ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletNOLA-NOLIE
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


มดแดงและนมของหนู article

 



หลังจากฤดูเก็บเกี่ยวผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฤดูทำไร่ก็เข้ามาแทนที่ทันที ปีนี้พ่อของหนูปลูกปอ มันสำปะหลัง และถั่วลิสงเท่านั้น พ่อของหนูทำไร่เสร็จเร็วกว่าใคร ๆ เพราะพ่อมีเงินจ้างลูกจ้างเยอะ ดังนั้นช่วงวันหยุดเสาร์-อาทิตย์หนูจึงไม่ต้องไปไร่กับพ่ออีกแล้ว และหนูก็ไม่ต้องไปเลี้ยงควายด้วย เพราะพ่อได้หาคนมาเลี้ยงควายให้ครอบครัวหนูแล้ว

ในช่วงวันหยุดเสาร์-อาทิตย์หนูจึงมีเวลาอยู่กับบ้านและเล่นกับเพื่อน ๆ ของหนูทั้งวัน วันนี้หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว หนูก็ได้ออกไปเล่นกับเพื่อน ๆ ตามเดิม หนูกับเพื่อน ๆ เล่นขายของกันในตอนเช้า พอช่วงบ่าย ๆ พวกหนูก็พากันเล่นสาวรำวง หนูกับเพื่อนผู้หญิงทั้งห้าคนซึ่งเป็นญาติ ๆ กันต่างก็เล่นด้วยกันมาตลอด เมื่อถึงคราวเล่นสาวรำวงกันทีไร หนูและเพื่อน ๆ ก็มักจะพากันไปฉีกใบตองมาทำเป็นกระโปรงบ้าง ทำเป็นเส้นผมบ้าง โดยส่วนใหญ่หนูกับเพื่อน ๆ จะเอาใบตองมาฉีกเป็นเส้นเล็ก ๆ เหมือนเส้นผม แล้วก็มัดตรงศรีษะให้เส้นใบตองยาวลงมาประบ่าเหมือนคนที่มีผมยาว ถ้าฉีกหนา ๆ พวกหนูจะเอามาทำเป็นกระโปรงไว้ใส่เต้นกัน

จากนั้นก็จะพากันเอาแป้งเด็กมาทาหน้าให้ขาว ๆ และที่ขาดไม่ได้เลยพวกหนูจะไปเอาดอกกุหลาบดินมาทาแก้มให้แดง ๆ เหมือนหางเครื่องของหมอลำ ส่วนเพื่อน ๆ ผู้ชายก็จะหากะลามะพร้าวหรือปี๊บเก่า ๆ มาตีเป็นกลองให้พวกหนูได้เต้นรำกัน ต่อจากนั้นหนูกับเพื่อนผู้หญิงก็จะพากันเต้นรำร้องเพลงกันตลอด เพลงที่พวกหนูชอบพากันร้องบ่อย ๆ ก็คงไม่พ้น เพลง อีสานเขียว หรือไม่ก็เพลง หนูไม่รู้ ของ พุ่มพวง ดวงจันทร์ สองเพลงนี้พวกหนูร้องเต้นกันไม่รู้จักเบื่อเอาเสียเลย

พอเต้นรำกันเหนื่อยแล้วหนูและเพื่อน ๆ ก็พากันไปรับประทานอาหาร บางวันหนูกับเพื่อน ๆ จะเอาข้าวมานั่งรับประทานด้วยกันที่บ้านของหนู บ่อยครั้งหนูกับเพื่อน ๆ มักจะเล่นและรับประทานอาหารด้วยกันเสมอ วันไหนที่พี่สาวและน้า ๆ ของหนูเขาใจดี พวกเขาก็จะพากันตำส้มตำให้พวกหนูได้รับประทานด้วย

วันนี้ก็เหมือนกับบางวันที่ผ่านมา พี่ป้าน้าอาของหนูมานั่งคุยกันที่บ้านน้าแก่นตามเคย หลังจากที่รับประทานอาหารเสร็จแล้ว หนูกับเพื่อน ๆ ก็พากันไปนั่งเล่นกับเขาด้วย วันนี้น้าปังไปซื้อของที่ตลาดนัดในอำเภอมา และช่วงจังหวะที่หนูและเพื่อน ๆ ไปนั่งเล่นที่บ้านน้าแก่นนั้น น้าปังก็เพิ่งกลับมาจากตลาดพอดีเลย พอน้าปังเดินมาถึงบ้าน ก็รีบเอาขนมมาแจกหนูและเพื่อน ๆ ทุกคนทันที หนูและเพื่อน ๆได้ทานขนมกันอย่างเอร็ดอร่อยและก็ฟังน้า ๆ คุยกันไปด้วย

วันนี้น้าปังซื้อของมาจากตลาดนัดเยอะแยะ แต่สิ่งที่น้าปังคุยอวดนักอวดหนาก็คงไม่พ้นเสื้อในที่เธอซื้อมาในวันนี้ เสื้อชั้นในสีชมพูอ่อน ๆ ลายลูกไม้ช่างดูสวยงามมาก หนูเห็นแล้วก็อยากดูเสียเหลือเกิน น้าปังนั้นก็คุยโม้เกี่ยวกับเสื้อในตัวนี้ไม่รู้จักเบื่อเสียที

“วันนี้ของขายที่ตลาดนัดเยอะมาก เสื้อผ้ามีแต่สวย ๆ ทั้งนั้นเลย” น้าปังรีบเล่าให้บรรดาญาติพี่น้องฟังกันอย่างถ้วนหน้า

“แล้วเอ็งได้อะไรมาบ้าง?” น้าปิ๋วรีบถามขึ้นมาทันที ผู้คนที่อยู่ในกลุ่มก็ต่างใจจดใจจ่อรอดูของที่น้าปังซื้อมาจากตลาดนัด

“ได้มาเยอะ....แต่ที่ถูกใจมากที่สุดก็คงเสื้อในยี่ห้อกุลสตรีนี่แหละ.... เพราะมันสวยและก็ถูกด้วย”

น้าปังพูดพลางหยิบเสื้อในตัวโปรดของเธอออกมาอวดทุก ๆ คน เสื้อในยี่ห้อกุลสตรีของน้าปังสีชมพูอ่อน ๆ มีลูกไม้ประดับเต็มไปหมด ที่แน่ ๆ มีตะขอข้างหลังอยู่หนึ่งอัน และมีที่กลัดตะขออยู่สามอัน
น้าแก่นญาติของหนูอีกคนก็รีบถามน้าปังด้วยความสนใจทันที

“ไอ้ปัง...เสื้อในตัวนี้สวยจริงๆ เลยว่ะ...เอ็งซื้อมากี่บาทเนี๊ย?”

“จะบอกให้นะแก่น...ตัวนี้เราซื้อมา...39...บาทเอง”

“ไหนขอดูเนื้อผ้าหน่อยสิ” น้าแก่นรีบขอดูเสื้อในของน้าปังทันที หนูและเพื่อน ๆ เห็นน้า ๆ เขาสนอกสนใจเรื่องเสื้อในขนาดนั้น ก็รีบขยับเข้ามาใกล้ ๆ น้า พลางชะเง้อมองดูเสื้อชั้นในกับเขาด้วย น้าแก่นจับดูเสื้อชั้นในพลางพลิกไปพลิกมาเพื่อที่จะดูความสวยของเนื้อผ้า

“ลายมันสวยจริง ๆ ว่ะ...แต่ลูกไม้เยอะไปหน่อย...เราไม่ชอบเพราะใส่ทีไรคันทุกที” น้าแก่นรีบตอบตามความรู้สึกของเธอ หนูเห็นน้าแก่นพูดแบบนั้นก็รีบขอดูเสื้อชั้นในบ้าง

“น้าปังค่ะ...ขอหนูดูเสื้อในหน่อยได้ไหมค่ะ?” ความที่หนูเป็นเด็กที่อยากรู้อยากเห็นก็ไม่รอช้าที่จะขอดูเสื้อในจากน้าสาวคนโปรด

น้าปังยื่นเสื้อในให้หนูดูทันที “เป็นเด็กเป็นเล็กอยากรู้จังเลยนะเรา” แถมยังพูดหยอกหนูอีกต่างหาก
หนูรีบหยิบเสื้อในมาดูทันที พลางสังเกตดูลูกไม้บนเนื้อผ้าอย่างละเอียด

“น้าปังค่ะ ...สวยจังเลยค่ะ หนูอยากใส่บ้างจัง”

น้าปังและน้าสาวคนอื่น ๆ เห็นหนูพูดแบบนั้นก็พากันหัวเราะกับความซื่อตามประสาของหนู

“อะไรกัน...ตัวเล็กแค่นี้อยากใส่เสื้อในแล้ว” น้าปังแซวเชิงค้อนให้หนูด้วยความเอ็นดู

คำแซวของน้าปังไม่ได้ทำให้หนูรู้สึกอายเลยแม้แต่น้อย แต่กลับทำให้หนูนึกอยากใส่เสื้อในให้ได้

“น้าปังค่ะ ...ทำยังไงนมหนูถึงจะใหญ่เท่าน้าค่ะ? หนูจะได้ให้พ่อซื้อเสื้อในให้หนูบ้าง”

คำถามของหนูทำเอาพวกน้า ๆ หัวเราะไปตาม ๆ กัน จากนั้นก็พากันมองหน้ากันและกันเหมือนมีอะไรอยู่ในใจ หนูไม่รู้ว่าพวกน้า ๆ กำลังคิดอะไรอยู่ หนูรู้เพียงว่าหนูกำลังรอคำตอบจากคุณน้าทั้งหลาย

“ไอ้ตังค์...น้าจะบอกอะไรให้เอ็งนะ...ถ้าเอ็งอยากให้นมใหญ่เร็ว ๆ เอ็งก็ไปจับมดแดงให้มากัดนมสิ รับรองได้ผลแน่นอน”

น้าปังบอกหนูพลางหัวเราะอย่างถูกอกถูกใจ น้าสาวคนอื่น ๆ ก็พากันหัวเราะท้องขัดท้องแข็งไปด้วย หนูไม่ได้สนใจว่าน้า ๆ พากันหัวเราะเรื่องอะไร หนูรู้เพียงว่าหนูได้คำตอบที่หนูต้องการแล้ว และก็ไม่ลืมที่จะรีบถามน้าปังเพื่อความแน่ใจ

“น้าปังพูดจริงหรือเปล่าค่ะ?” หนูยังคงต้องการคำยืนยันจากน้าปังอีกครั้ง

“ก็จริงสิ...ใครจะไปโกหก...สมัยพวกน้ายังเด็ก ๆ ก็เอามดแดงกัดนมกันทั้งนั้น... เห็นไหมนมของพวกน้าใหญ่ ๆ กันทุกคน” พูดพลางหัวเราะตามเดิม

คำพูดของน้าปังทำเอาหนูและเพื่อนเชื่อสนิท หนูไม่กลัวมดแดงกัดเจ็บ แต่หนูกลัวไม่ได้ใส่เสื้อในมากกว่า

“น้าปังค่ะ...เดี๋ยวหนูกับเพื่อนจะพากันไปจับมดแดงมากัดนมนะ”

น้าปังมองหน้าหนูพลางหัวเราะไปด้วย แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะให้คำแนะนำหนูอีกรอบ

“เออ...ไอ้ตังค์.....ไอ้มดแดงธรรมดาฤทธิ์มันไม่เยอะหรอกนะ ...เอ็งต้องไปหามดแดงไฟ ไอ้มดแดงที่ตูดมันดำ ๆ นะ ...ไอ้นั่นแหละกัดเจ็บและได้ผลจริงๆ ....น้ารับรองพรุ่งนี้พ่อเอ็งได้ซื้อเสื้อในให้เอ็งใส่แน่นอน”

น้าปังพูดไปด้วยหัวเราะไปด้วย พวกน้า ๆ คนอื่น ๆ ก็พากันหัวเราะกับคำพูดของน้าปังไปตาม ๆ กัน หนูไม่เข้าใจทำไมพวกน้า ๆ ต้องหัวเราะกันขนาดนั้นด้วย หนูรู้เพียงว่าหนูจะต้องรีบไปหาไอ้มดแดงไฟให้ได้ แต่หนูก็ไม่ลืมที่จะถามน้าสาวไม่ได้ว่า....ไอ้มดแดงไฟนั้นหนูจะหามันได้ที่ไหนกัน

“น้าปังขา...แล้วหนูจะไปหาไอ้มดแดงไฟได้ที่ไหนค่ะ? น้าว่าต้นมะม่วงข้าง ๆบ้านหนูมีมดแดงไฟหรือเปล่าค่ะ?”

“มีอยู่แล้ว!!!!....ต้นมะม่วงต้นนั้นแหละที่พวกน้า ๆ พากันไปปีนหามดแดงไฟให้กัดนม...ถ้าจะให้ดีนะ...น้าว่าเอ็งไม่ต้องใส่เสื้อ... ถอดเสื้อออกแล้วค่อยปีนต้นมะม่วงนะ”

“ค่ะ ...แล้วหนูต้องทำยังไงบ้างค่ะ?”

น้าปังกับน้า ๆ คนอื่น ๆ ยังพากันหัวเราะตามเคย

“พอเอ็งขึ้นไปบนต้นมะม่วงแล้ว เอ็งก็ต้องเลือกกิ่งมะม่วงที่เหมาะสมที่สุดที่เอ็งพอจะนั่งได้สบาย ๆ จากนั้นก็มองหารังมดแดงที่อยู่ใกล้ ๆ กับเอ็งนะ....ห้ามลืมนะต้องเป็นมดแดงไฟอย่างเดียว ...ได้มาแล้วต้องรีบให้มันกัดนมเอ็งทันที...ถ้ามันกัดแล้วฉี่ใส่นมเอ็งด้วย...ยิ่งได้ผลเร็วเลย”

คำพูดของน้าปังดูจริงจังเสียเหลือเกิน หนูกับเพื่อน ๆ เชื่อน้าปังสนิทเลย หนูแองก็ไม่ลืมที่จะถามน้าปังอีกรอบ

“น้าปังค่ะ ...แล้วไอ้มดแดงไฟนี่....มันกัดเจ็บหรือเปล่าค่ะ?”

น้าปังมองค้อนหนูนิดหนึ่งแต่ก็ยังอมยิ้มอยู่ในใจ “ระหว่างทนเจ็บ...กับอยากให้นมใหญ่ เอ็งจะเอาอะไรกัน.....เอ็งไม่อยากใส่เสื้อในเหรอ?”

“น้าปังค่ะ...อยากสิค่ะ ...หนูไม่กลัวเจ็บหรอกค่ะ...เดี๋ยวหนูจะไปหามดแดงไฟค่ะ”

คำตอบของหนูทำเอาน้าปังและน้า ๆ คนอื่น ๆ พากันหัวเราะอย่างสนุกสนาน และก็ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลยสักนิด หนูไม่ได้สนใจเลยว่าทำไมพวกน้าสาวของหนูหัวเราะได้ไม่หยุดหย่อน หนูรู้เพียงว่าหนูจะต้องชวนเพื่อนของหนูไปด้วย พลางกระซิบบอกเพื่อนสนิททันที

“ตั้ม...ไปหามดแดงไฟกันเถอะ”

หนูรีบชวนเพื่อนสนิทคู่หูไปด้วยกัน ตั้มเป็นญาติห่าง ๆ ของหนู เธอเป็นลูกสาวคนเล็กเหมือนหนู ตั้มกับหนูอายุห่างกันสองปี แต่พวกหนูก็เติบโตและเล่นมาด้วยกันตลอด ตั้มเป็นทั้งเพื่อนสนิทและเป็นทั้งญาติคนหนึ่งที่เชื่อฟังหนูทุกอย่าง ดังนั้นหนูกับตั้มจึงสนิทกันมากถึงมากที่สุด

“ไปสิ...เดี๋ยวเราทำพริกเกลือไปด้วยดีไหม? เราเก็บมะม่วงกินไปด้วยให้มดแดงกัดนมไปด้วย” นอกจากตั้มจะตามใจหนูแล้ว ตั้มก็ยังเป็นเพื่อนที่รู้ใจหนูไปเสียหมด

“งั้นไปทำพริกเกลือที่บ้านเรานะ” หนูพูดพลางรีบพาตั้มเดินกลับมาที่บ้านทันที ส่วนพวกน้า ๆ ก็พากันอมยิ้มขำอะไรก็ไม่รู้ ต่างก็ใจจดใจจ่อมองหนูกับตั้มเหมือนตัวตลก

วันนี้พ่อของหนูและพี่สาวอีกสองคนก็ยังยุ่งกับการขายของที่ร้านเหมือนเดิม หากวันไหนพ่อไม่เรียกหนูไปช่วยงานนั้นแสดงว่าพ่ออยากให้หนูเล่นกับเพื่อนๆ มากกว่า หลังจากที่ได้พริกเกลือเสร็จสรรพ หนูกับตั้มก็รีบดิ่งไปที่ต้นมะม่วงข้าง ๆ บ้านทันที หนูกับตั้มปีนต้นไม้เก่งกว่าใคร ๆ ในบรรดาเพื่อนที่เล่นด้วยกัน พวกหนูชอบปีนต้นไม้ที่โคนต้นแต่เวลาลงพวกหนูไม่ชอบลงที่โคนต้นไม้ พวกหนูชอบปีนไปตามกิ่งก้านที่ยื่นออกมาและอยู่ไม่สูงจากพื้นดินมากนัก จากนั้นพวกหนูก็จะพากันโยกกิ่งไม้เล่นตามประสา ในบางวันที่พวกหนูนึกอยากสนุกเต็มแก่ก็จะพากันโยกไปโยกมาแล้วก็กระโดดลงจากต้นไม้ทันที หนูกับเพื่อนๆ ชอบเล่นแบบนี้ที่สุด เพราะมันทั้งสนุกตื่นเต้นและก็ท้าทายด้วย ในบางครั้งพวกหนูก็ได้แผลกันกลับบ้านพอได้ชื่นใจ แต่พอไปถึงบ้านก็มักจะโดนพ่อแม่ดุเป็นประจำ

พอหนูกับตั้มเดินไปถึงต้นมะม่วง หนูกับตั้มก็ไม่รอช้ารีบถอดเสื้อออกทันที จากนั้นพวกหนูก็รีบปีนไปบนต้นมะม่วงอย่างเร็ว สิ่งแรกที่หนูกับตั้มทำก็คือหามะม่วงรับประทานกันเสียก่อน ตั้มเป็นคนตัวเล็กกว่าหนูมาก เธอปีนต้นไม้เก่งกว่าหนูหลายเท่าเพราะเธอไม่กลัวความสูง ไม่ว่าจะเป็นกิ่งน้อยกิ่งใหญ่ที่มีมะม่วงกำลังน่ารับประทาน ตั้มก็สามารถปีนเก็บได้ตลอด โดยที่ตั้มไม่เคยหวาดกลัวอันตรายที่จะเกิดขึ้น

ส่วนหนูนั้นชอบปีนหากิ่งใหญ่ ๆ ที่สามารถนั่งและนอนได้สบาย ๆ และชอบนั่งรอตั้มมากกว่าที่จะปีนป่ายหามะม่วงด้วยตัวเอง ส่วนตั้มนั้นถ้าเธอเก็บได้มะม่วงที่กำลังสุกพอดีเธอก็จะตระโกนให้หนูรีบรับ เพราะเธอจะโยนลงมาให้หนูรับเสียด้วย บางครั้งหนูก็รับได้บ้าง บางครั้งก็พลาดไป ถึงหนูจะรับพลาดและมะม่วงหล่นไปข้างล่าง ตั้มก็ไม่ลืมที่จะหาเก็บผลใหม่มาแบ่งหนูรับประทานตามเคย

พอได้มะม่วงที่ต้องการแล้ว หนูกับตั้มก็ปีนหากิ่งก้านที่เหมาะสมที่สุดที่จะนั่งรับประทานมะม่วงด้วยกัน หนูกับตั้มนั่งรับประทานมะม่วงไปพลาง ๆ แต่สายตาก็สอดส่องหารังมดแดงไปด้วย ตั้มเป็นคนที่ตาดีกว่าหนู เธอมองเห็นรังมดแดงใหญ่ ๆ อยู่อันหนึ่ง ตั้มไม่รอช้าที่จะรีบบอกหนูทันที

“ตังค์...รังมดแดงอันนั้นใหญ่จังเลย....เราว่าข้างในต้องมีมดแดงไฟแน่นอน” คำพูดของตั้มทำเอาหนูชื่นใจขึ้นมาทันที เมื่อรู้ว่าหนูกับตั้มต้องหามดแดงไฟได้จากรังมดแดงอันนี้

“นั่นนะสิ...เดี๋ยวเราไปปีนหามดแดงไฟกันเถอะ...ค่อยมาทานมะม่วงกันต่อ” พูดพลางหนูกับตั้มก็รีบปีนไปบนกิ่งที่มีรังมดแดงใหญ่ ๆ ทันที จากนั้นหนูกับตั้มก็เตรียมพร้อมที่จะหักกิ่งมะม่วงเล็ก ๆ ไปแหย่รังมดแดง พอแหย่แค่สองสามครั้ง ไอ้มดแดงน้อยใหญ่ก็วิ่งออกมาจากรังอย่างเร็ว หนูกับตั้มจ้องมองหามดแดงไฟไม่ให้พลาด และก็ต้องเอามืออีกข้างหนึ่งปัดเจ้ามดแดงที่ปีนขึ้นตามตัวไปด้วย

เจ้ามดแดงไฟที่น้าปังพูดถึงมีเยอะมาก มันยกพลกำลังวิ่งออกมาจากรังของมันเยอะแยะไปหมด หนูรีบบอกตั้มให้จับใส่อุ้งมือและกำแบบหลวม ๆ เอาไว้ เพราะกลัวไอ้มดแดงไฟจะตายเสียก่อน

“ตั้มเห็นไหมไอ้มดแดงที่ตูดมันดำๆ นะ ...เราว่านั่นแหละที่เขาเรียกมดแดงไฟ”

“ใช่เลยตังค์....เดี๋ยวเราเลือกเอาตัวใหญ่ ๆ แล้วเราก็ถอยกลับไปนั่งที่เดิมของเราดีกว่านะ...เพราะมดแดงตัวอื่นๆ มันจะกัดเราตายเสียก่อน”

“เราว่า...จับมดแดงไฟไปคนละสองตัวดีกว่า...ถ้าสองตัวแรกมันกัดไม่ดีเราค่อยกลับมาจับเอาตัวใหม่ดีไหมล่ะ?”

“ดีนะ...เราก็เห็นด้วย”

จากนั้นหนูกับตั้มก็จับมดแดงไฟมาคนละสองตัว พวกหนูพากันปีนมานั่งบนกิ่งไม้อีกด้านหนึ่ง โดยที่กิ่งนั้นไม่มีมดแดงเลย จากนั้นหนูกับตั้มก็บรรจงหาที่นั่งให้เหมาะที่สุด หนูมองหน้าตั้มนิดหนึ่งก่อนที่จะบอกตั้มให้เริ่มก่อน

“ตั้มลองก่อนสิ....เราอยากรู้ว่ามันจะเจ็บไหม?”

“ไม่เอา...ลองพร้อม ๆ กันดีกว่า” ตั้มปฏิเสธที่จะให้มดแดงไฟกัดนมก่อนหนู เธอต้องการให้หนูลองพร้อม ๆ กับเธอ

“ก็ได้....งั้นลองด้วยกันนะ”

หนูกับตั้มพากันจัดการจับไอ้มดแดงไฟให้กัดนมทันที ที่แรกไอ้มดแดงไฟก็ไม่ยอมกัด มันชักดิ้นชักงอพยายามจะวิ่งหนี แต่หนูกับตั้มก็พยายามให้มันกัดตรงนมให้ได้ พอเจ้ามดแดงไฟกัดปั๊บ หนูรู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก เป็นความเจ็บจิ๊ดขึ้นมาทันทีผสมผสานกับความจั๊กจี้ไปในตัว ไอ้มดแดงไฟตัวนี้มันกัดไม่ธรรมดาเสียด้วย เหมือนมันจะกัดให้หนูเจ็บแล้วจำ เวลามัดกัดได้ที่ไอ้มดแดงไฟตัวนี้มันก็กัดก้นโด่อีกต่างหาก มันคงจะแค้นหนูกับเพื่อนที่จับมันมาทำแบบนี้ หนูกับตั้มก็ทำหน้าหยี ๆ แต่ก็ยังหัวเราะกันสนุกสนานตามเคย

“ซี๊ด.....เจ็บจังเลย....ตั้มเจ็บไหมล่ะ?” หนูบอกตั้มว่าเจ้ามดแดงไฟมันกัดเจ็บแค่ไหน และก็ไม่ลืมที่จะถามความรู้สึกของเพื่อนซี้

“เจ็บสิ....โคตรเจ็บเลยนะ” ตั้มตอบหนูพร้อมหัวเราะเหมือนเธอก็คงเจ็บและจั๊กจี้ไม่น้อยไปกว่าหนู

“ไม่เอาแล้วข้างนี้...เจ็บมากเลย...เอาข้างอื่นดีกว่า” หนูเองก็ไม่ลืมที่จะให้เจ้ามดแดงไฟกัดนมของหนูอีกข้างหนึ่ง เพราะนมจะได้ใหญ่เท่ากัน

“เราก็เอาเหมือนกัน นมเราจะได้ใหญ่เท่ากัน” ตั้มเองก็มีความคิดไม่ต่างกับหนู ตั้มนั้นก็คงอยากใส่เสื้อในเหมือนกับหนูเช่นเดียวกัน

เจ้ามดแดงไฟตัวแรกที่แผลงฤทธิ์เรียบร้อยแล้ว ก็ถูกพวกหนูเขวี้ยงลงบนพื้นดินทันที จากนั้นก็เหลือเจ้ามดแดงไฟตัวที่สอง ซึ่งจะต้องสำแดงฤทธิ์บนหน้าอกอีกด้านหนึ่งของพวกหนู ทั้งหนูและตั้มต่างก็มองหน้ากันแล้วก็อดหัวเราะ ไม่ได้

“เราหวังว่าตัวนี้คงกัดไม่เจ็บ” หนูพูดบอกตั้มทันที

“ถ้ามันกัดไม่เจ็บนมก็ไม่ใหญ่สิ” ตั้มเองก็ฉลาดไม่น้อยไปกว่าหนู เธอรีบบอกหนูว่ายิ่งมดแดงไฟกัดเจ็บ โอกาสที่จะทำให้นมใหญ่มีมากขึ้น

“เอาก็เอานะ...ไหน ๆ เราก็เจ็บไปแล้วข้างหนึ่ง...ก็ต้องยอมให้มันกัดอีกข้าง” หนูพูดพลางบรรจงจับเจ้ามดแดงให้กัดนมอีกข้างทันที ตั้มเองก็ทำเหมือนที่หนูกำลังทำอยู่เหมือนกัน

“อุ๊ย....ตัวนี้โคตรเจ็บเลย....มันฉี่ใส่นมเราอีกต่างหาก” ตั้มบ่นขึ้นมาทันที จากนั้นเธอก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ หนูรีบหันไปมองตั้มทันทีพลางหัวเราะถูกอกถูกใจ

“ของเราตัวนี้มันไม่ยอมกัดนะ....สงสัยมันไม่มีแรงมั้ง” หนูรีบบอกตั้มว่าไอ้มดแดงไฟของหนูไม่ยอมกัดนมของหนูเอาเสียเลย

“เอาของเราไปสิ....ตัวนี้กัดเจ็บสุดๆ เลยนะ” ตั้มพูดพลางดึงเจ้ามดแดงไฟออกจากนมของเธอทันที แล้วก็ยื่นไอ้มดแดงไฟตัวนั้นมาให้หนูด้วย

หนูรีบรับไอ้มดแดงไฟตัวนั้นอย่างรีบเร่ง “เดี๋ยวเราจะลองมั้ง” พูดพลางก็บรรจงให้ไอ้มดแดงไฟกัดที่นมทันที

“โอ๊ย!!!!! ตัวนี้สุดยอดเลยตั้ม...เจ็บกว่าตัวก่อนตั้งเยอะเลย....ตั้มดูสิ...มันทำก้นชี้โด่อีกแล้ว” หนูบ่นให้เพื่อนฟังพลางรีบบอกให้ตั้มดูฤทธิ์ไอ้มดแดงไฟตัวนี้

“ตัวนี้กัดเจ็บจริงๆ ...เราบอกเธอแล้ว”

“ตั้ม....ตั้ม...มันฉี่ใส่นมเราอีกต่างหาก...ทนไม่ไหวแล้ว” หนูพูดพลางบี้ไอ้มดแดงไฟตัวนั้นตายคาอกหนูเลย ตั้มมองหน้าหนูพลางหัวเราะเพราะขำกับการกระทำของหนู

หลังจากที่หนูกับตั้มเล่นให้ไอ้มดแดงไฟกัดนมเสร็จ หนูกับตั้มก็ยังนอนเล่นบนต้นมะม่วงตามเคย สายตาก็สอดส่องหามะม่วงที่กำลังสุกพอได้รับประทานให้ชื่นใจ หนูกับตั้มบางครั้งก็ชอบพากันเอาผ้าขาวม้ามาผูกเปลบนต้นมะม่วงบ่อย ๆ แต่วันนี้หนูกับตั้มไม่ได้เอาผ้าขาวม้ามาด้วย หนูกับตั้มเลยต้องอาศัยกิ่งก้านที่เหมาะที่สุดเพื่อที่จะนอนเล่นบนต้นมะม่วง

พอหนูกับตั้มนั่งเล่นกันได้สักพักหนูก็ได้ยินเสียงพ่อเรียกหนูให้ไปอาบน้ำ หนูกับตั้มเลยต้องรีบปีนป่ายไปตามกิ่งที่คิดว่าพอกระโดดลงมาได้ พอหากิ่งที่ได้เหมาะสมที่สุดหนูกับตั้มก็ปีนลงมาจากกิ่งมะม่วงอันนั้นทันที ตั้มนั้นขอตัวกลับบ้านไปหาแม่ ส่วนหนูรีบวิ่งไปหาพ่อเพราะพ่อจะอาบน้ำให้หนูด้วย

พอไปถึงหลังบ้านพ่อก็ยืนรอหนูอยู่แล้ว พ่อของหนูใส่ผ้าขาวม้าอาบน้ำ เพราะที่บ้านหนูไม่มีห้องน้ำ หนูและครอบครัวมักจะอาบน้ำกันหลังบ้าน หนูไม่รอช้าให้พ่อบอกกล่าว รีบถอดกางเกงออกทันที พอตัวล่อนจ้อนก็วิ่งไปหาพ่อแต่โดยดี เหมือนกับรู้หน้าที่ของตัวเองที่สุด พ่อรีบตักน้ำจากขันราดลงบนตัวของหนู จากนั้นก็เอาสบู่ถูตัวให้หนูเหมือนเคย

พ่อชอบถูตัวให้หนูแรง ๆ เพราะพ่ออยากให้หนูดูสะอาด พอพ่อถูกตามตัวลงมาถึงนมของหนู สักพักหนูก็ร้องบอกพ่อว่าเจ็บ ไม่อยากให้พ่อถูตรงนั้นอีก ทันทีที่พ่อเห็นหนูบอกแบบนั้นก็อดที่จะสังเกตดูนมของหนูไม่ได้

“ไปเล่นอะไรมา....ทำไมนมแดงแบบนี้?” พ่อรีบถามหนูทันทีเมื่อเห็นนมของหนูทั้งสองข้างแดงเหมือนโดนอะไรกัด

“หนูให้มดแดงไฟกัดค่ะพ่อ” หนูรีบตอบพ่อเพราะกลัวพ่อจะดุเอามากกว่านี้

“ทำไมต้องให้มดแดงกัด...ทำไมเราเล่นพิเรนแบบนี้” พ่อดุหนูตามเคย

“ก็น้าปังบอกหนูว่า....ถ้าหนูให้มดแดงกัดนม...หนูก็จะมีนมใหญ่เหมือนพวกน้าๆ แล้วพ่อก็จะซื้อเสื้อในให้หนูใส่ด้วย”

คำตอบของหนูทำเอาพ่อหยุดชะงักที่จะถามหนูต่อไป พ่อรีบอาบน้ำให้หนูจนเสร็จ จากนั้นก็ไม่ลืมที่จะบอกหนู

“ทีหลังสัญญากับพ่อนะ...ว่าหนูจะไม่ทำแบบนั้นอีก....มันไม่ดีรู้ไหม?” ทุกครั้งที่พ่อบอกพ่อสอน หนูก็มักจะเชื่อฟังพ่อเสมอ

“ค่ะ....หนูสัญญาค่ะพ่อ” หนูรีบรับปากพ่อแถมให้คำสัญญากับพ่อเหมือนเคย

หลังจากที่พ่อกับหนูอาบน้ำเสร็จ พ่อก็เอาผ้าเช็ดตัวมาเช็ดให้หนู จากนั้นก็ให้หนูเข้าไปในบ้าน และพ่อกำชับให้หนูไปเอาแป้งทาตามตัวด้วย หนูทำตามที่พ่อบอกทุกอย่าง จากนั้นก็ไปนั่งเล่นที่หน้าร้านช่วยพี่สาวเฝ้าร้าน เพราะพี่สาวต้องทำกับข้าวในตอนเย็น

พ่อของหนูอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ไม่รอช้าที่จะเดินไปที่บ้านน้าปัง หนูไม่รู้ว่าพ่อไปทำอะไรที่บ้านน้าปัง ถ้าจะให้หนูเดาพ่อคงไปดุน้าปังแน่นอน ที่บอกให้หนูเอามดแดงไฟกัดนม พ่อคงจะไม่พอใจที่น้าปังบอกให้หนูทำอะไรที่ไม่เหมาะสมอย่างนั้น

เพราะความสงสัยทำให้หนูแอบวิ่งไปชะเง้อดูทันที หนูจึงรู้ได้ว่า พ่อด่าน้าปังและน้าคนอื่น ๆ ไปหลายรอบ หาว่าพวกน้า ๆ หลอกหนูให้ไปทำแบบนั้น พ่อสั่งห้ามพวกน้าทุกคนให้เลิกเล่นเลิกแกล้งหยอกกับหนูเสียที เพราะหนูยังเด็กมากเด็กเกินที่จะรู้ว่าอะไรควรไม่ควร พวกน้า ๆ ของหนูที่เคยยิ้มหัวเราะกันอย่างมีความสุข ก็กลับกลายหน้าจ๋อยและเงียบสนิท แต่ละคนไม่กล้าสบตากับพ่อเลยเหมือนกับสำนึกผิดกับสิ่งที่ตัวเองทำ

หลังจากที่พ่อจัดการด่าพวกน้า ๆ เสร็จแล้ว พ่อก็เดินกลับมาเข้าบ้าน จากนั้นพ่อก็เรียกหนูไปคุยกับพ่ออีกครั้ง “ห้ามออกไปเล่นที่ไหนอีกนะ...อยู่ที่บ้านช่วยพี่สาวขายของ” คำพูดของพ่อทำให้หนูไม่กล้าปฏิเสธเลย

“ค่ะพ่อ...หนูจะไม่ไปไหน...จะช่วยพี่สาวขายของค่ะ”

“ดี....เดี๋ยวพ่อมีธุระจะไปข้างนอกด้วย...สักพักพ่อคงกลับมา”

พ่อพูดพลางเดินไปบอกพี่สาวให้ดูแลร้านให้ดี เพราะพ่อต้องออกไปธุระข้างนอก หลังจากพี่พ่อเดินออกไปแล้ว พี่ตาก็เดินมาหาหนูพลางหยิบยาหม่องมาทานมให้หนูด้วย พี่ตาไม่ลืมที่จะสอนหนูตามเคย

“ทีหลังอย่าไปเชื่อใครเด็ดขาดนะ ถ้าไม่เข้าใจอะไรก็มาถามพ่อกับพี่เสียก่อน รู้หรือเปล่า?”

“ค่ะ....หนูขอโทษ”

“นี่ถ้านมเราอักเสบ....หมอก็จะตัดนมเราทิ้ง...พอโตเป็นสาวเราก็จะไม่มีนม....แล้วถ้าเรามีลูกเราก็ไม่มีนมให้ลูกกิน”

คำพูดของพี่ตาทำเอาหนูกลัวที่สุด ถ้าหมอต้องตัดนมของหนูทิ้งจริงๆ แล้วหนูจะมีนมเลี้ยงลูกได้อย่างไร เพราะเด็กๆ เขาดื่มนมแม่กันทั้งนั้น ยิ่งคิดก็ทำให้หนูกลัวที่จะไปทำเรื่องแบบนี้อีกต่อไป หนูบอกกับตัวเองว่า....หนูจะต้องเชื่อฟังพ่อและพี่สาวให้มากที่สุด เพราะถ้าหนูทำอะไรไม่ดีอีกพ่อก็คงโกรธไม่น้อยและหนูก็อาจจะถูกพ่อตีด้วย



***********จบบริบูรณ์***********



Writing in Thai

Enjoy Life and Be Happy article
A Wave of Love (นวนิยายเรื่อง คลื่นรัก พายุหัวใจ) article
เธอคือ "สามกาญจนา" article
เพื่อชีวิตที่ไม่ใช่เพื่อเธอ article
คำสัญญาที่พรากเธอไป article
เลือดข้น แต่ใจคนจาง article
ทำดีในมุมมองที่แตกต่าง article
คนที่เคยใจดีในวันนั้น article
เข้าใจชีวิตและหัวใจเราเอง article
วิถีคนขยันที่แสนดื้อ article
วันแม่ของเด็กกำพร้า...ชีวิตที่ขาด article
กระโปรงบาน คอซอง แอบชอบรุ่นน้อง ม.3/1 ละลมวิทยา article
30 พฤศจิกายนของทุกปี article
"น้องเนาะ" ความฝันที่เคยเกิดขึ้นจริง article
The Leech (ปลิง...ฝันร้ายในชีวิตจริง) ตอนที่ 1 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 16 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 15 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 14 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 13 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 12 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 11 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 10 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 9 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 8 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 7 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 6 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 5 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 4 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 3 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 2 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 1 แรกเริ่มการเป็นสะใภ้ article
มนต์รักข้ามคลอง article
รวมบันทึกความรู้สึกที่งดงาม ปี 2015 ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า สหรัฐอเมริกา article
ภาพเล่าเรื่องราว...ปลายซัมเมอร์ที่งดงาม (August 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (June 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (May 28, 2014)
ความทรงจำวันวานระหว่างเราสองคน article
Spring 2014 at Lawton Oklahoma article
ชีวิตที่ไม่แน่นอน...แต่ใจที่มั่นคง (September 1, 2012) article
ฝันที่มีชีวิต...Associate of the month....(November 2011) article
บันทึกชีวิต.....หนึ่งชีวิตที่ฉันเกิดมา...เทียบไม่ได้กับสี่แผ่นดินที่พ่อสัมผัส article
บันทึกชีวิต รักสุดท้ายที่ปลายปืน article
ฉันนี่แหละ เพื่อน "เรยา" ตัวจริง (ของแท้) article
ด้วยดวงใจหนึ่งเดียว article
หน้าที่การงาน เที่ยวกิน ศิลปะ กับคู่รักอารมณ์ดี article
ความจำฝังใจความฝันน่ากลัว.....(ความจริงเธอยังคงมีฉันตลอด) article
บันทึกความทรงจำ...น้องเนาะ (มุย กันทรารมย์) article
ลำดวนสามกลีบ (บันทึกความทรงจำระหว่างคำว่าเพื่อน)
บันทึกความทรงจำในหัวใจ.....แค่เพียงฝันร้ายในความรักที่สวยงาม article
เรื่องเล่าในความทรงจำ....ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
บันทึกเรื่องเล่าในอดีต สาวเบบี๋ซิท (เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคนขอให้หนูเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝรั่ง) article
ความทรงจำเจ็บลึกยาวนาน "อภัยได้แต่ไม่เคยลืม" article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน...ไฟไหม้และหัวใจที่ติดดิน article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน....ตอน...(: เสียตังค์ห้าบาทดูของประหลาดกัน:) article
เรื่องเล่าต่างแดน...เพื่อรัก..เพื่อสองเรา...และเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง article
ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตที่มีเจ้าเป็นดั่งลูกชาย "กัมโบ" น้อย
วิถีชีวิตสาวบ้านนา...และคำสัญญาของพ่อ article
เธอคือ ดร. ในดวงใจ article
เรื่องเก่า ๆ อยากเล่าให้ฟัง ตอนที่ 1 เหตุผลที่พ่อไม่ยอมนั่งเครื่องบิน article
เจ้ากัมโบน้อย (Gumbo) สมาชิกใหม่ในครอบครัว article
เพียงแค่ฝันร้าย.....ชีวิตสาวบ้านนา (แรกเริ่มของความฝัน)
"พ่อ" ผู้ชายที่มีแต่ให้ โดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ article
ความจำฝังใจ...ความฝันน่ากลัว (บันทึกความฝันเดือนเมษายน 2553) article
นิยายเรื่อง สาวไทย สะใภ้ Texiana article
ภาพเรื่องเล่างาน Scissortail Creative Writing Festival 2010 article
ถ้าพี่ไม่กลับ..ไปรับหลานมาอยู่ด้วย article
คุณไสย์และชีวิตชายผ้าเหลือง article
บันทึกเรื่องราวความทรงจำชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน" (Sony & DDK, Thailand) article
บันทึกเรื่องราวชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน (PSK & Seagate)" article
ความฝันของสาวรากหญ้า article
ส่วนเกินของหัวใจ...ตอน มือที่สามอย่างไม่ตั้งใจ article
ทุกลมหายใจของผู้หญิงคนนี้ "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ" article
เรื่องเล่าต่างแดน...สิ่งที่ดีที่สุดในรอบปีนี้ (The Saints ) และเรื่องราวทั่วไปในชีวิต article
เรื่องเล่าต่างแดน...Trust Fund และ Living Trust / Life Estate เกี่ยวพันกันอย่างไร article
บันทึกเรื่องเล่าทั่วไป.....สิ่งที่ฉันเป็นอยู่....สิ่งที่เคียงคู่ด้วยใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...เขียนเช็คเด้ง ติดหนี้ธนาคาร ค้างหนี้บัตรเครดิต ใครว่าไม่สำคัญ article
เรื่องเล่าต่างแดน...วันขอบคุณพระเจ้าและเรื่องราวของเราในวันนี้ article
ภาพเก่าเล่าเรื่อง ครอบครัวร่วมกันทำบุญเพื่อพ่อและแม่ในปี 2006 article
เรื่องเล่าครั้งเยาว์วัย...พ่อหลวงในดวงใจของพ่อ article
จดหมายถึงพ่อ...จากลูกสาวคนเล็ก article
หากแม้เลือกเกิดได้ (ผู้หญิงคนนี้ชื่อสมหมาย) article
ความทรงจำ...ชายแดนกัมพูชา article
ความจำฝังใจ ความฝันน่ากลัว article
เมื่อหนูอยากเป็นลูกลิง+ดาวลูกไก่และในชีวิตจริง article
คุณไสย์...และหัวใจของพ่อ article
แอบดูเป็น...แอบลุ้นแทบตาย article
คุณค่าที่เธอไม่เคยรัก.....กุมภาพันธ์
คำว่า"แม่" จากใจคนที่ไม่เคยสัมผัส และคำว่า"พ่อ" คือที่สุดในชีวิต
แหวนวงนี้ที่รอการพิสูจน์
ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยลบล้างความเร้นลับ (ผีปอบ)
เรื่องเล่าต่างแดน...ชีวิตที่ไม่ได้ปรุงแต่ง article
วันสารทขะแมร์...งัยแขเบญ...งัยโดนตา
ต้นมะพร้าวของยาย
The Best Memories of Alabama 2007 article
First Step Of My College 2007 at Auburn University article
บทกลอน...มายาริษยา article



Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail 
Don't Display E-mail



Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones