ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletNOLA-NOLIE
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


เมื่อหนูอยากเป็นลูกลิง+ดาวลูกไก่และในชีวิตจริง article

 




 

 

 



เมื่อครั้งที่หนูอายุ 7 ขวบ ในหมู่บ้านของหนูยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ทุก ๆ ค่ำคืนหลายครัวเรือนล้วนแต่มีแสงตะเกียงนำทางให้กับชีวิต สำหรับหนูแล้วตะเกียงให้แสงสว่างที่ดีที่สุดสำหรับผู้คนในหมู่บ้าน บางค่ำคืนที่มีพระจันทร์ ไม่ว่าจะเต็มดวงหรือครึ่งเสี้ยว หนูก็ชอบแหงนมองมันเป็นประจำ แสงจันทร์นวลผ่องที่บ้านนอกของหนูสวยงามจริง ๆ เพราะท้องฟ้าไม่ค่อยมีเมฆปกคลุมมากนัก แถวบ้านนอกของหนูมีดวงดาวเต็มท้องฟ้า ไม่ว่าจะมองไปจุดไหนบนท้องฟ้า ก็ล้วนแต่มีแสงดาวกระจัดกระจายไปทั่ว

บ่อยครั้งที่ครอบครัวของหนูรับประทานอาหารเย็นเสร็จ พ่อก็มักจะพาหนูไปแวะนั่งเคี้ยวหมากที่บ้านพี่สาวคนอื่น ๆ ตลอด พ่อชอบไปนั่งพูดคุยเยี่ยมเยียนลูก ๆ และพี่น้องทุก ๆ คนเสมอ บางครั้งก็นั่งคุยกันถึงเรื่องราวทั่วไป บางครั้งก็เรื่องอดีตเก่า ๆ เมื่อสมัยหลายร้อยปีก่อนโน้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องพระเจ้าละแวกกษัตริย์ของคนเขมรก็ตาม หรือแม้แต่เรื่องลึกลับของปราสาทขอมต่าง ๆ หนูก็มักจะได้ยินพ่อและญาติพี่น้องพูดคุยกันเป็นประจำ

หนูเป็นเด็กที่ชอบไปไหนมาไหนกับพ่อเป็นประจำ บางครั้งก็นอนตักพ่อ คอยฟังพ่อเล่าเรื่องราวไปด้วย บางค่ำคืนก็เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว มีอยูวันหนึ่ง พี่สาวคนโตแกล้งถามหนูว่า “เนียงกำปู ทมโต้วเนียง จ๋องเกิดอัย” (เนียงกำปู คือ ภาษาขะแมร์ แปลว่าน้องสาวคนเล็ก คำถามก็คือ น้องเล็กโตขึ้นหนูอยากเป็นอะไรเหรอ?)

หนูไม่รอช้ารีบตอบพี่สาวทันที “เนียงจ๋องเกิดโกนสวาจ๊ะ” (หนูอยากเป็นลูกลิงค่ะ) ความไร้เดียงสาของหนู ทำให้หนูไม่รอช้าที่จะรีบตอบพี่สาวตามประสาเด็กน้อย

คำตอบของหนูทำเอาพ่อ พี่ป้า น้าอาแต่ละคนหัวเราะไปตาม ๆ กัน น้าสาวคนหนึ่งรีบถามหนูทันที “กึ๊ดยางจะนา...จ๋องเกิดโกนสวา” (คิดยังไงถึงอยากเป็นลูกลิง) พลางยิ้มไปด้วย

หนูยิ้มให้น้าสาว พลางมองหน้าพ่อนิดหนึ่ง “เกิดโกนสวา เนียงบานโฮ้บเจ้ครื้ย-งัย เฮยเนียงเก๊อะนองเลิงเดอมโดงพอง เนียงนองแบ๊ะแพล-โดงโฮ้บรื้ยงัย” (เป็นลูกลิงหนูจะได้กินกล้วยทุก ๆ วัน และหนูจะปีนต้นมะพร้าว และจะเก็บมะพร้าวกินทุก ๆ วันด้วย) คำตอบของหนูทำเอาพ่ออดที่จะยิ้มไม่ได้ พ่อยื่นมือมาลูบผมหนูเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู

นี่แหละคือความใฝ่ฝันเด็กน้อยอย่างหนู มันคือสิ่งที่หนูใฝ่ฝันครั้งแรกในชีวิต มันคือฝันเมื่อครั้งที่หนูยังเยาว์วัย มันคือความฝันครั้งแรกที่หนูอยากจะเป็นให้ได้ พอโตขึ้นมาหน่อยหนูก็เปลี่ยนความฝันไปเรื่อย ๆ ฝันอยากเป็นเจ้าหญิงนิทราบ้าง บางครั้งก็ฝันอยากเป็น ธิดาบาดาลด้วย ขึ้นอยู่ที่ว่าละครทีวีจักร ๆ วงศ์ ๆ เรื่องไหนที่ดังที่สุดในตอนนั้น นอกจากนั้นหนูก็ฝันอยากไปเยี่ยม มานีกับชูใจบนท้องฟ้าด้วย

เมื่อสมัยเด็ก ๆ หนูมักจะคิดว่ามานี ชูใจ ปิติ มานะ วีระ จันทร ดวงแก้ว ครูไพลิน และทุก ๆ ตัวละครในหนังสือที่หนูเคยเรียนในชั้นประถมนั้น ล้วนแต่อาศัยอยู่บนท้องฟ้าทั้งหมด แม้แต่พระมหากษัตริย์ของเรา หนูก็เคยคิดว่าพระองค์ท่านอยู่บนท้องฟ้าเช่นกัน ตอนที่หนูยังเป็นเด็กอยู่นั้น ทุก ๆ วันศุกร์หลังเลิกเรียน หนูและรุ่นพี่จะได้ร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีตลอด และพื้นที่ ๆ หนูอยู่จะต้องหันหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ นั้นก็หมายถึงจุดที่ตั้งของกรุงเทพนั่นเอง ในตอนนั้นหนูไม่รู้หรอกว่าทำไมพวกเราทุกคนต้องหันหน้าไปทางนั้นด้วย เพราะทางนั้นเป็นที่ตั้งของไร่หนูด้วย

แต่ด้วยความที่หนูยังเด็ก หนูมักจะคิดว่าหันหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ แล้วถวายคำนับ จากนั้นก็ร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี หนูก็มักจะมองดูท้องฟ้าตลอด และก็คิดตามไปด้วยว่าพระมหากษัตริย์ของพวกเรา จะเห็นพวกหนูร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีบ้างไหม บางครั้งหนูก็ยกมือไหว้ท้องฟ้า เพราะคิดว่าพระองค์ท่านอยู่บนท้องฟ้าจริงๆ สมัยเด็ก ๆ หนูไม่รู้จักกรุงเทพหรอก พ่อของหนูไม่เคยให้พี่ ๆ คนไหนเข้าไปทำงานที่กรุงเทพเลยสักครั้ง หนูกับพี่ ๆ ทุกคนเลยไม่เคยรู้ว่ากรุงเทพเป็นแบบไหน แล้วที่นั่นมันมีอะไรดีเหรอ ทำไมผู้คนในหมู่บ้านบางครอบครัว มักจะสนับสนุนให้ลูกไปอยู่กรุงเทพกันนักหนา

ในช่วงฤดูหนาวของปีหนึ่ง หนูเคยนอนผิงไฟกับพ่อ หนูมีโอกาสได้นอนมองดูดาวบ่อย ๆ หนูมักจะถามพ่อเรื่องนั้นเรื่องนี้ตามประสาเด็กอยากรู้

หนูชี้ไปที่ดาวดวงใหญ่ซึ่งมีมุมทำฉากเหมือนคันไถ “โอว...นุประกายเอิ้ย?” (พ่อค่ะ นั่นดาวอะไรค่ะ?) เป็นคำถามที่เด็กช่างสงสัยอย่างหนูมักจะเอ่ยถามพ่อเป็นประจำ

พ่อแหงหน้ามองตามมือของหนู พลางบอกหนู “ประกายประจูรโกน” (ดาวคันไถลูก) เสียงตอบของพ่อยังคงเขร่งขรึมเหมือนเคย แต่ก็แฝงไปด้วยความอบอุ่นที่เห็นได้ชัด

หนูมองเห็นดาวกลุ่มหนึ่งซึ่งส่องแสงเจิดจ้า พร้อมทั้งมีดาวน้อย ๆ อยู่รวมกันประมาณเจ็ดดวง “โอว...ประกายนุประกายเอิ้ย...ยางกะโกนประกาย ละออยางจะนับ” (พ่อค่ะ ดาวนั้นดาวอะไรเหรอค่ะ? เหมือนเป็นลูกดาวเลยค่ะ มันสวยมาก ๆ ค่ะ) คำถามของหนูทำให้พ่ออดขำไม่ได้

พ่อรีบตอบทันที “ประกายโกนเมื้อนโกน” (ดาวลูกไก่ลูก) จากนั้นพ่อก็อธิบายเรื่องดาวลูกไก่ให้หนูได้ฟังด้วย หนูตั้งใจฟังพ่ออย่างสนอกสนใจ พอพ่อพูดจบหนูก็รีบบอกพ่อทันที

“โทมโต้ว เนียงจ๋องเกิดประกายโกนเมื้อนตู๊ด ๆ โกนเมื้อนทม ๆ โอยเอ้าะบองกีเกิด เนียงโอยโอวเมิ้นตองเกิดประกายแม-เมือน เนียงโอยโอวเกิดประกายโอวเมือน เนียงนองตามรัวสีพองโอวโตวกรุปบอน” (โตขึ้น หนูอยากเป็นดาวลูกไก่ตัวเล็ก ๆ ค่ะ หนูจะให้พี่ ๆ เป็นดาวลูกไก่ตัวใหญ่ ๆ หนูไม่ให้พ่อเป็นดาวแม่ไก่ แต่หนูจะให้พ่อเป็นดาวพ่อไก่ หนูจะเดินตามหากินกับพ่อไปทุก ๆ ที่ค่ะ) ความไร้เดียงสาของหนูทำให้พูดไปตามที่รู้สึกนึกคิดได้ตลอด หนูเป็นเด็กที่ไม่คิดเปล่าแต่กลับเป็นเด็กที่ชอบจินตนาการเสียด้วย คำพูดของหนูทำให้พ่ออดยิ้มไม่ได้ หนูชอบรอยยิ้มของพ่อที่สุด เพราะดูอบอุ่นมากกว่าสิ่งใดในโลกนี้

ค่ำคืนนั้นหลังจากนอนดูดาวและพูดคุยเรื่องดาวกับพ่อเสร็จแล้ว หนูก็นอนหลับไปโดยไม่รู้สึกตัว พ่อยังคงเอาผ้าห่มมาห่มให้หนูตลอด พ่อไม่ค่อยจะนอนห่มผ้ามากนัก เพราะพ่ออยากให้หนูและพี่สาวอีกคนหนึ่งได้ห่มผ้ามากกว่า ในตอนนั้นหนูไม่รู้ว่าพ่อหนาวหรือไม่ แต่หนูรู้เพียงว่า ทุกค่ำคืนที่หนูได้นอนข้าง ๆ พ่อ หนูรู้สึกอบอุ่นใจเป็นอย่างมาก

เวลาที่หนูนึกถึงเรื่องราวเก่า ๆ หนูมักจะคิดถึงพ่อเสมอ คิดถึงผ้าห่มเก่าผืนนั้น หนูไม่รู้ว่าพ่อเคยจำได้ไหม ว่าครั้งหนึ่งหนูมักจะบอกพ่อว่า หนูอยากเป็นลูกไก่ตัวเล็ก ๆ ที่พร้อมจะเดินหากินกับพ่อไปทุกที่ กลุ่มดาวลูกไก่ดวงนั้น มันเป็นเพียงความฝันในส่วนหนึ่งของชีวิตหนูเท่านั้น และหนูก็ยังจดจำมันได้ตลอด ด้วยเหตุผลของเด็กบ้านนอกคนหนึ่ง หนูว่าดาวมันช่างสวยงาม ดาวไม่ต้องทำงาน และถ้าหนูเป็นดาว นั่นก็หมายถึงว่าหนูไม่ต้องทำงานด้วย หนูจะได้ท่องเที่ยวไปทุกที่และดินแดนที่หนูอยากไป แถมมีพ่อไปไหนมาไหนกับหนูด้วย

ในวันนี้หนูไม่ได้เป็นดาวลูกไก่เหมือนที่เคยฝันในตอนเด็ก ๆ แต่หนูเป็นผู้หญิงที่เวลาเหนื่อยล้ามักจะมองดูดวงดาวเสมอ หนูชอบฟังเพลง “ถามดาว” มาก เพราะบทเพลงนี้มันเหมือนชีวิตของหนูยิ่งนัก ยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา หนูไม่เคยรู้หรอกว่าหนูจะต้องมาอยู่ ณ จุดนี้ หนูไม่เคยคิดหรอกว่าตัวเองจะมาไกลขนาดนี้ หนูเคยฝันแค่อยากเป็นดาวลูกไก่ตัวเล็ก ๆ เดินหากินกับพ่อไปวัน ๆ เท่านั้น ไม่เคยคิดไม่เคยฝันจะมาไกลขนาดนี้

หนูอยากบอกพ่อว่า...ความฝันของหนูที่อยากเป็นดาวลูกไก่ตัวเล็ก ๆ นั้น มันไม่ได้เป็นจริงแล้ว หนูเป็นได้แค่ผู้หญิงที่ชอบเพลง “ถามดาว” เท่านั้นเอง

เมื่อคืนวานนี้หลังจากที่หนูอ่านหนังสือเสร็จแล้ว หนูก็มานั่งเขียนเรื่องสั้นเป็นภาษาอังกฤษเหมือนเดิม เป็นเรื่องที่หนูเขียนไว้เมื่อเดือนที่แล้ว หนูมานั่งปรับปรุงแก้ไขเรื่องแกรมม่าให้ดีขึ้น “วีถีชีวิตสาวบ้านและคำสัญญาของพ่อ” (The last promise of my father) เรื่องสั้นเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเขียนเป็นภาษาไทย หรือภาษาอังกฤษ หนูก็ร้องไห้ได้ตลอด หนูร้องไห้ได้ทุกภาษาที่หนูจิตนาการ หนูคิดถึงพ่อมาก และหนูก็รู้ว่าพ่อคงคิดถึงหนูเช่นกัน หลังจากที่หนูเขียนเรื่องนี้จบแล้ว หนูก็เข้านอนตามปกติ เพราะตอนเช้าหนูจะต้องตื่นแต่เช้าไปเรียนหนังสือตามเดิม

พอหนูหลับตาได้สักพัก หนูก็ฝันว่าพ่อมาหาหนูอีกตามเคย ในฝันนั้น หนูเห็นพ่อมาตามให้หนูไปรับประทานอาหารกับพ่อ หนูมองเห็นพี่ ๆ ทุกคนนั่งร่วมวงรับประทานอาหารด้วยกัน ทุกๆ ภาพในฝันนั้น หนูไม่เคยโตเลยสักครั้ง หนูยังเป็นน้องคนเล็กของพี่ ๆ และยังเป็นลูกสาวคนเล็กของพ่อตลอด แม้แต่ในฝันพ่อก็ยังคงตักกับข้าวและอาหารดี ๆ ให้หนูได้รับประทานเป็นประจำ หนูมีความสุขมากที่ได้ฝันเห็นพ่อ แม้มันจะเป็นเพียงความฝัน แต่มันก็ทำให้หนูมีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง และค่ำคืนแห่งความสุขที่หนูใช้ชีวิตอยู่กับความฝันก็ต้องมีอันต้องจบด้วยเสียงนาฬิกาปลุกทุกที บ่อยครั้งที่หนูไม่อยากจะตื่นขึ้นมา และอยากนอนหลับตามฝันของตัวเองอีกต่อไป แต่หนูก็ไม่สามารถทำได้ เพราะในโลกความจริงในชีวิตของหนูนั้น มันรอให้หนูผจญภัยและต่อสู้กับมันอยู่ตลอด

ในวันนี้หนูกำลังทำในสิ่งที่ตัวเองใฝ่ฝันมานานแสนนาน มันอาจจะเหนื่อยและยากนิดหนึ่ง แต่หนูก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด แม้ว่าความฝันนี้จะไม่ใช่ความฝันครั้งแรกของหนู แต่หนูก็จะพยายามทำมันให้ดีที่สุด หนูได้รับกำลังใจจากคนที่หนูรัก มีพี่น้องและเพื่อน ๆ ทุกคนคอยมอบกำลังใจให้หนูมาตลอด หนูจะพยายามทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด อีกแค่สองสามด่านทุกอย่างก็คงผ่านไปด้วยดี ไม่ว่าผลออกมาจะเป็นอย่างไร หนูจะต่อสู้ให้สมกับเป็นลูกสาวของพ่อ และจะพยายามให้ทำให้ดีที่สุดเท่าที่หนูจะทำได้




Writing in Thai

Enjoy Life and Be Happy article
A Wave of Love (นวนิยายเรื่อง คลื่นรัก พายุหัวใจ) article
เธอคือ "สามกาญจนา" article
เพื่อชีวิตที่ไม่ใช่เพื่อเธอ article
คำสัญญาที่พรากเธอไป article
เลือดข้น แต่ใจคนจาง article
ทำดีในมุมมองที่แตกต่าง article
คนที่เคยใจดีในวันนั้น article
เข้าใจชีวิตและหัวใจเราเอง article
วิถีคนขยันที่แสนดื้อ article
วันแม่ของเด็กกำพร้า...ชีวิตที่ขาด article
กระโปรงบาน คอซอง แอบชอบรุ่นน้อง ม.3/1 ละลมวิทยา article
30 พฤศจิกายนของทุกปี article
"น้องเนาะ" ความฝันที่เคยเกิดขึ้นจริง article
The Leech (ปลิง...ฝันร้ายในชีวิตจริง) ตอนที่ 1 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 16 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 15 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 14 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 13 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 12 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 11 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 10 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 9 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 8 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 7 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 6 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 5 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 4 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 3 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 2 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 1 แรกเริ่มการเป็นสะใภ้ article
มนต์รักข้ามคลอง article
รวมบันทึกความรู้สึกที่งดงาม ปี 2015 ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า สหรัฐอเมริกา article
ภาพเล่าเรื่องราว...ปลายซัมเมอร์ที่งดงาม (August 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (June 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (May 28, 2014)
ความทรงจำวันวานระหว่างเราสองคน article
Spring 2014 at Lawton Oklahoma article
ชีวิตที่ไม่แน่นอน...แต่ใจที่มั่นคง (September 1, 2012) article
ฝันที่มีชีวิต...Associate of the month....(November 2011) article
บันทึกชีวิต.....หนึ่งชีวิตที่ฉันเกิดมา...เทียบไม่ได้กับสี่แผ่นดินที่พ่อสัมผัส article
บันทึกชีวิต รักสุดท้ายที่ปลายปืน article
ฉันนี่แหละ เพื่อน "เรยา" ตัวจริง (ของแท้) article
ด้วยดวงใจหนึ่งเดียว article
หน้าที่การงาน เที่ยวกิน ศิลปะ กับคู่รักอารมณ์ดี article
ความจำฝังใจความฝันน่ากลัว.....(ความจริงเธอยังคงมีฉันตลอด) article
บันทึกความทรงจำ...น้องเนาะ (มุย กันทรารมย์) article
ลำดวนสามกลีบ (บันทึกความทรงจำระหว่างคำว่าเพื่อน)
บันทึกความทรงจำในหัวใจ.....แค่เพียงฝันร้ายในความรักที่สวยงาม article
เรื่องเล่าในความทรงจำ....ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
บันทึกเรื่องเล่าในอดีต สาวเบบี๋ซิท (เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคนขอให้หนูเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝรั่ง) article
ความทรงจำเจ็บลึกยาวนาน "อภัยได้แต่ไม่เคยลืม" article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน...ไฟไหม้และหัวใจที่ติดดิน article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน....ตอน...(: เสียตังค์ห้าบาทดูของประหลาดกัน:) article
เรื่องเล่าต่างแดน...เพื่อรัก..เพื่อสองเรา...และเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง article
ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตที่มีเจ้าเป็นดั่งลูกชาย "กัมโบ" น้อย
วิถีชีวิตสาวบ้านนา...และคำสัญญาของพ่อ article
เธอคือ ดร. ในดวงใจ article
เรื่องเก่า ๆ อยากเล่าให้ฟัง ตอนที่ 1 เหตุผลที่พ่อไม่ยอมนั่งเครื่องบิน article
เจ้ากัมโบน้อย (Gumbo) สมาชิกใหม่ในครอบครัว article
เพียงแค่ฝันร้าย.....ชีวิตสาวบ้านนา (แรกเริ่มของความฝัน)
"พ่อ" ผู้ชายที่มีแต่ให้ โดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ article
ความจำฝังใจ...ความฝันน่ากลัว (บันทึกความฝันเดือนเมษายน 2553) article
นิยายเรื่อง สาวไทย สะใภ้ Texiana article
ภาพเรื่องเล่างาน Scissortail Creative Writing Festival 2010 article
ถ้าพี่ไม่กลับ..ไปรับหลานมาอยู่ด้วย article
คุณไสย์และชีวิตชายผ้าเหลือง article
บันทึกเรื่องราวความทรงจำชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน" (Sony & DDK, Thailand) article
บันทึกเรื่องราวชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน (PSK & Seagate)" article
ความฝันของสาวรากหญ้า article
ส่วนเกินของหัวใจ...ตอน มือที่สามอย่างไม่ตั้งใจ article
ทุกลมหายใจของผู้หญิงคนนี้ "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ" article
เรื่องเล่าต่างแดน...สิ่งที่ดีที่สุดในรอบปีนี้ (The Saints ) และเรื่องราวทั่วไปในชีวิต article
เรื่องเล่าต่างแดน...Trust Fund และ Living Trust / Life Estate เกี่ยวพันกันอย่างไร article
บันทึกเรื่องเล่าทั่วไป.....สิ่งที่ฉันเป็นอยู่....สิ่งที่เคียงคู่ด้วยใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...เขียนเช็คเด้ง ติดหนี้ธนาคาร ค้างหนี้บัตรเครดิต ใครว่าไม่สำคัญ article
เรื่องเล่าต่างแดน...วันขอบคุณพระเจ้าและเรื่องราวของเราในวันนี้ article
ภาพเก่าเล่าเรื่อง ครอบครัวร่วมกันทำบุญเพื่อพ่อและแม่ในปี 2006 article
เรื่องเล่าครั้งเยาว์วัย...พ่อหลวงในดวงใจของพ่อ article
จดหมายถึงพ่อ...จากลูกสาวคนเล็ก article
หากแม้เลือกเกิดได้ (ผู้หญิงคนนี้ชื่อสมหมาย) article
ความทรงจำ...ชายแดนกัมพูชา article
ความจำฝังใจ ความฝันน่ากลัว article
คุณไสย์...และหัวใจของพ่อ article
แอบดูเป็น...แอบลุ้นแทบตาย article
มดแดงและนมของหนู article
คุณค่าที่เธอไม่เคยรัก.....กุมภาพันธ์
คำว่า"แม่" จากใจคนที่ไม่เคยสัมผัส และคำว่า"พ่อ" คือที่สุดในชีวิต
แหวนวงนี้ที่รอการพิสูจน์
ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยลบล้างความเร้นลับ (ผีปอบ)
เรื่องเล่าต่างแดน...ชีวิตที่ไม่ได้ปรุงแต่ง article
วันสารทขะแมร์...งัยแขเบญ...งัยโดนตา
ต้นมะพร้าวของยาย
The Best Memories of Alabama 2007 article
First Step Of My College 2007 at Auburn University article
บทกลอน...มายาริษยา article



Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail 
Don't Display E-mail



Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones