (เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคนขอให้หนูเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝรั่ง) article
ความทรงจำเจ็บลึกยาวนาน "อภัยได้แต่ไม่เคยลืม" article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน...ไฟไหม้และหัวใจที่ติดดิน article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน....ตอน...(: เสียตังค์ห้าบาทดูของประหลาดกัน:) article
เรื่องเล่าต่างแดน...เพื่อรัก..เพื่อสองเรา...และเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง article
ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตที่มีเจ้าเป็นดั่งลูกชาย "กัมโบ" น้อย
วิถีชีวิตสาวบ้านนา...และคำสัญญาของพ่อ article
เธอคือ ดร. ในดวงใจ article
เรื่องเก่า ๆ อยากเล่าให้ฟัง ตอนที่ 1 เหตุผลที่พ่อไม่ยอมนั่งเครื่องบิน article
เจ้ากัมโบน้อย (Gumbo) สมาชิกใหม่ในครอบครัว article
เพียงแค่ฝันร้าย.....ชีวิตสาวบ้านนา (แรกเริ่มของความฝัน)
"พ่อ" ผู้ชายที่มีแต่ให้ โดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ article
ความจำฝังใจ...ความฝันน่ากลัว (บันทึกความฝันเดือนเมษายน 2553) article
นิยายเรื่อง สาวไทย สะใภ้ Texiana article
ภาพเรื่องเล่างาน Scissortail Creative Writing Festival 2010 article
ถ้าพี่ไม่กลับ..ไปรับหลานมาอยู่ด้วย article
คุณไสย์และชีวิตชายผ้าเหลือง article
บันทึกเรื่องราวความทรงจำชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน" (Sony & DDK, Thailand) article
บันทึกเรื่องราวชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน (PSK & Seagate)" article
ความฝันของสาวรากหญ้า article
ส่วนเกินของหัวใจ...ตอน มือที่สามอย่างไม่ตั้งใจ article
ทุกลมหายใจของผู้หญิงคนนี้ "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ" article
เรื่องเล่าต่างแดน...สิ่งที่ดีที่สุดในรอบปีนี้ (The Saints ) และเรื่องราวทั่วไปในชีวิต article
เรื่องเล่าต่างแดน...Trust Fund และ Living Trust / Life Estate เกี่ยวพันกันอย่างไร article
บันทึกเรื่องเล่าทั่วไป.....สิ่งที่ฉันเป็นอยู่....สิ่งที่เคียงคู่ด้วยใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...เขียนเช็คเด้ง ติดหนี้ธนาคาร ค้างหนี้บัตรเครดิต ใครว่าไม่สำคัญ article
เรื่องเล่าต่างแดน...วันขอบคุณพระเจ้าและเรื่องราวของเราในวันนี้ article
ภาพเก่าเล่าเรื่อง ครอบครัวร่วมกันทำบุญเพื่อพ่อและแม่ในปี 2006 article
เรื่องเล่าครั้งเยาว์วัย...พ่อหลวงในดวงใจของพ่อ article
หากแม้เลือกเกิดได้ (ผู้หญิงคนนี้ชื่อสมหมาย) article
ความทรงจำ...ชายแดนกัมพูชา article
ความจำฝังใจ ความฝันน่ากลัว article
เมื่อหนูอยากเป็นลูกลิง+ดาวลูกไก่และในชีวิตจริง article
คุณไสย์...และหัวใจของพ่อ article
แอบดูเป็น...แอบลุ้นแทบตาย article
มดแดงและนมของหนู article
คุณค่าที่เธอไม่เคยรัก.....กุมภาพันธ์
คำว่า"แม่" จากใจคนที่ไม่เคยสัมผัส และคำว่า"พ่อ" คือที่สุดในชีวิต
แหวนวงนี้ที่รอการพิสูจน์
ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยลบล้างความเร้นลับ (ผีปอบ)
เรื่องเล่าต่างแดน...ชีวิตที่ไม่ได้ปรุงแต่ง article
วันสารทขะแมร์...งัยแขเบญ...งัยโดนตา
ต้นมะพร้าวของยาย
The Best Memories of Alabama 2007 article
First Step Of My College 2007 at Auburn University article
บทกลอน...มายาริษยา article



[1]

Opinion No. 1 (11686)

 

วันที่  21 พฤศจิกายน 2009
2:53 นาฬิกา
ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า
 
พ่อค่ะ
 
วันนี้หนูตื่นขึ้นมาประมาณสิบโมงครึ่ง หนูนั่งดูหนังกับคุณแม่คนรักสักพัก จากนั้นหนูก็ชวนคุณแม่มานอนดูหนังที่ห้องนอนของหนู แม้ว่าเมื่อคืนที่ผ่านมา หนูจะมีเรื่องไม่สบายใจ มีเรื่องที่ทำให้หนูเสียน้ำตา แต่ในเช้าวันรุ่งขึ้นที่หนูตื่นขึ้นมา ได้เห็นหน้าคนรักเข้ามาหอมแก้มให้กำลังใจก่อนที่เขาจะออกไปทำงาน ได้กอดคุณแม่ยามที่หนูอ่อนล้า โดยที่มีท่านคอยปลอบโยนให้กำลังใจ แค่นี้หนูก็มีความสุขมากแล้ว
 
วันนี้คนรักของหนูกลับมาจากทำงานประมาณเที่ยงตรง หนูนอนหนุนตักเขาและก็ดูหนังไปพลาง ๆ เขาอ่านหนังสือและลูบผมหนูเบา ๆ สัมผัสที่เขามีต่อหนูนั้น อ่อนโยนเหลือเกิน ทำให้หนูรู้สึกว่าที่ตรงนี้อบอุ่นที่สุด หนูได้เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้คนรักได้ฟัง หนูรู้สึกว่าเขาเสียใจทุกครั้งที่รู้ว่าหนูมีคนอื่นเข้ามารังแก และเขาก็เสียความรู้สึกทุกครั้งที่รู้ว่าหนูเจ็บช้ำน้ำใจ คนรักของหนูเขาคอยปลอบโยนให้กำลังใจหนูตลอด เพื่อที่จะให้หนูลืมเรื่องทั้งหมดเหล่านี้ และเริ่มต้นใหม่กับสิ่งดี ๆ สำหรับเรื่องราวที่ผ่านมาก็ขอให้ลืมมันไปกับกาลเวลา
 
หนูพยายามนะคะพ่อที่จะลืมมัน แต่บางทีหนูก็มีคำถามให้กับตัวเอง ว่าอะไรทำให้เขาคนนั้นรู้รายละเอียดทุกอย่างเกี่ยวกับตัวหนู หลายครั้งที่หนูนั่งทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ หนูจึงเข้าใจแล้วว่า หนูไม่ควรจะโทษใคร และก็ควรจะยอมรับว่าตัวเองเป็นคนที่ไว้ใจคนง่าย และมองโลกในแง่ดีเกินไป เพราะในโลกนี้มันไม่ได้สวยงามไปหมด บนความสวยงามที่หนูคิดว่าดีที่สุด ก็ย่อมมีขวากหนามให้หนูต้องผจญอยู่เรื่อย
 
วันนี้หนูนั่งทำงานในออฟฟิศ ในช่วงที่มีเวลาว่างหนูก็นั่งคิดเรื่องราวทุกอย่าง หนูยอมรับว่ายังลืมความเจ็บปวดตรงนี้ไม่ได้ หนูมีคำถามหลายอย่างให้กับตัวเอง บางคำถามหนูมีคำตอบอยู่แล้ว แต่หนูเลือกที่จะไม่พูด เพราะการพูดอะไรหลายอย่างออกไป ย่อมส่งผลไม่ดีให้กับตัวเองและหลายคนที่เกี่ยวข้อง หนูคิดว่าความเงียบคือการแก้ปัญหาที่ดีที่สุด พ่อไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ หนูจะเข้มแข็งและอดทนให้มากที่สุด จะนึกเสียว่าเมื่อวานนี้หนูฝันร้าย พอตื่นขึ้นมาฝันร้าย ๆ ก็หายไป
 
หนูยอมรับว่า เวลาที่หนูไม่สบายใจหนูก็อยากโทรไปคุยกับพี่กันต์ หนูรู้ว่าถ้าพี่กันต์รู้เรื่องราวทั้งหมด พี่กันต์ก็คงจะเจ็บไม่น้อยไปกว่าหนู และพี่กันต์ก็คงจะพยายามปกป้องดูแลหนูเหมือนที่เคยทำมาตลอด หนูไม่อยากให้พี่สาวต้องกังวลเรื่องไม่สบายใจของหนู อยากให้พี่สาวได้ฟังแต่เรื่องสุขใจจากหนูเท่านั้น และหนูก็ไม่ควรจะนำเรื่องทุกข์ใจไปบอกพี่สาวเด็ดขาด
 
วันนี้ที่ทำงานของหนูก็ยุ่งเป็นพิเศษ มีลูกค้าหนึ่งคนเอาบัตรสมาชิกมาตรวจสอบสภาพการเป็นสมาชิก เพราะลูกค้าคนนี้รู้สึกว่าตัวเองเขียนเช็คเด้งไว้หลายเดือนก่อน หนูได้ทำการตรวจสอบทางระบบข้อมูลของบริษัทและแฟ้มต่าง ๆ ในออฟฟิศ แต่ก็ไม่มีข้อมูลผู้ชายคนนี้ ผู้จัดการใหญ่โทรตามให้หัวหน้าฝ่ายที่ดูแลแคชเชียร์ซึ่งเคยทำงานด้านบัญชีมาช่วยหนูอีกแรง เพื่อช่วยตรวจสอบข้อมูลผ่านระบบไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ซึ่งสรุปแล้วว่า ผู้ชายคนนี้เขียนเช็คเด้งจริง ๆ และไม่ยอมมาชำระเงินตามกำหนด ทำให้บริษัทของหนูได้ส่งรายละเอียดข้อมูลต่าง ๆ ไปยังหน่วยงานที่ดูแลคนที่เขียนเช็คเด้งโดยเฉพาะ
 
วันนี้หนูได้เรียนรู้อะไรเพิ่มมากขึ้น และการเรียนรู้ในแต่ละวันก็ไม่มีวันสิ้นสุด ผู้จัดการและเพื่อนร่วมงานน่ารักกับหนูเสมอ ผู้จัดการที่ดูแลฝ่ายอาหารได้นำขนมเค้กอร่อย ๆ มาแบ่งปันหนูได้รับประทานด้วย หนูชอบที่ทำงานของหนูมาก เพราะทุกคนน่ารักและมีมิตรไมตรีที่ดีกับหนู
 
วันที่ 6 ธันวาคมนี้ ที่บริษัทของหนูจะมีการจัดงานเลี้ยงฉลองคริสต์มาสให้กับพนักงาน ทางบริษัทได้สั่งอาหารจากร้านสเต็คที่ขึ้นชื่อของเมืองมาด้วย และอาหารหลาย ๆ อย่างมาให้พนักงานได้รับประทานกัน ในงานนี้พนักงานสามารถควงสามีหรือคนรักไปร่วมได้ ซึ่งหนูก็จะพาคนรักของหนูไปร่วมงานด้วย และในปลายปีทางบริษัทก็จะจัดงานเลี้ยงให้กับลูกหลานของพนักงานด้วยค่ะ ซึ่งหนูคิดว่าในงานเลี้ยงครั้งนี้ ก็คงจะมีการดื่มแอลกอฮอล์ด้วย จึงไม่มีการนำเด็ก ๆ ไปร่วมงาน และทุกคนที่ไปร่วมงานจะมีการแต่งตัวอย่างเป็นทางการ เพราะมีการถ่ายรูปสวย ๆ ไว้เป็นที่ระลึกด้วย
 
หนูกับคนรักได้เตรียมชุดไว้แล้ว หนูยังไม่รู้เลยว่าจะใส่ชุดผ้าไหมสีโอโรสที่ตัดในเมืองไทยดีไหม หรือว่าจะใส่ชุดผ้าไหมสีม่วงอ่อน ๆ กับผ้าคลุมไหล่ควบคู่กัน ตอนนี้หนูยังสองจิตสองใจสำหรับเรื่องแต่งตัว แต่คิดว่าวันนั้นหนูคงจะเลือกชุดที่เข้ากับตัวเองได้ดีที่สุด หากหนูได้ถ่ายรูปหนูจะเก็บภาพมาฝากพ่อนะคะ ผู้จัดการของหนูบอกว่า วันนั้นจะเอากล้องไปด้วย จะได้ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกด้วยกัน ซึ่งหนูเองก็คงเอากล้องถ่ายรูปของหนูไปด้วย เพราะหนูอยากเก็บภาพเพื่อน ๆ และผู้จัดการทุกคนไว้เป็นที่ระลึกเช่นกัน
 
พ่อค่ะ ปีใหม่ปีนี้หนูคงไม่ได้กลับไปเมืองไทย คนรักของหนูบอกว่าถ้าอยากกลับก็กลับได้ แต่คนรักของหนูคงจะกลับไม่ได้ เพราะอาจจะต้องบินไปธุระที่ต่างรัฐ แต่หนูคงไม่กลับหรอกคะพ่อ หนูแต่งงานกับคนรัก เราสัญญาว่าจะร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน หากเราไปไหนเราก็จะไปด้วยกัน มีความสุขได้ทานอาหารอร่อย ๆ เราก็จะทานด้วยกัน หากเราจะอดก็จะอดด้วยกัน
 
พ่อเคยบอกหนูว่า การปรนนิบัติรับใช้สามีคือสิ่งที่สำคัญที่สุดของลูกผู้หญิง พ่อมักจะบอกหนูว่าให้รักพ่อกับแม่คนรักให้เหมือนกับที่รักพ่อกับแม่ตัวเองจริง ๆ และหนูก็เป็นแบบนั้น หนูรักคุณแม่คนรักมาก ๆ ท่านดีกับหนูมากเหลือเกิน และหนูก็จะปรนนิบัติดูแลท่านให้ดีที่สุดค่ะ
 
หนูวางแผนจะปลูกบ้านที่เมืองไทยในซัมเมอร์ปีหน้า แต่ยังสองจิตสองใจว่าจะปลูกบ้านหรือถอยรถเพิ่มอีกคันดี เพราะถ้าหนูต้องไปทำงานที่ไกลออกไป คนรักก็จะยกรถคันใหญ่ให้หนูไว้ใช้ ส่วนเขาจะถอยรถอีกคันไว้ใช้ส่วนตัว หนูยอมรับว่าหนูไม่ชอบรถเก๋ง หนูขับได้แต่รถคันใหญ่เท่านั้น หนูเป็นคนที่เมารถง่าย เมาเรือ เมาเครื่องบิน เวลาที่นั่งรถคันเตี้ย ๆ หนูมักจะปวดหัวตลอด ซึ่งคนรักเป็นห่วงหนูมาก เขาอยากให้หนูได้ใช้รถที่หนูขับแล้วไม่เมา
 
ส่วนคนรักก็จะขับรถคันเล็กแทน ฟังดูแล้วก็ตลกดีนะคะพ่อ คนรักของหนูเขาตัวใหญ่มากและก็ขับรถคันเล็ก ส่วนหนูนั้นตัวเล็กนิดเดียว แต่ดันมาขับรถคันใหญ่ อันที่จริงหนูก็อยากขับรถคันเล็กนะคะ แต่หนูกลัวว่าเวลาที่หนูขับรถคันเล็ก หนูกลัวว่าหนูจะเมารถและเกิดอุบัติเหตุ ซึ่งคนรักของหนูเขาห่วงใยหนูในเรื่องนี้เป็นอย่างมาก
 
พ่อค่ะ ปีใหม่นี้ถึงหนูกับคนรักจะไม่ได้กลับบ้านที่เมืองไทย แต่หนูก็เตรียมพร้อมหลาย ๆ แบบที่หนูและคนรักเคยทำประจำ ปีใหม่นี้หลวงพี่โอ๊ะจะมีการฉลองอะไรสักอย่างเกี่ยวกับการบวชของเขา หนูเองก็ไม่นิ่งดูดาย ยังคงเตรียมน้ำใจเล็กน้อยแบ่งปันไปช่วยงานเสมอ ส่วนหลานเนาะนั้นก็จะแต่งงานกับหญิงสาวอีกหมู่บ้านหนึ่งในช่วงปีใหม่ด้วย ซึ่งหนูเองจะต้องมีน้ำใจช่วยเหลือหลานคนนี้ไปด้วย
 
หนูบอกกับพี่กันต์ว่า ปีใหม่นี้หนูกับคนรักได้จัดสรรงบประมาณบางส่วนไว้ให้พี่กันต์ไปช่วยซื้อเสื้อผ้ากันหนาวที่ตลาดสำเพ็งหรือไม่ก็โบเบ๊ไปฝากญาติพี่น้องและคนแก่คนเฒ่าในหมู่บ้าน หากมีเงินเหลือจากนั้น ก็ขอให้ซื้ออาหารอร่อย ๆ ทำอาหารไว้ทำบุญและรับประทานร่วมกัน แม้ว่าหนูจะไม่ได้กลับไปเมืองไทยบ่อย ๆ แต่ทุก ๆ ปีหนูมักจะมีความสุขที่เห็นพี่น้องอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน และมีโอกาสได้คุยโทรศัพท์ข้ามประเทศกับทุก ๆ คน
 
พ่อเชื่อไหมคะ คำอวยพรจากพี่น้องและคนแก่คนเฒ่าที่บ้านนาของเราที่ได้มอบให้หนูและคนรักนั้น มันมีค่ากับหนูมากเหลือเกิน พ่อเคยบอกหนูว่า ไปอยู่ที่ไหนก็ตาม จงอย่าลืมบ้านเกิดเมืองนอน อย่าลืมพี่น้อง อย่าลืมว่าเราเป็นใครมาจากไหน อย่าลืมคนข้างหลัง หนูยังจดจำคำสอนพ่อได้ตลอด และหนูก็ไม่เคยลืม หนูยังเป็น "เนียงกัมปู" น้องคนเล็กของครอบครัวเรา และเป็นน้าเล็ก +อาเล็กของหลาน ๆ ทุกคน และหนูก็ยังเป็นหลานสาวของพี่ป้าน้าอาอยู่เสมอ
 
เมื่อหลายวันก่อนพี่กันต์โทรมาบอกหนูว่า ลูกชายคนเล็กของพี่หงาตัวโตจ้ำม้ำมากเลยค่ะ ตอนนี้หลานอายุขวบกว่า ๆ ซึ่งกำลังหัดเดินและหัดพูด หนูยังไม่เคยเห็นหลานเลยสักครั้ง เพราะตอนที่หนูกลับไปเยี่ยมบ้านครั้งล่าสุด พี่หงาเพิ่งจะตั้งท้องหลานคนที่สอง หนูเองมีความสุขทุกครั้งที่เห็นหลาน ๆ เติบโตและมีพัฒนาการที่ดี พี่ป้าน้าอาคนอื่น ๆ ต่างก็รักและเอ็นดูหลานมากทีเดียว
 
พี่กันต์บอกว่าคนในหมู่บ้านบางคนช่วยพี่หงาเลี้ยงหลานตลอดเลยค่ะ ทางด้านน้องหงิมนั้นก็โตขึ้นและตัวสูงมากเลย หน้าตาหลานชายคนนี้หล่อเหมือนพ่อของเขา ผิวพรรณขาวเหลืองแบบฉบับหนุ่มชาวเหนือแบบพ่อของเขาค่ะ แต่ความคมเข้มอย่างคนขะแมร์ก็ได้เค้ามาทางพี่หงาอยู่เหมือนกัน
 
ส่วนน้องเอินและน้องอุ๋งอิ๋งนั้นก็เริ่มโตขึ้น หลานสาวสองคนนี้ผิวพรรณขาวสวยและผมสีทอง วันก่อนพี่กันต์โทรมาเล่าให้หนูฟังว่า เวลาที่พี่นางอุ้มหลานสองคนไปซื้อของในตลาด แม่ค้าที่ตลาดมักจะถามว่า
 
"ลูกครึ่งหรือเปล่าจ้ะ หน้าตาน่ารักเชียว ผมสีทองเหมือนพ่อเลยนะ"
 
พี่นางมักจะอมยิ้มทุกครั้งที่ถูกแม่ค้าทัก และก็ตอบแม่ค้าว่า  
 
"ลูกครึ่งศรีสะเกษกับครึ่งสุรินทร์จ้า"
 
แค่นั้นแหละ พวกแม่ค้าในตลาดต่างก็พากันยิ้มไปตาม ๆ กัน  พี่กันต์บอกหนูว่า หลานสาวสองคนน่ารักมากเลยค่ะ และเป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่าย แถมหลานทั้งสองน่ารักไม่น้อยไปกว่าน้องกุ๊บกิ๊บตอนเด็ก ๆ เสียอีก หนูได้ยินที่พี่กันต์เล่าให้ฟังทีไรก็อยากจะกลับไปกอดหลาน ๆ มากเลยค่ะ
 
เมื่อกลางเดือนสิงหาคมที่ผ่านมาวันเกิดน้องกุ๊บกิ๊บ หนูโทรทางไกลไปอวยพรให้หลานสาว ซึ่งน้องกุ๊บกิ๊บดีใจมากที่ได้ยินเสียงหนู หลานบอกว่าคิดถึงหนูมาก พ่อรู้ไหมคะปีนี้น้องกุ๊บกิ๊บโตเป็นสาวแล้ว ช่วงนี้เขาเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่หก และก็ต้องอ่านหนังสือสอบอย่างหนัก หลานสาวคนนี้ฝันอยากเป็นนางพยาบาล ซึ่งหนูเองก็สนับสนุนคอยให้กำลังใจเสมอ ไม่ว่าหลานจะสอบได้หรือไม่ หนูก็ขอให้หลานทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด เพราะหนูและคนรักจะคอยเป็นแรงใจสำคัญให้กับเขาตลอด
 
ส่วนน้องอ้นหรือโต้นั้น ปีนี้เรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ห้าแล้วค่ะ ปีหน้าก็จะขึ้น ม. 6 แล้ว โต้เป็นเด็กที่เรียนเก่งและเป็นคนที่ขยันมาก หนูยอมรับว่าภูมิใจในตัวเขามาก ๆ เมื่อหลายเดือนก่อนโต้ส่งเรียงความเข้าประกวดและชนะเลิศรางวัลกับเขาด้วย หนูดีใจกับหลานมาก ๆ ภูมิใจที่เห็นความสามารถของเขา หนูทราบจากพี่กันต์ว่าน้องโต้ได้รับเงินรางวัลห้าพันบาทจากการประกวดเรียงความ ซึ่งพี่กันต์ก็เก็บฝากเข้าบัญชีไว้เป็นทุนการศึกษาไว้ให้หลาน
 
ตอนนี้หนูกับคนรักก็ขยันทำงานเก็บเงินเก็บทองไว้เยอะ ๆ เผื่อวันหนึ่งข้างหน้าจะได้ไม่ลำบาก ถึงแม้หนูกับคนรักจะไม่ร่ำรวย แต่หนูกับคนรักก็มีความสุขมาก ๆ ค่ะ คนรักไม่เคยให้หนูอดอยากหรือลำบากเลย เขาให้เกียรติและเคารพการตัดสินใจของหนูเสมอ และหนูเองก็ให้เกียรติและเคารพคนรักเช่นเดียวกัน หนูมีความสุขกับทุกสิ่งที่หนูทำ และพอใจกับทุกสิ่งที่หนูมีอยู่เสมอ
 
พ่อค่ะ พ่อรู้ไหมคะว่า หนูภูมิใจแค่ไหนกับการเกิดเป็นลูกคนจน ดีใจที่เกิดเป็นลูกสาวของพ่อ บนเส้นทางความยากลำบากที่หนูและพี่น้องทุก ๆ คนพากันฝ่าฟันมานั้น มันให้บทเรียนและประสบการณ์ชีวิตแก่พวกเราหลายอย่าง ความจนไม่ใช่สิ่งน่าอายใช่ไหมคะพ่อ เพราะความจนมันคือพลังที่ทำให้เราต่อสู้ชีวิตเพื่อที่จะสร้างฝันให้เป็นจริง และหนูก็อยากขอบคุณความจนที่ทำให้หนูเป็นคนที่มีชีวิตและเข้าใจความรู้สึกของตัวเองมากขึ้น
 
ตอนนี้อากาศที่มลรัฐโอกลาโฮม่าเริ่มหนาวมากแล้ว คุณแม่สุขภาพไม่ค่อยดี เพราะท่านไม่เคยเจออากาศหนาวอย่างนี้ หนูกับคนรักต้องคอยดูแลเอาใจใส่ท่านเสมอ พยายามฟังและเข้าใจความต้องการของท่าน มีอะไรก็อธิบายกับท่านด้วยเหตุผล เพราะนับวันที่ท่านอายุมากขึ้น บางทีความคิดความอ่านของท่านก็เหมือนเด็กในบางครา ทำให้หนูกับคนรักต้องคอยดูแลและใส่ใจท่านไม่ให้ห่างหาย คอยหาอาหารอร่อย ๆ ให้ท่านได้ทานตลอด
 
วันนี้หนูกลับมาจากทำงาน หนูซื้อขนมมาฝากคนรักและคุณแม่คนรักด้วยค่ะ เราสามคนแม่ลูกนั่งทานอาหารด้วยกัน จากนั้นก็ทานขนมว่าง คุณแม่ชอบขนมที่หนูซื้อมาให้ท่านมากค่ะ เราสามคนคุยกันสนุกสนานตามประสา หนูไม่ได้เล่าเรื่องไม่สบายใจให้ท่านฟัง เพราะไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง และไม่อยากให้ท่านเกลียดชังคนที่ทำให้หนูเสียน้ำตา หนูอยากให้คุณแม่มีความสุข หนูจึงอยากจะเล่าแต่เรื่องดี ๆ ให้ท่านได้ฟัง
 
เดี๋ยวสักพักหนูก็คงเข้านอนแล้ว เพราะพรุ่งนี้หนูต้องไปทำงานอีกเหมือนเคย ช่วงนี้งานหนูยุ่งมาก ๆ หนูต้องนอนเก็บแรงไปทำงานให้มากที่สุด หนูจะต้องแยกแยะลำดับความสำคัญของแต่ละสิ่งที่ต้องทำในแต่ละวัน และก็ค่อย ๆ ทำให้ดีที่สุดเท่าที่หนูจะทำได้
 
พ่อค่ะ วันเกิดของหนู หนูได้หยุดสามวันติดต่อกัน หนูตั้งใจจะทำอาหารไทยไปฝากเพื่อน ๆ ที่ทำงานค่ะ หนูเคยได้ยินเพื่อน ๆ บ่นอยากทานอาหารไทย หนูอยากทำอาหารอร่อย ๆ ให้เพื่อน ๆ ได้ท่านสักครั้ง สมัยที่หนูอยู่ที่เมืองไทย หากวันไหนตรงกับวันเกิด พี่กันต์มักจะพาหนูไปตักบาตรเสมอหรือไม่ก็ไปทำสังฆทาน นับตั้งแต่หนูย้ายบ้านบ่อย ๆ การทำบุญกับวัดเห็นจะไม่สะดวกมากนัก แม้ว่าจะอยู่ต่างแดนไม่ได้ทำบุญในวัดเหมือนคนอื่นเขา แต่พี่กันต์ก็น่ารักและใจดีเสมอ ทุก ๆ วันเกิดของหนูพี่กันต์จะเป็นตัวแทนของหนูไปทำบุญตักบาตรแทนหนูเป็นประจำ และจะขอพรจากพระอวยพรให้หนูและคนรักตลอด
 
อีกไม่กี่วันก็เป็นวันขอบคุณพระเจ้าแล้ว ปีนี้หนูกับคุณแม่คนรักตั้งใจจะทำอาหารหลายอย่าง ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีเป็ดอบสมุนไพรด้วย หนูกับคนรักรวมทั้งคุณแม่ไม่ชอบทานไก่งวงกัน เลยเลือกที่จะทำเป็ดอบมากกว่า ส่วนคุณแม่นั้นก็จะทำอาหารเคจั่นและอาหารฝรั่งหลายอย่างด้วยค่ะ ปีนี้อาหารการกินคงจะอุดมสมบูรณ์เพียบพร้อมไปด้วยความสุข เพราะมีคุณแม่อยู่ฉลองวันขอบคุณพระเจ้าด้วย หนูอยากให้พ่อมีชีวิตอยู่จังเลยค่ะ อยากให้พ่อได้ทานอาหารอร่อย ๆ กับหนูและครอบครัว แต่ก็เป็นเพียงความฝันของหนูเท่านั้น
 
คืนนี้หนูคงจะขอพรจากพ่ออีกเหมือนเคย  พรที่หนูขอนั้นคงไม่มีอะไรมาก นอกเสียจากขอให้คนรักของหนูมีความสุข มีสุขภาพแข็ง เป็นคนดีที่น่ารักของหนูตลอดไป หนูขอให้เขาประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานและงานประพันธ์ที่เขาเรียบเรียง มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักของผู้คน
 
หนูขอพรให้คุณแม่คนรักมีสุขภาพแข็งแรง ขอให้ท่านหายเจ็บหายไข้ ขอให้ท่านมีอายุยืนนานและอยู่เคียงข้างหนูและคนรักตลอดไป
 
หนูขอพรให้พี่สาวทุกคน ๆ และพี่ชายทั้งสองคน รวมทั้งหลาน ๆ และญาติพี่น้อง หนูขอให้พวกเขามีความสุขมาก ๆ ขอให้มีแต่ความเจริญก้าวหน้าเข้ามาในชีวิต มีแต่สิ่งดี ๆ และเรื่องดี ๆ เข้ามาเยี่ยมเยียน
 
หนูขอพรให้เพื่อน ๆ ที่น่ารักของหนูมีความสุขมาก ๆขอให้พวกเขาสมหวังในสิ่งที่ปรารถนา และก็มีครอบครัวที่น่ารักและอบอุ่นที่สุด
 
และท้ายที่สุด หนูขอพรให้ผู้จัดการและเพื่อนร่วมงานทุกคน ขอให้พวกเขามีความสุขมาก ๆ มีสุขภาพแข็งแรงและได้เจอแต่สิ่งดี ๆ ในชีวิต
 
 
เกือบสิบสองปีแล้วที่พ่อจากหนูไป กับเรื่องราวหลายอย่างที่หนูบันทึกเอาไว้ในความทรงจำ หนูอาจจะไม่เคยได้บอกรักพ่ออย่างจริงจังสักครั้ง แต่ทุกถ้อยคำที่หนูถ่ายทอดนั้น มันออกมาจากส่วนลึกในใจหนูทั้งหมด
 
หนูรักพ่อค่ะ และภูมิใจที่เกิดมาเป็นลูกสาวพ่อ ไม่ว่าจะเกิดชาติใดก็ตาม ขอเกิดเป็นลูกสาวพ่อตลอด
 
(เนียงกัมปูของพ่อคนเดียว)
ณัฐฑินี โคตอาสา โจนส์
By Natthinee Khot-asa Jones Date 2009-11-21 16:05:43


Opinion No. 2 (11698)

 

23 พฤศจิกายน 2009
3:18 นาฬิกา
ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า
 
พ่อค่ะ
หนูขอโทษที่สองวันก่อนไม่ได้แวะมาคุยกับพ่อเลย หนูต้องทำงานติดต่อกันหลายวัน พอวันอาทิตย์หนูก็ต้องคุมบัญชีปิดสโตร์คนเดียว ซึ่งงานของหนูจะสลับกันหยุดกับเจ้าหน้าที่บัญชีอีกคนหนึ่งอาทิตย์เว้นอาทิตย์เท่านั้น แต่หนูจะได้หยุดสองสามวันต่ออาทิตย์ตลอด ขึ้นอยู่กับว่าในแต่ละอาทิตย์งานมีความยุ่งยากมากแค่ไหน ไม่ว่างานจะยุ่งแค่ไหน หนูก็ยอมรับว่ามีความสุขกับงานมาก ๆ แม้จะเครียดเกี่ยวกับตัวเลขในแต่ละวัน ตาพร่ามัวที่ต้องนั่งคีย์ข้อมูลหน้าคอมพิวเตอร์ตลอด สมองอ่อนเพลีย แต่หนูก็มีความสุขมาก ๆ หนูภูมิใจที่มีโอกาสได้ช่วยคนรักทำงาน เก็บเงินเก็บทองสร้างเนื้อสร้างตัว เพราะหนูคาดหวังว่ายามที่หนูแก่เฒ่า หนูไม่ต้องยากลำบากเหมือนคนอื่น ๆ เขา
 
พ่อค่ะ หนูคงจะไม่เคยเล่าให้พ่อฟังเรื่องสวัสดิการดี ๆ ต่าง ๆ ที่บริษัทของหนูมีให้ หนูยอมรับว่าบริษัทของหนูดีมาก ๆ และเป็นบริษัทยักษ์ที่มีระดับพอสมควรในประเทศอเมริกา ลูกค้าส่วนใหญ่มีแต่คนที่น่ารักทั้งนั้น บ่อยครั้งที่หนูมีโอกาสได้ติดต่องานพูดคุยประสานงานกับลูกค้า หนูยอมรับว่าภูมิใจที่มีโอกาสได้ทำงานตรงนี้ แม้ว่าหนูจะเป็นแค่พนักงานคนหนึ่ง รับเงินเดือนไม่ต่างจากคนอื่น ๆ  แต่หนูก็ภูมิใจกับการได้ทำงานในบริษัทแห่งนี้ และก็ยอมรับว่าบริษัทดูแลเอาใจใส่พนักงานดีมาก ๆ ไม่ว่าจะเรื่องประกันสุขภาพ ประกันชีวิต เงินประกันสังคม เงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพในอนาคต 401 k และอีกหลาย ๆ อย่างที่บริษัทมีให้ตลอด หนูเองก็ลงทุนซื้อหุ้นบริษัทเก็บไว้เหมือนกัน เพราะหวังว่ายามแก่เฒ่า เงินส่วนตรงนี้ที่หนูเก็บเล็กผสมน้อยจะงอกเงยขึ้นมาบ้าง
 
วันนี้ที่ทำงานของหนูยุ่งมาก ๆ เพราะใกล้ถึงช่วงเทศกาลวันขอบคุณพระเจ้าแล้ว คนอเมริกันมาซื้อของเตรียมไว้ต้อนรับเทศกาลนี้หลายคน พวกนักธุรกิจเจ้าของร้านอาหารและเจ้าของกิจการต่างก็มาจับจ่ายซื้อของเต็มไปหมด พวกน้อง ๆ ที่ทำงานเป็นพนักงานขายและพนักงานแคชเชียร์ต่างก็ทำงานหนักด้วยกัน ทุกคนยังมีรอยยิ้มมิตรไมตรีให้ลูกค้าเสมอ สำหรับหนูเองก็มีความสุขกับการได้ดูแลงานด้านบัญชี ทุกครั้งที่มีโอกาสได้รายงานยอดขายในแต่ละชั่วโมงของบริษัทประกาศผ่านไมโครโฟนที่ผู้คนในบริษัทได้ยินทั้งหมด หนูเองก็รู้สึกภูมิใจมาก ๆ ไม่เคยคิดเลยว่า เด็กสาวบ้านนาอย่างหนูจะมีโอกาสได้ทำงานในบริษัทที่มีระดับแบบนี้ และหนูก็รักและให้ความนับถือผู้จัดการรวมทั้งเพื่อน ๆ ร่วมงานทุกคน เพราะทุกคนน่ารักและดีกับหนูมาก ๆ
 
เมื่อหลายวันก่อนเครื่องซักผ้าของหนูเสีย หนูและคนรักได้ไปสั่งซื้อเครื่องซักผ้ารุ่นใหม่ที่ห้างแห่งหนึ่ง ซึ่งทางห้างแห่งนี้จะเอาเครื่องซักผ้ามาส่งให้ประมาณอีกสองอาทิตย์ เพราะจะต้องสั่งจากคลังสินค้าใหญ่ ช่วงระหว่างที่หนูและคนรักรอเครื่องซักผ้าอยู่นั้น หนูมีโอกาสได้เจอกับพี่พรและคุณลุงแลรี่ด้วยค่ะ พี่พรเป็นผู้หญิงไทยที่แต่งงานมาอยู่อเมริกานานหลายปีแล้ว หนูนับถือพี่พรเสมือนพี่สาวคนหนึ่ง เพราะพี่พรและครอบครัวน่ารักและดีกับหนูมาก ๆ
 
พ่อรู้ไหมคะ ตั้งแต่หนูมาอยู่อเมริกา หนูไม่ค่อยมีโอกาสได้เจอคนไทยนัก ตั้งแต่หนูเคยได้รับประสบการณ์กับคนไทยเมื่อปี 2004 ที่รัฐหลุยส์เซียน่า หนูก็ไม่เคยคบเพื่อนคนไทยคนไหนเลย นอกเสียจากพี่หน่อย พี่ที่นับถือที่หนูรู้จักในมหาวิทยาลัยที่หนูไปเรียนกับคนรัก พี่หน่อยเรียนปริญญาเอกอยู่ และตอนนี้เรียนจบแล้วและเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยระดับต้น ๆ ในเมืองไทย หนูคบและพูดคุยกับพี่หน่อยเป็นประจำ เพราะพี่เขาน่ารัก หลังจากที่หนูย้ายมาอยู่รัฐโอกลาโฮม่าหนูก็ไม่เคยคบใครเลย สังคมชีวิตของหนูจะอยู่แต่กับเพื่อน ๆ ฝรั่งเท่านั้น แต่พอหนูได้รู้จักกับพี่พรและได้เรียนรู้นิสัยกัน หนูยอมรับว่าพี่พรดีมาก ๆ และเป็นคนที่ใจกว้าง เป็นผู้หญิงที่คบเป็นเพื่อนแล้วสบายใจที่สุด
 
พี่พรกับคุณลุงแลรี่มีน้ำใจให้หนูและคนรักเสมอ ส่วนหนูก็แบ่งปันน้ำใจไปให้พี่พรประจำ หนูกับพี่พรไปมาหาสู่กันตลอด เมื่อห้าวันก่อนหนูกับคนรักเจอพี่พรที่บริษัทของหนู หนูได้เล่าเรื่องเครื่องซักผ้าให้พี่พรฟัง พี่พรได้บอกให้หนูไปยกเลิกการสั่งซื้อเครื่องซักผ้า เพราะเธอมีเครื่องซักผ้าสองเครื่อง และจะยกให้หนูกับคนรักมาใช้อีกหนึ่งเครื่อง ตอนแรกหนูก็บอกว่าไม่อยากรับ เพราะเกรงใจ แต่พี่พรบอกว่าเครื่องซักผ้าตั้งไว้เฉย ๆ ว่าจะเอาไปให้คนอื่น แต่ทุกคนก็มีหมดแล้ว พี่พรไม่อยากให้หนูเสียเงินเสียทองต้องไปซื้อเครื่องใหม่ เลยอยากให้หนูเอาไปใช้ เพราะสภาพการใช้งานทุกอย่างยังดีหมด
 
หนูยกมือไหว้ขอบคุณพี่พรและคุณลุง ส่วนคนรักก็ขอบคุณเช่นเดียวกัน หนึ่งวันถัดมาเราสองคนขับรถไปรับเครื่องซักผ้ามาไว้ที่บ้าน ซึ่งกว่าจะขนมาได้ก็ยากลำบากเหมือนกัน ในวันนั้นหนูทำน้ำพริกปลานิลอร่อย ๆ พร้อมผักสดและผักลวกแบ่งปันให้พี่พรไปรับประทานด้วย หนูอยากตอบแทนน้ำใจพี่พรมากมาย แต่พี่พรบอกหนูไม่ต้องคิดมากเรื่องตรงนั้น ขอให้คิดว่าเป็นการช่วยเหลือกันและกัน
 
พ่อค่ะ หนูเชื่อในเรื่องการทำดีย่อมได้ดี การคิดดีและรู้สึกดี ๆ สิ่งดี ๆ จะเข้ามาในชีวิตของเรา แม้ว่าเราจะเจอเคราะห์กรรมและสิ่งเลวร้ายแค่ไหน แต่เราก็ยังมีผู้เมตตาโอบอุ้มช่วยเหลือเราตลอด หนูจะพยายามทำดีให้มาก ๆ พิเศษสุดกับคนที่ดีและมีบุญคุณกับหนู เพราะคนที่มีบุญคุณและมีน้ำใจกับเรา คือคนที่หนูมักจะระลึกถึงเสมอ และหนูก็ให้ความนับถือเขาตลอด
 
ในอีกสามวันก็ถึงวันขอบคุณพระเจ้าแล้วค่ะ หนูกับคุณแม่เตรียมอาหารการกินหลายอย่าง อาหารหลัก ๆ ก็มีเป็ดอบ และแกงกะทิเนื้อแกะใส่มันฝรั่ง และก็มีแนวโน้มว่าจะมีกุ้งมังกรด้วยค่ะ ฝรั่งที่นี่เขาเรียกว่า Lobster ค่ะ ตอนนี้ที่บริษัทของหนูมีการลดราคาอาหารให้กับพนักงานเพิ่มอีก 10% ซึ่งเป็นโอกาสดีที่หนูกับคนรักจะได้ซื้ออาหารดี ๆ รับประทานกับคุณแม่ ส่วนคุณแม่นั้นก็จะทำอาหารอีกหลายอย่างด้วยค่ะ เพราะท่านอยากให้อาหารในวันขอบคุณพระเจ้ามีความผสมผสานระหว่างความเป็นไทยและเคจั่นร่วมอยู่ด้วยค่ะ
 
ช่วงระหว่างที่หนูทำงานตลอด คุณแม่คนรักน่ารักมาก ๆ ค่ะ ท่านช่วยดูแลบ้านเรือนให้หนูตลอด หนูได้บอกให้ท่านอย่าได้ทำงานหนัก อยากให้ท่านนอนพักให้มาก ๆ แต่ท่านมักจะอยากช่วยหนูทำงานตลอด วันก่อนคุณแม่ทำอาหารอิตาเลี่ยนให้หนูและคนรักได้รับประทานด้วยค่ะ อาหารที่คุณแม่ทำอร่อยมาก ๆ เลย หนูทานได้ไม่รู้จักเบื่อ
 
พรุ่งนี้หนูได้หยุดสองวันติดต่อกันค่ะ คิดว่าคงจะซักผ้าและดูแลงานบ้านงานเรือน หากมีเวลาว่างก็พาคุณแม่ไปเดินออกกำลังกายรอบๆ หมู่บ้าน เพราะสุขภาพของท่านจะได้แข็งแรง หนูพยายามหาผักและผลไม้ดี ๆ ให้คุณแม่ได้รับประทาน เพื่อให้ร่างกายของท่านสร้างภูมิคุ้มกันโรคภูมิแพ้ให้กับตัวเองด้วย คุณหมอบอกว่าการทานอาหารที่มีวิตามินซีเยอะ ๆ จะดีสำหรับคนที่เป็นโรคภูมิแพ้ค่ะ และหนูก็เห็นด้วยมาก ๆ ค่ะ เพราะตอนนี้หนูเลือกทานอาหารมากกว่ารับประทานวิตามีนซีค่ะ
 
คืนนี้หนูนอนไม่หลับ เลยนั่งเขียนจดหมายถึงพ่อ คิดว่าอีกสักพักก็คงไปนอนอ่านหนังสือตามเคย หนูมีหนังสือหลายเล่มที่รออ่านอยู่ และมีงานเขียนหลายเรื่องที่ต้องเขียนให้จบ พ่อจำได้ไหมคะ เมื่อปลายปี 2536 ที่พี่ชายคนรองส่งเงินมาให้พ่อ เพื่อที่จะให้หนูพาพ่อขึ้นไปเที่ยวงานวันพ่อแห่งชาติที่กรุงเทพฯ
 
ช่วงนี้หนูกำลังเขียนเรื่องเล่าเกี่ยวกับพ่อค่ะ หนูอยากจะเขียนให้เสร็จเพื่อต้อนรับวันพ่อที่จะมาถึงนี้ หนูอยากให้ความทรงจำดี ๆ ที่ครอบครัวเราได้สัมผัสมา ถูกบันทึกไว้เป็นตัวอักษรที่มากด้วยคุณค่า หนูไม่อยากให้กาลเวลาทำให้เรื่องราวดี ๆ อย่างนี้จางหายไป หนูจะพยายามเขียนให้จบไว ๆ และจะเขียนให้ดีที่สุด
 
หนูมีโอกาสได้คุยกับพี่กันต์ พี่น้องเราทุกคนสบายดีค่ะ น้องแบ๋มลูกสาวของพี่ชายคนโตเรียนเก่งมาก ๆ ค่ะ หลานเป็นเด็กที่น่ารัก ตอนนี้ก็เรียนอยู่ชั้น ป. 4 แล้ว ครูที่สอนเขาคือ ครูไพฑูรย์ ซึ่งเคยเป็นครูสอนหนูและพี่กันต์ตอนเรียนประถมศึกษา พี่กันต์ได้โทรไปคุยกับน้องแบ๋ม ซึ่งหลานบอกว่าคุณครูน่ารักและใจดี น้องแบ๋มชอบชีวิตในโรงเรียนแถวบ้านเรามาก ๆ ค่ะ เพื่อน ๆ มีน้ำใจและน่ารักทุกคน หนูดีใจที่ได้ฟังเรื่องราวดี ๆ เกี่ยวกับหลาน ๆ ทุกคนค่ะ และก็อดไม่ได้ที่จะมาเขียนเล่าบอกพ่ออีกครั้ง
 
พ่อรู้ไหมคะ บางครั้งหนูก็ชอบคิดถึงอดีตเก่า ๆ สมัยที่หนูยังเด็ก ๆ  ไม่ใช่ว่าชีวิตในวันนี้หนูไม่มีความสุข หนูยอมรับว่าครอบครัวของหนูมีความสุข คนรักเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในโลก และเป็นผู้ชายที่อบอุ่นที่สุด หนูภูมิใจที่ได้แต่งงานกับเขา และรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เป็นภรรยาของเขาค่ะ ทุกครั้งที่สบตาเขา ได้กอดได้หอมแก้ม หนูมีความสุขมาก ๆ ค่ะ
 
แต่ความหลังที่หนูยังนึกถึงตลอด เพราะเป็นความหลังเมื่อครั้งที่พ่อยังมีชีวิตอยู่ ตอนเด็ก ๆ ยอมรับว่ามีเรื่องราวหลายอย่างเกิดขึ้น หนูจำได้ที่บ้านเราเปิดร้านขายของชำ พ่อรับซื้อข้าวเปลือกและสินค้าหลายอย่างจากผู้คนในหมู่บ้านเพื่อเอาไปขายต่อให้เถ้าแก่คนจีนในตัวอำเภอขุขันธ์ เวลาที่ได้คิดถึงกาลเวลาเก่า ๆ หนูก็พลอยสุขใจตลอด พ่อรู้ไหมคะ ครั้งล่าสุดที่หนูทราบข่าว เถ้าแก่จีนคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ และก็ยังจำชื่อพ่อและพวกหนูได้เลยค่ะ
 
ณ วันนี้หนูยอมรับว่าเวลาผ่านไปเร็วมาก เวลาที่อยู่กับพ่อหนูยังรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเด็กอยู่เลยค่ะ บางวันที่หนูกลับมาจากทำงาน หนูก็มักจะนอนหนุนตักคุณแม่คนรักอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าวันนี้หนูจะไม่มีพ่ออยู่ในโลกนี้ แต่คุณแม่คนรักท่านก็ใจดีและรักหนูไม่น้อยไปเลยค่ะ ทุก ๆ ครั้งที่หนูอ่อนล้าจากงานที่ทำ หรือมีเรื่องไม่สบายใจ หนูมักจะนอนหนุนตักท่าน โดยที่ท่านจะลูบผมเบา ๆ เพื่อให้หนูนอนหลับ ท่านไม่เคยบ่นเลยว่าเมื่อยล้าให้หนูได้ยิน และท่านก็ดูมีความสุขทุกครั้งที่มีหนูนอนหนุนตักของท่านค่ะ
 
พ่อค่ะ เมื่อใดที่หนูได้กลับเมืองไทยกับคนรัก หนูจะพาคุณแม่กลับไปด้วย เราสามคนแม่หนูจะไปเที่ยวเมืองไทยด้วยกัน หากวันนั้นมาถึง หนูจะทำอาหารอร่อย ๆ เพื่อแบ่งปันพี่น้องและคนยากไร้แถวบ้านเราได้รับประทาน และจะพาคุณแม่ไปทำบุญที่วัดด้วยค่ะ อยากให้คุณแม่ได้เห็นชีวิตเรียบง่ายของสังคมบ้านเราค่ะ หนูคิดว่าคุณแม่ต้องชอบแน่ ๆ เพราะคุณแม่เป็นคนที่ไม่ถือตัวเลย และท่านก็รักญาติพี่น้องของเราทุกคนด้วยค่ะ
 
พ่อจำได้ไหมคะ วันที่หนูและคนรักแต่งงานกัน วันนั้นคุณแม่กับสามีของท่านก็บินกลับไปเมืองไทยด้วยค่ะ ท่านบอกว่าจะไปรับขวัญลูกสะใภ้คนเล็กด้วยตัวเอง ทุกวันนี้หนูยังรู้สึกขอบคุณคุณแม่อยู่เลย ที่ท่านได้สละเวลาและให้เกียรติไปรับหนูที่เมืองไทย หนูไม่รู้ว่ามีผู้หญิงไทยสักกี่คนที่แต่งงานกับผู้ชายต่างชาติและพ่อแม่ของคนรักบินไปรับลูกสะใภ้ด้วยตัวเอง สิ่งที่หนูรู้อยู่อย่างเดียวก็คือ หนูเป็นผู้หญิงที่โชคดีคนหนึ่งที่มีคนรักคอยดูแลเอาใจใส่ และมีคุณแม่ของคนรักที่ใจดีและมีเมตตาเอ็นดูหนูเสมอ และหนูจะรักษาความรักและสิ่งดี ๆ ที่มีอยู่ในตัวเพื่อให้คงอยู่กับหนูตลอดไป
 
หนูจะเข้านอนแล้วนะคะพ่อ พรุ่งนี้คงจะตื่นสาย ๆ คิดว่าตอนเย็นคงจะไปซื้อกุ้งมังกรกันค่ะ แล้วหนูจะถ่ายรูปงาม ๆ และเรื่องราวดี ๆ มาเล่าให้พ่อฟังอีกนะคะ ครอบครัวเราทุกคนที่เมืองไทยสบายดีค่ะ พี่กันต์ไปดูหนังเรื่อง 2012 มาด้วยค่ะ เห็นกลับมาบ้านร้องไห้ เพราะกลัวว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นจริง ๆ ค่ะ หนูได้แต่ให้กำลังใจพี่สาวไม่ให้กลัวและไม่ให้คิดมากค่ะ พี่กันต์คงจะรักและห่วงหนูกับครอบครัวมาก ถึงได้ดูหนังเรื่องนี้แล้วพลอยคิดมากไปด้วย แต่พอได้คำปลอบโยนและกำลังใจจากหนู พี่กันต์ก็ดีขึ้นตั้งเยอะเลยค่ะ และพ่อไม่ต้องห่วงพี่กันต์และครอบครัวของเรานะคะ ทุกคนสบายดีมาก ๆ ค่ะ ทุกคนคิดถึงพ่อเสมอค่ะ
 
คืนนี้หนูคงจะขอพ่อจากพ่อเหมือนเดิม พรอันแรกหนูขอให้คนรักของหนูมีความสุขมาก ๆ ขอให้เขามีสุขภาพแข็งแรง และมีแต่ความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานและงานประพันธ์ที่ทำอยู่ และขอให้เขาเป็นที่รักและเอ็นดูจากผู้หลักผู้ใหญที่พบเจอค่ะ หนังสือของคนรักที่จะออกมาวางขายในปีหน้า ก็ขอให้ขายดิบขายดีมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จักของหลาย ๆ คน
 
พรที่สองนั้น หนูขอให้คุณแม่คนรักมีความสุขมาก ๆ ขอให้ท่านมีสุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ไข้ และก็ขอให้ท่านมีรอยยิ้มสดใสทุก ๆ วัน ขอให้ท่านมีอายุยืนนานอยู่คู่กับครอบครัวขอหนูนาน ๆ
 
พรที่สาม หนูขอให้พี่กันต์ฐิตาและพี่น้องเราทุก ๆ คนในเมืองไทย รวมทั้งเพื่อน ๆ ที่น่ารักของหนูมีความสุขมาก ๆ คิดหวังสิ่งใดก็ขอให้ได้ดั่งใจปรารถนา ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ เข้ามาเบียดเบียน และมีแต่ความโชคดี
 
พรสุดท้าย ขอให้ผู้จัดการ ครูบาอาจารย์และเพื่อนร่วมงานของหนูทุกคนมีความสุขมาก ๆ ขอให้พวกเขามีแต่ความเจริญและสมหวังในสิ่งที่ปรารถนาทุกอย่าง
 
หนูรักพ่อ และคิดถึงพ่อเสมอ ภูมิใจที่เกิดเป็นลูกสาวพ่อ
 
เนียงกัมปู
Natthinee Khot-asa Jones
By Natthinee Khot-asa Jones Date 2009-11-23 17:25:46


Opinion No. 3 (11711)

 

24 พฤศจิกายน 2009
3:00 นาฬิกา
ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า
 
พ่อค่ะ
 
วันนี้หนูหยุดสองวัน หนูกับคนรักตื่นขึ้นมาตอนสาย ๆ คนรักช่วยหนูดูดฝุ่นในบ้าน ส่วนคุณแม่คนรักก็มีน้ำใจช่วยทำความสะอาดเฟอร์นิเจอร์ภายในบ้าน สำหรับหนูนั้นก็ปัดกวาดบ้านและถูบ้านพร้อมทั้งทำความสะอาดห้องน้ำไปด้วย พอพวกเราทำความสะอาดบ้านกันเสร็จแล้ว ก็พากันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจนเสร็จ
 
จากนั้นก็พากันออกไปจ่ายตลาด วันนี้คนรักของหนูใจดีมากๆ เขาพาหนูและคุณแม่ไปเดินชมสินค้าที่ห้างยักษ์ใหญ่ของเมืองด้วยค่ะ หนูกับคุณแม่พากันเดินดูของอยู่หลายแห่ง แต่ไม่มีอะไรที่อยากซื้อเลย เพราะแต่ละอย่างหนูก็คิดว่าตัวเองมีพร้อมหมดแล้ว สุดท้ายก็พากันแวะทานอาหารที่ร้านคนจีนในห้างแห่งนี้ ซึ่งอาหารที่ทานก็เป็นกุ้งผัดซอสเทริยากิกับผักรวม ซึ่งรสชาติอร่อยมากทีเดียว
 
เมื่อทานอาหารเสร็จแล้วก็พากันแวะไปซื้ออาหารและของใช้ที่ห้างวอลมาร์ทและที่แซมคลับ วันนี้หนูกับคุณแม่ซื้อพายแอปเปิ้ล พายฟักทอง และก็พายปะคอนนัทด้วย เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับวันขอบคุณพระเจ้า นอกจากนั้นเราก็ซื้อกุ้งมังกรมาสี่ตัว กะว่าจะไว้ทำอาหารในวันขอบคุณพระเจ้า พอกลับมาถึงบ้านก็พากันนอนดูหนังที่ห้องรับแขกด้วยกัน
 
หนูเองก็เผลอนอนหลับข้าง ๆ คุณแม่คนรัก ท่านช่วยเล่นผมให้หนูไปพลาง ๆ หนูไม่รู้เป็นอะไร เวลานอนถ้ามีคนคอยลูบผมเบา ๆ ให้ หนูจะชอบมาก ๆ และจะนอนหลับเร็วมาก หนูไม่รู้ว่าหลับไปนานแค่ไหน แต่ตื่นขึ้นมาอีกทีก็สองทุ่มกว่าแล้ว
 
วันนี้คุณแม่ท่านนั่งดูมวยปล้ำตลอด หนูกับคนรักไม่ค่อยชอบดูมวยปล้ำเลยพากันมานอนดูทีวีที่ห้องนอน ส่วนคุณแม่ก็นอนดูมวยปล้ำคนเดียว พอไม่นานคนรักของหนูก็เผลอหลับ หนูเอาผ้าห่ม ๆ ให้เขาด้วย และก็อดไม่ได้ที่จะหอมแก้คนรักตามเคย เพราะหนูชอบแก้มและกลิ่นตัวของคนรักมากๆ คนรักของหนูตัวหอมเหมือนแป้งเด็กเลยค่ะ
 
จากนั้นหนูก็ไปนั่งคุยกันกับคุณแม่ที่ห้องรับแขก ซึ่งก็มีหลายอย่างที่หนูกับคุณแม่คุยกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหารการกิน และชีวิตในสมัยเด็กๆ หนูยอมรับว่ามีความสุขที่ได้พูดคุยปรึกษากับคุณแม่ เพราะท่านใจดีและให้คำแนะนำดี ๆ แก่หนูเสมอ
 
พอประมาณห้าทุ่มคุณแม่ก็เข้านอน โดยที่มีหนูพาท่านไปนอนด้วย หนูห่มผ้าให้ท่านและก้มให้ท่านหอมแก้มบอกราตรีสวัสดิ์ จากนั้นก็กลับมานั่งทำงานที่คอมพิวเตอร์ในห้องนอน หนูนั่งย่อภาพเก่า ๆ เมื่อครั้งกลับไปเยี่ยมเมืองไทย เพื่อที่จะเก็บภาพไว้ในเวบไซต์ของตัวเอง เพื่อป้องกันไฟล์ภาพต่าง ๆ หายไป จากนั้นก็เอามาโพสต์ไว้ที่เวบไซต์จนเสร็จ
คืนนี้หนูสบายใจขึ้นเยอะเลย ความเงียบและการมีเวลาได้อยู่กับครอบครัว ได้ปรับความทุกข์ต่าง ๆ กับคนรัก ทำให้หนูสบายใจมากขึ้น ความทุกข์ต่าง ๆ ที่หนูเคยเก็บมาคิดให้ไม่สบายใจ ก็จางหายไป เสียงเพลงที่เปิดฟังทุกค่ำคืน คือพลังใจที่สำคัญไม่น้อย กาลเวลาทำให้สิ่งเลวร้ายต่าง ๆ หายไปดั่งสายลม หนูมีกำลังใจและรู้สึกเข้มแข็งมากขึ้น และพร้อมที่จะอดทนและก้าวไปในวันข้างหน้าอย่างมั่นคง เพื่อสร้างฝันของตัวเองและคนรักให้เป็นจริง
 
หนูขอบคุณพ่อมากนะคะที่ทำให้หนูเป็นผู้หญิงที่แกร่ง ขอบคุณที่ทำให้ความอ่อนแอหายไปจากชีวิตของหนู หนูยอมรับว่าไม่เคยลืมเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้น แต่ก็จะไม่เก็บมาคิดให้ปวดหัว โดยที่หนูจะจำบางเรื่องราวไว้เป็นบทเรียนเสมอ ผู้หญิงจน ๆ คนหนึ่งอย่างหนู คงไม่มีอะไรจะสู้ใครเขาได้ นอกเสียจากความจริงและความดีเท่านั้น หนูจะทำแต่สิ่งดี ๆ อย่างที่เคยทำอย่างต่อเนื่อง และจะมีเมตตาให้แก่คนที่ลำบากและทุกข์ยากทั้งหมด พ่อไม่ต้องห่วงหนูนะคะ แม้บางครั้งหนูจะมีน้ำตาบ้าง แต่ก็ใช่ว่าน้ำตาจะทำให้หนูยอมแพ้เสมอไป หนูเป็นลูกสาวพ่อ และจะไม่ยอมแพ้กับปัญหาใด ๆ เด็ดขาด หนูจะก้าวไปข้างหน้าเคียงคู่กับคนรัก และจะทำให้พ่อภูมิใจที่สุด
 
คืนนี้หนูจะเข้านอนแล้วนะคะ หนูขอพรให้พ่อและแม่รวมทั้งปู่ย่าตาทวดและบรรพบุรุษของเราทุกคนมีความสุขมาก ๆ ขอให้ดวงวิญญาณของเพื่อนรัก "จันทร์เพ็ญ" มีแต่ความสุขอยู่ในสรวงสวรรค์ชั้นดาวดึง หนูขอฝากพ่อกับแม่ช่วยดูแลเพื่อนรักของหนูด้วยนะคะ
 
รักพ่อที่สุดในโลก
 
เนียงกัมปู
Natthinee Khot-asa Jones
By Natthinee Khot-asa Jones Date 2009-11-24 16:33:54



[1]


Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail 
Don't Display E-mail



Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones