ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletNOLA-NOLIE
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


วันสารทขะแมร์...งัยแขเบญ...งัยโดนตา

วันสาร์ทขะแมร์ - - - งัยแขแบญ - - - งัยโดนตา



วันสารทขะแมร์ ตามตำราภาษาเขมรเรียกว่า งัยแขแบญ หรือ งัยโดนตา ซึ่งคำว่า งัย แปลว่า วัน นั่นเอง ประเพณีนี้จะมีขึ้นปีละหนเท่านั้น ก็คือประมาณปลายเดือนกันยายนและต้นเดือนตุลาคม ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับปฏิทินในแต่ละปีด้วย

วันสาร์ทขะแมร์เป็นประเพณีที่เกิดขึ้นมานานหลายพันปีแล้ว ฉันไม่รู้หรอกว่ามันนานมากแค่ไหน รู้แต่ว่ามันประเพณีที่สืบทอดชีวิตและเผ่าพันธุ์ของฉันมาตลอด และผู้คนในหมู่บ้านของฉันก็ยังคงรักษาประเพณีนี้เอาไว้กันอย่างแนบแน่น

ครอบครัวของฉันเป็นคนอีสานใต้ หมู่บ้านที่ฉันเกิดและเติบโตนั้นอยู่ติดกับชายแดนเขมร ในหมู่บ้านของฉันมีผู้คนอาศัยอยู่สี่ชนเผ่า ก็คือ ชนเผ่าแรกก็คือกลุ่มคนที่พูดภาษาขะแมร์ ชนเผ่าที่สองก็คือกลุ่มคนที่พูดภาษาอีสาน (ลาว) ชนเผ่าที่สามก็คือกลุ่มคนที่พูดภาษาส่วย ส่วนชนเผ่าสุดท้ายก็คือกลุ่มคนที่พูดภาษาไทย (ซึ่งก็มีเป็นจำนวนน้อยมาก) เนื่องมาจากในหมู่บ้านที่ฉันเติบโตมามีกลุ่มคนหลายชนเผ่า ทำให้มีวัฒนธรรมประเพณีนี้ที่คล้ายคลึงและแตกต่างกันอยู่ตลอด

วันสารทในหมู่บ้านของฉันนั้น ไม่ได้มีเฉพาะวันสารทขะแมร์เท่านั้น แต่มีวันสารทลาว สารทส่วยและสารทไทยปนอยู่ด้วย ผู้คนในหมู่บ้านแต่ละกลุ่มต่างก็กระตือรือร้นจัดงานประเพณีวันสารทกันอย่างถ้วนหน้า ญาติพี่น้องที่จากบ้านไปอยู่ถิ่นฐานไกล ๆ ก็มักจะกลับมาร่วมงานประเพณีนี้ทุกครั้ง บางคนที่ไม่สามารถกลับไปร่วมประเพณีนี้ในบ้านเกิดเมืองนอนของตนได้ ก็ไม่ได้ละทิ้งประเพณีแต่อย่างใด ยังคงหุงหาอาหารจัดประเพณีนี้ขึ้นที่บ้านของตนอยู่เสมอ

นับตั้งแต่ที่ฉันจำความได้ ฉันมีชีวิตที่เติบโตมากับความเชื่อเก่า ๆ ของคนแถวบ้าน เป็นความเชื่อที่น้อยคนนักจะได้พบเห็น พ่อของฉันเป็นคนหัวโบราณที่ค่อนข้างเคร่งครัดประเพณีคำสอนเป็นอย่างมาก สิ่งที่พ่อบอกย้ำนักย้ำหนานั่นก็คือ การจดจำสอนของบรรพบุรุษและก็การรักษาประเพณีเก่าแก่ของบรรพบุรุษเอาไว้ เพื่อให้สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้อยู่คู่กับลูกหลานตลอดไป

ฉันยอมรับว่ารักในสายเลือดของตัวเองเป็นอย่างมาก รักในวัฒนธรรมและประเพณีของตนเสมอมา แม้ว่าฉันจะจากถิ่นฐานประเทศอันเป็นที่รักมานานหลายปีแล้ว แต่ฉันก็ยังยึดถือขนบธรรมเนียมเก่า ๆ ที่พ่อแม่ได้สอนสั่งเอาไว้ตลอด และก็นำประเพณีเหล่านี้ติดตัวฉันไปทุก ๆ แห่ง

วันนี้เป็นวันสาร์ทขะแมร์ ญาติพี่น้องของฉันที่อยู่เมืองไทยมีการเฉลิมฉลองทำบุญใหญ่โตให้กับดวงวิญญาณของพ่อแม่และบรรพบุรุษ ฉันรู้สึกคิดถึงครอบครัวจับใจ คิดถึงพ่อแม่และทุกคนอันเป็นที่รักของฉันทั้งหมด ซึ่งพวกเขาเหล่านี้ล่วงลับไปนานหลายปีแล้ว ฉันมิอาจรู้ได้เลยว่าในภพใหม่ที่ผู้คนจากไปนั้นมีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไร

ฉันยังจำได้เมื่อครั้งที่ยังเด็ก ๆ ฉันมักจะถามนั่นถามนี่แก่พ่อเสมอ หลายเรื่องที่สงสัยก็วิ่งมาถามพ่ออยู่ตลอด ในวันนั้นฉันถามพ่อเกี่ยวกับวันสารทขะแมร์ด้วย ซึ่งพ่อก็ตอบคำถามพร้อมทั้งบอกสอนฉันไปด้วย

“ไม่ว่าจะไปอยู่มุมไหนในโลกนี้ ก็ขออย่าได้ลืมวันโดนตาเด็ดขาดนะลูก เพราะวันโดนตาเป็นวันที่ท่านยมฑูตได้ปลดปล่อยวิญญาณทุกดวง ให้กลับมาเยี่ยมลูกหลานในภพมนุษย์ ซึ่งก็เป็นวันเดียวที่ลูกหลานที่ยังมีชีวิตอยู่ สามารถทำอาหารเซ่นไหว้ให้ดวงวิญญาณบรรพบุรุษได้กินด้วย เพราะในภพที่ดวงวิญญาณทุกดวงอาศัยอยู่นั้น อาจจะไม่มีอาหารการกินที่สุขสบายเหมือนที่ภพมนุษย์ของเรา จำเอาไว้นะลูกพวกเราทุกคนต้องหมั่นจดจำวันนี้เอาไว้ให้ดี อย่าได้ลืมเด็ดขาด เพราะเป็นวันที่สำคัญมาก ๆ โดยเฉพาะคนขะแมร์อย่างพวกเรา วันอื่น ๆ ลูกหลานไม่ได้กลับมาเยี่ยมบ้านก็ไม่เป็นไร แต่ขอให้มาในวันโดนตาให้ได้ ถึงแม้จะมาไม่ได้ก็อย่าลืมทำบุญทำทานไปให้ดวงวิญญาณบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้วด้วย”

“พ่อค่ะ ทำไมเราต้องจัดงานแค่วันโดนตาวันเดียวด้วยล่ะคะ ในเมื่อบรรพบุรุษของเราเป็นวิญญาณไปแล้ว ก็น่าจะมาหาลูกหลานในวันอื่น ๆ ได้ ไม่เห็นต้องมาวันนี้เลย”

พ่อมองฉันด้วยความเอ็นดู ยิ้มใจดีอีกต่างหาก “วันอื่น ๆ ดวงวิญาณบรรพบุรุษอาจจะมาหาลูกหลานได้ แต่ไม่เหมือนวันโดนตาหรอกลูก เพราะวันโดนตาเป็นวันที่รวมญาติวิญญาณพรรพบุรุษทั้งหมดที่จะได้พบเจอกันปีละครั้ง และก็พากันมาหาลูกหลานที่ยังมีชีวิตอยู่ ส่วนวันอื่น ๆ จะไม่ได้พบเจอกันแบบนี้ ซึ่งในปีหนึ่งมีแค่หนเดียวนะลูก”

“แล้วมีไหมคะพ่อ ที่วิญญาณบางดวง มาหาลูกหลาน แต่ไม่พบเจอลูกหลานเลย”

“ก็มีลูก ดวงวิญญาณบางดวงถูกลูกหลานมองข้าม ทิ้งขว้างไม่เคยทำบุญกุศลไปให้ ดวงวิญญาณเหล่านี้เวลาถูกปล่อยให้มาพบลูกหลาน ก็มานั่งคอยรอกินอาหารที่ลูกหลานทำมาให้ตน ซึ่งก็รอแล้วรอเล่าไม่เห็นมีลูกหลานคนไหนมาเลย ดวงวิญญาณบางดวงน่าสงสารมากๆ นะลูก พวกเขามานั่งรอลูกหลานตั้งแต่พระอาทิตย์ตกดิน จวบจนเช้ารุ่ง ก็ยังไม่มีลูกหลานเอาอาหารมาให้”

พ่อบอกเล่าเรื่องราวไปเรื่อย ๆ น้ำเสียงอ่อนโยน มืออีกข้างหนึ่งก็หยิบพลูมาเคี้ยวด้วย

“แล้วดวงวิญญาณพวกนั้นต้องทำยังไงคะพ่อ”

“ดวงวิญญาณบางดวงก็นั่งร้องไห้ เสียอกเสียใจที่ลูกหลานไม่ระลึกถึงตน บางคนก็โกรธเคืองถึงขนาดสาปแช่งก็มีลูก”

“น่าสงสารจังเลยนะคะพ่อ พวกเขาคงจะแค้นน่าดู”

“ใช่ลูก ดวงวิญญาณเหล่านี้น่าสงสารและน่าเวทนาจริง ๆ วิญญาณบางตนไม่มีญาติพี่น้องเอาอาหารมาให้ ก็หาเก็บเศษเก็บเดนวิญญาณตนอื่น ๆ กิน หากเจอวิญญาณตนไหนใจดีก็แบ่งปันอาหารให้ได้กินบ้าง”

“แล้วพวกดวงวิญญาณที่ลูกหลานเอาอาหารมาให้ พอเขากินเสร็จแล้ว พวกเขาทำยังไงบ้างคะพ่อ” ฉันถามพ่อตามประสาเด็กที่อยากรู้

“เวลาที่ผีบรรพบุรุษได้กินอิ่มกันหมดแล้ว ก็มักจะให้พรให้ศีลแก่ลูกหลานที่ระลึกถึงตนอยู่เสมอ ซึ่งพรอันนี้เป็นพรที่ดีมาก ๆ ลูก จะส่งผลให้ชีวิตเราทำมาหากินขึ้น และมีชีวิตที่มีความสุข” พ่อนั่งเคี้ยวหมากและเล่าเรื่องไปพลาง ๆ

“ดีจังเลยค่ะ”

“ดีลูก เราทำดีผีบรรพบุรุษก็ปกป้องช่วยเหลือเราตลอด ส่วนผีบางตนที่นั่งรอลูกหลานจนเกือบเช้ารุ่ง แต่ไม่มีลูกหลานเอาอาหารมาให้กิน ก็ต้องกลับไปยังภพของตัวเอง เพราะจะมีท่านยมฑูตมาตามให้กลับไปตลอด ผีบางตนนั้นก็นั่งร้องไห้ไม่อยากกลับ บอกว่าจะรอลูกหลานเสียก่อน แต่ก็ไม่อาจขัดคำสั่งท่านยมฑูตได้ เพราะได้หมดเวลาพบเจอลูกหลานแล้ว ซึ่งก็น่าสงสารไม่น้อย”

พ่อลูบผมฉันเบา ๆ “หนูจำไว้นะลูก อย่าได้ลืมวันนี้เด็ดขาด มีลูกมีหลานก็บอกสอนเขาให้รู้ถึงวันโดนตาของพวกเรานะลูก”

“ค่ะพ่อ” ฉันรับปากหนักแน่น ตั้งมั่นจะสานต่อเจตนารมณ์ของพ่อให้ดีที่สุด




ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องราวเก่า ๆ โดยเฉพาะคำสอนของพ่อ ก็ทำให้ฉันภาคภูมิใจอยู่ตลอด ดีใจที่เกิดมาเป็นลูกสาวพ่อและแม่ สุขใจที่ได้เรียนรู้วัฒนธรรมประเพณีเหล่านี้

ใช่สิฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่ลืมวัฒนธรรมประเพณีเก่า ๆ ของเผ่าพันธุ์ตัวเอง ฉันรู้ว่าพี่น้องที่เมืองไทย มีการทำข้าวต้มมัด มีการตระเตรียมผลไม้หลายอย่าง เช่น กล้วยสุก เป็นต้น นอกจากนั้นก็มีการทำอาหารการกินชนิดอื่น ๆ ด้วย ทั้งข้าวปลาอาหารปิ้งมาเซ่นไหว้วิญญาณบรรพบุรุษด้วย

มิเพียงเท่านั้น คนที่มีชีวิตก็สามารถนำอาหารและขนมทุกอย่างที่ทำเอาไว้แล้ว ไปกราบไหว้ผู้หลักผู้ใหญ่ที่นับถือได้ด้วย ซึ่งก็ไม่ได้เซ่นไหว้เฉพาะวิญญาณที่ล่วงลับเท่านั้น แต่สามารถกราบไหว้ผู้หลักผู้ใหญ่ที่มีชีวิตได้เช่นกัน

ในคืนวันสารทขะแมร์จะมีอาหารหลายอย่างจัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่ในตะกร้าหวาย ซึ่งสมัยที่ฉันยังเด็ก ๆ พ่อจะทำพิธีเรียกดวงวิญญาณบรรพบุรุษและผีบ้านผีเรือนมากินอาหารด้วยกัน ซึ่งอาหารทั้งหมดจะถูกวางไว้ตลอดทั้งคืน พอประมาณตีสี่ผู้คนในหมู่บ้านก็พากันเอาอาหารที่วางไว้นี้ จัดแบ่งบางส่วนใส่ภาชนะและก็นำไปที่วัด เพื่อให้พระได้สวดทำพิธีกรรมต่าง ๆ

พอพระสวดและทำพิธีกรรมเสร็จแล้ว อาหารเหล่านี้ก็จะถูกเอาไปเททิ้งใต้ต้นไม้ เพื่อให้วิญญาณต่าง ๆ มารับส่วนบุญตรงนี้ ไม่ว่าจะเป็นวิญญาณเจ้ากรรมนายเวร วิญญาณที่ไร้ญาติพี่น้อง วิญญาณพเนจรต่าง ๆ

ทั้งหมดเหล่านี้เป็นความเชื่อของคนในท้องถิ่นของฉัน พวกเรายังคงรักษามันอยู่ตลอด และก็จัดงานวันสารทขะแมร์ทุก ๆ ปี

ฉันในฐานะที่อยู่ไกลบ้าน ก็หุงหาอาหารหลายอย่างเพื่อเซ่นไหว้ดวงวิญญาณของบรรพบุรุษเช่นกัน อาหารที่ฉันทำนั้น มันอาจจะไม่เหมือนอาหารที่พี่น้องในเมืองไทยทำกัน แต่อาหารเหล่านี้ก็เป็นอาหารที่ฉันทำเพื่อเซ่นไหว้ให้ดวงวิญญาณผู้คนที่ฉันรักและนับถือโดยเฉพาะ

คนรักของฉันก็ยังคงให้ความร่วมมือกับประเพณีวัฒนธรรมของฉันอยู่เสมอ ฉันทำกุ้งทอดเพราะทราบมาว่าพ่อคนรักชอบรับประทานเป็นอย่างมาก ฉันทำลาบเพราะพ่อกับแม่ของฉันชอบรับประทาน ส่วนข้าวนั้นฉันได้ทำข้าวเหนียว เพราะเนื่องมาจากไม่มีข้าวต้มมัดไว้เซ่นไหว้ จึงทำข้าวเหนียวให้วิญญาณบรรพบุรุษได้รับประทานแทน

วันสารทขะแมร์เป็นวันที่สำคัญมาก ๆ สำหรับฅนขะแมร์ทุกคน ปกติฉันไม่เคยลืมวันนี้เลย เพียงแต่มักจะจำวันที่ไม่ได้ เพราะที่บ้านไม่มีปฏิทินของไทย จึงไม่ได้สังเกตวันที่ให้แน่ชัด นอกเสียจากตรวจเช็คทางอินเตอร์เน็ตหรือพี่สาวโทรมาบอกเท่านั้น

เมื่อวานนี้ฉันนั่งทำงานไปพลาง ๆ ใจก็คิดถึงพี่น้องจับใจ ในเวลานั้นฉันรู้สึกว่าลิ้นได้สัมผัสกับรสชาติข้าวต้มมัด ทั้งที่ในความเป็นจริงฉันไม่ได้เคี้ยวอะไรในปากเลย สัมผัสตรงนั้นมันทำให้ฉันมีความรู้สึกว่า วันนี้จะต้องเป็นวันสำคัญมาก ๆ สำหรับญาติพี่น้องของฉันที่อยู่เมืองไทย

พอกลับมาถึงบ้าน ก็รีบกดโทรศัพท์หาพี่สาวที่เมืองไทยทันที ซึ่งพี่สาวก็ได้บอกเล่าวันสำคัญให้ได้ฟัง โดยที่ตอนนั้นพี่สาวก็ได้จัดเตรียมอาหารสำหรับเซ่นไหว้ดวงวิญญาณบรรพบุรุษแล้ว ฉันไม่รอช้าจดรายการอาหารเอาไว้ พอตอนเช้าก็ไปซื้อกับข้าวมาทำอาหารเซ่นไหว้ดวงวิญญาณบรรพบุรุษเช่นเดียวกัน

ความเชื่อเหล่านี้อาจจะไม่เหมือนคนอื่นมากนัก แต่ทั้งหมดเหล่านี้มันเป็นความเชื่อที่ฉันสัมผัสมาตั้งแต่จำความได้ เป็นความเชื่อที่ผู้คนในเผ่าพันธุ์ของฉันกระทำสืบทอดกันมาจวบจนทุกวันนี้ และมันก็ไม่เคยตายไปจากหัวใจของพวกฉันเลย






วันสารทขะแมร์ - - - - งัยแขแบญ - - - - งัยโดนตา

 

รูปภาพเหล่านี้เป็นอาหารที่ฉันทำขึ้น เพื่อเซ่นไหว้ดวงวิญญาณของบรรพบุรุษ


แกงคั่วหมูสับใส่ Sweet Pea





พอเสร็จแล้ว หน้าตาแบบนี้ค่ะ





ผัดหมี่ใส่ผักกะหล่ำปลี




กุ้งชุบแป้งทอด





ลาบไก่





ผักสด ๆ เก็บจากสวนหลังบ้าน ยกเว้นผักกะหล่ำและผักกาดหอมค่ะ





ข้าวเหนียวนึ่งเอง เนื่องมาจากไม่มีข้าวต้มมัด เลยนึ่งข้าวเหนียวแทน





องุ่นและกล้วย เป็นผลไม้ที่ครอบครัวฉันใช้เซ่นไหว้ดวงวิญญาณบรรพบุรุษบ่อยมาก





เสร็จสรรพก็จัดเรียงก่อนจะจุดธูปจุดเทียน (เท่าที่จะหาได้)






เทียนแบบไทย ๆ หายากเลยเอาเทียนนี้แทนค่ะ






หลังจากที่เรียกดวงวิญญาณบรรพบุรุษมารับประทานอาหารจนอิ่มแล้ว ก็จัดอาหารแต่ละอย่างใส่จานรวมกัน และก็นำไปเซ่นไหว้นอกบ้านอีกครั้ง เพื่อเรียกดวงวิญญาณไร้ญาติ วิญญาณพเนจร และเจ้ากรรมนายเวรมารับประทานอาหารด้วย




งานนี้ไม่ได้เตรียมเหล้าและเครื่องดื่มอื่น ๆ เลย จึงต้องเซ่นไหว้ด้วยน้ำเปล่าที่บริสุทธิ์จากใจ จากนั้นก็เอาธูปปักไว้บนข้าวเหนียว และก็นำมาวางไว้ด้านหลังบ้าน ที่ไหนก็ได้ตามแต่จะสะดวก





พอตอนเช้าก็ค่อยไปเททิ้งใต้ต้นไม้ และก็เก็บข้าวของให้เรียบร้อย เนื่องมาจากเวลาที่เมืองไทยและที่อเมริกาแตกต่างกัน ทำให้ฉันต้องทำพิธีแบบที่กะไว้ ก็คือเย็นวันนี้จนถึงเช้ารุ่ง หวังอยู่ลึก ๆ ว่าดวงวิญญาณของบรรพบุรุษมารับสิ่งดี ๆ ที่ฉันทำไว้ในครั้งนี้








 




Writing in Thai

Enjoy Life and Be Happy article
A Wave of Love (นวนิยายเรื่อง คลื่นรัก พายุหัวใจ) article
เธอคือ "สามกาญจนา" article
เพื่อชีวิตที่ไม่ใช่เพื่อเธอ article
คำสัญญาที่พรากเธอไป article
เลือดข้น แต่ใจคนจาง article
ทำดีในมุมมองที่แตกต่าง article
คนที่เคยใจดีในวันนั้น article
เข้าใจชีวิตและหัวใจเราเอง article
วิถีคนขยันที่แสนดื้อ article
วันแม่ของเด็กกำพร้า...ชีวิตที่ขาด article
กระโปรงบาน คอซอง แอบชอบรุ่นน้อง ม.3/1 ละลมวิทยา article
30 พฤศจิกายนของทุกปี article
"น้องเนาะ" ความฝันที่เคยเกิดขึ้นจริง article
The Leech (ปลิง...ฝันร้ายในชีวิตจริง) ตอนที่ 1 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 16 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 15 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 14 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 13 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 12 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 11 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 10 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 9 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 8 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 7 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 6 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 5 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 4 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 3 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 2 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 1 แรกเริ่มการเป็นสะใภ้ article
มนต์รักข้ามคลอง article
รวมบันทึกความรู้สึกที่งดงาม ปี 2015 ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า สหรัฐอเมริกา article
ภาพเล่าเรื่องราว...ปลายซัมเมอร์ที่งดงาม (August 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (June 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (May 28, 2014)
ความทรงจำวันวานระหว่างเราสองคน article
Spring 2014 at Lawton Oklahoma article
ชีวิตที่ไม่แน่นอน...แต่ใจที่มั่นคง (September 1, 2012) article
ฝันที่มีชีวิต...Associate of the month....(November 2011) article
บันทึกชีวิต.....หนึ่งชีวิตที่ฉันเกิดมา...เทียบไม่ได้กับสี่แผ่นดินที่พ่อสัมผัส article
บันทึกชีวิต รักสุดท้ายที่ปลายปืน article
ฉันนี่แหละ เพื่อน "เรยา" ตัวจริง (ของแท้) article
ด้วยดวงใจหนึ่งเดียว article
หน้าที่การงาน เที่ยวกิน ศิลปะ กับคู่รักอารมณ์ดี article
ความจำฝังใจความฝันน่ากลัว.....(ความจริงเธอยังคงมีฉันตลอด) article
บันทึกความทรงจำ...น้องเนาะ (มุย กันทรารมย์) article
ลำดวนสามกลีบ (บันทึกความทรงจำระหว่างคำว่าเพื่อน)
บันทึกความทรงจำในหัวใจ.....แค่เพียงฝันร้ายในความรักที่สวยงาม article
เรื่องเล่าในความทรงจำ....ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
บันทึกเรื่องเล่าในอดีต สาวเบบี๋ซิท (เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคนขอให้หนูเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝรั่ง) article
ความทรงจำเจ็บลึกยาวนาน "อภัยได้แต่ไม่เคยลืม" article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน...ไฟไหม้และหัวใจที่ติดดิน article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน....ตอน...(: เสียตังค์ห้าบาทดูของประหลาดกัน:) article
เรื่องเล่าต่างแดน...เพื่อรัก..เพื่อสองเรา...และเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง article
ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตที่มีเจ้าเป็นดั่งลูกชาย "กัมโบ" น้อย
วิถีชีวิตสาวบ้านนา...และคำสัญญาของพ่อ article
เธอคือ ดร. ในดวงใจ article
เรื่องเก่า ๆ อยากเล่าให้ฟัง ตอนที่ 1 เหตุผลที่พ่อไม่ยอมนั่งเครื่องบิน article
เจ้ากัมโบน้อย (Gumbo) สมาชิกใหม่ในครอบครัว article
เพียงแค่ฝันร้าย.....ชีวิตสาวบ้านนา (แรกเริ่มของความฝัน)
"พ่อ" ผู้ชายที่มีแต่ให้ โดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ article
ความจำฝังใจ...ความฝันน่ากลัว (บันทึกความฝันเดือนเมษายน 2553) article
นิยายเรื่อง สาวไทย สะใภ้ Texiana article
ภาพเรื่องเล่างาน Scissortail Creative Writing Festival 2010 article
ถ้าพี่ไม่กลับ..ไปรับหลานมาอยู่ด้วย article
คุณไสย์และชีวิตชายผ้าเหลือง article
บันทึกเรื่องราวความทรงจำชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน" (Sony & DDK, Thailand) article
บันทึกเรื่องราวชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน (PSK & Seagate)" article
ความฝันของสาวรากหญ้า article
ส่วนเกินของหัวใจ...ตอน มือที่สามอย่างไม่ตั้งใจ article
ทุกลมหายใจของผู้หญิงคนนี้ "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ" article
เรื่องเล่าต่างแดน...สิ่งที่ดีที่สุดในรอบปีนี้ (The Saints ) และเรื่องราวทั่วไปในชีวิต article
เรื่องเล่าต่างแดน...Trust Fund และ Living Trust / Life Estate เกี่ยวพันกันอย่างไร article
บันทึกเรื่องเล่าทั่วไป.....สิ่งที่ฉันเป็นอยู่....สิ่งที่เคียงคู่ด้วยใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...เขียนเช็คเด้ง ติดหนี้ธนาคาร ค้างหนี้บัตรเครดิต ใครว่าไม่สำคัญ article
เรื่องเล่าต่างแดน...วันขอบคุณพระเจ้าและเรื่องราวของเราในวันนี้ article
ภาพเก่าเล่าเรื่อง ครอบครัวร่วมกันทำบุญเพื่อพ่อและแม่ในปี 2006 article
เรื่องเล่าครั้งเยาว์วัย...พ่อหลวงในดวงใจของพ่อ article
จดหมายถึงพ่อ...จากลูกสาวคนเล็ก article
หากแม้เลือกเกิดได้ (ผู้หญิงคนนี้ชื่อสมหมาย) article
ความทรงจำ...ชายแดนกัมพูชา article
ความจำฝังใจ ความฝันน่ากลัว article
เมื่อหนูอยากเป็นลูกลิง+ดาวลูกไก่และในชีวิตจริง article
คุณไสย์...และหัวใจของพ่อ article
แอบดูเป็น...แอบลุ้นแทบตาย article
มดแดงและนมของหนู article
คุณค่าที่เธอไม่เคยรัก.....กุมภาพันธ์
คำว่า"แม่" จากใจคนที่ไม่เคยสัมผัส และคำว่า"พ่อ" คือที่สุดในชีวิต
แหวนวงนี้ที่รอการพิสูจน์
ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยลบล้างความเร้นลับ (ผีปอบ)
เรื่องเล่าต่างแดน...ชีวิตที่ไม่ได้ปรุงแต่ง article
ต้นมะพร้าวของยาย
The Best Memories of Alabama 2007 article
First Step Of My College 2007 at Auburn University article
บทกลอน...มายาริษยา article



Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones