ReadyPlanet.com
dot dot
bulletAbout Our Life
bulletOur Books
bulletOur Publications
bulletHardy's Grants and Awards
bulletOur Profesional Work
bulletHardy's Interviews
bulletNatthinee's Interviews
bulletReading Schedule
bulletOur Reading Photos 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2015
bulletReading at Free Speech Open Mic 2014
bulletNOLA-NOLIE
bulletCameron University 2014 Service Recognition Reception and Dinner
bulletScissortail Creative Writing Festival at East Central University April 3, 2014
bulletThai-Cajun House (เรือนไทย-เคจั่น ณ เมืองไทย)
bulletThe Best Memories of Louisiana
bulletBeans & Leaves Monthly Reading on May 5, 2013
bulletReading at Emporia State University, Kansas 2012
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 1)
bulletLouisiana Book Festival 2012 at Baton Rouge, Louisiana (Part 2)
bulletLaborFest 2012 Oklahoma Open Mic
bulletMusic Hidden in the Memory "กำลังใจที่เธอไม่รู้"
bulletMusic Hidden in the Memory "เรือรักกระดาษ"
bulletMusic Hidden in the Memory "รักเธอ"
bulletMusic Hidden in the Memory "คนไม่สำคัญ"
dot
Web Link
dot
bulletCybersoleiljournal
bulletKasetporpeang
bulletPantip
dot
Newsletter

dot
bulletA Terrible Beauty (Novel in English)
bulletThe best memories of my best friend: Jan - Pen (Thai)
bulletThe Khmer Mystery - Funan (The Lost City)


Blacklawrencepress


ความจำฝังใจ ความฝันน่ากลัว article

 

 

 วันก่อนฉันนั่งดูมิวสิควีดีโอจากเวบยูทูปอยู่หลายชั่วโมง มีหลายบทเพลงที่ชอบและประทับใจ ซึ่งฉันเองก็ไม่เคยฟังที่ไหนมาก่อน ได้แต่เปิดฟังอย่างต่อเนื่อง บังเอิญช่วงนั้นมีลิงค์ภาพวีดีโอเรื่องจริงผ่านจอให้ดูเสียด้วย ฉันเองก็อดไม่ได้ที่จะเปิดดูด้วยความอยากรู้

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องคุณยายขังตัวเองอยู่แต่ในบ้านเป็นระยะเวลาเกือบห้าสิบปี หรือไม่ก็เรื่องสามีกระทืบภรรยาแทบตาย ฉันก็นั่งดูอย่างสนใจปนเห็นใจ ซึ่งก็มีเรื่องราวพี่ชายล่ามโซ่น้องชายเอาไว้หลายสิบปี ฉันก็นั่งดูด้วยใจที่สงสารยิ่งนัก นึกอยู่ตลอดว่า หากเรื่องราวเหล่านี้เกิดขึ้นกับชีวิตตัวเอง ฉันจะทำอย่างไรดี

แต่ก็มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ทำให้ฉันสะเทือนใจที่สุด นั่นก็คือเรื่อง ผู้ชายคนหนึ่งเอาน้ำมันราดแฟนตัวเองและจุดไฟเผาทั้งเป็น ฉันอึ้งกับภาพที่เห็น พูดอะไรไม่ออก น้ำตาซึมออกมาโดยไม่รู้ตัว รู้สึกสงสารน้องผู้หญิงคนนี้เป็นอย่างมาก นึกโกรธเคืองผู้ชายคนนั้นที่โหดร้ายกับเธอเหลือเกิน

“หากไม่รักกันแล้ว ก็อย่าทำลายกันเลย”

ฉันจำคำนี้ได้ขึ้นใจ มันเป็นถ้อยคำสั้น ๆ ที่ฉันจดจำมาตลอด เพราะฉันเองก็เคยเจอเรื่องราวที่เลวร้ายไม่ต่างกับน้องผู้หญิงคนนี้ เพียงแต่ผู้ชายคนนั้นไม่ได้โหดร้ายกับฉันมากนัก เขาไม่ได้เอาน้ำมันมาราดและจุดไฟเผาฉันอย่างนี้

ในวันนั้นฉันขับรถกลับบ้านหลังเลิกงาน อากาศในตอนนั้นฝนตกตลอด พอฝนซาตัวลงฉันก็รีบขับรถกลับบ้านทันที เพราะกลัวว่าหากรอให้ฝนหยุดตกท้องฟ้าจะมืดเสียก่อน เพราะระยะทางจากบ้านไปยังที่ทำงานก็ใช่จะใกล้ ฉันต้องขับรถผ่านภูเขาหลายลูกถึงจะถึงบ้านของตัวเอง ถนนก็เปลี่ยวและก็ลาดชันพอสมควร

ฉันไม่เคยคิดหรอกว่า คนที่เป็นอดีตที่ฉันเคยรักคนหนึ่ง เคยคิดจะแต่งงานด้วย เขาจะกลายเป็นคนอย่างนี้ อันที่จริงเขาอาจจะเป็นคนอย่างนี้มานานแล้ว เพียงแต่ฉันไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาก็เป็นได้ แต่พอได้สัมผัสถึงได้แต่อึ้งอยู่ตลอด

นับตั้งแต่ที่เลิกรากัน ฉันไม่เคยสนใจว่าเขาจะไปมีคนรักใหม่ ไม่เคยแคร์เสียด้วยซ้ำว่าเขาจะรักใคร เพียงแต่ฉันไม่อยากเจอหน้าเขาอีกเลย อยากให้ชีวิตของฉันและเขาต่างคนต่างเดินไปตามเส้นทางของตัวเอง และฉันก็เป็นแบบนั้น ฉันไม่เคยไปยุ่งหรืออยากรู้เรื่องราวใด ๆ เกี่ยวกับตัวเขา ต่อให้เขามีชีวิตที่ดีเลิศแค่ไหน ฉันก็มีแต่ความยินดีให้เขามีความสุขกับสิ่งที่เขาเลือก ไม่เคยคิดแม้แต่จะไปขอให้เขากลับมารักฉันอีก เพราะฉันถือคติที่ว่า เมื่อใดที่ฉันก้าวออกไป ฉันก็จะไม่เดินถอยหลังเด็ดขาด ไม่ว่าก้าวข้างหน้าจะเลวร้ายแค่ไหน ฉันก็จะก้าวไปเรื่อย ๆ ช้า ๆ แบบชีวิตที่ฉันต้องการ

ในการพบเจอกันอีกครั้ง ฉันรู้ว่าเขาต้องการกลับมาคืนดีกับฉันอีก แต่ฉันไม่ได้ต้องการแบบนั้น ฉันไม่อยากคุยกับเขา ไม่อยากมองหน้าเขาเสียด้วยซ้ำ ไม่ว่าเขาจะว่าแดกดันหรือพูดให้ฉันเสียใจต่อหน้าคนอื่นแค่ไหน ฉันก็พยายามอดทนอดกลั้น ฉันยอมรับว่าไม่อาจจะกลับไปรักเขาได้เลย เพราะหัวใจของฉันได้มอบให้ใครคนหนึ่งไปหมดแล้ว และฉันก็กำลังจะแต่งงานกับคนรักของฉันด้วย

ฉันไม่เคยคิดเลยว่า เย็นวันนั้น...เขา...คนที่ฉันเคยรักมาก จะขับรถตามฉันมา ไม่เคยคิดว่าเขาจะพยายามดึงกุญแจรถของฉันออก ไม่เคยคิดว่าเขาจะพยายามหยุดทุกอย่างเพื่อให้ฉันยอมคุยกับเขา ไม่เคยคิดว่าสิ่งที่ฉันไม่ทำตามที่เขาต้องการ จะทำให้เกิดเรื่องร้าย ๆ กับตัวเอง

การขับรถปาดหน้าของเขาดูเหมือนไม่ตั้งใจ แต่เขาคงไม่รู้ว่าการกระทำตรงนั้นเป็นการตั้งใจทำลายชีวิตฉันโดยตรง เขาไม่ได้เอาน้ำมันราดฉันและจุดไฟเผาฉันเหมือนเด็กสาวในวีดีเรื่องจริงผ่านจอ แต่เขาคนนี้ฝากรอยแผลเป็นบนข้อศอกด้านขวามือให้ฉันได้เห็นต่างหน้าตลอด ทุกครั้งที่มองภาพแผลเป็นเหล่านี้ มันทำให้ฉันนึกเสียใจไม่หาย

ความจำของฉันมันไม่ได้สั้นเหมือนในภาพยนต์ชื่อดังของเมืองไทย แต่ฉันกลับจำทุกภาพเรื่องราวในชีวิตได้หมด แม้ว่าใจอยากจะลืมให้ได้ แต่ฉันกลับลืมมันไม่ลงสักที ฉันอยากจะหลับตาแล้วลืมทุกอย่าง แต่ฉันก็ไม่สามารถลืมไปได้เลย ภาพเหล่านี้มันน่ากลัวที่สุดในชีวิตของฉัน เพราะทุกวันนี้ฉันก็ยังคิดอยู่ตลอดเลยว่า....ตัวเองรอดมาได้ยังไง

วันนั้นรถของฉันวิ่งด้วยความเร็วสูง เพื่อที่จะหนีเขาให้ได้ แต่สิ่งที่เขาได้ทำลงไปนั้น ทำให้รถของฉันเสียหลัก และฉันก็ไม่สามารถประคองตัวเองไว้ได้ เมื่อรถล้มลงกับถนนลาดยางที่แสนจะชัน ร่างของฉันก็กระเด็นเฉียดหลักกิโลแค่เพียงนิดเดียว ไม่รู้ว่าบุญที่ฉันทำเอาไว้หรือเปล่า จึงทำให้ฉันมีชีวิตรอดกลับมา ได้เห็นหน้าคนที่ฉันเคยรักมากมากที่สุด ฉันไม่เคยคิดว่าเขาจะพยายามทำลายชีวิตตัวเอง หยาดน้ำตาและรอยเลือดที่ชุ่มตัวในวันนั้น....มันทำให้ฉันสะเทือนใจเป็นอย่างมาก...จวบจนทุกวันนี้ฉันก็ยังรู้สึกอย่างนั้น

ความฝันของฉันไม่ได้ยาวเหมือนคนอื่น ๆ เขา ฉันเคยฝันในชีวิตจริงหลายอย่าง แต่ก็ต้องทิ้งความฝันกลางทาง เพราะสภาพชีวิตที่เปลี่ยนไปและหัวใจที่ไม่เหมือนเดิม ฉันไม่เคยเสียใจเลยที่ต้องทิ้งความฝันในชีวิตจริง เพราะการได้อยู่ดูแลคนที่ฉันรักและรักฉันอย่างจริงใจ มันมีค่ากว่าความฝันอื่น ๆ ที่ฉันเคยมีเสียอีก

แต่ความฝันในยามที่ฉันนอนหลับนี่สิ มันน่ากลัวเหลือเกิน บางค่ำคืนฉันตื่นมาตีหนึ่งตีสอง เพราะหวาดผวากับความฝันที่เลวร้าย ฉันกลัวแค่ไหน คิดว่าหลาย ๆ คนคงอยากจะรู้ ฉันบอกได้อย่างเดียวว่า กลัวมาก ๆ ชนิดที่ว่าไม่กล้าหลับตาลงได้เลย

แม้เวลาจะผ่านไปเจ็ดปีแล้ว ทำไมฉันมักจะฝันเห็นเขาคนนี้อยู่ตลอด บ่อยครั้งที่ฉันฝันว่าเขามาตามให้ฉันกลับไปอยู่กับเขา ไม่ว่าจะในฝันหรือชีวิตจริง ฉันก็มักจะปฏิเสธและเดินหนีอยู่เรื่อย แต่จนแล้วจนเล่า ก็ยังมีภาพเขาเดินตามมาง้อและขอให้ฉันกลับไปกับเขาให้ได้ ฉันยอมรับว่ากลัวเหลือเกิน แม้แต่ในความฝันฉันก็กลัวว่าเขาจะเข้ามาทำลายชีวิตฉันอีก

ทุกครั้งที่ฉันฝันร้ายและฝันเห็นเขา ฉันมักจะบอกเล่าเรื่องราวให้คนรักฟังตลอด ซึ่งคนรักก็ได้แต่ปลอบโยนฉันเบา ๆ

“ไม่ต้องกลัวนะที่รัก ผมอยู่ข้าง ๆ คุณ ผมจะปกป้องดูแลคุณทุกอย่าง”

ถ้อยคำที่คนรักปลอบโยนนั้น มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นยิ่งนัก เหมือนกับเขาเป็นเกราะกำบังที่คอยดูแลชีวิตฉันอยู่ตลอด แต่เวลาที่ฉันฝันนี่สิ คนรักของฉันไม่ได้อยู่กับฉันในความฝันเลย จะมีก็แต่เพียงฉันกับเขาเท่านั้น ฉันต้องผจญภัยและต่อสู้ทุกอย่างอยู่กับความฝันเพียงคนเดียว บางครั้งฉันก็อ่อนล้าท้อแท้เหลือเกิน เคยร้องไห้กับความฝันเป็นประจำ เคยเห็นแม้กระทั่งน้ำตาของเขาในความฝันด้วย

ทุกครั้งที่ฉันฝันร้าย ฉันก็มักจะโทรศัพท์ไปเล่าให้พี่สาวฟัง ซึ่งพี่สาวก็ได้แต่ปลอบโยนและให้ฉันสวดมนต์ตลอด โดยที่พี่สาวก็ช่วยทำบุญตักบาตรขอพรให้คุณพระคุ้มครองฉันไปด้วย มิเพียงเท่านั้นก็พยายามหาพระที่ศักดิ์สิทธิ์จากวัดต่าง ๆ ให้ฉันได้ใส่คล้องคอเอาไว้ด้วย เพราะพี่สาวคงจะคาดหวังว่า คุณงามความดีต่าง ๆ กับพระที่ศรัทธาจะช่วยปกป้องดูแลฉันให้รอดพ้นจากความฝันเลวร้าย

พี่สาวเคยถามฉันว่า เขาคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ไหม ฉันส่ายหัว ตอบได้คำเดียวว่า

“หนูไม่รู้ และก็ไม่เคยอยากรู้เสียด้วย”

พี่สาวเคยบอกให้ฉันสืบดู เคยถามฉันว่าทำไมไม่โทรไปถามที่บ้านของเขา ว่าเขายังชีวิตอยู่หรือไม่ แต่ฉันก็ไม่เคยทำ เพราะไม่ว่าเขาจะมีชีวิตอยู่หรือไม่ เขาก็เป็นคนที่ฉันกลัวมากที่สุด หลาย ๆ คนอาจจะแปลกใจว่าทำไมฉันต้องกลัวเขาขนาดนั้น ฉันเองก็ไม่เข้าใจเช่นเดียวกัน แต่ยอมรับว่ากลัวฝังจิตมาตลอด เพราะเขายังอยู่ในความฝันของฉันไม่เคยหายไปเลย

หรืออาจจะเป็นเพราะว่า.......ครั้งหนึ่ง เขาคนนั้นเคยฝากถ้อยคำไว้ให้ฉันว่า

“ณัฐเป็นผู้หญิงของพี่ และพี่ก็ไม่มีวันปล่อยให้ณัฐเป็นของใคร”



 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 




Writing in Thai

Enjoy Life and Be Happy article
A Wave of Love (นวนิยายเรื่อง คลื่นรัก พายุหัวใจ) article
เธอคือ "สามกาญจนา" article
เพื่อชีวิตที่ไม่ใช่เพื่อเธอ article
คำสัญญาที่พรากเธอไป article
เลือดข้น แต่ใจคนจาง article
ทำดีในมุมมองที่แตกต่าง article
คนที่เคยใจดีในวันนั้น article
เข้าใจชีวิตและหัวใจเราเอง article
วิถีคนขยันที่แสนดื้อ article
วันแม่ของเด็กกำพร้า...ชีวิตที่ขาด article
กระโปรงบาน คอซอง แอบชอบรุ่นน้อง ม.3/1 ละลมวิทยา article
30 พฤศจิกายนของทุกปี article
"น้องเนาะ" ความฝันที่เคยเกิดขึ้นจริง article
The Leech (ปลิง...ฝันร้ายในชีวิตจริง) ตอนที่ 1 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 16 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 15 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 14 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 13 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 12 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 11 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 10 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 9 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 8 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 7 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 6 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 5 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 4 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 3 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 2 article
สาวไทย สะใภ้เท็กเซียน่า (Texiana) บทชีวิตที่ 1 แรกเริ่มการเป็นสะใภ้ article
มนต์รักข้ามคลอง article
รวมบันทึกความรู้สึกที่งดงาม ปี 2015 ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า สหรัฐอเมริกา article
ภาพเล่าเรื่องราว...ปลายซัมเมอร์ที่งดงาม (August 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (June 22, 2014) article
ภาพเล่าเรื่องราว...ซัมเมอร์ที่งดงาม (May 28, 2014)
ความทรงจำวันวานระหว่างเราสองคน article
Spring 2014 at Lawton Oklahoma article
ชีวิตที่ไม่แน่นอน...แต่ใจที่มั่นคง (September 1, 2012) article
ฝันที่มีชีวิต...Associate of the month....(November 2011) article
บันทึกชีวิต.....หนึ่งชีวิตที่ฉันเกิดมา...เทียบไม่ได้กับสี่แผ่นดินที่พ่อสัมผัส article
บันทึกชีวิต รักสุดท้ายที่ปลายปืน article
ฉันนี่แหละ เพื่อน "เรยา" ตัวจริง (ของแท้) article
ด้วยดวงใจหนึ่งเดียว article
หน้าที่การงาน เที่ยวกิน ศิลปะ กับคู่รักอารมณ์ดี article
ความจำฝังใจความฝันน่ากลัว.....(ความจริงเธอยังคงมีฉันตลอด) article
บันทึกความทรงจำ...น้องเนาะ (มุย กันทรารมย์) article
ลำดวนสามกลีบ (บันทึกความทรงจำระหว่างคำว่าเพื่อน)
บันทึกความทรงจำในหัวใจ.....แค่เพียงฝันร้ายในความรักที่สวยงาม article
เรื่องเล่าในความทรงจำ....ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
บันทึกเรื่องเล่าในอดีต สาวเบบี๋ซิท (เมื่ออยู่ ๆ ก็มีคนขอให้หนูเป็นพี่เลี้ยงเด็กฝรั่ง) article
ความทรงจำเจ็บลึกยาวนาน "อภัยได้แต่ไม่เคยลืม" article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน...ไฟไหม้และหัวใจที่ติดดิน article
อดีตที่ไม่ค่อยน่ารักของฉัน....ตอน...(: เสียตังค์ห้าบาทดูของประหลาดกัน:) article
เรื่องเล่าต่างแดน...เพื่อรัก..เพื่อสองเรา...และเพื่อคนที่อยู่ข้างหลัง article
ความคล้ายคลึงในช่วงเวลาที่แตกต่าง
หนึ่งอาทิตย์กับชีวิตที่มีเจ้าเป็นดั่งลูกชาย "กัมโบ" น้อย
วิถีชีวิตสาวบ้านนา...และคำสัญญาของพ่อ article
เธอคือ ดร. ในดวงใจ article
เรื่องเก่า ๆ อยากเล่าให้ฟัง ตอนที่ 1 เหตุผลที่พ่อไม่ยอมนั่งเครื่องบิน article
เจ้ากัมโบน้อย (Gumbo) สมาชิกใหม่ในครอบครัว article
เพียงแค่ฝันร้าย.....ชีวิตสาวบ้านนา (แรกเริ่มของความฝัน)
"พ่อ" ผู้ชายที่มีแต่ให้ โดยไม่มีข้อแม้ใด ๆ article
ความจำฝังใจ...ความฝันน่ากลัว (บันทึกความฝันเดือนเมษายน 2553) article
นิยายเรื่อง สาวไทย สะใภ้ Texiana article
ภาพเรื่องเล่างาน Scissortail Creative Writing Festival 2010 article
ถ้าพี่ไม่กลับ..ไปรับหลานมาอยู่ด้วย article
คุณไสย์และชีวิตชายผ้าเหลือง article
บันทึกเรื่องราวความทรงจำชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน" (Sony & DDK, Thailand) article
บันทึกเรื่องราวชีวิต "เพื่อนเก่าสาวโรงงาน (PSK & Seagate)" article
ความฝันของสาวรากหญ้า article
ส่วนเกินของหัวใจ...ตอน มือที่สามอย่างไม่ตั้งใจ article
ทุกลมหายใจของผู้หญิงคนนี้ "เพื่อชีวิตและเพื่อเธอ" article
เรื่องเล่าต่างแดน...สิ่งที่ดีที่สุดในรอบปีนี้ (The Saints ) และเรื่องราวทั่วไปในชีวิต article
เรื่องเล่าต่างแดน...Trust Fund และ Living Trust / Life Estate เกี่ยวพันกันอย่างไร article
บันทึกเรื่องเล่าทั่วไป.....สิ่งที่ฉันเป็นอยู่....สิ่งที่เคียงคู่ด้วยใจ article
เรื่องเล่าต่างแดน...เขียนเช็คเด้ง ติดหนี้ธนาคาร ค้างหนี้บัตรเครดิต ใครว่าไม่สำคัญ article
เรื่องเล่าต่างแดน...วันขอบคุณพระเจ้าและเรื่องราวของเราในวันนี้ article
ภาพเก่าเล่าเรื่อง ครอบครัวร่วมกันทำบุญเพื่อพ่อและแม่ในปี 2006 article
เรื่องเล่าครั้งเยาว์วัย...พ่อหลวงในดวงใจของพ่อ article
จดหมายถึงพ่อ...จากลูกสาวคนเล็ก article
หากแม้เลือกเกิดได้ (ผู้หญิงคนนี้ชื่อสมหมาย) article
ความทรงจำ...ชายแดนกัมพูชา article
เมื่อหนูอยากเป็นลูกลิง+ดาวลูกไก่และในชีวิตจริง article
คุณไสย์...และหัวใจของพ่อ article
แอบดูเป็น...แอบลุ้นแทบตาย article
มดแดงและนมของหนู article
คุณค่าที่เธอไม่เคยรัก.....กุมภาพันธ์
คำว่า"แม่" จากใจคนที่ไม่เคยสัมผัส และคำว่า"พ่อ" คือที่สุดในชีวิต
แหวนวงนี้ที่รอการพิสูจน์
ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยลบล้างความเร้นลับ (ผีปอบ)
เรื่องเล่าต่างแดน...ชีวิตที่ไม่ได้ปรุงแต่ง article
วันสารทขะแมร์...งัยแขเบญ...งัยโดนตา
ต้นมะพร้าวของยาย
The Best Memories of Alabama 2007 article
First Step Of My College 2007 at Auburn University article
บทกลอน...มายาริษยา article



[1]

Opinion No. 1 (132794)

 

ฉันเคยคิดว่าหลังจากความฝันร้ายที่เกิดขึ้นครั้งล่าสุด ฉันจะไม่ฝันเห็นเขาคนนี้อีก ฉันยอมรับว่าชีวิตในแต่ละวันไม่เคยคิดถึงคนที่เป็นอดีตเลย ชีวิตมีแต่คนรักและเรื่องครอบครัวเท่านั้น นอกจากนั้นก็มีเรื่องงานและเพื่อน ๆ เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
 
วันขอบคุณพระเจ้าที่ผ่านมา ฉันและคนรักพร้อมทั้งคุณแม่ได้ทำอาหารอร่อย ๆ รับประทานด้วยกัน จากนั้นเราสามคนก็พากันขับรถไปเที่ยววนอุทยานนอกเมือง พอช่วงบ่ายก็พากันขับรถกลับมาบ้าน ชีวิตในวันขอบคุณพระเจ้ามีแต่ความสุข และความอบอุ่นที่ห้อมล้อมเต็มไปหมด
 
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ฉันกับคนรักก็นั่งดูหนัง เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง เราสองคนก็พากันเข้านอน ด้วยสายตาที่เมื่อยล้า บวกกับอาการง่วงนอนที่หนักหน่วง ทำให้ฉันกลายเป็นคนขี้เกียจสวดมนต์ไหว้พระ ซึ่งจริง ๆ แล้ว ฉันเป็นคนที่สวดมนต์ก่อนนอนทุกคืน แต่ในคืนวันขอบคุณพระเจ้า ฉันกลับไม่ได้ทำ และก็ล้มตัวนอนเสียดื้อ ๆ
 
ฉันหลับไปตอนไหนไม่รู้ และก็ไม่เคยรู้เลยว่านอนหลับไปนานแค่ไหน ฉันเดินอยู่กับความฝันท่ามกลางราตรีอันเหน็บหนาว และเขาคนนี้ก็เข้ามาในฝันฉันอีกแล้ว ทันทีที่เห็นหน้าเขาในความฝัน ฉันก็มักจะเดินหนีตลอด ไม่อยากเจอหน้าเขา ไม่ต้องการพูดคุยอะไรกับเขา แต่เขาคนนี้ไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันรู้สึก เขาต้องการฉันตลอด และอยากให้ฉันกลับไปเป็นของเขาอีกครั้ง
 
"ณัฐจะหนีพี่ไปไหน" เขาดึงแขนฉันเอาไว้ แต่ก็ถูกฉันสะบัดอย่างแรง
 
"พี่วี อย่ามาแตะต้องตัวณัฐนะ เรื่องระหว่างเรามันจบไปนานแล้ว" ฉันมองค้อนพี่วีระชน
 
"ไม่ ยังไม่จบ พี่ยังรักณัฐ และณัฐก็เป็นผู้หญิงของพี่"
 
ช่วงระหว่างนั้น ฉันเห็นคนรักเดินผ่านไปตรงหน้า ฉันวิ่งตามและร้องเรียกชื่อเขา แต่แปลกเขากลับไม่ได้ยิน ฉันเริ่มรู้สึกกลัว เกรงว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับคนรัก กลัวว่าคนที่เป็นอดีตจะทำร้ายคนที่เป็นปัจุบัน
 
"พี่วีทำอะไรคนรักของณัฐ"
 
"พี่ไม่ได้ทำอะไร"
 
ฉันมองหน้าพี่วีระชนเหมือนต้องการเค้นเอาความจริงทั้งหมด
 
"พี่อย่ามาโกหกณัฐเลย พี่อย่าทำอะไรเขานะ"
 
"ถ้าไม่อยากให้พี่ทำ ณัฐต้องแต่งงานกับพี่"
 
พี่วีระชนตอบ น้ำเสียงดูมีอำนาจเหลือเกิน เหมือนกับผู้มีอิทธิพลที่กำลังคุมเกมส์ทุกอย่างเอาไว้
 
"ไม่นะ ไม่ ณัฐไม่มีวันแต่งงานกับผู้ชายอย่างพี่เด็ดขาด! "
 
ฉันตะโกนออกไป ส่ายหัวรับไม่ได้กับสิ่งที่ได้ยิน เพราะในชีวิตจริง ฉันก็ไม่เคยแต่งงานกับผู้ชายคนนี้ หรือแม้แต่ความฝัน ฉันก็ยังปฏิเสธอยู่ตลอดที่จะไม่แต่งงานกับเขาคนนี้
 
"ถ้าณัฐไม่แต่ง คนรักของณัฐ......."
 
พี่วีระชนพูดยังไม่ทันจบ ฉันก็ดึงมือเขามาเกาะไว้ เหมือนรู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น น้ำตาเจ้ากรรมเริ่มคลอเบ้า ฉันสบตาผู้ชายที่ฉันเคยรักมากที่สุดเมื่อหลายสิบปีก่อน แต่ไม่ใช่คนที่ฉันรักในปัจุบันนี้ และไม่ใช่ผู้ชายที่ฉันต้องการใช้ชีวิตจนแก่จนเฒ่า
 
"พี่วีอย่าทำร้ายคนรักของณัฐเลยนะ อย่าทำอะไรเขาเลย"
 
"ถ้าณัฐไม่อยากให้พี่ทำอะไรเขา ณัฐก็ต้องแต่งงานกับพี่"
เสียงบอกย้ำที่แฝงไว้ด้วยคำข่มขู่ ทำให้ฉันนึกกลัวอยู่มากทีเดียว
 
ฉันหันไปมองคนรักซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลนัก คนรักไม่เห็นฉัน แต่ฉันเห็นทุกอย่างเกี่ยวกับเขา เห็นแม้กระทั่งภาพผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา เหมือนหวังจะปลิดชีวิตของเขาให้ได้ ฉันไม่มีทางเลือกมากนัก หากฉันไม่ยอมแต่งงาน พี่วีระชนก็อาจจะฆ่าคนที่ฉันรักได้ และฉันก็ยอมไม่ได้ ให้ฉันตายดีกว่าที่จะยอมให้คนรักตกอยู่ในอันตราย
 
ฉันรักคนรักของฉันมาก รักทั้งชีวิตและหัวใจมีอยู่ในตอนนี้ หากว่าฉันต้องตายไปจากโลกนี้ จิตวิญญาณของฉันก็ยังรักเขาเสมอ
 
นับตั้งแต่ที่จับมือแต่งงานกัน ฉันบอกกับตัวเองเสมอว่า จะปกป้องดูแลให้เขามีความสุขที่สุด จะเป็นภรรยาที่คอยปรนนิบัติรับใช้เขาทุกสถานการณ์ จะไม่ยอมให้ใครเข้ามาทำร้ายเขาเด็ดขาด จะดูแลทุกข์สุขของเขาทุกอย่าง และจะให้เขาได้เจอแต่สิ่งดี ๆ
 
ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อที่จะตัดสินใจกับสิ่งที่ตัวเองเลือกที่คิดว่าดีที่สุดในความฝัน
 
"ได้ ณัฐจะแต่งงานกับพี่ แต่..."
 
พี่วีระชนยิ้มเย้ยอย่างผู้ชนะ เขาหันควับมาทางฉันทันที "แต่อะไรล่ะ"
 
"แต่ณัฐไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับพี่เด็ดขาด"
 
"ทำไมล่ะ" พี่วีระชนถาม
 
"เพราะณัฐ....."
 
ฉันยังไม่ได้ตอบพี่วีระชน แต่ก็รู้สึกตัวเสียก่อน รู้ว่าคำตอบที่จะตอบในความฝันคืออะไร เสียดายที่ฉันไม่ได้ตอบออกไป
 
ฉันลืมตาอยู่เสียนาน ทบทวนเรื่องความฝันทุกอย่าง สายตาก็จดจ้องอยู่ที่ฝ้าเพดานห้องบนความมืดสนิทที่เงียบเชียบ ได้ยินแต่เสียงลมหายใจของคนรักอยู่ตลอด
 
ฉันยอมรับว่ายังคงคิดถึงความฝันที่ผ่านมาเมื่อไม่กี่นาที ฉันรู้สึกกลัวไม่น้อย หันไปมองคนรักซึ่งนอนหลับอยู่ข้าง ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปกอดเขา ก้มหอมแก้มเขาให้ชื่นใจ หยิบผ้าห่มมาห่มกายให้เขาอีกครั้ง เพื่อให้ร่างกายของเขาอบอุ่นที่สุด
 
ฉันล้มตัวนอนอีกตามเคย ขยับร่างไปนอนหนุนแขนคนรักเบา ๆ โดยที่เอาแขนของเขามากอดเอาไว้แน่น ไออุ่นในอ้อมอกของคนรัก ช่างอบอุ่นเหลือเกิน อุ่นกว่าผ้านวมราคาแพง ๆ เสียอีก 
 
"รักจังเลยนะ ผู้ชายคนนี้ ณัฐรักคุณที่สุด เกิดมาในชีวิตยังไม่เคยรักใครอย่างนี้เลย และไม่เคยมีความสุขใด ๆ เท่ากับการได้มีชีวิตอยู่เคียงข้างคุณ ต่อให้ความตายก็ไม่สามารถพรากหัวใจที่ณัฐมีให้คุณเลย หลับให้สบายนะคนดี ฉันจะเป็นภรรยาและดูแลคุณให้ดีที่สุดจวบจนลมหายใจสุดท้ายของฉัน"
 
ฉันบอกกับตัวเอง ขณะกำลังข่มตาให้หลับลงอีกครั้ง เพื่อที่จะลืมฝันร้ายที่เพิ่งจะเกิดขึ้น และจะตื่นขึ้นมาอยู่กับความสุขบนชีวิตจริงที่มีเพียงคนรักเคียงข้างเท่านั้น
 
 
11 ธันวาคม 2009
2:34 นาฬิกา
ณ มลรัฐโอกลาโฮม่า
 
 
 
By Natthinee Khot-asa Jones Date 2009-12-11 15:46:17



[1]


Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail 
Don't Display E-mail



Copyright © 2010 All Rights Reserved by Natthinee Khot-asa Jones