dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "ร้องไห้กับฉัน"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนที่เธอไม่รัก"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
bulletMusic Hidden in the Memory "ช่างไม่รู้เลย"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


First year in Oklahoma article

ในวันเกิดปีนี้ (2008)  ยีนส์และแฟนตัดสินใจเดินทางไปเที่ยวเมือง Oklahoma City ซึ่งเมืองนี้เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐ Oklahoma และก็เป็นเมืองหลวงของรัฐนี้ด้วยค่ะ ระยะทางจากบ้านยีนส์ไปเมือง Oklahoma City ใช้เวลาในการขับรถประมาณ 90 นาทีได้ ซึ่งก็ถือว่าไม่ไกลมากนัก



เส้นทางที่ขับรถไปเมืองนี้นั้น จะต้องใช้เส้นทาง I - 44 เป็นเส้นทางสายหลัก ซึ่งก็มีจุดเก็บค่าผ่านทางประมาณสามจุด ซึ่งจำนวนเงินค่าผ่านทางที่ต้องจ่ายไปนั้น ทางรัฐก็ได้นำเงินส่วนนี้มาปรับปรุงถนนหนทางให้ดีขึ้น


 



ค่าจุดผ่านทางแต่ละจุดจะเสียเงินประมาณ 1. 50 เหรียญดอลล่าร์


เมื่อปี 2007 ได้มีการสำรวจจำนวนประชากรในเมืองนี้โดยสังเขปและมีการบันทึกไว้ที่เวบ Wikipedia พบว่ามีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 1,192,989 คน ซึ่งก็มีทั้งคนผิวขาว ผิวดำ อเมริกันอินเดียน และชนชาติอื่น ๆ ร่วมอยู่ด้วย ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพหลากหลาย มีทั้งทำฟาร์ม ทำงานข้าราชการ รัฐวิสาหกิจและของเอกชน

ก่อนจะไปเที่ยวที่ดาวน์ทาวน์ แฟนได้พายีนส์นั่งรถมารับประทานอาหารที่ร้านโปรดของเราสองคนที่ไช่น่าทาวน์ของคนรัฐนี้เสียก่อน ร้านอาหารแห่งนี้เป็นร้านที่ผสมผสานระหว่างอาหารจีนและอาหารเวียดนาม รสชาติอาหารอร่อยทีเดียว แม้ว่าการจัดร้านจะไม่หรูหรา แต่สำหรับคนที่ไม่ติดหรูอย่างยีนส์และแฟน ก็เลือกที่จะไปรับประทานที่ร้านนี้เป็นประจำ

 



พนักงานในร้านอาหารแห่งนี้ มีแต่คนจีนและคนเวียดนามทั้งหมดค่ะ พอเดินเข้าไปด้านใน พนักงานหนุ่มก็ออกมาต้อนรับ พร้อมหาน้ำหาท่ามาเสิร์ฟทันใจ จากนั้นก็รีบกางเมนูหาอาหารอร่อย ๆ รับประทานกันค่ะ

 



เมนูแรกก็เป็นกุ้งทอดกรอบใส่พริก Jalopeno และกระเทียมสับ เป็นเมนูเดิมที่เคยสั่งรับประทาน เพราะติดใจในรถชาติ จึงสั่งอีกครั้ง ต้องยอมรับว่ารสชาติอร่อยไม่น้อย

 



เมนูที่สองเป็นมะละกอสลัดกับปลาหมึกและกุ้งค่ะ รสชาติอร่อยดีทีเดียว

 



เมนูที่สามเป็นปลาหมึกผัดผักรวมมิตรค่ะ ชอบเนื้อปลาหมึกเพราะสดดี

 



เมนูสุดท้ายเป็นเต้าหู้ยัดใส้ทอดกรอบค่ะ แต่ไม่ได้ถ่ายรูปเนื่องมาจากกำลังรับประทานอาหารเพลิน ๆ ด้วยความหิวจึงไม่ได้วางมือจากช้อนเลยค่ะ คิคิ พอรับประทานอาหารเสร็จแล้วก็แวะซื้อหมูย่างกลับบ้านด้วยค่ะ มีทั้งหมูทั้งเป็ดค่ะ แต่รอบนี้ทานหมูค่ะ เพราะเพิ่งจะทานเป็ดอบเมื่อไม่นานมานี้เอง

 



พอรับประทานอาหารกันเสร็จแล้ว แฟนก็พายีนส์ไปแวะซื้ออาหารไว้ทำกับข้าวด้วยค่ะ ซึ่งร้านที่ขายเสบียงอาหารนั้นอยู่ตึกเดียวกันกับร้านอาหารนี้เสียด้วย ยีนส์คิดว่าเจ้าของน่าจะเป็นคนเดียวกันค่ะ

ร้านค้าแห่งนี้มีผัก ผลไม้และอาหารเอเชียหลายอย่างขาย มิพอแค่นั้นก็มีอาหารสด ผลไม้สด ๆ ที่อิมพอร์ตมาจากเมืองไทยเยอะทีเดียวค่ะ ยีนส์คิดว่าร้านนี้น่าจะไปรับของมาจากเมือง Houston รัฐ Texas เพื่อมาขายต่อที่นี่ค่ะ

เมื่อเข้าไปถึงจุดแรกทางด้านขวามือสุด เห็นผักแบบเอเชียวางเรียงราย สมองของยีนส์ก็พลันคิดเมนูอาหารต่าง ๆ ขึ้นมาทันทีเลยค่ะ

 




แฟนสนับสนุนให้ยีนส์เลือกซื้ออาหารได้ตามใจชอบ + เต็มที่ แถมแฟนยังทำหน้าที่ช่วยเข็นรถเข็นให้ยีนส์ด้วย พอเดินมาเห็นลำใยจากไทยแลนด์ ทำเอายีนส์น้ำลายไหลเลยค่ะ ต้องซื้อซะหน่อย ไม่ได้ทานนานแล้ว ราคาก็ตกประมาณปอนล่ะ 1.79 เหรียญค่ะ

 



ยีนส์แวะซื้อเครื่องในหมูไว้ทำต้มจืดค่ะ พร้อมทั้งไม่ลืมซื้อตับหมู่ด้วยค่ะ เพราะอยากทานตับหวานเหลือเกิน มิพอแค่นั้นก็มีเนื้อและเครื่องในไก่ วัว หมู ไว้จำหน่ายหลายส่วนด้วยค่ะ เสร็จแล้วก็แวะมาซื้ออาหารทะเลสด ๆ กันหน่อย เห็นแล้วอยากจับกุ้งไปย่างจังเลยค่ะ ยิ่งอากาศหนาว ๆ แบบนี้น่าย่างที่สุดค่ะ

 



ยีนส์ซื้อกุ้งไปหลายปอนด์ เพราะราคากุ้งที่นี่ถูกกว่าเมืองที่ยีนส์อยู่ประมาณสี่เหรียญดอลล่าร์ค่ะ นอกจากนั้นก็ซื้อปลานิลทอดสองตัวใหญ่ ๆ ซึ่งก็จำไม่ได้ว่าราคาปอนด์ละเท่าไร รุ้แต่ว่าปลานิลทำความสะอาดอย่างดี ทอดกรอบใส่ถุงให้เรียบร้อย ราคาตกอยู่ที่ประมาณ 7 เหรียญ สำหรับยีนส์กับแฟนถือว่าถูกมาก ๆ ไม่เคยซื้อปลานิลทอดอย่างนี้ได้ถูกมาก่อน (ในอเมริกา)

ปลามีหลายชนิดให้เลือกค่ะ แต่เสียดายไม่มีปลาช่อนค่ะ

 



น้องกบก็มีนะคะ จะเชือดสด ๆ หรือจะเอาแบบตายแล้วก็มีค่ะ ยีนส์ไม่ได้ซื้อหรอกค่ะ กลัวบาป ยอมไปทานขากบที่ร้านบุปเฟ่คนจีนในเมืองที่อาศัยอยู่ดีกว่าค่ะ อร่อยกว่ากันเยอะ แถมไม่บาปด้วย ภาพนี้เห็นมันน่ารักและน่าสงสาร จึงเก็บภาพมาฝากค่ะ

 



หอยนี้ไม่รู้เขาเรียกว่าหอยอะไร เพราะเกิดมายังไม่เคยทานเลยค่ะ ... เชยไหมคะ..อิอิ หน้าตามันคล้าย ๆ หอยสังข์เลย อิอิ

 




เห็นปลา ๆๆๆๆๆๆ แล้วก็อยากทานไข่ปลาจังเลยค่ะ แต่หายากมาก ๆ ค่ะ สงสัยต้องรอกลับไปทานที่เมืองไทยแล้วค่ะ

 



ภาพนี้น้องปูทั้งหลายค่ะ เป็นปูม้าและปูตัวเมียล้วน ๆ ค่ะ ราคาไม่แพงเลยนะคะ ตกอยู่ที่ 2. 67 เหรียญต่อปอนด์ค่ะ

 



อันนี้หอยตลับค่ะ เอามาผัดแบบผัดหอยลายแซ่บทีเดียวค่ะ อยู่ที่รัฐนี้หาหอยลายยากมาก ๆ ค่ะ จึงต้องใช้หอยตลับแทนค่ะ อิอิ

 



ภาพนี้เป็นปูแคนาดาค่ะ ตัวใหญ่มาก ๆ ยังไม่ได้ทานเลยค่ะ เพราะรอบนี้อาหารมีเยอะมากแล้ว แต่รอบหน้าคงต้องลองซื้อมาทำอาหารดูสักครั้งค่ะ

 



ทั้งร้านมีอาหารและเครื่องปรุงหลายอย่างให้เลือก เหมือนกับการได้ไปเดินตลาดในเมืองไทยเลยค่ะ

 



พอเดินมาสักพักเห็นทุเรียน ทำไมไม่รู้สึกหิวเลย ปกติยีนส์เป็นคนที่ชอบทุเรียนมาก ๆ แต่ทุกครั้งที่เข้าหน้าหนาว ยีนส์ไม่แตะทุเรียนเลยค่ะ เป็นอะไรที่แปลกมาก หรือว่าช่วงอากาศหนาว ๆ ยีนส์ไม่ชอบทรมานตัวเองด้วยการต้องนั่งปอกทุเรียนเองก็ไม่รู้ ทำให้ไม่เกิดอาการหิวเลยสักนิด

ยีนส์ยอมรับว่าชีวิตที่อยู่ในอเมริกาให้สิ่งดี ๆ กับตัวเองไปอีกแบบ ที่สำคัญสอนให้เราทำอะไรได้ด้วยตัวเองเยอะทีเดียว ตอนอยู่เมืองไทยยีนส์ปอกทุเรียนไม่เป็นหรอกค่ะ เพราะไปซื้อทีไรแม่ค้าพ่อค้าคอยบริการช่วยปอกให้ทุกที แต่มาอยู่ที่นี่ต้องปอกเองนะคะ ใครปอกไม่เป็นก็อดค่ะ อิอิ

 



หลังจากที่ซื้ออาหารเสร็จแล้ว ก็พากันเดินทางไปเที่ยวดาวน์ทาวน์ของรัฐนี้ แต่เนื่องมาจากยีนส์และแฟนเดินทางโดยอาศัยแผนที่เส้นทางจากเวบ expedia.com ทำให้หลงทางอยู่ตลอดค่ะ ที่สำคัญการมาเที่ยวในดาวน์ทาวน์ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของสองเราด้วยค่ะ

 



อากาศที่นี่หนาวมาก ๆ ค่ะ ประมาณ 40 ดีกรีค่ะ แต่เพราะรัฐนี้มีลมค่อนข้างแรง ทำให้อากาศที่หนาวอยู่แล้ว ยิ่งหนาวมากขึ้นค่ะ

การหลงทางของเราสองคนต้องขับรถวนไปมา สุดท้ายมาจอดถามทางที่ลานสเก็ตน้ำแข็งค่ะ

 



เจ้าหน้าที่ในลานสเก็ตใจดี บอกทางให้เสร็จสรรพ จากนั้นก็พากันขับรถเข้าไปในดาวน์ทาวน์ค่ะ

 



มาถึงแล้วค่ะ เป้าหมายที่เราตามหามานานแสนนาน Brick Town

 



Brick Town เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อในตัวเมืองหลวงของรัฐนี้ค่ะ ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาที่มีร้านอาหาร โรงแรม และตึกอาคารต่าง ๆ เยอะทีเดียว แถมมีร้านแกลเลอรี่เยอะด้วยค่ะ

 




ตึกของเขาส่วนใหญ่จะมีไม่แตกต่างกันมากนัก ก็คือสีอิฐ มีทั้งสีเข้มและสีจาง ๆ ค่ะ

 




พอมาถึงตรงนี้ขอถ่ายภาพที่ระลึกหน่อยค่ะ เดี๋ยวตอนแก่จะได้ดูภาพย้อนอดีตของตัวเองได้

 




พอเดินมาได้ครึ่งทาง "ที่รักขา ยีนส์ลืมกระเป๋าเอาไว้ที่รถค่ะ ขอกลับไปเอาก่อนได้ไหม"

"ครับ กลับไปเอากระเป๋าก่อนดีกว่า แล้วค่อยเดินกลับมาเที่ยวกันกันต่อ"

แฟนยีนส์น่ารักที่สุดเลยค่ะ เอาใจยีนส์ตลอด ไม่เคยโกรธ ไม่เคยเคือง ทำให้ยีนส์อยากจะหอมแก้มแฟนที่สุดเลยค่ะ ได้แต่แอบคิดจะจุ๊บ ๆๆๆ (แต่ก็ไม่ได้จุ๊บค่ะ ยีนส์เก็บไว้จุ๊บที่บ้านค่ะ เพราะไม่ค่อยคุ้นกับวัฒนธรรมจุ๊บนอกบ้านสักที )

ระหว่างทางนั้น เห็นธงชาติอเมริกันพลิ้วไหวสง่าเหลือเกิน จึงต้องเก็บภาพสักหน่อย แม้ว่าประเทศนี้จะไม่ประเทศบ้านเกิดเมืองนอน แต่ก็เป็นประเทศที่ยีนส์รักไม่น้อยกว่าประเทศไทยเราค่ะ

 



เมืองหลวงนี้ ทางริมฟุตบาทจะมีอิฐบล็อกวางเรียงเป็นทางเดินสวยงาม แถมยังมีชื่อผู้คนสลักไว้อีกต่างหาก ซึ่งก็เป็นประชาชนทั่วไปหลากหลายอาชีพค่ะ ยีนส์เคยเห็นมหาวิทยาลัยที่แฟนเรียนปริญญาเอกอยู่เท่านั้นที่มีการสลักชื่อนักศึกษาที่เรียนจบบนก้อนอิฐและทำเป็นทางเดิน แต่ที่เมืองนี้เขาก็ทำเช่นเดียวกันค่ะ แต่ทำในแบบประชาชนทั่วไปค่ะ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าที่อื่น ๆ ในรัฐอื่น ๆ เขาทำเช่นเดียวกันหรือไม่

 



มาถึงแล้วค่ะ River Walk ของคนรัฐนี้ค่ะ ลักษณะการสร้างนั้นก็ดูคล้าย ๆ River Walk ที่เมือง San Antonio รัฐ Texas ค่ะ แต่สวยสู้ทางรัฐ Texas ไม่ได้ เพราะที่นี่ค่อนข้างเงียบ หรืออาจจะเป็นเพราะว่าอากาศหนาวก็ไม่รู้

 



มีเรือให้บริการผู้คนได้นั่งชมเที่ยวด้วยค่ะ


 



บรรยากาศเงียบสงบ ร่มรื่นและก็สะอาดสะอ้านดีทีเดียว แต่หนาวมาก ๆ เลยค่ะ


 




ช่วงนี้ไม่มีคนมาเก็บใบไม้เลยค่ะ ทำให้มีใบไม้เกลื่อนทีเดียว แต่ก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบค่ะ

 



น้ำคงจะเย็นน่าดู แต่น้องเป็ดทั้งหลายว่ายน้ำสนุกสนานกันค่ะ ยีนส์ยอมรับว่าชื่นชมคนอเมริกันส่วนหนึ่ง ที่ผู้คนส่วนใหญ่ให้การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมพอสมควร แม้แต่คลองที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแบบนี้ ก็ยังคงความเป็นธรรมชาติไว้เยอะทีเดียว เห็นได้จากภาพน้องเป็ดที่ว่ายน้ำเล่นไปมาค่ะ อยากให้คลองแสนแสบบ้านเราเป็นแบบนี้บ้างจัง คงจะมีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวเยอะน่าดู แต่อีกใจหนึ่งก็ห่วงชีวิตน้องเป็ดไม่น้อย เกรงผู้ไม่ประสงค์ดีจะจับไปทำลาบค่ะ

 



เรือสีเขียวเหลืองเป็นเรือบริการ พานักท่องเที่ยวนั่งชมวิวค่ะ ยีนส์ว่าเรือลำนี้น่าจะมีสีแดงกับเหลืองนะคะ จะได้ชวนพี่ ๆ เพื่อน ๆ พันธมิตรและนปก. ทั้งหลาย มานั่งเรือลำเดียวกันค่ะ แบบว่ายีนส์อยากให้พี่ ๆ เพื่อน ๆ เขารักกันมากกว่านี้นะคะ อิอิ (หยอกเล่นนะคะ)

 



อีกจุดหนึ่งที่โดดเด่นไม่น้อยไปกว่ากันค่ะ เพราะเป็นต้นน้ำของลำคลองแห่งนี้ค่ะ

 




ที่แท้ก็มีสามสาวแอบตักน้ำมารดลงที่นี่ ๆ เอง ถึงว่าทำไมน้ำเย็นเหลือเกิน หุ ๆ (หยอกเล่นค่ะ)

 



ยีนส์ชอบมุมนี้ค่ะ เพราะมีธงหลากหลายเรียงแถวยาว ประสานกับแม่น้ำที่ถูกสร้างขึ้น

 




คนนี้สุดที่รักของยีนส์ค่ะ น่ารัก น่ากอดที่สุด อย่าอิจฉากันนะคะ

 




ขอเป็นนางแบบเคียงคู่กับเสาหลักที่จารึกชื่อบุคคลที่ก่อสร้างสถานที่แห่งนี้เสียก่อนนะคะ

 



ช่วงนี้ใบไม้เริ่มเปลี่ยนสีและร่วงโรยไปตามฤดูกาลค่ะ

 



อากาศในตอนเย็นยิ่งหนาวค่ะ

 



ใครไม่กลัวหนาวก็มานั่งเรือได้นะคะ แต่คนขับไม่รู้ไปไหน สงสัยแอบไปนอนผิงไฟค่ะ

 



จุดทางเดินขึ้นไปที่ร้านอาหารและแกลเลอรี่ต่าง ๆ ของตึกแห่งนี้ค่ะ ช่วงนี้ได้มีการประดับประดาไฟและต้นคริสต์มาสกันแล้วค่ะ

 



เป็นอีกศิลปะชิ้นหนึ่งที่เห็นแล้วต้องขอเก็บภาพมาไว้สักหน่อย ใจก็นึกถึงสุภาษิตของไทย "เข็นครกขึ้นภูเขา" แต่คนนี้คงจะเข็นก้อนหินกลม ๆ แน่เลยค่ะ

 



เข็นยังไงก็ไม่ขึ้น เพราะยีนส์ยืนบังไว้ค่ะ หุ ๆ

 



ตรงลานด้านหน้าก็มีการประดับประดาไฟคริสต์มาสค่ะ

 



ภาพแฟนกับต้นคริสต์มาสที่สูงที่สุดของเมืองนี้ค่ะ

 


ยีนส์ขอเป็นนางแบบติดกับต้นคริสต์มาสด้วยค่ะ

 




ภาพนี้ยิ้มหนาว ๆ ยิ้มแห้ง ๆ แต่เป็นยิ้มอย่างจริงใจและมีความสุขที่แฟนพามาเที่ยวค่ะ


 



สเตเดี่ยมของเมืองนี้ค่ะ เขาเรียกว่า "AT&T Ballpark, home of the Oklahoma Redhawks and Big XII Baseball" ค่ะ สงสัยจะไว้เล่นกีฬาเบสบอลโดยเฉพาะ หรือว่ามีกีฬาอื่น ๆ ด้วยหรือเปล่าน๊า ไว้จะไปสืบดูก่อน แล้วจะมาบอกทีหลังนะคะ

 



พอเดินมาทางด้านหน้า เห็นท้องฟ้ามืดครึ้ม ทำให้ใจก็กลัวไปด้วย ชอบนึกถึงภาพยนต์เรื่อง The day after tomorrow ทุกทีเลยค่ะ

 



ชอบอเมริกาตรงที่เขามีหนังสือพิมพ์และแม็กกาซีนบางแห่งแจกให้อ่านฟรีด้วยค่ะ เหมาะสำหรับคนที่รักการอ่านและชอบสะสมของฟรีค่ะ คิคิ

 



เดินมาขึ้นรถกลับบ้านกันค่ะ คงจะอยู่ต่อไม่ได้ เพราะหนาวเหลือเกิน อยากกลับไปนอนตีพุงที่บ้านมากว่าค่ะ

 



เส้นทางไปบ้านยีนส์ค่ะ อยู่ไม่ไกลกับเมือง Dallas มากนัก ไว้มีโอกาสว่าง ๆ จะต้องไปเที่ยวเมืองนี้ให้ได้ค่ะ

 



บรรยากาศในช่วงค่ำตามท้องถนน มีรถวิ่งผ่านไปมาหลายคันเลยค่ะ

 




จำได้ว่ามีบล็อกเพื่อนคนหนึ่งบอกยีนส์ว่า คืนวันเกิดของยีนส์ จะได้เห็นภาพพระจันทร์ยิ้มแฉ่งด้วยค่ะ

 



แฟนบอกยีนส์ว่า "พระจันทร์ยิ้มในคืนนี้ เพราะคนเกิดวันนี้ยิ้มน่ารัก" ปากหวานที่สุดเลยสุดที่รักของยีนส์

 



พอมาถึงบ้าน แฟนก็พาไปสั่งเค้กที่ห้าง Wal-Mart ค่ะ เพราะเป็นห้างเดียวที่หรูที่สุดในเมืองที่ยีนส์อยู่ค่ะ วันเกิดปีนี้มีแต่สีชมพูค่ะ ของขวัญวันเกิดก็สีชมพู สงสัยแฟนอยากให้ยีนส์ย้อนอายุกลับไปเมื่อ 15 ปีอีกครั้งนะคะ

 



มาเป่าเค้กกับยีนส์นะคะ ฉลอง 30 ปีที่มีวันนี้ค่ะ

 



ทุกครั้งที่มีวันเกิด แฟนจะเป็นผู้ชายที่จุดเทียนให้ยีนส์เสมอ เขาเปรียบเสมือนแสงสว่างแห่งชีวิตที่ยีนส์พบเจอค่ะ วันเกิดปีนี้รู้สึกภูมิใจที่เกิดเป็นลูกสาวพ่อกับแม่ ภูมิใจและเป็นเกียรติที่ได้แต่งงานกับแฟนค่ะ ภูมิใจที่มีพี่น้องและเพื่อนฝูงที่น่ารัก ขอบอกจากใจซึ้งใจทุก ๆ คนมาก ๆ เลยค่ะ

 



เป่าเค้กกันนะคะ

 



ภาพคู่ของค่ำคืนนี้ ราตรีแห่งความรัก ความสุข และความอบอุ่นของสองเราค่ะ

 





 




PROFESSIONAL PHOTOGRAPHY

Debra's Wedding photos
Julian's Portraits
Christian and Pablo's Wedding Photos
Vivian and Zachary's Portraits
Landscapes
Flower Collection photos
My garden in Lawton article
Summer 2013 article
My birthday's photos
Birthday's pictures 2008
American Indian photos article
Our life in Oklahoma 2008 article
Our memories article



[1]

Opinion No. 1 (133301)

ขอบคุณจ้าที่เอารูปแห่งความสุขมาฝาก...ทำให้พี่สุขใจไปกับเราด้วย..

By พี่ลานนา (wachilana-at-hotmail-dot-com)Date 2010-01-19 14:26:20 IP : 123.200.196.224



[1]


Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail *
Don't Display E-mail


Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones